جشنواره فیلم روتردام، در نود به «پشت‌خانه‌ها» و «وسواس»، فوکوس آنالوگ Horror 2.0 را تنظیم می‌کند.

جشنواره بین‌المللی فیلم روتردام (IFFR) از برنامه‌های فوکوس خود برای نسخه ۲۰۲۷ خود، از جمله تمرکز بر ترسناک آنالوگ معاصر و نگاهی به آثار هنرمند و فیلم‌ساز آمریکایی، جردن استرافر، رونمایی کرد.

همچنین فیلمساز اسلوونیایی آندری زدراویچ، که آثارش در برنامه فوکوس کوتاه جشنواره نمایش داده می‌شود، و سیمون فیلد، کارگردان بانفوذ سابق IFFR که سینمای او چیست؟ این سریال «به عنوان نقطه شروعی برای گفت‌وگو درباره آینده سینما» ارائه خواهد شد. داستان‌های مرتبط فیلم‌ها «دید در شب» یک فیلم DIY درباره یک دوربین ویدیویی اسرارآمیز است که در منطق رویایی و با فیلم‌های «پروژه جادوگر بلر» گفته شده است.

برگزارکنندگان گفتند که روتردام همچنین «تأثیر ماندگار کاله بومان، تهیه‌کننده سوئدی را که شش دهه فعالیت او به شکل‌گیری نسل‌های فیلمساز کمک کرده است، جشن خواهد گرفت». برنامه‌ها با هم به بررسی ماهیت در حال تغییر سینما و افراد و تأثیراتی می‌پردازند که همچنان به شکل‌دهی آن ادامه می‌دهند، و دیدگاه‌های مختلف را گرد هم می‌آورند تا چگونگی ادامه تکامل رسانه، هم در صفحه و هم فراتر از آن را در نظر بگیرند.»

تمرکز IFFR آنالوگ Nightmares 2.0 دارای اولین نمایش های جهانی مانند The Space Between اثر Joshua Garity و قسمت پایانی سریال YouTube Midwest Angelica: Landfall است که یک پروژه ترسناک، آنالوگ و کیهانی توسط استودیو AQ است. IFFR گفت: «آثارهای ترسناک اخیر، مانند Obsession و Backrooms، نشان دهنده ورود جریان اصلی یک تغییر فرهنگی است که از آغاز هزاره در حال شکل گیری بوده است.

ترس آنالوگ با تکیه بر زیبایی‌شناسی رسانه‌های منسوخ، فیلم‌های یافت شده و پخش‌های تخیلی نگران‌کننده، زبان بصری و حساسیت متمایزی را ایجاد کرده است که توسط جوامع آنلاین، داستان‌گویی تعاملی و تخیل جمعی اینترنت شکل گرفته است. حرکت بین ویدیوی آنلاین، بازی‌ها و بازی‌های واقعیت جایگزین، روش‌های جدید تئاتری و سایر پدیده‌های فرارسانه‌ای را ایجاد کرده است. وحشت.»

همچنین بخشی از تمرکز آنالوگ ترسناک، La Mancha اثر رامیرو گارسیا بوگلیانو و آدریان گارسیا بوگلیانو، کمدی ترسناک Dance Freak از Robby Rackleff و Alan Resnick، و همچنین راهنمای لبخند سورئال ویکتور استریبوگ خواهد بود. فراتر از اتاق نمایش، تمرکز فرهنگ‌های مشارکتی پیرامون وحشت آنالوگ را از طریق بحث‌ها و عناصر تعاملی بررسی می‌کند.

در همین حال، تمرکز Boman به بررسی «تأثیر خلاقانه تهیه‌کننده بر سینمای سوئد، از همکاری طولانی‌مدت او با روی اندرسون، که گیلیاپ او در این برنامه خواهد بود، تا کار او با روبن اوستلوند، که گفته بود اگر بومان نبود، به احتمال زیاد امروز در فیلم داستانی کار نمی‌کرد» را بررسی می‌کند. این برنامه شامل The Guitar Mongoloid، اولین فیلم Östlund، Elvira Madigan از Bo Widerberg و The Secret Friend به کارگردانی Mari-Louise Ekman خواهد بود.

استرافر با Talk Show به IFFR بازمی گردد، آخرین فیلم از سه گانه Loophole، که به بررسی رسوایی ها و تراژدی های نسل کمتر برجسته کندی می پردازد. IFFR گفت: این برنامه همچنین شامل گزیده‌ای از آثار قبلی او است که به ندرت در مدار جشنواره فیلم دیده می‌شود، «مجموعه‌ای از آثار متمایز را گرد هم می‌آورد که در آن استرافر از داستان‌های شخصی، سوابق تاریخی و داستان‌های تخیلی استفاده می‌کند تا جهان‌هایی اغلب عجیب و غریب و در عین حال عجیب خلق کند».

با نگاه تیزبین او به ناکارآمدی اجتماعی و مکانیسم‌های اغلب وحشیانه قدرت، فیلم‌های او با بازی‌های عجیب، عروسک‌ها، پروتزها و مجازات‌های فراوان مشخص می‌شوند.

وانیا کالوجرچیچ، مدیر جشنواره IFFR، گفت: برنامه‌های متمرکز «به ما فضایی می‌دهند تا عمیق‌تر به چگونگی تکامل سینما نگاه کنیم: از طریق هنرمندانی که زبان آن را پیش می‌برند، چهره‌هایی که تأثیرشان نسل‌ها را شکل داده است، و اشکال جدیدی که خارج از ساختارهای تثبیت‌شده ظهور می‌کنند». «امسال، قدردانی از سیمون فیلد، که کنجکاوی، سخاوت و اعتقادش به سینما به عنوان فضایی برای اکتشاف به شکل‌گیری روحیه IFFR کمک کرد، بسیار مهم است. سؤالاتی که او در مورد چیستی سینما و آنچه می‌تواند تبدیل به سینما شود، امروز مانند ۲۵ سال پیش ضروری است.

تأثیر خلاقانه خارق‌العاده کاله بومان، حرکت جردن استرافر بین هنر و فیلم، کاوش‌های غوطه‌ورانه آندری زدراویچ در دنیای طبیعی، و جهان‌های ترسناک آنالوگ هر کدام ما را به چالش می‌کشند که سینما را متفاوت ببینیم.

IFFR اخیرا اولین موج نمایش های جهانی خود را برای پنجاه و ششمین دوره خود که از 28 ژانویه تا 7 فوریه برگزار می شود، نشان داد.