جوایز ARTnews 2026 یک عمر دستاورد: مارن هاسینگر

شناسایی یک هنرمند بانفوذ زنده که یک نمایشگاه گذشته نگر یا نظرسنجی در یک موزه بزرگ ایالات متحده دارد.

مارن هاسینگر برای «Maren Hassinger: Living Moving Growing» در موزه هنر برکلی و آرشیو فیلم اقیانوس آرام (6 ژوئن تا 29 نوامبر 2026)

برای پنج دهه، مارن هاسینگر مجسمه‌های ظریف و یدکی می‌سازد که مجموعه‌ای از مواد، از طناب سیمی گرفته تا کیسه‌های پلاستیکی صورتی، روزنامه و برگ‌های گل رز را در خود جای داده است. اشیایی که او در هنر خود گنجانده است، از آن دسته هستند که به راحتی می توانند خم شوند، بپیچند یا بشکنند. در یک محیط دیگر، آنها حتی ممکن است به عنوان سست دیده شوند. اما هاسینجر آنها را به گونه‌ای مجسمه‌سازی می‌کند که محکم، ماندگار و زنده به نظر می‌رسند.

در آثاری که شامل اینستالیشن ها، اجراها، فیلم ها، طراحی ها و موارد دیگر بوده است، هاسینگر بارها به مفهوم حرکت بازگشته است و اجسام ساکن را با حس حرکت آغشته می کند، گویی که در مقابل چشمان ما جابه جا می شوند. او اغلب این کار را با اشاره به محیط طبیعی انجام می دهد، درختان و آب را با آثاری که به دلیل نحوه نصب آنها موج می زند، استناد می کند.

گذشته‌نگر او در موزه هنر برکلی و آرشیو فیلم اقیانوس آرام، که به عنوان گسترده‌ترین نمایش هنری او تا به امروز شناخته می‌شود، او را به عنوان یک چهره کلیدی در گذار از مینیمالیسم معرفی کرد. در طول دهه 1970، هاسینجر شروع به کار با طناب سیمی کرد که تا حدی آن را جدا کرد. استفاده از مواد مرتبط با صنعت با گرایشی که در آن زمان در نیویورک دیده می شد، هماهنگ شد، جایی که طیفی از مجسمه سازان فولاد، آجرهای نسوز و چراغ های فلورسنت را به آثار هنری بزرگ و اغلب سنگین تبدیل کردند.

رویکرد هاسینجر در اشارات آشکار به بدن انسان و لمس عمدی سبک آن متفاوت بود. در حالی که همکاری های هاسینگر با هنرمندانی مانند سنگا ننگودی و اولیس جنکینز در حال حاضر به خوبی شناخته شده است، نمایش BAMPFA، هاسینگر را به عنوان یک هنرمند پرفورمنس معرفی کرد و اشاره کرد که او قبل از اینکه در دوران تحصیلش به مجسمه سازی بپردازد، به دنبال تبدیل شدن به یک رقصنده بود. مجسمه‌های او به ترجمه آن رقص‌ها ادامه می‌دهند، که نمی‌توان آن‌ها را برای همیشه در فضاهای گالری مشاهده کرد.

مفهوم زودگذری نیز هسته اصلی مجموعه آثار هاسینجر بوده است، و نمایش BAMPFA با نمایش آثار او که از کیسه‌های پلاستیکی صورتی یا روزنامه‌های قدیمی استفاده می‌کنند، آن را به‌ویژه برجسته کرد، اشیایی که ممکن است به راحتی در سطل زباله انداخته شوند، اما هاسینجر آن‌ها را مواد هنری ارزشمندی می‌داند. او همیشه از تاسیسات در مقیاس بزرگ گرفته تا بافندگی های صمیمی به دنبال زیبایی چیزی است که به راحتی می توان به عنوان زباله تلقی کرد. در کاتالوگ BAMPFA، در گفتگو با لوری استوکس سیمز، متصدی قطعات روزنامه، هاسینگر می‌گوید: «خب من نمی‌خواهم به چیز زشت نگاه کنم.

من می خواهم کارها تا حد امکان کامل و دلپذیر باشد. و چرا که نه؟»

نامزدها:

کوکو فوسکو «کوکو فوسکو: فردا، من یک جزیره خواهم شد» در El Museo del Barrio، نیویورک (18 سپتامبر 2025 – 1 مارس 2026)

سوزان جکسون "سوزان جکسون: عشق چیست" در موزه هنر مدرن سانفرانسیسکو (27 سپتامبر 2025 تا 1 مارس 2026)؛ به مرکز هنر واکر، مینیاپولیس (14 مه تا 23 اوت 2026) و موزه هنرهای زیبا، بوستون (26 سپتامبر 2026 تا 18 ژانویه 2027) سفر کرد.

دیوید لاملاس «دیوید لاملاس: ماشین» در دیا چلسی، نیویورک (6 مارس 2026 تا 16 ژانویه 2027)

مارتین پوریار "Martin Puryear: Nexus" در موزه هنرهای زیبا، بوستون (27 سپتامبر 2025 تا 8 فوریه 2026)؛ به موزه هنر کلیولند سفر کرد (12 آوریل 2026 - 9 اوت 2026)

درباره جوایز ARTnews 2026 بیشتر بخوانید.