جیمی برایسون، وفادار غیرمنتخب که در «جلو، پشت و وسط» در درامکری ایستاده کیست؟

این هفته، جیمی برایسون با خوشحالی خطی را که برای اولین بار در اوایل صبح دوشنبه به حامیان Orange Order در پورتادون تحویل داد، تکرار می‌کرد.

او گفت: «یا ناحیه پورتادون [جاده گارواقی] پایین می‌رود یا بخش اجرایی پایین می‌آید.

برایسون که آشکارا در سیاست خود با موافقتنامه بلفاست، قرارداد 1998 که زیربنای روند صلح ایرلند شمالی بود مخالف بود، هر یک از این دو نتیجه را نتیجه فوق‌العاده‌ای می‌دانست.

آن اعلامیه بسیار پر آب و تاب به نظر می رسید، اما برای مدتی در روز دوشنبه، به نظر می رسید که او ممکن است به خواسته خود برسد، صرف نظر از اینکه نارنجی ها در امتداد جاده گارواقی رژه می روند یا نه.

کارلا لاکهارت، نماینده DUP از Upper Bann، که گاهی برایسون را در کلیسای برجسته ایرلند در تپه Drumcree همراهی می‌کرد، نسبت به "عواقب عمیق" در صورت عدم اجرای رژه هشدار داد، که برخی آن را تهدید DUP برای کناره‌گیری از هیئت اجرایی شمالی تفسیر کردند.

به همین ترتیب، اگر PSNI به اجبار رژه را از طریق جاده انجام می داد، این نگرانی واقعی وجود داشت که شین فین از دولت تقسیم قدرت شمال خارج شود.

بعدا روز دوشنبه، با هشدار جان باروز، رهبر جدید حزب اتحادگرای اولستر، در اشاره ضمنی احتمالی به برایسون و لاکهارت، مشاور عاقلانه‌تری شروع به کار کرد که «ما نیازی به رهبرانی نداریم که در رادیو بیایند و پلیس را بررسی کنند، از فرمانده پلیس انتقاد کنند و بخواهند نهادهای ما را به زیر بکشند».

اندکی پس از آن به نظر می رسید DUP از پرتگاه عقب نشینی می کند و در صورتی که رژه رخ نمی داد به جای فروپاشی استورمونت، یک سری پاسخ های تدریجی را پیشنهاد می کرد.

اما هنوز هم این موضوع قابل لمس است و چگونه این موضوع از نظر سیاسی به نتیجه می رسد.

دیدگاه آیریش تایمز در مورد تصمیم درامکری: بازگشایی زخم های قدیمی

این یک بحران است که استورمونت را تهدید می کند و بار دیگر برایسون منتخب جلو، عقب و مرکز درام است. در مجمع روز سه‌شنبه، پت شیهان، MLA Sinn Féin، برایسون را یک «احمق» توصیف کرد که «شات‌ها را صدا می‌زد» و DUP را «در دم» می‌چرخاند.

برایسون، که به همان اندازه شیهان به زبان غیر پارلمانی گرایش دارد، احمق نیست، اما تأثیر فوق‌العاده‌ای در اتحادیه‌گرایی و وفاداری دارد.

او دارای مدرک حقوق است و بخشی از تیم حقوقی پرتادون نارنجی‌مردان بود که خرابکاری رویه‌ای توسط کمیسیون رژه‌ها را افشا کرد که در نهایت و پس از چالش‌های قانونی منجر به اعطای مجوز برای رژه شد - و دوباره اختلافی را فعال کرد که اکثر مردم فکر می‌کردند از آن جلوگیری شده است.

در کنفرانس های مطبوعاتی Portadown Orangemen هر زمان که روزنامه نگاران سؤالات حقوقی می پرسیدند با خوشحالی از برایسون به تعویق می افتادند.

او تنها 36 سال دارد، اما از 19 سالگی به سرفصل اخبار رسیده است. از Donagadee در شبه جزیره Ards در Co Down، او اولین بار در سال 2009 زمانی که به عنوان سخنگوی وفاداران بنگور ناراضی از برداشته شدن بودجه برای آتش سوزی شب یازدهم ناراضی بودند، به شهرت رسید.

