حقوق بازنشستگی: مهمترین مرحله شروع به کار است

طرح صندوق آینده من ممکن است پوشش مستمری بازنشستگی را به گونه ای گسترش داده باشد که بیشتر افراد شاغل را در بر بگیرد، اما تقریبا 360000 فرد خوداشتغال در ایالت را پوشش نمی دهد. چه گزینه هایی برای آن افراد وجود دارد؟

کاتال اوتول، مدیر برنامه‌ریزی مالی در ایرلند، می‌گوید در ایرلند، افراد خوداشتغال واجد شرایط صندوق آینده من نیستند و نمی‌توانند در آن شرکت کنند. «افراد خوداشتغال با سهم کافی PRSI، درست مانند کارمندان PAYE، از حقوق بازنشستگی دولتی برخوردارند؛ با این حال، برای حفظ استاندارد معینی از زندگی و پس‌انداز برای بازنشستگی، می‌توانند به‌طور مستقل یک حساب پس‌انداز بازنشستگی خصوصی ایجاد کنند.

وقتی صحبت از بودجه بازنشستگی به میان می‌آید، افراد خوداشتغال دو گزینه دارند. اولین گزینه بازنشستگی شخصی - یا قرارداد مستمری بازنشستگی (RAC) است تا عنوان رسمی آن را به آن اختصاص دهیم. اساسا، این یک قرارداد بازنشستگی بین یک فرد و یک شرکت [تضمین] زندگی است. از اول ژانویه 2024، شرکت‌های RACsur دیگر نمی‌توانند از عمر خود استفاده کنند. صادر شود.»

O'Toole می گوید گزینه دوم یک حساب پس انداز بازنشستگی شخصی است که به عنوان PRSA شناخته می شود. مانند حقوق بازنشستگی شخصی، PRSA اساسا یک حساب سرمایه گذاری بازنشستگی شخصی انعطاف پذیر و بلند مدت است.

Sinead McEvoy، رئیس راه حل های بازنشستگی با Standard Life می گوید برای بسیاری از افراد خوداشتغال، PRSA یا مستمری شخصی (RAC) اغلب راهی ساده و انعطاف پذیر برای شروع پس انداز برای دوران بازنشستگی است. به طور کلی می توان با تغییر شرایط کمک ها را افزایش داد، کاهش داد یا متوقف کرد و به ویژه برای افرادی که درآمدشان در نوسان است مناسب است. McEvoy می‌گوید: برای شخصی که از امروز برنامه‌ریزی بازنشستگی را شروع می‌کند، PRSA اغلب به دلیل انعطاف‌پذیری و قابلیت حمل آن گزینه جذابی است.

همچنین می‌تواند به عنوان یک راه‌حل بازنشستگی «کل زندگی» عمل کند، و اجازه می‌دهد از همان ترتیبات هم در هنگام ایجاد پس‌انداز بازنشستگی و هم بعدا هنگام دسترسی به مزایای بازنشستگی استفاده شود. مناسب‌ترین گزینه به درآمد، اهداف بازنشستگی و شرایط شخصی فرد بستگی دارد. مشاوره مالی حرفه‌ای می‌تواند به تعیین مناسب‌ترین راه‌حل کمک کند.»

مک ایوی می گوید که مهم ترین مرحله صرفا شروع است. "به ندرت زمان مناسبی برای شروع پس انداز وجود دارد. هر چه کسی زودتر شروع به کار کند، پول او مدت بیشتری از رشد سرمایه گذاری و اثرات ترکیب شدن سود می برد."

مک ایووی می گوید برای افرادی که در دهه 40 و 50 زندگی خود مستمری ندارند، اولین چیزی که باید به خاطر بسپارید این است که برای بهبود چشم انداز بازنشستگی خود هیچ وقت دیر نیست. «در واقع، افراد 40 و 50 ساله ممکن است بیش از آنچه تصور می‌کنند ظرفیت تأثیرگذاری داشته باشند.

