حامیان محیط زیست در حال کشف "نقاط روشن" در سراسر جهان هستند. در اینجا دلیل اهمیت آنها است
هر چند سال یکبار، بزرگان Muluk، یک جامعه کوچک ساحلی در پاپوآ گینه نو، بخشی از صخره های خود را برای ماهیگیری می بندند. آنها این کار را انجام می دهند تا به این باغ های زیر آب فضایی برای تنفس، رشد و دوباره سازی بدهند.
ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین
این مقاله با توجه به روند و سیاستهای ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:
هر چند سال یکبار، بزرگان Muluk، یک جامعه کوچک ساحلی در پاپوآ گینه نو، بخشی از صخره های خود را برای ماهیگیری می بندند. آنها این کار را انجام می دهند تا به این باغ های زیر آب فضایی برای تنفس، رشد و دوباره سازی بدهند.
ما برای اولین بار در سال 2001 به این رویکرد تحت رهبری جامعه برخورد کردیم. به نظر میرسد که این صخرهها در مقایسه با آنهایی که در پایینتر از ساحل قرار دارند، عملکرد بسیار خوبی دارند. این علاقه ما را برانگیخت و ما را بر آن داشت تا جستجوی جهانی برای دیگر اکوسیستمهای صخرهای انجام دهیم که ظاهرا از شانسها سرپیچی میکردند.
در حین جمعآوری دادهها از نزدیک به 1700 صخره در سراسر جهان، بیش از 12 سایت دیگر پیدا کردیم که ماهیهای بیشتری از حد انتظار داشتند. این صخرهها نمونههایی از «نقاط روشن» هستند - مکانهایی که طبیعت با توجه به فشارهای زیستمحیطی و اجتماعی، مانند صید بیرویه، تخریب زیستگاه و تغییرات آب و هوایی، فراتر از انتظارات است.
پس نقاط روشن چیست و چرا برای حفاظت اهمیت دارند؟ مطالعه جدید ما پاسخ هایی را ارائه می دهد.
نقاط روشن ممکن است استثناهای خوش شانسی برای قانون تیره و تار زوال اکولوژیکی به نظر برسند. به هر حال، ما در ششمین انقراض جمعی جهانی که خودمان ساخته ایم، زندگی می کنیم. امروزه خطر انقراض گیاهان و حیوانات صدها برابر بیشتر از قبل از پرسه زدن انسان ها روی زمین است.
در مقابل این پسزمینهی افسردهکننده، حافظان محیط زیست عمدتا بر شکست تمرکز کردهاند: شناسایی تهدیدات زیستمحیطی فوری با امید به کاهش بدترین اثرات آنها.
اما روش دوم و کمتر شناخته شده ای وجود دارد که معمولا در سراسر پزشکی و بهداشت عمومی استفاده می شود و سؤال مخالفی را می پرسد: چه سیستم هایی برخلاف شانس کار می کنند و چه درس هایی می توانند ارائه دهند؟ این همان چیزی است که ما آن را رویکرد انحراف مثبت یا "نقاط روشن" می نامیم.
از آنجایی که ما برای اولین بار مفهوم نقاط روشن را در سال 2016 به صخره های مرجانی آوردیم، دانشمندان دیگر این رویکرد را برای تعداد بیشماری از سیستم ها و گونه های دیگر در سراسر جهان به کار گرفتند.
در غرب آفریقا، دانشمندان چندین جامعه شامپانزهها را شناسایی کردهاند که بهشدت در معرض خطر انقراض هستند، علیرغم کاهش شدید جمعیت منطقهای، در حال رشد هستند. اینها شامل کسانی است که در زیستگاه های بکر و غیرقابل دسترس زندگی می کنند. با این حال، برخی در مکانهایی هستند که روستاییان نزدیک سنتهایی را که شکار را منع میکند و فضا را برای همزیستی مردم و شامپانزهها ایجاد میکند، حفظ میکنند، مانند بوئه در گینهبیسائو.
