جنگ Tigray ممکن است به اریتره سرایت کند - با کمک لفاظی های نخست وزیر ابی احمد

در میان تشدید درگیری ها در شمالی ترین منطقه تیگری اتیوپی، ابی احمد برای یک دوره دیگر به عنوان نخست وزیر اتیوپی سوگند یاد کرد.

اندکی پس از مراسم بعد از ظهر دوشنبه، ابی اراده خود را برای تلاش برای دسترسی مستقیم به این کشور محصور در خشکی به دریای سرخ تکرار کرد. ابی گفت: «بر اساس اصل دادن و گرفتن، ما با پشتکار تلاش خواهیم کرد تا اطمینان حاصل کنیم که اتیوپی خروجی به دریا دارد. دو کشور بر سر تمایل اتیوپی برای کنترل بندر عساب اریتره با هم اختلاف دارند.

سولومون موچی، خبرنگار دویچه وله، که مراسم سوگند در آدیس آبابا را دنبال کرد، گفت که علیرغم این ماموریت مجدد، ابی با زمان های چالش برانگیزی روبروست.

سولومون گفت: "دوره جدید به نخست وزیر ابی احمد قدرت سیاسی قوی تری می دهد." اما چالش‌های پیچیده داخلی و منطقه‌ای کشور می‌تواند تبدیل قدرت به ثبات پایدار را دشوار کند.»

سلیمان نشست روز یکشنبه در قاهره کشورهای مخالف اتیوپی را مثال زد: "رهبران مصر، اریتره، سومالی و سودان در مورد مسائل منطقه ای گفتگو کردند. اما اتیوپی از این نشست کنار گذاشته شد. بنابراین این همان چیزی است که دولت نخست وزیر ابی احمد در سال های آینده با آن مواجه خواهد شد."

برای عبدالرحمن سید، تحلیلگر، که مرکز ادغام منطقه‌ای شاخ آفریقا مستقر در لندن را رهبری می‌کند، اریتره اکنون با تهدید قریب‌الوقوع ورود به جنگ در تیگری مواجه است. این امر پس از کمپین سه ساله اتیوپی برای به دست گرفتن کنترل بندر عساب صورت می گیرد.

سید گفت: «اریتره نگران نیت اتیوپی برای اشغال آن است، اگر بتواند، و اگر نه، حداقل بندر عساب را که بندری بسیار مهم است، نه تنها برای مقاصد تجاری، بلکه از نظر استراتژیک، تصرف کند».

او بر تنگه باب المندب، که ورودی جنوبی دریای سرخ است، نظارت می‌کند. اکنون، بدون آن بندر، اهمیت استراتژیک اریتره تقریبا به صفر کاهش می‌یابد، بنابراین هیچ اهمیتی برای اریتره وجود نخواهد داشت.»

هفته گذشته اتیوپی روابط دیپلماتیک خود را با اریتره و مصر قطع کرد. به گفته سید، این ممکن است نشانه ای از عزم دولت برای پیگیری فشار خود برای بندر دریای سرخ با زور باشد. جنگ مجدد در Tigray ممکن است به این سمت باشد. همین چند روز پیش، نیروهای دفاع ملی اتیوپی کنترل مکله پایتخت تیگری را به دست گرفتند.

روز دوشنبه، یک رسانه طرفدار دولت گزارش داد که ارتش اتیوپی بسیج نیروهای خود را به سمت مرز اریتره آغاز کرده است، به دنبال حرکت جبهه آزادی‌بخش خلق Tigray (TPLF) که به سمت منطقه نزدیک آدیگرات عقب‌نشینی کرد - دروازه مهمی به اریتره و دریای سرخ.

