جزیره فیلیپین با طلوع دریاها با طبیعت مبارزه می کند، نه بتن
سالهاست که ساکنان جزیرهای فیلیپینی سیلخیز در شمال مانیل خانههای خود را بالای لایهای از بتن بالا میبرند، اما میبینند که سیل دوباره آنها را تهدید میکند.
این مقاله با توجه به روند و سیاستهای ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:
سالهاست که ساکنان جزیرهای فیلیپینی سیلخیز در شمال مانیل خانههای خود را بالای لایهای از بتن بالا میبرند، اما میبینند که سیل دوباره آنها را تهدید میکند.
3000 نفر از ساکنان جزیره کوچک پاماراوان که تحت تأثیر طوفانهای شدید، فرونشست زمین و بالا آمدن دریاها به دلیل تغییرات آب و هوایی تشدید شدهاند، برای ساختن سدی با هدف تضعیف امواج و مدیریت سیل، به قطبهای بامبو و صدفهای دور ریخته روی آوردهاند.
این رویکرد غیرمعمول، جایگزینی مبتنی بر طبیعت را برای کشوری ارائه میکند که هنوز با رسوایی چند میلیارد دلاری دست و پنجه نرم میکند که خشم عمومی را نسبت به پروژههای کنترل سیلاب غیراستاندارد و گاها غیرمجاز برانگیخت.
ماهیگیر ادگار خاویر در یک بازدید اخیر به خبرگزاری فرانسه گفت: "هر وقت طوفان می آمد ما وحشت می کردیم. شب ها نمی توانستیم بخوابیم."
این پروژه زمانی آغاز شد که دولت شهر مالووس، محل زندگی جزیره، مطالعه ای را با یک مشاور مهندسی هلندی آغاز کرد.
کریستین ناتیویداد، شهردار این شهر به خبرگزاری فرانسه گفت: «پروژههای زیرساختی بتنی کافی نیستند.
در حالی که این پروژه که اولین پروژه در نوع خود در کشور است، در ابتدا با مقاومت مقامات و ساکنانی که بدون نقشه کار می کردند، مواجه شد، نتیوداد گفت که آنها "چیزی برای از دست دادن" ندارند.
او گفت: «مثل این است که شما سیل روزانه را می پذیرید یا کار دیگری را با خطر انجام می دهید.
تا ماه مه سال گذشته، کارگران، که بسیاری از آنها ساکن بودند، شروع به نصب میله های بامبو پر از چوب برس در امتداد ساحل کردند. آنها برای کند کردن جریان آب و به دام انداختن رسوبات با هدف بالا بردن تدریجی بستر دریا و حمایت از رشد حرا طراحی شده اند.
هنگامی که خبرنگاران خبرگزاری فرانسه از محل بازدید کردند، کارگران مشغول ساخت موج شکن صدف در حدود 100 متری (330 فوت) ساحل بودند.
در زیر گرمای شدید، مردان کلاهپوش با چوبهای چوبی که برای محکم کردن کیسههای الیاف نارگیل پر از پوسته در ساحل مصنوعی که ابتدا با شن و ماسه دریا ساخته شده بود، کوبیدند.
لیانا گالانگ، مدیر پروژه، به خبرگزاری فرانسه گفت: «هدف اصلی این موج شکن کاهش تأثیر موج قبل از رسیدن به جامعه است.
دانشمند فیلیپینی آنتونیو کنترراس گفت که فیلیپین مدتهاست که به شدت به دایکهای بتنی و دیوارهای دریایی متکی بوده است که بسیاری از آنها بدون مطالعه کافی انجام شده اند.
کنتراس به خبرگزاری فرانسه گفت: «ما آنقدر محیط را تغییر دادهایم که تمایل داریم علیه طبیعت کار کنیم در حالی که در واقع باید با آن کار کنیم.
اما او هشدار داد که راهحلهای مبتنی بر طبیعت، بهویژه در هنگام سیلهای فاجعهبار، پاسخی جهانی نیستند و باید تکمیل کننده زیرساختهای متعارف باشند.
کنترراس گفت که این رویکرد در پاماراوان می تواند در جاهای دیگر نیز تکرار شود، مشروط بر اینکه شرایط محیطی محلی به دقت در نظر گرفته شود.
او هشدار داد که پوسته های بامبو و صدف نیز باید به طور پایدار تامین شوند، زیرا بامبو به مرور زمان خراب می شود و در حین تجزیه کربن آزاد می شود.
او تخمین زد که بامبو باید هر پنج سال یک بار تعویض شود.
با تکمیل فاز اول آن در اواخر سال 2025، نصب و راه اندازی در حال حاضر کمی آسایش را برای ساکنان به ارمغان آورده است.
ماهیگیر خاویر گفت موج شکن ها باعث نرم شدن امواج شده و به دور نگه داشتن سیل در هنگام طوفان و باران های موسمی امسال کمک کرده است.
او گفت: "این تفاوت بزرگی برای ما ایجاد کرده است. ما هنوز می توانیم امواج را احساس کنیم، اما آنها به طور قابل توجهی ضعیف شده اند. (آنها) اکنون تقریبا هیچ چیز نیستند."
آرسنیا کابیگائو، 58 ساله، گفت که سیل قبلا با زیر آب بردن مناطقی که در آن ماهی ها را خشک می کرد، زندگی او را مختل کرده بود.
او در حالی که ماهی های کوچک را در یک کوچه باریک پاماراوان تکه تکه می کرد، به خبرگزاری فرانسه گفت: "پای ما بالاخره خشک شد. قبلا نبود."
ناتیوداد گفت که اثربخشی بلندمدت این پروژه نامشخص است و یک ارزیابی علمی در سال آینده برای تعیین اینکه آیا کاشت حرا میتواند آغاز شود، نامشخص است.
او افزود که موفقیت آن در دهه آینده ملموس تر می شود زیرا رسوبات انباشته شده بستر دریا را تثبیت کرده و امکان رشد مانگروها را فراهم می کند که مانع طبیعی دیگری را ایجاد می کند.
وینس دیزون، رئیس بخش کارهای عمومی قبل از تغییر انتصاب اخیر، گفت که امیدوار است پروژه پاماراوان بتواند در مناطق سیلخیز دیگر نیز تکرار شود.
دیزون در بازدید از جزیره به خبرنگاران گفت: "ما باید این را مطالعه کنیم و از کسانی که می دانند و قبلا این کار را به درستی انجام داده اند، یاد بگیریم، بنابراین ما دوباره بودجه عمومی را هدر ندهیم."
برای ساکنانی که می ترسند از خانه دیرینه خود رانده شوند، آزمون نهایی این است که آیا خانه هایشان در زمان وقوع طوفان و باران های موسمی صاف می ماند یا خیر.
ناتیوداد به خبرگزاری فرانسه گفت: "مبارزه با آب سخت است. اکنون ما سعی می کنیم با آب زندگی کنیم."
فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →
متن اصلی (انگلیسی)
Philippine island fights rising seas with nature, not concrete
For years, residents of a flood-prone Philippine island north of Manila have elevated their homes atop layer upon layer of concrete, only to see floodwaters threaten them again.