سقوط A.I. پادشاه

ما در عصر هوش مصنوعی زندگی می کنیم - عصری که جنسن هوانگ، شاید بیش از هر فرد مجرد دیگری، آن را ممکن ساخته است. سیستم هایی که ما با تجهیزات انویدیا می سازیم، جامعه و فرهنگ ما را به گونه ای متحول می کند که نمی توانیم تصور کنیم. اما بازگشایی آقای هوانگ یک داستان فناوری نیست. این داستانی جاودانه از غرور مردانه است، مردی که با اعتماد به نفس بیش از حد بی پروا از بین رفته است. بعضی چیزها هرگز تغییر نمی کنند.

وقتی بیوگرافی آقای هوانگ را نوشتم، عنوان آن را «ماشین تفکر» گذاشتم. این نام به ریزتراشه‌هایی اشاره داشت که A.I. را تقویت می‌کردند، اما همچنین به هوش غارتگرانه و بی‌امان آقای هوانگ اشاره داشت که هرگز کند یا خاموش نشد. در پی خروج خیره‌کننده‌اش، با افشاگری‌هایی مبنی بر اینکه او دست‌کم دو رابطه داشته است، یکی با زنی که اطلاعات ایالات متحده تشخیص داده جاسوس چینی است، و دیگری با یکی از گزارش‌های مستقیم او، باید دنباله‌ای بنویسم: «ماشین چی فکر می‌کردی؟!»

اکنون به ارتباط گزارش شده آقای هوانگ با کیمبرلی پاول، مدیر گروه مراقبت های بهداشتی در شرکتش و زیرمجموعه مستقیم او توجه کنید. یکی از کارمندان سابق انویدیا به من گفت که این رابطه در شرکت دانش عمومی است - همان شرکتی که هر دو فرزند آقای هوانگ را در نقش های اجرایی استخدام می کند. این یک نمایش خیره کننده و بی احترامی از تکبر است. من از کارمند سابق پرسیدم که چرا آقای هوانگ درست در مقابل بچه هایش اینگونه رفتار می کند. کارمند سابق گفت که او را به اوج رساند - اوج خودشیفتگی.

من در اوایل سال جاری شروع به شنیدن شایعات مربوط به خیانت های آقای هوانگ کردم، اما نتوانستم آنها را تأیید کنم. در داخل انویدیا، فرهنگ omertà وجود داشت که شکستن آن دشوار بود، و این باعث شد که آقای هوانگ بدترین خود باشد. من این احترام را گاهی در خنده‌های متممانه زیردستانش وقتی در اطرافش بود و چیزهای کوچکی که وقتی از اتاق بیرون می‌آمد زمزمه می‌کردند حس می‌کردم. در نهایت، اطلاعات دولتی لازم بود تا فرهنگ سکوت انویدیا را به همراه خبرنگاران این روزنامه نفوذ کند.

اما اکنون این محدودیت شکسته شده است، و من تعجب نخواهم کرد اگر زنان بیشتری جلو بیایند. هیچ کس تعجب نخواهد کرد.

با گذشت زمان، با این حال، من شروع به شک کردم که این یک عمل است، یک عمل نه برای ناظر، بلکه برای تملق خود انجام می شود. در حقیقت، آقای هوانگ بسیار مغرور بود. او تحمل کمی برای اختلاف داشت و تقریبا هیچ ظرفیتی برای گفتمان باز نداشت. وقتی با او مخالفت می کردی، حتی در مورد بی اهمیت ترین موضوع، مثل روشن کردن یک فیوز بود. به موقعیت خود بچسب و به زودی او منفجر شد و به خاطر حماقت شما بر سر شما فریاد زد. حراج از آقای هوانگ می تواند یک ساعت یا بیشتر طول بکشد. به نظر می رسید که کارکنان اجرایی او واقعا از او می ترسند.

با گوش دادن به داستان های آنها، یاد مربی موزیک توهین آمیز فیلم "Whiplash" افتادم.

آقای هوانگ حتی تلاش بیشتری کرد تا خود را به عنوان یک مرد خانواده معرفی کند. در اینجا، تشخیص این عمل دشوارتر بود و باید حاوی مقدار زیادی خودفریبی باشد. او همیشه از همسرش، لوری، و فرزندانش، مدیسون و اسپنسر صحبت می کرد. این محبت نسبت به خانواده‌اش، بر خلاف عاطفه‌ی بی‌نظیر او، به نظر واقعی می‌رسید. او اغلب با آنها در سراسر جهان سفر می کرد. او فرزندانش را تشویق می‌کرد که در زمینه‌های غیرمرتبط به او بپیوندند تا در شرکت میکروچیپ‌اش به او بپیوندند. چند هفته پیش، در یک عروسی در هاوایی، او دخترش مدیسون را به نیکو کپرز، یکی دیگر از مدیران انویدیا سپرد.

