جرالد پوسنر تحلیل می کند که آیا اقدامات حماس در 7 اکتبر مطابق با استانداردهای قانونی برای نسل کشی است یا خیر

جرالد پوسنر، روزنامه‌نگار و نویسنده پژوهشگر، روز دوشنبه مقاله جدیدی منتشر کرد که در آن بررسی می‌کند که آیا حمله حماس به جنوب اسرائیل با استانداردهای قانونی برای نسل‌کشی طبق کنوانسیون نسل‌کشی 1948 مطابقت دارد یا خیر. پوزنر قبلا یک آغازگر حقوقی با عنوان نسل‌کشی برای آدمک‌ها نوشته بود و بررسی می‌کرد که آیا عملیات نظامی اسرائیل در غزه بر اساس قوانین بین‌المللی به آستانه نسل‌کشی رسیده است یا خیر. اکنون، او تمرکز خود را معطوف اقدامات حماس در 7 اکتبر کرده است.

موجودات وی خاطرنشان کرد که کنوانسیون نسل کشی نیازی به مبارزات طولانی مدت ندارد و توضیح داد که یک اقدام واحد که با نیت لازم انجام شده است می تواند از نظر قانونی واجد شرایط باشد و دادگاه ها و دادگاه های بین المللی قبلا ثابت کرده اند که نسل کشی می تواند توسط گروه ها و افراد غیردولتی انجام شود و نه دولت ها به تنهایی. نسل کشی، اقدامات ارتش جمهوری صربسکا، یک نهاد غیردولتی، در خلال سربرنی

قتل عام، و محکومیت تاریخی یک عضو داعش در فرانکفورت برای نسل کشی به خاطر جنایاتی که علیه ایزدی ها مرتکب شده بود. این مقاله دو مؤلفه اصلی مورد نیاز طبق قوانین بین المللی را تشریح کرد: actus reus یا عمل مجرم، و dolus specialis، که قصد ویژه برای نابودی یک گروه ملی، قومی، نژادی یا مذهبی است.

پوزنر توضیح داد که در حالی که کشتار دسته جمعی، شکنجه و خشونت جنسی به وضوح اعمال ممنوع طبق کنوانسیون را برآورده می کند، تصمیم پیچیده تر بر اثبات نیت ویژه متمرکز است. پوزنر برای ارزیابی قصد، سوابق مکتوب و اظهارات عمومی رهبری حماس را در کنار شواهد تجربی از آنچه در میدان رخ داده است، مورد بررسی قرار داد.

او شواهد صریح از میثاق 1988 حماس را برجسته کرد و به ماده 7 و نقل حدیث آن در مورد دعوت مسلمانان به جنگ و کشتن یهودیان و همچنین اظهارات رهبرانی مانند یحیی سینوار که در سال 2022 قول داده بودند در یک "سیل خروشان" بیایند و فتحی حماد هر سیاره را به "سیاره 19" دعوت کرد، اشاره کرد. ضبط شده از شرکت کنندگان در جریان حمله، از جمله تروریستی که به والدینش تلفنی مباهات می کرد که 10 یهودی را با دست خالی کشته است.

پوزنر این سوابق را با استدلال های مطرح شده توسط مدافعان حماس که به «سند اصول و سیاست های کلی» اشاره می کنند که در ماه مه 2017 منتشر شد، متنی به روز شد که برای بهبود وجهه عمومی گروه و ارائه چهره ای تازه تر و کمتر ستیزه جویانه منتشر شد. و میزبانان قطری برای اتخاذ موضع عمومی ملایم تر فشار می آورند و خاطرنشان کردند که این سند هرگز رسما پیمان 1988 را لغو نکرد و رفتار فیزیکی حماس در اکتبر

اوبر 7 به جای یک مناقشه سیاسی محدود، با لفاظی های حذف گرایانه قبلی مطابقت داشت. پوزنر با بررسی شواهد تجربی از آنچه واقعا اتفاق افتاده است، اقدامات ممنوعه طبق ماده دوم کنوانسیون را بررسی کرد که عمدتا بر کشتار و ایجاد صدمات جدی جسمی یا روحی تمرکز داشت. پوزنر خشونت حماس علیه غیرنظامیان را تجزیه و تحلیل می کند. کیبوتز بئری، کفار آزا و نیر اوز، تروریست‌ها خانه به خانه رفتند، خانه‌ها را آتش زدند و خانواده‌ها را اعدام کردند.

اجساد در بئری شکنجه شده بودند. او استدلال کرد که داده های بازیابی، اسناد عملیاتی بازیابی شده که به جنگجویان دستور می دهد "تا حد امکان مردم را بکشند" و انتخاب های هدفمند جوامع یهودی نشان می دهد که مرگ غیرنظامیان یک هدف اصلی بوده است تا یک فکر بعدی. خطاب به جشنواره موسیقی نوا، جایی که 364 نفر در آن مکان کشته شده بودند، حتی اگر سایت کشته شده بودند، حتی بیشتر از Pos کشته شدند. ساعت‌های بعدی شکار بازماندگان در زمین‌های باز نشان می‌دهد که مهاجمان قصد دارند.

