جیره بندی آب در رسیف، برزیل، در امتداد خطوط نژادی قرار دارد

RECIFE، برزیل - در Ibura de Baixo، محله ای واقع در منطقه جنوبی منطقه Recife، شمال شرقی برزیل، روز Jeyne Araujo 27 ساله خیلی قبل از طلوع آفتاب آغاز می شود. در ساعت 4 صبح، در حالی که مرکز ایالت پرنامبوکو در خواب است، او سطل ها و طبل ها را روی زمین بیرون از خانه اش می تراشد. این صدا شروع تقلای روزانه با کمبود را نشان می‌دهد: با جریان آب جاری تنها به مدت شش ساعت در روز، او باید هر قطره را قبل از خشک شدن شیرها ذخیره کند. آبی که Araujo می‌تواند جمع‌آوری کند، به دور از منبع تمیزی است که از یک شرکت عمومی انتظار می‌رود.

بوی شدید مواد شیمیایی می دهد و برای نوشیدن یا طبخ فوری آن بسیار ناخوشایند است. هنگامی که به داخل سطل می پاشد، کف می کند و به یک کف سفید غلیظ و صابونی تبدیل می شود. او به Mongabay می گوید: «آنقدر پر از کلر می رسد که نمی توانید کاری با آن انجام دهید. آرائوخو می گوید که کیفیت پایین آب لوله کشی آسیب جدی به سلامت خانواده او وارد کرده است. به مدت شش ماه، پسر 9 ساله او، وسلی، دائما از استفراغ و درد معده رنج می برد. پزشکان در بیمارستان Recife’s Areias عفونت روده را به فرنی تهیه شده با آب لوله کشی ردیابی کردند.

برای ایمن نگه داشتن پسرش، آرائوخو اکنون از بخشی از ماهانه بولسا فامیلیا، که یک برنامه دولتی رفاه اجتماعی به مبلغ 950 ریال (حدود 180 دلار) است، استفاده می کند تا کوزه های آب بطری را با قیمت 6 رئال (1.12 دلار) بخرد - هزینه ای که بودجه ناچیز او را بیشتر تحت فشار قرار می دهد. داخل خانه، انبوهی از ظروف کثیف سینک را پر می کند، یک اندازه قابل مشاهده… این مقاله در اصل در Mongabay منتشر شده است.