حمایت از آزادی مذهبی و کثرت گرایی یک اولویت سیاست خارجی است

هر سال در 27 اکتبر، ایالات متحده روز جهانی آزادی مذهبی را جشن می‌گیرد، سالگرد قانون 1998 که دفاع از وجدان در خارج از کشور را هدف ثابت سیاست خارجی آمریکا قرار می‌دهد. این رعایت به بهترین وجه به عنوان بیانیه ای در مورد اینکه چه چیزی یک کشور را از جمله کشور ما پایدار نگه می دارد درک می شود. اصل پشت روز جهانی آزادی دینی روشن است. قدرت یک ملت زمانی تقویت می‌شود که همسایگان از سنت‌های مذهبی مختلف بتوانند به یکدیگر تکیه کنند و به یکدیگر اعتماد کنند.

بنیانگذاران شرط بندی کردند که ادیان متعدد، که در آن همه آزادند ایمان خود را اعمال کنند، به جای هرج و مرج، ثبات را به همراه خواهد داشت. ما همیشه به این قول وفا نکرده ایم. در دوره اصلاحیه بلین، ایالت‌ها ممنوعیت کمک به مدارس «فرقه‌ای» را در قانون اساسی خود نوشتند - محدودیت‌هایی که عموما به عنوان هدف قرار دادن مدارس کاتولیک شناخته می‌شوند. یهودیان آمریکایی از 7 اکتبر 2023 افزایش شدید حوادث یهودی ستیزانه را تجربه کرده اند.

کلیساهای سیاه‌پوست نسل‌ها مورد هدف نژادپرستان بوده‌اند، از بمب‌گذاری 1963 بیرمنگام که چهار دختر را کشت تا قتل‌های سال 2015 در امانوئل AME در چارلستون. پس از 11 سپتامبر، مسلمانان و اعراب جنایات ناشی از نفرت را تحمل کردند. هر بار برایش ضعیف تر بودیم. به همین دلیل است که سفرهای مارکو روبیو وزیر امور خارجه اهمیت دارد. تعهد او به آزادی مذهبی به مدت طولانی قبل از دوران تصدی او در ایالت است. او به عنوان یک سناتور از اقدامات دو حزبی، از جمله قانون پیشگیری از کار اجباری اویغورها و مجوز مجدد به ایالات متحده حمایت کرد.

کمیسیون آزادی مذهبی بین المللی اوایل این ماه، او در هند بود، جایی که اصلاحیه‌های پیشنهادی در قانون کمک‌های خارجی به مقامات اجازه می‌داد مجوز یک موسسه خیریه را به دلیل نگرانی‌های مبهم در مورد هماهنگی اجتماعی یا مذهبی لغو کنند، سپس کنترل دارایی‌های آن را در دست بگیرند. بسیاری از مدارس، بیمارستان ها و یتیم خانه های در معرض خطر به مبلغانی مانند سنت فرانسیس خاویر بازمی گردد. این لایحه متوقف شده و به کمیسیون مجلس فرستاده شده اما پس گرفته نشده است. یک کشور مستقل ممکن است پول خارجی را تنظیم کند.

نباید به مقامات استاندارد مبهم و قدرت تصرف اموال کلیسا بدهد. دولت همچنین جین «سیسی» گراهام لینچ را به عنوان سفیر بزرگ آزادی مذهبی بین‌المللی معرفی کرده است. لینچ، دختر کشیش انجیلی فرانکلین گراهام، از سال 2010 با سازمان امدادی سامریتان کیسه کار کرده است. او همچنین به عنوان یکی از اعضای بدون رای ایالات متحده منصوب شد.

کمیسیون آزادی مذهبی بین‌المللی، کمیسیونی که اکنون با قدرت کامل است. ماه گذشته، پرزیدنت ترامپ همچنین اسقف کاتولیک رابرت بارون، رئیس سابق سیاست داخلی کاخ سفید، جو گروگان، و کشیش اندرو برانسون را که در ترکیه زندانی بود، منصوب کرد. آنها به شش کمیسیونر انتخاب شده توسط رهبران کنگره هر دو حزب پیوستند. تأیید لینچ باید چیزی را که قانون قبلا نیاز دارد بازیابی کند.

قانون بین‌المللی آزادی مذهبی به سفیر دستور می‌دهد که مستقیما به وزیر امور خارجه گزارش دهد. الزامی که روبیو به عنوان یکی از حامیان اصلاحات 2016 به نوشتن قانون کمک کرد. سازماندهی مجدد اخیر با تنظیم مجدد دفتر تحت اداره دموکراسی، حقوق بشر و کار، این خط را محو کرده است. یک سفیر تایید شده با دسترسی مستقیم به منشی می‌تواند علت آزار و اذیت را به کسی که می‌تواند اقدام کند، برساند. این تعهد آمریکا طنین جهانی دارد. پاپ لئو چهاردهم، اولین پاپ آمریکایی، به طور مداوم به صلح فشار آورده است.

چند روز پس از انتخابش، او واتیکان را به عنوان میانجی پیشنهاد کرد، و اصرار داشت که جنگ هرگز اجتناب ناپذیر است. او خطاب به رهبران متخاصم درخواست کرد: "اجازه دهید ما ملاقات کنیم، اجازه دهید صحبت کنیم، اجازه دهید مذاکره کنیم!" او کانون‌های آزار و اذیت مذهبی را نام‌گذاری کرده و نمایندگان ادیان اصلی جهان را برای درخواست صلح گرد هم آورده است. صلح انفعال نیست. باید جلوی متجاوزان گرفته شود، از افراد آسیب پذیر دفاع شود و مجرمان پاسخگو باشند. هنگامی که دین برای تحت سلطه قرار دادن یا آسیب رساندن به دیگران سوء استفاده می شود، مقامات مدنی نیز باید وارد عمل شوند.

ایمانی که به عنوان پوششی برای خشونت، اجبار یا سوء استفاده از آن استفاده می شود، آزادی مذهبی نیست، بلکه جعلی آن است. جوامع آزاد باید این خط را با دقت و به طور مساوی ترسیم کنند. خوشا به حال صلح جویان. کشوری که از کثرت گرایی خود محافظت می کند و شرکای خود را برای محافظت از شرکای خود تحت فشار قرار می دهد، نه تنها آرمان های خود را زندگی می کند. از آینده خود محافظت می کند. آندریا پیچیوتی بایر مدیر پروژه وجدان است.