تلفات، مانند کارگران خارجی و شهروندان عرب، با اشاره به اینکه رویه قضایی بین المللی، مانند احکام دادگاه رواندا، ثابت می کند که نسل کشی مستلزم این نیست که 100٪ قربانیان منحصرا به گروه محافظت شده تعلق داشته باشند، مشروط بر اینکه خود این گروه هدف حمله بوده است. با استناد به یافته‌های پرامیلا پتن، نماینده ویژه سازمان ملل و گزارش‌های مرکز بحران محلی، پوسنر شواهدی از راه را تشریح کرد.

تجاوز به عنف و تجاوز گروهی به طور سیستماتیک در چندین مکان انجام شد، و اشاره کرد که دستورالعمل های کشف شده در مورد تروریست های مرده حتی شامل عباراتی به زبان عبری بود که از قربانیان می خواستند شلوار خود را در بیاورند. پوزنر با مقایسه این یافته ها با سابقه قانونی که در آن دادگاه رواندا خشونت جنسی سیستماتیک را به عنوان یک عمل نسل کشی به رسمیت می شناسد، استدلال کرد که این اقدامات هیچ ارزش نظامی دیگری به غیر از یک گروه را به عنوان یک گروه آزاردهنده ندارد. پوزنر مقایسه دقیقی با سال 1995 انجام داد، آزمایش کنید که آیا یک قتل عام یک روزه می تواند از نظر قانونی به معنای نسل کشی باشد.

کشتار سربرنیتسا پوزنر ضمن اذعان به تفاوت‌های عددی، از اصل قانونی تعیین‌شده در پرونده کرستیچ استفاده کرد که هدف و تأثیر نسل‌کشی باید علیه جامعه خاصی در دسترس عاملان قضاوت شود. او خاطرنشان کرد که در سطح جوامع فردی که مورد حمله قرار گرفته‌اند، مانند بیری و نیر اوز، نسبت ساکنان کشته یا ربوده‌شده با تخریب‌های اجتماعی مشابه یا بیشتر از آن است. ادعا کرد که در حالی که کشتار سربرنیتسا یک عملیات اداری بود که طی روزها انجام شد، اما ناتوانی حماس در کشتن افراد بیشتر

در طی یک یورش سریع و چند ساعته، تحت دکترین کرستیچ، به ویژه با دستورات صریح برای به حداکثر رساندن تلفات، تنها به واسطه فرصت محدود می‌شود. پوزنر به استاندارد دوگانه بین‌المللی توجه می‌کند پوزنر اشاره کرد که چگونه نهادهای بین‌المللی و سازمان‌های حقوق بشر چارچوب نسل‌کشی را منحصرا برای اسرائیل به کار می‌گیرند، در حالی که هر گونه تحلیل رسمی درباره موضوع حمله ژنوکار بین‌المللی اوت 7 را نادیده می‌گیرد. قطعنامه 2025 که اقدامات نظامی اسرائیل در غزه را نسل‌کشی اعلام می‌کند و در عین حال به طور کامل از طرح قبلی خود نادیده گرفته می‌شود.

خلاصه سیاست بازنگری شده توسط محقق سارا براون، که به این نتیجه رسیده بود که حملات حماس به منزله خشونت نسل کشی است. پوزنر به طور مشابه تأکید کرد که کمیسیون تحقیق سازمان ملل اظهارات عمومی رهبران اسرائیل مانند بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل و یوآو گالانت را به عنوان شواهد مستقیمی از نسل کشی مورد بررسی قرار داده است. مفاد، تعهد سینوار برای محو اسرائیل، یا دعوت فتحی حماد برای کشتار یهودیان در سطح جهان. علاوه بر این، وی خاطرنشان کرد که در حالی که عفو بین الملل و بتسلم رسما اسرائیل را به نسل کشی متهم کردند.

ایده، گزارش‌های آنها در 7 اکتبر این جنایات را صرفا به عنوان جنایات جنگی یا جنایات علیه بشریت طبقه‌بندی کرد، بدون اینکه آنها را در برابر کنوانسیون نسل‌کشی آزمایش کند. پوزنر استدلال کرد که اعمال یک استاندارد به طور انتخابی برای یک طرف و نادیده گرفتن آن برای طرف دیگر، استاندارد را کاملا بی اعتبار می‌کند. منطق نظامی برای اعدام نوزادان و افراد مسن، توضیح صریح دستورالعمل‌های اعدام خانه به خانه، تطبیق مقررات میثاق 1988

متن تقلیدگرایانه با واقعیت فیزیکی قتل عام، و تفسیری جایگزین برای وعده های عمومی صریح رهبران برای تکرار خشونت بارها و بارها ارائه می دهد.