آقای هوانگ وقتی 17 ساله بود با لوری آشنا شد. آن دو شرکای آزمایشگاهی در یک دوره مهندسی برق بودند و آقای هوانگ آنقدر خجالتی بود که شش ماه طول کشید تا از او خواستگاری کند. او اولین دوست دختر او بود و در اوایل 20 سالگی ازدواج کردند. او نیروی کار را ترک کرد تا بچه هایشان را بزرگ کند تا آقای هوانگ بتواند رویای تاسیس یک شرکت را دنبال کند. او اغلب از فداکاری هایی که برای او انجام داده صحبت کرده است. خیانت او به او مطلق است.

هنگام گزارش بیوگرافی او، با برخی از قدیمی ترین دوستان جنسن و لری صحبت کردم. اینها افرادی بودند که در 20 سالگی، خیلی قبل از پول و شهرت، می شناختند. گاهی اوقات نکات کوچکی می‌گفتم: آیا احتمال خیانت وجود داشت؟ آیا شایعه ای در مورد اختلافات زناشویی وجود دارد؟ آیا "ترتیبات" وجود دارد؟ پاسخی که دریافت کردم این بود که ازدواج هوانگ ها شاد و حتی ایده آل بود - چیزی که باید از آن تقلید کرد.

ریاکاری تقریبا بسیار زیاد است. در روزهای اولیه - دهه 1990 - انویدیا یک باشگاه پسران بود. کارکنان در دفتر بازی های ویدیویی انجام می دادند و آبجو می نوشیدند و تقریبا هیچ زنی در آنجا کار نمی کرد. طلسم آنها برای مدتی "سپیده دم" بود، یک C.G.I کم لباس و سینه درشت. پیکسی سپیده دم در سال 2020، تقریبا زمانی که آقای هوانگ شروع به صحبت در مورد توانمندسازی زنان در شرکت کرد، در حافظه باقی ماند. در سال 2023، زمانی که در پردیس انویدیا بودم، دیدم که آقای هوانگ یک درخواست پرشور برای برابری جنسیتی در انویدیا داشت، جایی که مردان هنوز 80 درصد از کارکنان آن را تشکیل می‌دهند. شاید نیت پنهانی داشت.

وقتی آقای هوانگ در سال 2025 متحد نزدیک رئیس جمهور ترامپ شد، شگفت زده شدم - و صادقانه بگویم، شگفت زده شدم. او هرگز علاقه زیادی به سیاست نشان نداده بود و ارتباطات محدودی با واشنگتن داشت. او در مراسم تحلیف آقای ترامپ شرکت نکرد. اما به زودی، در یک نمایش استادانه از مهندسی اجتماعی، اعتماد رئیس جمهور را بیشتر از طریق چاپلوسی به دست آورد. در زمان نشست فناوری رئیس جمهور در کاخ سفید در سپتامبر امسال، آقای هوانگ در دست راست آقای ترامپ نشسته بود.

آقای ترامپ و آقای هوانگ شباهت زیادی با هم دارند: جنجال، خودشیفتگی و، گمان می‌کنم، زن‌بازی. اما این سیاست بود که باعث سقوط آقای هوانگ شد. او رئیس‌جمهور را متقاعد کرد که محدودیت‌های صادراتی تراشه‌های انویدیا به چین را لغو کند، و این او را با عناصر جنگ‌طلب‌تر کارکنان رئیس‌جمهور در تضاد قرار داد - به‌ویژه مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، که انتقادات تندش از چین در مقطعی باعث شد که او از آن کشور منع شود. این آقای روبیو بود که بر یادداشتی که آقای هوانگ را افشا کرد نظارت کرد.

حالا انویدیا باید جانشینی پیدا کند. این سخت خواهد بود: آقای هوانگ هرگز یک نفر را اصلاح نکرد و نفر دومی هم ندارد. کولت کرس به عنوان مدیر اجرایی موقت خدمت می کند، اما او از دنیای مالی می آید، نه مهندسی برق، بنابراین فکر نمی کنم بتواند راه حل بلندمدتی ارائه دهد.

هر کسی که جایگزین آقای هوانگ شود باید یک دانشمند کامپیوتر در سطح جهانی باشد، کسی که بتواند با مشتریان قدرتمند معامله کند و همچنین کسی که می تواند تلفن تایوان را بگیرد و وقتی چیپ ها به تاخیر می افتند شروع به فریاد زدن کند. انویدیا بدون جنسن هوانگ مانند بولز بدون مایکل جردن است. او انویدیا را از هیچ ساخته است، اما با غرور و خودبینی سمی خود، فضای خالی را باقی گذاشته است که پر کردن آن ممکن نیست.

استفان ویت نویسنده کتاب «ماشین تفکر»، زندگی‌نامه جنسن هوانگ است.

تایمز متعهد به انتشار نامه های متنوعی برای سردبیر است. مایلیم نظر شما را در مورد این مقاله یا هر یک از مقالات ما بدانیم. در اینجا چند نکته وجود دارد. و ایمیل ما اینجاست: letters@nytimes.com.

بخش نظرات نیویورک تایمز را در فیس بوک، اینستاگرام، TikTok، Bluesky، WhatsApp و Threads دنبال کنید.