جیب برها و شاعران - ایجاد ذهنیت نخبگان در فوتبال

توسط ویلیام لی رایت، دانشگاه علم و صنعت نروژ

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی شده توسط Alexander Pol

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

تحقیقات جدید از دپارتمان روانشناسی NTNU نشان می دهد که بازیکنان نخبه فوتبال، علیرغم اینکه تحت نظارت شدید هستند، سطوح پایین تری از اضطراب رقابتی را نسبت به بازیکنان آماتور تجربه می کنند.

اورجان نایلند دروازه بان نروژی پاس خود را اشتباه ارزیابی می کند و توپ را به پای گونسالو راموس می رساند. مهاجم پرتغالی توپ را وارد دروازه خالی می کند.

عدم تمرکز لحظه ای توسط یک فرد، و نروژ بازی را می بازد.

به راحتی می توان تصور کرد که این خطا بر ذهن نایلند سنگینی می کند. اما این بازیکن باتجربه به دلیل واکنشش در میان واکنش های رسانه ای مورد تحسین قرار گرفت.

مگنوس اولند نایگارد، روانشناس بالینی، نویسنده مقاله تحقیقاتی، می گوید: «برای من جالب بود که چگونه نایلند پس از چنین مسابقه مهمی در مصاحبه بعد از بازی خود آرام ظاهر شد.

استال سولباکن، مدیر دروازه بان، به وضوح از این اشتباه عصبانی بود و بسیاری از مفسران خواستار تعویض نایلند در مسابقات بین المللی آتی شده اند.

نایگارد توضیح می دهد: "نیلند به این واقعیت اشاره کرد که اشتباهات اتفاق می افتد، این که آنها بخشی از فوتبال هستند. و اگر بیش از حد روی آنها تمرکز کنید، درگیر آنها خواهید شد."

"البته ما دقیقا نمی دانیم که در ذهن بازیکن چه می گذرد. ​​با این حال، واکنش نایلند در مصاحبه ممکن است منعکس کننده سیستم حمایتی تیم و انعطاف پذیری روانی باشد که او از یک دوران طولانی حرفه ای به دست آورده است."

محققان 150 فوتبالیست نروژی، مرد و زن، 16 تا 40 ساله را که در سطوح مختلف این ورزش بازی می کردند، مورد بررسی قرار دادند.

آنها به ویژه به "باورهای فراشناختی" علاقه مند بودند: اینکه بازیکنان چگونه در مورد افکار خود فکر می کردند و این چه تأثیری بر اضطراب رقابتی آنها داشت.

اضطراب رقابتی به واکنش عاطفی ورزشکار به موقعیت های استرس زا در ورزش اشاره دارد. مطالعات قبلی نشان داده است که بر عملکرد تأثیر منفی می گذارد.

اضطراب به صورت تنش فیزیکی، نگرانی و عدم تمرکز ظاهر می شود. این به عنوان مهم ترین عامل در عملکرد ناکافی در فوتبال گزارش شده است و همچنین با افزایش خطر آسیب در ارتباط است.

روانشناسان ورزشی به دنبال مدیریت انتظارات منفی بازیکنان در مورد عملکرد هستند، به عنوان مثال، "من ممکن است شکست بخورم". اما بررسی نسبتا کمی از دیدگاه های فراشناختی، مانند نگرانی بازیکنان در مورد فرآیندهای فکری خود و توسعه راهبردهای مقابله ای منفی، صورت گرفته است.

نایگارد می‌گوید: «برخی از جنبه‌های چارچوب درمان فراشناختی در محیط‌های روان‌شناسی ورزشی به کار می‌رود. به عنوان مثال، تکنیک های تمرین توجه یا آنچه که ما به عنوان ذهن آگاهی جدا از آن یاد می کنیم.

اما هدف بیشتر اوقات بهبود عملکرد به جای کاهش یا رسیدگی به علائم اختلالات روانی است.

این تکنیک های مربیگری به طور گسترده توسط رسانه های جریان اصلی، از جمله در برنامه تلویزیونی "تد لاسو" رایج شده است.

تد لاسو مربی تخیلی فوتبال بدون شک از مدیران واقعی مانند میکل آرتتا الهام گرفته است که از جیب برها استفاده می کند تا بازیکنان آرسنال خود را هوشیار نگه دارند و مربی نروژی پر ماتیاس هوگمو که از بازیکنانش می خواهد برای هم تیمی های خود شعر بخوانند.

رویکرد هوگمو به ویژه در این زمینه مرتبط است، زیرا پروژه تمرکز حواس او به طور خاص بازیکنان را به چالش می‌کشد تا روی جنبه‌هایی تمرکز کنند که واقعا می‌توانستند کنترل کنند، چه «در مقابل سه تماشاگر بازی می‌کردند یا در مقابل 50000 تماشاگر».

تحقیقات نایگارد که با همکاری پروفسور NTNU آدون هاونن انجام شد، به طور خاص به تفاوت‌های بین ورزشکاران نخبه و آماتور و بین مردان و زنان می‌پردازد.

ارتباط بین باورهای فراشناختی و اضطراب رقابتی با آزمایش سه حوزه سنجیده شد:

نتایج نشان داد که بازیکنانی که در سطح آماتور رقابت می‌کنند، اضطراب رقابتی بیشتری را نسبت به بازیکنانی که در سطوح نخبه بازی می‌کنند، تجربه می‌کنند. تجربه بیشتر در برخورد با فشار به عنوان یک توضیح ممکن پیشنهاد می شود.

