جسی باکلی در کمپین تبلیغاتی اسکار: "شاید ما به آن وزن زیادی داده ایم"

جسی باکلی این سوال را مطرح کرده است که آیا صنعت سینما به بهای پرورش استعدادهای نوظهور تاکید زیادی بر کمپین‌های اسکار می‌کند، و این نشان می‌دهد که ممکن است پتانسیل بیشتری برای حمایت از فیلمسازان در سطح مردمی وجود داشته باشد.

باکلی که عمدتا فیلم‌های مستقل ساخته است، اوایل امسال برای بازی در نقش اگنس شکسپیر در فیلم همنت اثر کلوئه ژائو، اسکار بهترین بازیگر زن را دریافت کرد.

این بازیگر که در مراسم اهدای جوایز فیلم‌ساز BFI و Chanel در لندن صحبت می‌کرد، به نظرات جان مالکوویچ پاسخ داد که گفت کمپین‌های اسکار اکنون تنها راه برای جذب تماشاگران به سینما هستند.

باکلی گفت: "من فکر می کنم حقیقتی در آن وجود دارد." "شما باید مسئولیت به اشتراک گذاری کار خود را بپذیرید. خیلی آسان است که بروید و فیلم بگیرید و سپس پنهان شوید. ای کاش همه ما می توانستیم این کار را انجام دهیم. اما من فکر نمی کنم که دیگر اینطور کار کند."

او گفت که اتکای صنعت به تبلیغ فیلم نه تنها بر بازیگران و کارگردانان بلکه بر نیروی کار گسترده‌تر تأثیر می‌گذارد.

او گفت: "من از اینکه بخشی از این جامعه هستم احساس غرور می کنم - این روی زندگی بسیاری از مردم تأثیر می گذارد. خدمه، بازاریابی، همه افراد. و اگر از آن حمایت نکنید، شغلی نخواهید داشت."

"شاید ما به این وزن بیش از حد داده‌ایم. من نمی‌دانم که آیا پتانسیل بیشتری برای پرورش در سطح مردمی نسبت به اهمیت دادن به کمپین اسکار بازاریابی وجود دارد."

باکلی خواستار حمایت بیشتر از فیلمسازانی شد که خارج از ساختارهای صنعتی مستقر کار می کنند و به موفقیت فیلم هایی که «با بودجه اندک» ساخته شده اند، از جمله Obsession و Backrooms اشاره کرد.

باکلی گفت: "مردم به دلیل کیفیت آنها به دیدن آنها رفتند، نه به دلیل IP یا آنچه قبلا موفق تلقی می شد."

ضروری است که از فیلمسازان جوان تازه کار حمایت کنیم. اگر این کار را نکنیم کاملا خودخواهانه بود. در مقطعی می خواهیم از این زمین بیرون بیاییم و باید از نسل بعدی حمایت کنیم. می خواهم بدانم آنها چه می خواهند بگویند، دنیایشان چگونه است."

جسی باکلی، یک استعداد نسلی با قدرت های فوق العاده بازیگری

چهار فیلم برنده جوایز BFI موضوعاتی از جمله اعتراض سیاسی، پروفایل نژادی، همبستگی زنان و آسیب های خانوادگی را بررسی کردند.

ریچ فلگیت، کارگردان، تهیه کننده و فیلمبردار ما، منفوران، به خاطر مستندش درباره معترضان نفت بس کن و عواقب شخصی شرکت در یک جنبش قطبی شناخته شد. هیئت داوران فیلم را «فوری و شجاعانه» توصیف کردند.

باکلی گفت که این امر او را بر آن داشته تا در نقش اعتراض در جامعه تجدید نظر کند. او گفت: «در دنیای ما در حال حاضر، اعتراض مانند یک عمل خطرناک به نظر می رسد، در حالی که از نظر تاریخی برای دموکراسی ضروری است.

این موضوع مرا مجددا هماهنگ کرد و به من یادآوری کرد که اعتراض چقدر مهم است و چگونه می‌توانیم مردم درون آن را درک نکنیم. اینکه ما باید بیشتر بفهمیم و به فیلم‌هایی مانند آن بیشتر نیاز داریم.»

اولیو نووسو برای Lady برنده شد، اولین فیلم بلند او در لاگوس، که به دنبال یکی از معدود رانندگان تاکسی زن شهر است که او به دنیای دوست دوران کودکی‌اش کشیده می‌شود که یک کارگر جنسی شده است. هیئت منصفه جاه طلبی سینمایی Nwosu و مدیریت او با مواد چالش برانگیز را ستود.

مشخصات جسی باکلی: از نایب قهرمان شوهای تلویزیونی تا برنده گلدن گلوب

عمران پرتا برای ایش، یک فیلم سیاه و سفید دوران بلوغ که در جامعه آسیای جنوبی و خاورمیانه لوتون اتفاق می‌افتد، شناخته شد. داستان دو دوست صمیمی 12 ساله است که رابطه آنها پس از توقف و جستجوی پلیس مورد آزمایش قرار می گیرد.

هیئت منصفه کاوش خود را در مورد مشخصات نژادی و تجربه بریتانیایی بودن در حالی که با او به عنوان یک فرد خارجی رفتار می شود ستایش کرد.

راشل تاپارجان برای چیزی آشنا برنده شد، اولین مستند بلند او درباره جستجوی او برای خواهران ناپدیدش پس از فرزندخواندگی از رومانی و آوردن به بریتانیا در کودکی. هیئت داوران «آشکار برهنه و ناخودآگاه خود» فیلم را ستایش کردند و گفتند که این فیلم طولانی‌ترین مدت در میان آنها باقی مانده است. - نگهبان