"بسیاری از افراد تا اواخر عمر به بالاترین سال درآمد خود نمی رسند و درآمد اجازه می دهد تا با افزایش سن افراد، سطوح بالاتری از سهم بازنشستگی قابل معافیت مالیاتی را دریافت کنند. بنابراین ممکن است فردی در دهه 50 زندگی خود زمینه بیشتری برای تسریع پس انداز بازنشستگی داشته باشد."

او می‌گوید، کلید این است که اقدام کنید. "یک نقطه شروع مفید این است که بازنشستگی کمی انتزاعی به نظر برسد. به زندگی ای که اکنون دارید و زندگی ای که می خواهید در دوران بازنشستگی زندگی کنید فکر کنید. چه چیزی ممکن است در روز شما تغییر کند و چه چیزی ممکن است ثابت بماند؟ از آنجا، می توانید شروع به درک سطح درآمدی کنید که ممکن است برای حمایت از آن نیاز داشته باشید.

درک اینکه چگونه می توان از معافیت های مالیاتی موجود حداکثر استفاده را کرد و یک برنامه واقع بینانه در جای خود قرار داد، همگی می توانند تفاوت معناداری ایجاد کنند. O'Toole می افزاید: عامل دیگری که باید در نظر گرفت ماهیت صندوق اساسی است که افراد در آن مرحله زندگی سرمایه گذاری در آن را انتخاب می کنند. این رویکرد سرمایه‌گذاری برای همه متفاوت است و باید ریسک پذیری، تعداد سال‌های تا بازنشستگی و نیازها و اهداف آنها را منعکس کند.

انتظار می‌رود در ایرلند تعداد افراد بالای 65 سال تا سال 2057 دو برابر شود.

اوتول می گوید، سه مشوق مالیاتی اصلی برای تشویق افراد به پس انداز برای دوران بازنشستگی طراحی شده است. «افراد خوداشتغال می توانند با سرمایه گذاری در حقوق بازنشستگی، بدهی مالیات بر درآمد خود را کاهش دهند.

محدودیت‌های مشارکت با سن افزایش می‌یابد: زیر 30 سال (15 درصد)، 30 تا 39 (20 درصد)، 40 تا 49 (25 درصد)، 50 تا 54 (30 درصد)، 55 تا 59 (35 درصد)؛ و 60 سال و بالاتر (40 درصد). این درصدها برای درآمدهای سالانه 0 تا 0 یورو اعمال می‌شود.

زمانی که به حقوق بازنشستگی پرداخت می شود، وجوه بدون مالیات رشد می کنند. علاوه بر این، زمانی که افراد بازنشسته می‌شوند، معمولا می‌توانند مبلغی مقطوع معاف از مالیات دریافت کنند.»

McEvoy می گوید که انعطاف پذیری اغلب برای افراد خوداشتغال مهم است زیرا درآمد می تواند سال به سال به طور قابل توجهی متفاوت باشد. "به جای تمرکز بر یک مبلغ ثابت ماهانه، برخی ممکن است بررسی سالانه مشارکت‌ها را عملی‌تر بدانند و در طول سال‌های قوی‌تر که جریان نقدی اجازه می‌دهد، بیشتر پس‌انداز کنند. اگر شرایط معاملات چالش‌برانگیزتر شود، می‌توان مشارکت‌ها را تعدیل کرد.

"کلید این است که به جای تمرکز بر نوسانات کوتاه مدت درآمد، یک عادت پس انداز طولانی مدت ایجاد کنید."

افراد خوداشتغال کارفرمایی ندارند که در کنار پس انداز خود به مستمری آنها کمک کند. O'Toole می گوید، بنابراین، مهم است که آنها برای بستن شکاف پوشش اقدام کنند.

"چندین موانع ذهنی می توانند افراد را از شروع حقوق بازنشستگی باز دارند. این موارد عبارتند از تعلل، ضرر گریزی و سوگیری فعلی، که در آن هزینه ها و اولویت های فوری بیشتر از مزایایی است که سال ها دور از آن باقی مانده است. بسیاری از افراد ممکن است حقوق بازنشستگی را گیج کننده بدانند. یک مشاور مالی خوب می تواند پس انداز بازنشستگی را ساده کند و با تخفیف های مالیاتی سخاوتمندانه موجود، حسابدار آنها از آنها تشکر خواهد کرد."