بازیکنان مسن‌تر نیز اضطراب رقابتی کمتری را نسبت به همتایان جوان‌تر خود گزارش کردند، در حالی که زنان به‌طور قابل‌توجهی سطوح بالاتری از اضطراب رقابتی را نسبت به مردان نشان دادند (ورزشکاران زن فقط 23٪ از بازیکنان مورد بررسی را تشکیل می‌دادند).

این تحقیق نشان می دهد که برخی از بازیکنان ممکن است نگرانی را مفید بدانند: "نگرانی به من کمک می کند تا با آن کنار بیایم."

دیگران منفی بودن را غیرقابل کنترل می دانند: "وقتی شروع به نگرانی می کنم، نمی توانم متوقف شوم."

در پایان نخبگان این ورزش، چندین نمونه از بازیکنانی وجود دارد که عمدا موقعیت‌های ذهنی را قبل از بازی می‌سازند، سناریوها را تجسم می‌کنند و در مورد نحوه واکنش خود نشخوار می‌کنند.

رونالدینیو مهاجم برزیلی در مصاحبه ای در سال 2006 پاسخ داد: "این شغل من است. این کاری است که انجام می دهم. من بازی را تصور می کنم."

نایگارد هشدار می دهد: «اتکای بیش از حد به تجسم ممکن است به نوعی نگرانی یا نشخوار فکری مضر تبدیل شود. با توجه به مدل فراشناختی، این می تواند اضطراب رقابتی بازیکنان را افزایش داده و عملکرد را کاهش دهد.

محققان بین باورهای فراشناختی مثبت و منفی تفاوت قائل می شوند. باورهای مثبت شامل مراسم بازیکنان و اعتقاد آنها به این است که نگرانی بخشی از فرآیند آماده سازی است.

یافته های آنها نشان می دهد که این باور ممکن است نابجا باشد و در سطح آماتور می تواند برای عملکرد مضر باشد.

هاونن، استاد روانشناسی بالینی بزرگسالان در دپارتمان روانشناسی NTNU توضیح می دهد: «اگر شما باورهای فراشناختی مثبتی در مورد نگرانی دارید، به شما می گوید که نگرانی مفید است.

"شما معتقدید که نگرانی چیز خوبی است. این یک چیز مثبت است. مشکل شما را حل می کند.

اما برای بسیاری از مردم، وقتی شروع به نگرانی می کنند، نمی توانند متوقف شوند. آنها احساس می کنند که نمی توانند از آن خارج شوند. هاونن می گوید و این به ما می گوید که آنها ممکن است باورهای فراشناختی منفی در مورد غیرقابل کنترل بودن تفکرشان داشته باشند.

برخی افراد در چرخه های معیوب تفکر منفی گیر می کنند.

تحقیقات نایگارد و هاونن نشان داد که بازیکنان آماتور به طور قابل توجهی بیشتر از بازیکنان حرفه ای نگران عملکرد خود هستند.

یافته‌های آنها نشان می‌دهد که بازیکنان نخبه ممکن است در طول زمان استراتژی‌های مقابله بهتری را توسعه داده باشند.

هاونن می گوید: "وقتی نگران عملکرد خود به عنوان والدین یا در محل کار هستید، سعی می کنید چیزهایی را که اتفاق نیفتاده است پیش بینی کنید. سناریوهای منفی زیادی ترسیم می کنید."

"به نوعی، شما سعی می کنید آینده را کنترل کنید. اما اگر به جای آن فقط تمرکز خود را به سمت چیزهایی که می توانید کنترل کنید تغییر دهید، می توانید آن افکار را به حال خود رها کنید و چیزهایی را که می توانید انجام دهید اصلاح کنید.

این پیامی است که از منظر فراشناختی دریافت می‌کند.»

فوتبال یک بازی با حاشیه های کوچک است، یک ورزش تیمی که در آن اشتباهات فردی بر ثروت جمعی تأثیر می گذارد.

مطالعات زیادی در مورد مدل های فراشناختی انجام شده است، اما تاکنون مطالعات اندکی از این مدل در زمینه ورزشی استفاده کرده اند.

نویسندگان به خواسته های وابسته به زمینه می پردازند که می تواند برای بازیکنان در هر سطحی از فوتبال قرار گیرد. بازیکنان آماتور، و بازیکنان در هر جنس و سن، به خود فشار می آورند تا بازی کنند.

ورزشکاران ذاتا رقابتی هستند. روشی که آنها در مورد سطح استرس خود فکر می کنند ممکن است بر نحوه بازی آنها تأثیر بگذارد، اما همه بازیکنان به ذخایر حمایت یا تجربه مشابهی دسترسی ندارند تا از آنها استفاده کنند.

بنابراین محققان پیشنهاد می کنند که مداخلات باید با سطح تجربه یک ورزشکار تطبیق داده شود. این نشان می دهد که نایلند 36 ساله نیازی ندارد که جیب او قبل از بازی نروژ مقابل ولز انتخاب شود تا از انتخاب جیب در طول بازی جلوگیری شود.

Magnus Ueland Nygaard و همکاران، رابطه بین باورهای فراشناختی و اضطراب رقابتی در بین بازیکنان نخبه و آماتور فوتبال، مرزها در ورزش و زندگی فعال (2026). DOI: 10.3389/fspor.2026.1880234

ارائه شده توسط دانشگاه علم و صنعت نروژ

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

دکتری مهندسی نانو از دانشگاه دلفت. محقق منتشر شده و داور مجلات. بینش علمی را به استانداردهای محتوا می رساند. نمایه کامل →