در جنگل بارانی خرس بزرگ کانادا، چندین جامعه ملل اول با قرار دادن سرپرستی بومیان در مرکز تلاشهای حفاظتی، به رشد جمعیت خرس گریزلی در معرض تهدید کمک کردهاند. این شامل معرفی ممنوعیت شکار جام بر اساس قوانین بومی و استانی است.
در سواحل تاسمانی در جنوب استرالیا، اتحاد بعید از دانشمندان، مدیران حیات وحش و سیاست گذاران از آلباتروس خجالتی آسیب پذیر محافظت کرده است، گونه ای که در معرض تهدیدات بیماری و گرمایش جهانی قرار دارد. این شامل چندین مداخله ابتکاری، از جمله درمان جوجههای آلباتروس برای انگلهای خارجی و ساختن لانههای مصنوعی برای سرپناه بود.
تا کنون، این مطالعات موردی، در عین حال که دلگرم کننده است، هیچ حکمت روشن یا مشخصی را برای محیط بانان ارائه نکرده است تا در جاهای دیگر اعمال کنند. اینجاست که مطالعه جدید ما وارد می شود.
ما بیش از 70 مطالعه را در زمینه های بوم شناسی، حفاظت، پایداری و توسعه تجزیه و تحلیل کردیم تا بفهمیم نقاط روشن چگونه شناسایی می شوند و چه عواملی باعث ایجاد آنها می شوند. ما متوجه شدیم که راههای مختلفی برای شناسایی نقاط روشن وجود دارد، برخی از دانشمندان از مدلهای آماری برای شناسایی اکوسیستمها یا گونههایی که بهتر از حد انتظار هستند استفاده میکنند. تحقیقات دیگر به کارشناسانی متکی است که حکایت هایی از موفقیت غیرمنتظره را به اشتراک می گذارند.
دلایلی که چرا ممکن است یک نقطه روشن وجود داشته باشد، حتی بیشتر و متنوع تر بود. همانطور که همه این نقاط روشن را بررسی کردیم - از توسعه نیروگاه های آبی گرفته تا حفاظت از گوشتخواران، امنیت غذایی و موارد دیگر - سه الگو مرتبا ظاهر شدند.
ما متوجه شدیم که نقاط روشن اغلب از یک مداخله خاص سود می برند که هم برای طبیعت خوب است و هم برای هدف مناسب است. در مورد جوامع ساحلی در پاپوآ گینه نو، این سیستم منحصربهفرد بستن صخرهها بود که بزرگان روستا در صورت نیاز اجرا کردند.
نقاط روشن در جایی که جوامع ظرفیت سازگاری با شرایط در حال تغییر را داشتند، رایجتر بودند. در پاپوآ گینه نو، پیوندهای اجتماعی قوی بین جوانان و سالمندان تضمین کرد که سیستم بسته شدن صخره های روستا از نسلی به نسل دیگر منتقل می شود.
وقتی صحبت از نقاط روشن می شود، بافت اجتماعی و محیطی یک مکان مهم است. در پاپوآ گینه نو، حقوق جوامع ساحلی برای استفاده و مدیریت منابع دریایی در قانون اساسی این کشور به رسمیت شناخته شده است. این به روستاییان محلی این قدرت را می دهد که دیگر ماهیگیران را از تخلیه صخره هایشان باز دارند.
نقاط روشن محصول جادو یا شانس نیستند. آنها در مکان هایی به وجود می آیند که تعاملات بین مردم، مکان و کنش عملی گونه ها و اکوسیستم ها را قادر می سازد تا رشد کنند. وجود نقاط روشن، بحران انقراض را کمتر واقعی یا فوری نمی کند. اما وقتی بدانیم کجا و چگونه آنها را پیدا کنیم، به ما یادآوری می کنند که سقوط تنها داستان نیست.
سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →
فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →
این مقاله با مجوز Creative Commons از The Conversation بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.
متن اصلی (انگلیسی)
Conservationists are discovering 'bright spots' around the globe. Here's why they matter
Every few years, the elders of Muluk, a tiny coastal community in Papua New Guinea, close a stretch of their reef to fishing. They do this to give these underwater gardens room to breathe, grow and replenish.