"حتی یک دقیقه برای از دست دادن": رئیس COP31 کشورها را به دلیل طفره رفتن از مسئولیت آب و هوا محکوم کرد

مورات کوروم، رئیس COP31، می‌گوید که کنترل افزایش دمای جهانی "مسئله بقا" است.

NADI، فیجی - این مقام ریاست کنفرانس آب و هوای آتی سازمان ملل در آخرین روز از رویداد پیشرو نشست در 8 اکتبر گفت که محدود کردن گرمایش جهانی موضوع بقا است و بسیاری از کشورها از مسئولیت خود در کاهش انتشار گازهای گلخانه ای شانه خالی می کنند.

مورات کوروم، وزیر آب و هوای ترکیه و رئیس کنفرانس COP 2026 سازمان ملل متحد، COP31، در یک کنفرانس خبری گفت: امروز زمانی است که همه از مسئولیت فرار می کنند. "ما حتی یک دقیقه و یک روز برای از دست دادن نداریم."

او در روز پایانی pre-COP صحبت می کرد که هزاران نماینده را این هفته به فیجی آورد و گروهی از 30 کشور را پیش از رویداد اصلی که در نوامبر در آنتالیا، ترکیه برگزار می شود، به تووالو برد.

کوروم در بازدید خود از کشور کوچک مرجانی کوچک تووالو در 6 اکتبر گفت که مادران و کودکان از هر جزر و مد در معرض تهدید فزاینده ای قرار دارند.

کشورهای جزیره اقیانوس آرام به دنبال استفاده از pre-COP در منطقه خود برای گنجاندن اولویت های خود در دستور کار COP31 بودند.

اینها شامل دسترسی بهتر به بودجه برای پروژه های تاب آوری، حفاظت از اقیانوس ها و حفظ گرمایش زیر 1.5 درجه سانتیگراد بالاتر از سطح قبل از صنعتی شدن است، چیزی که برنامه محیط زیست سازمان ملل می گوید در کوتاه مدت غیرممکن است اما می تواند در طول زمان با کاهش انتشار گازهای گلخانه ای محقق شود.

اما کوروم گفت که حفظ این حد بسیار مهم است.

او گفت: "این هدف 1.5 درجه یک موضوع بقا است." "بقای فرهنگ ها، تاریخ، خاطرات، وطن شما، خانه های شما."

تووالو از نوارهای نازکی از زمین به طور متوسط ​​در حدود 2 متر بالاتر از سطح دریا تشکیل شده است. این کشور از افزایش سیل، نفوذ آب شور و آب و هوای ناپایدار رنج می برد.

کوروم تهدید ناپدید شدن تووالو را با تعهدات کشورهای ناتو برای افزایش مخارج دفاعی تا 5 درصد تولید ناخالص داخلی مقایسه کرد.

"اگر کشوری برای زندگی ندارید، هزینه 5 درصد برای دفاع به چه معناست؟ دفاع از آن به چه معناست؟" او گفت.

کوروم متعهد شد که اهداف اقیانوس آرام در COP31 در ترکیه جدی گرفته خواهد شد. نمایندگان حدود 30 کشور در 6 اکتبر بیانیه ای را امضا کردند که در آن از این اهداف حمایت کردند و خواستار "کاهش عمیق، سریع و پایدار انتشار گازهای گلخانه ای" شدند.

ترکیه یکی از مصرف کنندگان قابل توجه زغال سنگ و نفت است که انتشار دی اکسید کربن آن در دهه های اخیر به شدت افزایش یافته است، اما متعهد شده است که آنها را تا سال 2053 به صفر برساند و انرژی های تجدیدپذیر را گسترش دهد. رویترز