جلسه توجیهی بودجه: سوالات کلیدی که توسط هدر استوارت و پیپا کرار پاسخ داده شده است

سردبیران اقتصادی و سیاسی ما بودجه اولیه جان هیلی را تشریح می کنند

سردبیر اقتصاد گاردین، هدر استوارت، و سردبیر سیاسی، پیپا کرار، بودجه صدراعظم را ارزیابی می کنند: او چه گفت، چرا - و چه چیزهایی را کنار گذاشت.

نه اصلا. به نظر می رسد اطمینان بخشی به بازارهای مالی تب دار، یکی از انگیزه های اندی برنهام برای قرار دادن هیلی در رتبه 11 باشد، و به نظر می رسد که این بودجه «پایدار» در حال حاضر به این میزان رسیده است.

صدراعظم وعده داد که برنامه‌های کاهش کسری بودجه حزب کارگر را در مسیر خود حفظ کند، البته با سرعت کمتری در سال‌های اولیه پیش‌بینی - برای انجام این کار، مالیات‌ها را به میزان متوسطی افزایش داد.

دفتر مسئولیت بودجه (OBR) اکنون از او انتظار دارد که اولین قانون مالی حیاتی خود را رعایت کند - برای متعادل کردن هزینه های روزانه و درآمدها - با حاشیه ای 15 میلیارد پوندی برای صرفه جویی. این بالشتک باریک‌تری نسبت به 24 میلیارد پوندی ریچل ریوز در بیانیه بهار است، اما به نظر می‌رسد سرمایه‌گذاران آن را به سختی در بازارهای اوراق قرضه دنبال کرده‌اند. هیلی تاکید کرد که قصد دارد تا سال 31-2030 فضای سر خود را به 22 میلیارد پوند بازگرداند. او گفت: "بافر برای این کار است. زمانی که به آن نیاز دارید از آن استفاده کنید، زمانی که می توانید آن را بازسازی کنید."

با این حال، پیش‌بینی‌های OBR نشان می‌دهد که هزینه‌های استقراض بالاتر به منابع مالی عمومی بریتانیا ضربه قابل توجهی وارد می‌کند – که به گفته آن‌ها به تنهایی 14 میلیارد پوند هزینه اضافی برای دولت به همراه داشته است. تا حدی در نتیجه، قرار است وام گیری 8 میلیارد پوند بالاتر از حد انتظار در سال جاری باشد، قبل از اینکه در طول زمان به هدف بازگردد. و هیلی مجموعه ای از تصمیمات نابهنجار در مورد مالیات و هزینه را برای بررسی مخارج حیاتی در سال آینده به تاخیر انداخته است.

خودی‌های دولت گفته بودند که بودجه «کم‌کلید» خواهد بود و تصمیمات سخت در مورد هزینه‌های عمومی - از جمله در امور دفاعی و رفاهی - به بررسی هزینه‌ها موکول می‌شود. اما این باعث نشد که نمایندگان حزب کارگر بپرسند "آیا این است؟" وقتی هیلی از جعبه اعزام نشست.

در حالی که آنها از حمایت از قبوض انرژی - تنها خرگوش در بودجه - و سایر اقدامات هزینه های زندگی استقبال کردند، آنها برای برنهام برای ایجاد تغییر اساسی که او معتقد است کشور به آن نیاز دارد بی تاب هستند. "این به 40 سال نئولیبرالیسم پایان نمی دهد، اینطور نیست؟" یکی از نمایندگان مجلس به گاردین تذکر داد.

تصمیم هیلی برای افزایش مالیات بر بانک‌ها احتمالا به خوبی مورد توجه مردم قرار می‌گیرد - این صنعتی است که سودهای کلانی به دست آورده و همدلی زیادی را از رای دهندگان برانگیخته است - اما برخی از نمایندگان حزب کارگر در حال حاضر این سوال را مطرح می‌کنند که چرا او خیلی بیشتر از این پیش نرفت تا به خود فضای بیشتری برای مانور بدهد.

