جلد دسامبر آتلانتیک: سارا ژانگ در مورد "نسل جغرافیایی واقع شده" گزارش می دهد

سارا ژانگ، نویسنده کارمند، در داستان جلد دسامبر آتلانتیک، «نسل جغرافیایی واقع شده» به بررسی این موضوع می‌پردازد که چگونه نظارت مداوم کودکان را کوتاه‌قد می‌کند و والدین را پارانویا می‌کند. والدین امروزی می‌توانند به صورت 24 ساعته و 7 روز هفته از لحظه تولد تا بزرگسالی فرزندان خود را ردیابی کنند، از محصولاتی مانند Snoo Smart Bassinet و AirTag‌های اپل که در کوله‌پشتی‌های کودک دوخته شده‌اند و به برنامه‌هایی مانند Find My Friends و Life 360 ​​منتقل می‌شوند. ژانگ بررسی می‌کند که چگونه این روی بچه‌ها تأثیر می‌گذارد، و به‌عنوان تاثیر آن بر استقلال و استقالل والدین آن‌ها.

اگرچه یکی از وظایف اولیه رشد نوجوانی دستیابی به اندازه ای از استقلال است، این بند ناف استعاری می تواند این رشد را محدود کند. ژانگ می نویسد که «به عنوان والدین، قرار است با رشد فرزندانمان، تغییر خودمان را تجربه کنیم و دانش و کنترلی را که زمانی در اختیار داشتیم کنار بگذاریم... و در اینجا، ما والدین ممکن است در حال شکست خود باشیم». او از حکایات به ظاهر افراطی اما بسیار رایج در مورد اینکه ردیابی دائمی تا کجا پیش رفته است گزارش می دهد: گروه های واتس اپ برای والدین دانش آموزانی که در همان طبقه دانشگاه و خوابگاه هستند، که اگر متوجه شوند فرزندشان برای یک ساعت دیر شده پیام می دهد.

دختر کودکان بزرگسالی که والدینشان تا دهه 20 سالگی مکان خود را به خوبی ردیابی می کنند. و نوجوانانی که والدینشان بدون اطلاع قبلی در آخرین مکان شناخته شده خود در Life360 ظاهر می شوند، وقتی آدرس را نمی شناسند.

و ردیابی گسترده است: طبق یک مطالعه، ژانگ گزارش می دهد که سه چهارم والدین با نوجوانان 14 تا 17 ساله به اطلاعات مکان فرزندان خود دسترسی داشتند. او می نویسد: "بر اساس مطالعه دیگری که در سال 2021 توسط مایکلین جنسن، روانشناس در دانشگاه کارولینای شمالی در گرینزبورو انجام شد، حتی در بین دانش آموزان کالج، یک سوم آنها توسط والدینشان ردیابی می شدند. جنسن می گوید پنج سال بعد، این تعداد حتی بیشتر است: بیش از نیمی از دانشجویان کالج بر اساس داده های منتشر نشده او ردیابی می شوند."

در گزارش ژانگ، این حس وجود دارد که جهان خطرناک‌تر شده است و خطرات زیادی در کمین است، و بنابراین نیاز به پیگیری والدین فرزندانشان وجود دارد. ژانگ می نویسد: «این در آمار ثابت نمی شود: تقریبا از هر لحاظ، نوجوانان زندگی امن تری از همیشه دارند. آنها نه تنها کمتر از دهه 1990، زمانی که جرم و جنایت به اوج خود رسید، قربانی خشونت می شوند، بلکه احتمال سیگار کشیدن، مشروبات الکلی، استفاده از مواد مخدر سخت یا باردار شدن نیز کمتر است.

نرخ همه این رفتارها بیش از نصف کاهش یافته است. ژانگ ادامه می دهد: «به طور تصادفی یا نه، میزان افسردگی و اضطراب در نوجوانان به طور پیوسته افزایش یافته است... علت بحران سلامت روانی نوجوانان موضوع بحث است، که اخیرا بیشتر آن بر نقش رسانه های اجتماعی متمرکز شده است. اما تصور اینکه کاهش تحمل خطر و عدم اطمینان در نوجوانان بر رفاه آنها تأثیری ندارد، دشوار است.

ژانگ می نویسد: "بیشتر والدین موافق هستند - به طور انتزاعی - که بچه ها باید با چالش های خود روبرو شوند و هنگام بزرگ شدن اشتباهات خود را مرتکب شوند. آنها باید یاد بگیرند که چگونه در هنگام گم شدن کمک بخواهند. آنها باید قبل از اینکه برای مصاحبه شغلی بیش از حد بخوابند، با عواقب زیاد خوابیدن برای یک آزمون ریاضی روبرو شوند. اما وقتی شما به صورت دیجیتالی شناور می شوید، استفاده از تلفن بسیار آسان و طبیعی است که به آن کمک کنید."

"نسل جغرافیایی" سارا ژانگ امروز در TheAtlantic.com منتشر شد. لطفا با هر گونه سوال یا درخواست تماس بگیرید.

مخاطبین مطبوعاتی:

آنا براس و پل جکسون | اقیانوس اطلس

press@theatlantic.com