جیمز اسلویان بازیگر فیلم های The Sting، Xanadu و Oh Madeline در ۸۵ سالگی درگذشت.

جیمز اسلویان، بازیگر پرمشغله ای که در فیلم هایی از جمله نیش و زانادو ظاهر شد و نقش همسر مادلین کان را در کمد کوتاه دهه 1980 ABC بازی کرد، درگذشت. او 85 سال داشت.

خانواده وی در آخر هفته اعلام کردند اسلویان در 22 ژوئیه در خانه خود در شرمن اوکس درگذشت.

طرفداران Star Trek او را به خاطر پنج حضورش به عنوان عضوی از چهار گونه در نسل بعدی، Deep Space Nine و Voyager در دهه 1990 می شناسند، و او به مدت 18 سال از سال 1989 به عنوان صدای برند لوکس تویوتا لکسوس در تبلیغات بازرگانی فعالیت کرد. گراهام، بازیگر فیلم‌های «شبح بهشت»، «بچه زیبا» و «ماشین‌های دست دوم» در ۷۷ سالگی درگذشت.

در فیلم The Sting (1973) ساخته جورج روی هیل، برنده اسکار بهترین فیلم، اسلویان با نوبت خود به عنوان موتولا، دونده اعدادی که برای راکت‌باز دویل لونگان (رابرت شاو) کار می‌کند و قربانی یک «کلاهبرداری با رها کردن کبوتر» که توسط رابرت جون ردلمن (رابرت ردلمن جیمز) (رابرت ردلمن جیمز) (رابرت ردلمن جیمز) (جانی کوکر) (رابرت ردلمن جیمز) (رابرت ردلمن جیمز) (رابرت ردلمن جیمز) (جانی کوکر) (رابرت ردلمن جیمز) توسط موتولا، دونده اعداد، در فیلم «نیش» (1973) به کارگردانی جورج روی هیل در فیلم «نیش» (1973) به نقش «موتولا» تبدیل شد، کمک کرد.

و در موزیکال فانتزی اولیویا نیوتن-جان زانادو (1980)، نقش سیمپسون، رئیس مستبد هنرمند مایکل بک، سانی مالون را در AirFlow Records بازی کرد.

اسلویان نقش شوهر کان را بازی کرد، مردی که رمان‌های عاشقانه‌ای را تحت عنوان عشق کریستال می‌نویسد، اما نمایش سال‌های 1983 تا 1984 - اولین محصول کارسی-ورنر پروداکشنز - فقط 18 قسمت به طول انجامید.

جیمز جوزف اسلویان، کوچکترین چهار فرزند، در 24 فوریه 1941 در ایندیاناپولیس به دنیا آمد. پدرش، جیمز پدر، یک مهندس ساختمان بود. خانواده‌اش گفتند، وقتی 4 ساله بود، «لذت‌های نمایشگاه ایالتی ایندیاناپولیس را کشف کرد، و با [بازیگر فیلم‌های غربی] لش لارو و نمایش وسترن مسافرتی‌اش درگیر شد».

اسلویان پس از گذراندن زمان زندگی در خارج از کشور و در آلبانی نیویورک، از آکادمی هنرهای دراماتیک آمریکا در نیویورک فارغ التحصیل شد و سه سال در ارتش ایالات متحده خدمت کرد و پیش از بازگشت به نیویورک، در آنجا بازیگری کرد و رقص صحنه های مبارزه برای جشنواره شکسپیر نیویورک جوزف پاپ بود.

او در سال 1969 در سرخپوستان اثر آرتور کوپیت به برادوی راه یافت، در تولیدات خارج از برادوی مانند رویایی خارج از زمان اثر ایرو بائر نقش اول را داشت و اولین حضور خود را در فیلم جلاد مسافر در سال 1970 با بازی استیسی کیچ انجام داد.

اسلویان، که در سال 1973 به کالیفرنیا نقل مکان کرد، در گروهی که نمی‌توانست مستقیم تیراندازی کند (1971) و در قسمت‌هایی از پزشکان، خیابان‌های سانفرانسیسکو، کوجاک و دلویچیو ظاهر شد و در سال 1977 در سریال ABC وست‌ساید پزشکی نقشی عادی داشت.

او نقش یک دریاسالار رومولان و سپس پسر کلینگون ورف (مایکل دورن) را در نسل بعدی، دانشمند باجورایی دکتر مورا در Deep Space Nine و دانشمند Haakonian Ma’bor Jetrel در Voyager بازی کرد.

رزومه تلویزیونی او همچنین شامل تله‌فیلم‌های ناپدید شدن ایمی، با بازی فی داناوی و بت دیویس، و کلوپ پسران میلیاردر و فیلم‌های زن شگفت‌انگیز، باک راجرز در قرن بیست و پنجم، لو گرانت، فالکون کرست، ناتس لندینگ، کاگنی و لایت، کاگنی دبلیوروتی، لندینگ و کاگنی و لایت و مورودرت بود. , کوانتوم لیپ , The X-Files و NYPD Blue .

خانواده‌اش گفتند: "دوستان و همکاران او را همیشه حاضر، همیشه کنجکاو، شجاع، مبتکر و وفادار و همچنین گستاخ، دهان‌گو و بسیار شهری به یاد دارند. او در نوع خود بی‌نظیر بود."

بازماندگان عبارتند از همسرش، هنرپیشه Deirdre Lenihan (سوزن‌ها و پین‌ها، The Waltons) که در سال 1973 با او ازدواج کرد، و فرزندانشان، دانیل، موسیقی‌دان، و سامانتا اسلویان، بازیگر (زندگی چاک، دکتر پنه‌لوپ بلیک در مورد گری آناتومی).

برادر او، نویسنده و روزنامه نگار برنده جایزه پولیتزر، پاتریک اسلویان، در فوریه 2019 درگذشت.