سید گفت: «مردم تیگرایان پیوندهای فرهنگی، زبانی و مذهبی با مردم جنوب اریتره دارند. او تاکید کرد: «در واقع، کسانی که در اریتره قدرت دارند شباهت‌های بسیار بیشتری با تیگری دارند»، و افزود که ممکن است یک اثر سرریز وجود داشته باشد، به‌ویژه اکنون که TPLF از مکله خارج شده است و ممکن است از شهرهای بزرگ نیز خارج شوند. بنابراین آنها ممکن است به سراغ نوعی تاکتیک جنگی بی‌نظیر بروند.»

به گفته سید، دولت و ارتش اتیوپی فقط منتظر ورود اریتره به جنگ هستند.

برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.

سید گفت: "آنها قبلا بدون اثبات آنها و بدون هیچ مدرکی ادعاهایی را مطرح کرده اند که ارتش اریتره در حال حاضر در اتیوپی است و علیه دولت اتیوپی می جنگد. اگرچه حقیقت جنبش های شورشی اتیوپی است، اما آنها در جنگ تجربه بسیار خوبی دارند و تسلیحات فراوان و غیره دارند."

بنابراین نیازی نیست که ارتش اریتره از نظر فیزیکی در آنجا باشد تا از آنها حمایت کند. اما اتیوپیایی ها دوست دارند این را ببینند، بنابراین می توانند حمله خود به اریتره را با این ادعا که آنها اولین نفری بودند که مورد حمله قرار گرفتند، توجیه کنند و بنابراین آنها اکنون به آن حمله پاسخ می دهند.

در حالی که وفاداری در منطقه شاخ آفریقا و خاور نزدیک در چارچوب بحران اخیر بسیار مورد بحث قرار گرفته است، بازیگران شمال جهانی نسبتا سکوت کرده اند - اگرچه کارشناسانی مانند عبدالرحمن سید از بیانیه ایالات متحده برای تجدید تلاش های دیپلماتیک استقبال کرده اند.

بنابراین، یکی از عوامل تعیین کننده ممکن است حول محور دسترسی به جیبوتی، کشور شاخ آفریقا باشد که اتیوپی مدت هاست با آن رابطه خوبی داشته است. در یک وبینار اخیر توسط ناظر مستقل درگیری ACLED، دکتر جلاله گتاچو بیرو، تحلیلگر ارشد این موسسه در آفریقای شرقی، در این مورد توضیح داد.

جلاله گفت: "مسیر اصلی تجاری اتیوپی از طریق جیبوتی است و به همین دلیل است که ما شاهد حضور یکی از جبهه ها در [منطقه مجاور اتیوپی] افار هستیم. درست مانند جنگ قبلی، TPLF می خواهد مسیر اصلی جیبوتی به آدیس آبابا را کنترل کند."

او همچنین گفت که از زمانی که اسرائیل رسما منطقه خودمختار سومالی لند سومالی را به عنوان یک کشور مستقل به رسمیت شناخت، سال گذشته پویایی جدیدی در روابط دیپلماتیک در شاخ ایجاد کرده است. جلاله گفت: "این همچنین شامل همسویی جیبوتی با اریتره، مصر و غیره می شود، اما آنها همچنین سعی می کنند بی طرف بمانند."

با این حال، در حال حاضر، هر دو اتیوپی و جیبوتی مصمم به حفظ تجارتی هستند که هر دو از آن سود می برند.

عبدالرحمن سید گفت: «در اتیوپی نیز تورم شدید وجود دارد. و اگر کمبود ذخایر و نفت وجود داشته باشد، می تواند فشار زیادی را بر دولت اتیوپی بین دیروز و امروز وارد کند.

همچنین، جیبوتی که به لحاظ استراتژیک در ورودی دریای سرخ واقع شده است، میزبان بسیاری از پایگاه های هوایی بین المللی از جمله پایگاه های هوایی ایالات متحده، چین، فرانسه، ایتالیا و ژاپن است. قطع مسیر تجاری این کشور به سرزمین اصلی آفریقا می تواند نقطه عطفی باشد که در نهایت باعث می شود بازیگران بین المللی صحبت کنند و اتیوپی را برای پایان دادن به درگیری تحت فشار قرار دهند.