جوامع اطراف پارک ملی اوپمبا جمهوری دموکراتیک کنگو می گویند که حفاظت هزینه دارد

یک جنگل برای جوامعی که در آن و اطراف آن زندگی می کنند می تواند چیزهای زیادی باشد. می تواند به عنوان زمین کشاورزی، داروخانه، منبع غذایی یا مرکز فرهنگی خدمت کند. جنگل می تواند راه نجاتی برای ساکنانی باشد که برای بقا به آن وابسته هستند. با این حال، دسترسی به آن زمین در صورتی که در یک منطقه حفاظت شده باشد می تواند محدود شود. این یک سناریوی رایج در بسیاری از نقاط جهان است، جایی که مناطق با ارزش اکولوژیکی بالا همچنین خانه اکوسیستم هایی هستند که جوامع محلی برای بقا به آن وابسته هستند.

مجموعه رو به رشدی از تحقیقات بر تنش‌هایی تأکید می‌کند که می‌تواند هنگام همپوشانی مناطق حفاظت‌شده تحت حفاظت با زمین‌های اجتماعی ایجاد شود. یکی از این موارد، کیسانجی، روستایی با تنوع قومیتی در بخش جنوب شرقی جمهوری دموکراتیک کنگو است که در حدود 13 کیلومتری (8 مایلی) از پارک ملی اوپمبا در استان هاوت-کاتانگا قرار دارد. ساکنان کیسانجی از منابع طبیعی موجود در پارک برای غذا، دارو و کشاورزی استفاده می کنند. اما از سال 2015، در میان تلاش های ملی برای مبارزه با شکار غیرقانونی و جنایات حیات وحش، دسترسی ساکنان به این پارک دشوار شده است.

قلمرو پارک منبع امرار معاش برای جوامع اطراف بوده است، از جمله در کیسانجی، جایی که حدود 85 درصد از خانوارها عمدتا به کشاورزی وابسته هستند. بدون برق، آب لوله‌کشی یا مراقبت‌های بهداشتی، ساکنان کیسانجی برای غذا، دارو و درآمد به شدت به طبیعت وابسته هستند. علاوه بر این، در منظره‌ای شکل گرفته از جنگ، آوارگی، فقر، معدن و سایر فعالیت‌های استخراجی که با فعالیت‌های معیشتی و زندگی مردم تداخل دارد، جنگل‌های داخل پارک منبع اصلی آنها باقی می‌ماند… این مقاله در اصل در Mongabay منتشر شده است.