جیمی دیمون می‌گوید مدیران اجرایی باید بیشتر شبیه تد لاسو باشند به جای اینکه شبیه «خودکامگان» باشند – و به کارکنان خود بگویند که واقعا چه احساسی دارند.

زمانی که تد لاسو هدایت AFC ریچموند، تیم خیالی فوتبال انگلیس را در مرکز سریال‌های پرطرفدار اپل تی‌وی بر عهده گرفت، نگرش مثبت بی‌وقفه و جذابیت عامیانه‌اش او را به یک رهبر نامحتمل تبدیل کرد. اما در زیر خوش‌بینی او مربی‌ای وجود داشت که می‌دانست چگونه بهترین‌ها را در افراد به نمایش بگذارد – حتی زمانی که این به معنای مقابله با ناامنی‌های آن‌ها، فریاد زدن رفتار بد و درخواست بهتر باشد.

این یک سبک رهبری است که حتی جی‌پی مورگان چیس جیمی دیمون اعتراف کرد که از آن آموخته است.

دیمون اخیرا به وال استریت ژورنال گفت: «من عاشق تد لاسو هستم. او وارد می‌شود و چیزی در مورد فوتبال نمی‌داند، و فقط مهربان است. او با مردم کار می‌کند - ناامنی‌هایشان، رفتار بدشان، اخلاق کاریشان - و آنها را وادار می‌کند تا به عنوان یک تیم عمل کنند.»

این پیرمرد 70 ساله افزود که کمند به چیزی دست می‌یابد که بسیاری از رهبران شرکت‌ها با آن دست و پنجه نرم می‌کنند: ایجاد توازن میان فروتنی و همدلی با انگیزه تزلزل ناپذیر برای برنده شدن.

دیمون گفت: "بیشتر این شرکت ها دارای قابلیت های عظیم، IP و افراد بزرگ هستند. اما بسیاری از شرکت های بزرگ سیاسی و بوروکراتیک هستند." مردم دوست دارند از آن خلاص شوند، اکثر آنها – اما برخی از افراد بد می خواهند آن را به همین شکل حفظ کنند، مانند مستبدان، آنها می خواهند همه چیز را سرکوب کنند زیرا از آن سود می برند.

دیمون گفت، این اغلب زمانی نشان می‌دهد که «شرکت‌های وحشتناک» ناشناس باید یک مدیر عامل جدید را برای رفع مشکل فرهنگی بیاورند. با این حال، برای خیلی ها مناسب است که در ابتدا بیشتر شبیه کمند باشند – و در صورت وجود مشکل صحبت کنند، حتی اگر شنیدن آن آسان نباشد.

دیمون افزود: "یک رهبر خوب در طول زمان آن را کشف می کند، برخی از موارد بد را حذف می کند و مکان شروع به درخشش می کند." "ممکن است کمی طول بکشد زیرا این یاوه گویان 25 سال است که این کار را انجام می دهند و معمولا در این کار بسیار خوب هستند. تشخیص آن در زمان واقعی دشوار است."

مدیر عامل شورون با دیمون موافق است: «بهترین رهبران» سؤال می‌پرسند و به دیگران گوش می‌دهند

دیمون تنها رهبر تجاری نیست که درس های رهبری را در این سریال دیده است، که اکنون در فصل چهارم با بازی جیسون سودیکیس و هانا وادینگهام در حال اجراست.

مایک ویرث، مدیرعامل شورون نیز رویکرد لاسو را ستوده است، به‌ویژه تمایل او به گوش دادن قبل از نتیجه‌گیری سریع.

ویرث به WSJ گفت: «در کارمان، به راحتی می‌توان فرض کرد که پاسخ را می‌دانیم. "به راحتی می توان فکر کرد که می دانیم چه چیزی باعث ایجاد مشکل شده است، مشتری چه می خواهد یا بهترین گزینه چیست. اما بهترین رهبرانی که با آنها کار کرده ام کار متفاوتی انجام می دهند. آنها سوال می پرسند. آنها گوش می دهند. آنها به دنبال درک قبل از تصمیم گیری هستند."

این فلسفه در دوران مربیگری بعید لاسو نقش اساسی دارد. او که با وجود مربیگری در فوتبال آمریکایی برای رهبری یک باشگاه فوتبال انگلیسی استخدام شد، مجبور شد ورزش جدیدی را بیاموزد و در عین حال اعتماد بازیکنانی را که در ابتدا به او شک داشتند، جلب کند. او به جای اینکه وانمود کند همه چیز را می داند، به دیگران تکیه کرد، کنجکاو ماند و در حین رفتن خود را وفق داد.

ویرث گفت که همین تمایل به یادگیری از افراد با پیشینه‌های مختلف به او در طول کارش در شورون کمک کرده است.

ویرث افزود: «بعضی از مهم‌ترین درس‌هایی که آموخته‌ام از مکالمات با افرادی با تجربه متفاوت از من - در اتاق کنترل پالایشگاه، در یک سایت حفاری یا در یک طبقه تجاری، حاصل شد. کنجکاوی باعث یادگیری می شود و یادگیری منجر به تصمیم گیری بهتر می شود.

درس های لاسو در یک کلمه تجسم یافته است: "باور"

همچنین توضیح آکادمیک تری برای اینکه چرا رویکرد Lasso با رهبران کسب و کار طنین انداز می شود، وجود دارد.

بروس آوولیو، استاد مدیریت در دانشگاه واشنگتن، مربی خیالی را نمونه ای از رهبری می داند که یادگیری، فروتنی و افراد اطراف خود را در اولویت قرار می دهد.

آوولیو در پرسش و پاسخ دانشگاه گفت: «تد [لسو] به هر موقعیتی با تعجب و کنجکاوی کودکانه نگاه می کند. او به دنبال فرصت‌هایی برای پیشرفت و عملکرد است، در حالی که قضاوت را به تأخیر می‌اندازد. او فروتنی واقعی را منتقل می‌کند، که به دیگرانی که بیشتر می‌دانند اجازه می‌دهد وارد عمل شوند و به پتانسیل جمعی کمک کنند.»

آوولیو استدلال کرد که این رویکرد افراد را بر معیارها مقدم می‌دارد و کمند روی پویایی انسانی تمرکز می‌کند که می‌تواند یکی از سخت‌ترین بخش‌های رهبری باشد. در نهایت، او افزود، رهبری عالی در مورد مباشرت است: ایجاد محیطی که در آن افراد بتوانند رشد کنند، تصمیمات خود را بگیرند و حتی پس از رفتن رهبرشان موفق شوند.

علامت "باور" لاسو این فلسفه را در یک کلمه به تصویر می کشد. این پیام حتی به دنیای شرکت‌ها راه پیدا کرده است: طبق گزارش‌ها، دیمون نسخه‌ای از علامت را به دفاتر جی‌پی مورگان آورده است، یادآوری مناسبی که ساختن یک تیم برنده با باور به افراد حاضر در آن شروع می‌شود.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد