خداحافظی استنلی زابار، "شهردار" قسمت بالا وست ساید
او برای چندین دهه به مدیریت Zabar’s، یک موسسه غذایی کمک کرد. او برای «فروشگاه»، خانوادهاش و محلهاش در منهتن زندگی میکرد.
الی زبار با شلوار سبز، کروک و دکمههای کارگر سفید با خودکاری در جیب سینه که گویی آماده است قیمت نیم پوند لوکس را مشخص کند، به سکوی نمازخانه یادبود ریورساید نزدیک شد.
"استنلی همیشه به من می گفت: "الی، سه برادر با هم از هر یک از ما قوی تر هستند."
الی، برادر نوزاد 83 ساله سه برادر معروف فروشگاه های مواد غذایی ویژه، روز چهارشنبه در مراسم تشییع جنازه استنلی صحبت می کرد که اوایل این هفته در 94 سالگی درگذشت، درست بیش از یک سال پس از مرگ سائول، بزرگترین خواهر و برادر، در 97 سالگی.
مراسم تشییع جنازه پایان دوره ای برای Zabar’s بود، موسسه ای که فرهنگ غذایی را ابتدا در قسمت غربی منهتن و سپس در کشور فراتر از آن شکل داد.
این همچنین یادآور این بود که نیویورک از جوامع محلی و نزدیک به هم تشکیل شده است که اتفاقا در بزرگترین شهر آمریکا واقع شده اند. زندگی استانلی زابار بیش از حد محلی بود. در بیشتر موارد، او هرگز بیش از دو بلوک از فروشگاه فاصله نداشت.
قبل از شروع مراسم تشییع جنازه، حدود 250 نفر - اعضای خانواده، کارمندان زابار و صاحبان سایر مؤسسات محلی با عمر طولانی مانند تاون شاپ (سوتینها) و بارنی گرین گراس (ماهیان خاویاری) - برای تعیین اینکه چه کسی با پسر عموی چه کسی به مدرسه میرود و چه کسی بهعنوان یک مرد 20 ساله که توسط ماهی قزل آلا در پشت خیابان غربی بریده شده و به دنبال کار میگردد، مخلوط شده و مثلث میشوند. برادوی اینطور نبود که همه همه را بشناسند. اما همه کسی را میشناختند که کسی را میشناخت که همه را میشناخت.
خاخام بنجامین اسپرات به عزاداران خوش آمد گفت و خاطرنشان کرد که او آنجا بود تا به نمایندگی از جماعت رودف شولوم در نزدیکی خانواده، "و بسیاری از افراد در غرب وست ساید، شهر نیویورک و سراسر جهان" که زندگی آنها توسط استنلی زابار از طریق عشق خانوادگی و غذای خوب تحت تأثیر قرار گرفت، به خانواده دلداری دهد.
خاخام اسپرت میز خدمتی را آماده کرد که در آن برادر، فرزندان و نوههای استنلی در مورد ارتباط متقابل زندگی خانوادگی، تجاری و فرهنگ یهودی استنلی توضیح دهند.
خاخام گفت که در روز هاشانا و یوم کیپور، او به دیدن استنلی در ردیف جلوی کنیسه عادت کرده بود. او گفت که با پوشیدن یک کت و شلوار (هرگز کت و شلوار) به جشن تعطیلات میپرداخت، هنوز هم میتوانستنلی را در «کلاه پاره پاره قدیمی زبار» او دید، «زیرا همانطور که به من گفت، وقتی خانه شلوغ است، تبلیغات عالی است.»
Zabar's حدود شش بلوک با کنیسه فاصله داشت و استنلی بیش از 70 سال با برادر بزرگترش، سائول، و تا سال 1994، شریکی به نام موری کلاین، فروشگاه را اداره می کرد. استنلی که یک وکیل با آموزش بود، امور مالی بازار و همچنین مجموعه املاک و مستغلات Upper West Side مرتبط را مدیریت کرد. استنلی، که در ماههای اخیر رو به افول بود، آخرین بار فقط دو هفته پیش در "فروشگاه" (به قول خانواده زبار) بود. پسرش دیوید در مصاحبه ای گفت که کارمندان با خوشحالی از او استقبال کردند.
عزیزان او داستان هایی را به اشتراک گذاشتند: در مورد پسر جوانی که در بازار پدرش از صندوق پولش پول می شمرد. درباره پدری که همیشه میگفت «دوستت دارم» و به فرزندانش (فروش کیک قهوه)، نوهها (جارو کردن طبقات) و حتی یک نوه (با استفاده از تفنگ قیمتگذاری) شغل میداد. درباره یک شوهر وفادار بیش از 70 سال. درباره پدربزرگی که به نوه هایش علاقه داشت اما هرگز اجازه نداد آنها در پینگ پنگ برنده شوند. درباره تاجری که در طول سالیان متمادی به کسانی که پول میخواستند با پیشنهاد کاری پاسخ داد.
ویلی زابار، یکی از نوههای استنلی، گفت که در سال 2022 از او خواسته شد تا در یک رویداد، میزگردی را برای بحث درباره تاریخچه زابار تشکیل دهد. ویلی گفت: «ویلی، سائول را که در آن زمان حدود 94 سال داشت، از لیست پیشنهادی حذف کرد، زیرا آخرین باری که او را در یک هیئت قرار دادم، او یکی از همکاران تجاری را متهم به حضور در مافیا کرد».
هنگامی که استنلی از این موضوع جزئی مطلع شد، به دفتر ویلی هجوم برد - «این یک پیرمرد 90 ساله است که به یک دفتر هجوم میآورد» - و به او گفت که کنار گذاشتن سائول غیرقابل قبول است و میتواند منجر به «خاتمه کار» شود.
ویلی که اکنون 33 ساله است، ناباورانه به یاد می آورد که از پدربزرگش پرسیده بود: "نگران هستی که سائول مرا اخراج کند؟"
استنلی پاسخ داد: "نه، من نگرانم که سائول مرا اخراج کند."
استنلی به تصمیم الی مبنی بر جدا کردن مسیر خود از تجارت خانوادگی افتخار می کرد، هرچند ممکن بود این کار پیچیده باشد. الی در مصاحبه ای گفت: «او فهمید که چرا من به تنهایی بیرون رفته بودم و از هم جدا شده بودم، و گفت که از این که این کار را انجام دادم در حالی که از نظر عاطفی با خانواده در ارتباط بودم تحسین می کرد. او کسب و کار خود را با باز کردن E.A.T.، یک برداشت مدرن از اغذیه فروشی، در سمت دیگر پارک مرکزی آغاز کرد.
اما برای استنلی، Upper West بهترین بود. دیوید در مصاحبه ای گفت: «او همیشه افتخار می کرد که زبار در محله ای که خانه او بود یک لنگر ایجاد کرده است.
سندی زابار، کوچکترین دختر استنلی، گفت: «ما به شوخی می گفتیم که او شهردار نیویورک بین خیابان های 79 و 86 است.
سندی به یاد می آورد که با پدر، برادرش و خواهرش لوری (که در سال 2022 درگذشت) بالا و پایین برادوی راه می رفت. او در مصاحبهای گفت: «او همه افراد، هر خردهفروش، هر فرد بیخانمان را میشناخت. او خیلی به محله و رفاه همه اهمیت می داد.»
استنلی ممکن است هر روز را در محاصره برخی از بهترین غذاهای شهر گذرانده باشد - او بیشتر از همه به سالاد کلم زابار علاقه داشت. اما وقتی زمان ناهار هر روز فرا می رسید، او فروشگاه را ترک می کرد و چند بلوک را تا آپارتمانش پیاده می رفت.
آنجا پشت میز آشپزخانه اش می نشست و نهار خانگی می خورد.
کاترین راسمن خبرسازان، بازیگران قدرتمند و افرادی را پوشش میدهد که در شهر نیویورک اثر میگذارند.
متن اصلی (انگلیسی)
Farewell to Stanley Zabar, the ‘Mayor’ of the Upper West Side
For decades he helped steer Zabar’s, a food institution. He lived for “the store,” his family and his Manhattan neighborhood.