با این حال، در حال حاضر، نمایندگان مجلس هیاهو به راه نمی اندازند. نظرسنجی‌ها - که برخی از آنها حزب کارگر را 8 امتیاز جلوتر می‌آورد - نشان می‌دهد که مردم موافق هستند و محبوبیت برنهام همچنان بالاست. او برای دومین بار آنها را به دست آورده است. در روزهای آینده مشخص خواهد شد که آیا عموم مردم بیش از یک سیگنال قصد داشتند یا خیر. اما سؤالات در مورد زمان برگزاری انتخابات عمومی بعدی برطرف نشده است. پس از بودجه، برنهام امکان فراخوانی در 12 ماه آینده را رد کرد (او قبلا گفته بود به زودی این بودجه وجود نخواهد داشت). چشم انداز حزب کارگر در صندوق رای بسیار در ذهن نمایندگان پارلمان باقی مانده است.

و اگر پیشنهاداتی وجود داشته باشد که عموم مردم بی تاب می شوند، فشار بر برنهام افزایش خواهد یافت.

قیمت‌های بالاتر انرژی در نتیجه جنگ دونالد ترامپ در ایران، بریتانیا - واردکننده انرژی - را فقیرتر کرده و همچنین هزینه استقراض دولت را افزایش داده است. چالش اصلی هیلی این بود که تصمیم بگیرد چه کسی باید این درد را تحمل کند.

او بسته سخاوتمندانه‌تر از حد انتظار را برای مهار هزینه‌های انرژی در زمستان امسال اعلام کرد که در مجموع حدود 4 میلیارد پوند برای خزانه‌داری هزینه خواهد داشت. این شامل ارسال 100 پوند برای هر خانوار در بانک های مالیاتی شورای شهر A تا D بود. لغو افزایش تعرفه سوخت برنامه ریزی شده ریچل ریوز؛ و تمدید کاهش مالیات بر ارزش افزوده قبوض برق تا تابستان آینده.

اما خانوارها همچنان با افزایش شدید سقف قیمت انرژی در ژانویه - که EDF پیش‌بینی می‌کند تا 27 درصد باشد، متضرر خواهند شد.

و از آنجایی که هزینه انرژی به هزینه تولید تقریبا همه چیز کمک می کند، قیمت های بالاتر نفت باعث افزایش تورم در کل اقتصاد می شود که اکنون OBR برآورد می کند که به جای 2 درصدی که در ماه مارس انتظار می رفت، 3.5 درصد در سال آینده خواهد بود. انتظار می رود بانک انگلستان با بالا بردن نرخ های بهره واکنش نشان دهد، شاید به محض جلسه هفته آینده، درد تازه ای برای وام گیرندگان وام مسکن ایجاد کند.

با وجود مداخلات دولت، OBR بر این باور است که هزینه های انرژی بالاتر چشم انداز استانداردهای زندگی را حتی بدتر از آنچه قبلا می ترسید، خواهد کرد. با توجه به معیار ترجیحی آن، درآمد قابل تصرف واقعی خانوارها، انتظار می‌رود استانداردهای زندگی امسال اندکی کاهش یابد، زیرا تأثیر جنگ تأثیرات خود را می‌گیرد - و سپس به تدریج تا سال 2030 به 2 درصد بالاتر از سطح قبل از کووید-19 افزایش یابد.

جان هیلی و اندی برنهام قبل از بودجه، کاری منظم یکشنبه شب در آپارتمان شماره 11 داشتند. در حالی که هر دوی آنها از جناح چپ نرم هستند و موافقند که شمال به سرمایه گذاری نیاز دارد، آنها در سنگرهای سیاسی با هم جنگ نکرده اند یا پروژه مشترکی مانند تونی بلر و گوردون براون نداشته اند.

هیلی حتی گزینه شماره یک برنهام برای این نقش نبود. با این حال، او را توانا و قابل اعتماد می دانستند و - مهمتر از همه - احتمال ثبت نام در پروژه برنهام بیشتر از سایر چهره هایی بود که برای این نقش تبلیغ می شد. با این حال، نگرانی‌های اولیه وجود داشت که صدراعظم می‌تواند توسط خزانه‌داری «تسخیر» شود، که با وجود تلاش‌های برنهام برای ایجاد توازن مجدد در دستگاه دولتی، همچنان از قدرت زیادی برخوردار است. اما بودجه - بودجه ای کم کلید و تدافعی که در مقیاس و جاه طلبی کوچک بود - نشان می دهد که نخست وزیر مجبور بوده است محدودیت های مالی را برای جاه طلبی خود برای تغییرات اساسی تر بپذیرد.