سپس، در سال 2012، او دوباره در مرکز صحنه قرار گرفت و به نمایندگی از وفادارانی که از تصمیم شورای شهر بلفاست خشمگین شده بودند، اهتزاز پرچم اتحادیه بر فراز تالار شهر و سایر ساختمان‌های مدنی را به حدود 20 روز محدود کرد، به‌جای اینکه در تمام طول سال همانطور که قبلا انجام می‌شد.

این تصمیم به عصب عاطفی خام در وفاداری ضربه زد که منجر به شورش، اعتراض و اختلال شد.

برایسون در سال 2013 زمانی که به طور مکرر در حاشیه مذاکراتی که توسط دیپلمات آمریکایی ریچارد هاس با هدف حل و فصل پرچم ها، رژه ها و مسائل میراث برگزار می شد، بیشتر برای روزنامه نگاران آشنا شد.

به نظر نمی رسید که این مذاکرات چگونه پایان یابد، اما برایسون به هر کسی که گوش می داد می گفت که مذاکرات محکوم به شکست است.

و او درست می گفت، بعدا اطمینان داد که از نتیجه بسیار مطمئن است، زیرا برخی از سیاستمداران اتحادیه DUP و اولستر به طور مخفیانه در مورد گفتگوها توضیح می دادند.

هیچ کس نمی توانست بفهمد که چگونه و چرا این جوان 23 ساله 23 ساله ای که در آن زمان کم قاب شده بود، با لبی متمایز می توانست چنین نفوذی داشته باشد - اما او قدرت داشت.

علیرغم اتهامات ملی‌گرایان، او می‌گوید که عضو نیروی داوطلب اولستر (UVF) نیست، اما به قول معروف اذعان می‌کند که با تفکرات آن آشنایی دارد.

او معتقد است IRA تروریست بود اما UVF تروریست نبود، تا حدی این موضع را با این نظر توجیه می‌کند که سین‌فین برعکس UVF را تروریست می‌داند اما IRA را مبارزان آزادی می‌داند.

او مورد تهدیدهای مرگ متعددی قرار گرفته است و به ایرش تایمز گفته است که آخرین چیزی که می‌خواهد بازگشت به خشونت است، به ویژه به این دلیل که «تصور می‌کنم اگر چنین چیزهایی دوباره اتفاق بیفتد، یک هدف خواهم بود».

میدان نبرد بزرگ بعدی او برگزیت و پیامدهای مرزی دریای ایرلند بود که از همه پرسی ناشی شد، که برایسون معتقد است اتحاد ایرلند شمالی با بریتانیا را تضعیف می کند.

هدف او در زندگی جلوگیری از یک ایرلند متحد است. او گفت که اگر در یک نظرسنجی مرزی به یک ایرلند متحد رای داده شود، نتیجه را نمی‌پذیرد، اگرچه در مورد اینکه در صورت چنین رأی‌گیری چگونه عمل خواهد کرد، مشخص نیست.

بارزترین نمونه از نفوذ و ارتباطات او در ژانویه 2024 بود، زمانی که جفری دونالدسون، رهبر وقت DUP، یک جلسه غیرعلنی با حزب خود برگزار کرد تا آنها را متقاعد کند که پس از یک دوره دیگر تعلیق، این بار در مرز دریای ایرلند، دوباره وارد هیئت اجرایی شمال شوند.

به نوعی برایسون، که مشخصا در آن حضور نداشت، موفق شد به صورت زنده توییتی را در وب سایت رسانه های اجتماعی X در مورد بحث های داخلی که دقیقه به دقیقه اتفاق می افتاد، انجام دهد.

مرد پشت سیم: جیمی برایسون، وبلاگ نویس وفادار که جلسه DUP را به صورت زنده توییت کرد

گمان می‌رفت که او یا شخصی در DUP از طرف او، جلسه را ایراد گرفته باشد و به او لقب «مرد پشت سیم» را بدهد.

او دوستان کاتولیک دارد، به ویژه دادستان کل سابق جان لارکین، که به نوعی مربی قانونی برایسون است.

اما، همانطور که در روزهای اخیر دوباره نشان داده شد، او خواهان سازش با ملی گرایان و ساکنان قرواغی نیست.

همانطور که در گذشته گفته بود: "من ملی گرایی را به عنوان یک ایده، به عنوان یک ایدئولوژی تحقیر می کنم، آن را رد می کنم و با آن مبارزه می کنم."