جشنها، مهمانیها و سیاستهای جنسیتی: عکسهای شگفتانگیز از میدانهای رقص آمریکایی - و آنچه آنها درباره یک ملت در حال تغییر به ما میگویند
از جورج بالانچین تا راکتز، مجله ایالات متحده به طور مرتب عکس های مجلل را منتشر می کرد که به رقص اختصاص داده شده بود، با روش های بی شماری که مردم بدن خود را در حالی که آینه ای در دست داشتند حرکت می دادند تا زمانی که مجله Life در سال 1936 راه اندازی شد. هدف آن: نشان دادن جهان به ایالات متحده در تصاویر. در زمانی که تلویزیون هنوز یک رسانه تجربی بود، عصر طلایی عکاسی خبری دنیای بیرون را وارد خانههای مردم کرد…
از جورج بالانچین تا راکتز، مجله آمریکایی به طور مرتب عکسهای مجللی را منتشر میکرد که به رقص اختصاص داده شده بود، با روشهای بیشماری که مردم بدنهای خود را در حالی که آینهای را در دست داشتند به زمانهای در حال تغییر حرکت میدادند.
مجله Life در سال 1936 راه اندازی شد. هدف آن: نشان دادن جهان به ایالات متحده در تصاویر. در زمانی که تلویزیون هنوز یک رسانه تجربی بود، عصر طلایی عکاسی خبری دنیای بیرون را وارد خانههای مردم کرد. زندگی تا سال 1972 به صورت هفتگی اجرا میشد و دورهای دگرگونکننده در فرهنگ ایالات متحده را در بر میگرفت. عکاسان به سرتاسر جهان اعزام شدند و جنگ ها، مانورهای سیاسی، گرایش های اجتماعی، حاشیه ها و هالیوود را پوشش دادند. و در دسامبر 1936، مجله ویژگی جلد خود را به رقص اختصاص داد و رقصندگان مدرسه جدید باله آمریکایی صفحه اول را تزئین کردند.
به عنوان یک رسانه بصری واضح، رقص در طول سالها به یکی از ویژگیهای عادی صفحات لایف تبدیل میشود.
وقتی از من خواسته شد که متن کتاب جدیدی را بنویسم که مجموعهای از تصاویر با مضمون رقص از آرشیو لایف را در بر میگیرد، موقعیت یک بچه در مغازه شیرینیفروشی بود. برای یک طرفدار رقص، جواهرات مطلقی یافت میشد: جورج بالانچین بزرگ که بالهاش «هفت گناه مرگبار» را میسازد – و شام را در آپارتمانش در منهتن میپزد. مارگو فونتین و رودولف نوریف در حال گرفتن نیویورک در قطعه ای با عنوان داغترین تیم کوچک در شو بیز. یا یک اگنس د میل کهنسال که در تمرین با گاز تمام می شود.
اما آرشیو داستانی بسیار بزرگتر از این را بیان کرد. دیدن انعکاس جامعه از طریق نحوه رقصیدن مردم بسیار جذاب بود: در سالن های رقص، کلوپ های شبانه، جشن ها و مهمانی ها. در مجموعه رقصندگان اجتماعی: از والس و تانگو گرفته تا لیندی هاپ، مامبو، توئیست و فروغ، مضامین قرن بیستم پخش می شود. شما میتوانید داستانی از رشد فردگرایی را در تغییر از رقص زوجهای ساختاریافته به شکل آزاد در میدان رقص مشاهده کنید - سیاست جنسیتی نیز، همانطور که با «میتوانم این رقص را داشته باشم؟» بود. و با دموکراسی دیسکو.
آلبرت گلدمن، ستوننویس لایف پرسید: آیا تا به حال یک دهه برای رقص مانند دهه 60 وجود داشته است؟ همانطور که او از تغییر قدرت از صحنه به میدان رقص، از مجری حرفه ای به "آماتور مبتکر" نوشت. تولد نوجوان نیز وجود دارد که انفجاری از فرهنگ پاپ را به همراه دارد و روندهای رقص را در برنامه های تلویزیونی مانند American Bandstand گسترش می دهد. ادامه مطلب...
متن اصلی (انگلیسی)
Proms, parties and gender politics: amazing photos from American dancefloors – and what they tell us about a changing nation
From George Balanchine to the Rockettes, the US magazine regularly ran lavish photo spreads dedicated to dance, with the myriad ways people moved their bodies holding up a mirror to the shifting times Life magazine launched in 1936. Its aim: to show the US the world, in pictures. At a time when television was still an experimental medium, a golden age of photojournalism brought the outside world into people’s homes.…