در حال حاضر. با این حال، هیلی زمینه را برای اصلاحات مهم‌تر در زمینه‌های اولویت‌دار رئیسش فراهم کرد: واگذاری و مسکن.

به نوبه خود، او هنوز چیزهای زیادی برای اثبات هزینه‌های دفاعی دارد - پس از استعفا از دولت کیر استارمر به دلیل عدم تعهد به 3 درصد از تولید ناخالص داخلی در حوزه دفاعی تا سال 2030. هیلی نشان داد که به هدف خواهد رسید - اما نمی‌توان گفت چگونه تا بررسی هزینه‌های پاییز آینده. شهرت سیاسی خودش بر آن متکی است.

تورم بالاتر، ارائه خدمات عمومی را گران تر خواهد کرد. بسیاری از دپارتمان‌های وایت هال در اواخر این مجلس با کاهش شدید هزینه‌ها، بر اساس طرح‌هایی که هیلی از ریوز به ارث برده بود، مواجه بودند. پس زمینه تاریک جهانی تنها به احتمال زیاد آن را بدتر می کند.

موسسه مطالعات مالی (IFS) در تحلیل پیش از بودجه خود پیشنهاد کرد که در کنار 11 میلیارد پوندی که برای رسیدن به هدف هزینه های دفاعی 3 درصدی تولید ناخالص داخلی تا سال 2030 نیاز دارد، این فشارهای اضافی به 35 میلیارد پوند در سال بالغ می شود.

هیلی نشان چندانی از نحوه پاسخگویی خود به آن نداد - اگرچه او پیشنهاد کرد که دیجیتالی شدن بیشتر ارائه خدمات و کاهش قابل توجه خدمات مدنی در مرکز با واگذاری اختیارات اضافی، به کاهش هزینه های دولت کمک می کند و ابراز امیدواری کرد که رشد اقتصادی بهتر از حد انتظار می تواند کمک کند.

او گفت: "من معتقدم بریتانیا می تواند دوباره پیش بینی ها را شکست دهد." در غیر این صورت، بررسی هزینه های سال آینده بسیار چالش برانگیز به نظر می رسد.

سخنرانی هیلی مملو از اشاراتی به تصویر دشوار بین المللی بود، در حالی که دونالد ترامپ همچنان با جنگ خود در ایران به تخریب اقتصاد جهانی ادامه می دهد. صدراعظم به نمایندگان مجلس گفت: «تحلیلگران دوست دارند از بادهای معکوس اقتصادی صحبت کنند، اما آنچه امروز با آن مواجه هستیم طوفان های اقتصادی جهانی است.

خطر اصلی شناسایی شده توسط OBR برای پیش بینی مالی خود، تحول درگیری خاورمیانه و پیامدهای آن بر قیمت انرژی، نرخ بهره و تورم است. انتخابات میان دوره ای ایالات متحده یک لحظه کلیدی است - و ناشناخته بزرگ این است که رئیس جمهور ایالات متحده در آینده چه می کند، که داونینگ استریت با نگرانی آن را تماشا می کند.

با این حال، در حال حاضر، به نظر می رسد که مردم مایلند بپذیرند که دولت مقصر فشارهای ناشی از هزینه زندگی نیست. هیچ 10 منبعی می‌گوید که تحقیقات خودشان نشان می‌دهد که بیشتر مردم هنوز شرایط جهانی را به‌عنوان دلیل موجهی برای وضعیت بد فعلی خود می‌دانند تا بهانه‌ای. اما خودی‌های دولت نگران هستند که این امر ممکن است در زمستان امسال تغییر کند، زیرا صورت‌حساب‌ها و هزینه‌های فزاینده واقعا شروع به کاهش می‌کنند.