جلد نوامبر The Atlantic: Josh Tyrangiel از جف بزوس و ایلان ماسک در مسابقه آنها برای کنترل فضای بیرونی و اندازه گیری اینکه چه کسی جلوتر است پروفایل می کند.

جاش تیرانگیل، نویسنده کارمند، در داستان جلد نوامبر آتلانتیک، «ارباب خود را انتخاب کن»، جف بزوس و ایلان ماسک را که در مسابقه ای برای کنترل فضا هستند، معرفی می کند. Tyrangiel می نویسد که با هم، در رقابت شدید، «این دو میلیاردر در مراحل اولیه مسابقه برای ادغام عمودی کهکشان هستند - فرآیندی که شامل موشک ها، فرود روی ماه، صور فلکی ماهواره ای عظیم و مراکز داده مبتنی بر فضا است که مدل های هوش مصنوعی را با قدرت محاسباتی که هیچ تامین کننده زمینی نمی تواند با آن برابری کند، اجرا می کند.

هر دو می گویند که امیدوارند زندگی بشر را از شبح تغییرات آب و هوایی حفظ کنند و درک بشر از جهان را گسترش دهند. هر دو همچنین می‌خواهند بر بازاری تسلط داشته باشند که برخلاف هر بازار دیگری که قبلا فتح کرده‌اند، سقفی ندارد و قوانین ثابت کمی دارد.»

تیرانگیل می نویسد، در بیشتر تاریخ بشریت، "قدرت تصمیم گیری در مورد اینکه یک تمدن بعدی کجا خواهد رفت به دولت ها، پادشاهان یا مستبدان تعلق داشت. این معیاری است که نشان می دهد چقدر تغییر کرده است که یک مدیر خرده فروشی از سیاتل و یک مهندس متولد آفریقای جنوبی در موقعیت مناسبی برای اعمال این قدرت قرار گرفته اند. هیچ کس به هیچ یک از آنها رای نداد. و ممکن است آنها تنها قدرت های دیگری باشند که می توانند کنترل کنند."

اما همانطور که Tyrangiel می نویسد، یکی از آنها به وضوح دست برتر را دارد. در سال 2025، اسپیس ایکس ماسک، 83 درصد از جرم ارسال شده را به مدار پرتاب کرد - تقریبا 10 برابر بیشتر از نزدیکترین رقیب خود، دولت چین. شرکت ماهواره‌ای او، استارلینک، بیش از 11000 ماهواره دارد که تقریبا دو سوم کل فضاپیماهای فعال در مدار زمین را تشکیل می‌دهند.

تیرنجیل خاطرنشان می کند که آمریکا «نیاز به تمرکز فوق العاده بزوس در قدرت خصوصی برای کاهش تمرکز فوق العاده ماسک در قدرت خصوصی، احتمالا آن چیزی نیست که بنیانگذاران در ذهن داشتند.» وقتی تایرنگیل از سناتور مارک کلی، فضانورد سابق پرسید که آیا به هر یک از افراد کاملا اعتماد دارد یا خیر، کلی پاسخ داد: «یک نوع سوال.» تیرانگیل گزارش می‌دهد که کلی می‌گوید او می‌خواهد اسپیس‌ایکس «به یک شرکت موفق ادامه دهد، زیرا این به نفع امنیت ملی ما است که چنین است.

من همچنین می خواهم شاهد موفقیت Blue Origin باشم." تیرانگیل می نویسد: «موقعیت عملگرا، که اکثر جامعه امنیت ملی مشترکند، این است که یک شرکت که بتواند شما را به فضا برساند بهتر از هیچ است و دو شرکت بهتر از یک است. اما حتی اگر بزوس میلیاردر کمتر جیوه ای باشد، Blue Origin هنوز جایگزین قابل اعتمادی برای SpaceX نیست. بنابراین دولت نمی تواند از Blue Origin به عنوان اهرم استفاده کند.

دولت از موضع قدرت مذاکره نمی‌کند، اما تیرانگیل می‌نویسد: «بزوس و ماسک یک آسیب‌پذیری مشترک دارند: هر دو می‌گویند که دوست دارند به ماه بروند - برای امپراتوری‌ها، برای شکوه، و چون عشق جوانی آنها به فضا هرگز به چیزی منطقی‌تر تبدیل نشده است. و تیرنجیل می نویسد، در مسابقه خود به ماه، "بیشتر افرادی که با آنها صحبت کردم به همین نتیجه رسیده اند: در این مورد، Blue Origin جلوتر است.

آزمایشات خلاء حرارتی را در ماه آبی به پایان رسانده است و از ماه آگوست، ساختار، نیروی محرکه و تجهیزات اویونیک آن به طور کامل مونتاژ شده است. در حال حاضر با ماهواره‌های ناسا و شبکه اعماق فضا ارتباط برقرار کرده است... اصل تفاوت این است که Blue Origin - شرکت کوچک‌تر و کندتر که نیاز به پیروزی دارد - به نظر می‌رسد محصولی را ساخته است که در کوتاه‌مدت باشد، در حالی که ماسک یک موشک غول‌پیکر طراحی کرده است که برای تجارت ماهواره‌ای خود و هدف شخصی خود از سفر در اعماق فضا به مریخ طراحی شده است. ساختن Starship برای ماه مانند تطبیق یک کشتی باری برای برنده شدن در یک مسابقه قایق بادبانی است.

کتاب «انتخاب ارباب خود» اثر جاش تیرانگیل امروز در TheAtlantic.com منتشر شد. لطفا با هر گونه سوال یا درخواست تماس بگیرید.

مخاطبین مطبوعاتی:

آنا براس و پل جکسون | اقیانوس اطلس

press@theatlantic.com