خرید لپ تاپ با صفحه نمایش لمسی چه فایده ای دارد در حالی که می توانید یک تبلت تهیه کنید؟

لپ تاپ صفحه لمسی گزینه های بیشتری را در اختیار شما قرار می دهد، اما این یک مزیت ثانویه نسبت به هر چیزی است که یک لپ تاپ ارائه می دهد.

اخیرا، اپل با معرفی اولین مک صفحه لمسی خود، PROLED MacBook Pro، خبرساز شد. این در حالی است که استیو جابز، یکی از بنیانگذاران، لپ‌تاپ‌های صفحه لمسی را به‌عنوان «از لحاظ ارگونومیک وحشتناک» نکوهش کرد و جایگزینی را در قالب آی‌پد ۲۰۱۰ عرضه کرد. در واقع، آی‌پدها در سال‌های اخیر به طور فزاینده‌ای شبیه به مک شده‌اند، به طوری که بسیاری از مدل‌ها از پردازنده‌های یکسانی استفاده می‌کنند و iPadOS دارای یک رابط چندوظیفه‌ای مشابه هستند. برخی از تبلت های اندرویدی نیز به طور فزاینده ای شبیه رایانه های شخصی شده اند.

تبلت های اختصاصی نسبت به لپ تاپ ها مزیت هایی دارند. آنها اغلب صدها دلار ارزان تر هستند، که وقتی قیمت حافظه از کنترل خارج می شود مهم است. و البته، سبک‌تر و قابل حمل‌تر هستند، که اگر می‌خواهید وظایف خود را انجام دهید (یا فقط چند فیلم تماشا کنید) در یک پرواز طولانی، می‌تواند آنها را به موهبت الهی تبدیل کند.

با این حال، هنوز دلایلی برای خرید لپ تاپ با صفحه نمایش لمسی وجود دارد، حتی اگر قصد ندارید دستگاهی به گرانی یک مک بوک پرو را خریداری کنید. این عمدتا ترکیبی از عملکرد عمیق تر و آنچه که با آن هزینه اولیه (معمولا) بالاتر همراه است.

همه لپ‌تاپ‌ها دارای صفحه‌کلید و ترک‌پد هستند، در حالی که آن‌ها افزونه‌های پولی برای تبلت‌ها هستند. بسته به اهدافتان ممکن است به هیچکدام نیاز نداشته باشید. اما اگر هیچ چیز دیگری نباشد، یک صفحه کلید فیزیکی به دلیل موقعیت ارگونومیک و بازخورد آن، بسیار راحت‌تر از صفحه لمسی تایپ می‌شود. همچنین مقدار زیادی از فضای صفحه نمایش را به شما باز می گرداند. ترک‌پد دقت عملکردهایی مانند انتخاب متن یا دستکاری جدول‌های زمانی در ویرایشگرهای صوتی و تصویری را بهبود می‌بخشد.

تبلت‌ها نیز معمولا از پورت‌ها کم می‌کنند، و آی‌پدها یکی از بدترین متخلفان با تک پورت خود هستند. ممکن است دو مورد را با مارک های دیگر دریافت کنید. برای برخی اهداف بهره‌وری، ممکن است مجبور شوید یک هاب USB یا داک Thunderbolt بخرید، که در واقع می‌تواند باعث شود تبلت نسبت به لپ‌تاپ‌های مشابه کمتر قابل حمل باشد، مگر اینکه بتوانید اکثر اوقات لوازم جانبی خود را کنار بگذارید.

قاتلان واقعی نرم افزار و اسب بخار هستند. اکثر تبلت ها دارای سیستم عامل اندروید یا آی پد او اس هستند که در اصل سیستم عامل های گوشی های هوشمند قفل شده هستند. لپ‌تاپ‌هایی که از ویندوز، macOS یا لینوکس استفاده می‌کنند، موانع کمتری دارند که به آنها امکان دسترسی به برنامه‌های توانمندتری را می‌دهد که گاهی اوقات مشابه اندروید یا آی‌پد واقعی ندارند. در همین حال، لپ‌تاپ‌های گران‌تر می‌توانند پردازنده‌های گرافیکی پیشرفته‌ای داشته باشند که کف را با آنچه حتی در آی‌پد پرو ممکن است پاک می‌کنند. گیمرهای حرفه ای و هاردکور که به یک دستگاه سنگین نیاز دارند، انتخاب کمی جز لپ تاپ برای نرم افزار مورد نظر خود دارند.

ممکن است متوجه شده باشید که این بحث در مورد مزایای خاص صفحه نمایش لمسی در لپ تاپ صحبت نمی کند، زیرا آنها عمدتا پشتیبانی ثانویه نسبت به لپ تاپ های حرفه ای هستند. آن‌ها می‌توانند برخی از کارهایی را که روی لپ‌تاپ خود انجام می‌دهید، کمی راحت‌تر کنند، مانند پیمایش در صفحات طولانی با انگشت یا آزمایش طبیعی برنامه‌های تلفن همراهی که در حال توسعه آن‌ها هستید، اما به تنهایی یک نقطه فروش نیستند.

لپ‌تاپ‌های تاشو 2 در 1 می‌توانند به عنوان دستگاه کار و تبلت شما برای پیمایش در رسانه‌های اجتماعی روی کاناپه کار کنند، اما ویندوز و macOS مانند Android و iPadOS مبتنی بر لمس ساخته نشده‌اند. یادداشت برداری طولانی یا طراحی روی یک صفحه لمسی عمودی راحت نیست، بنابراین بهتر است یک صفحه یا تبلت برای آن ها طراحی کنید.

مطمئنا می توان با تبلت از پس آن برآمد. ممکن است یکی را نه تنها به دلیل قیمت و قابلیت حمل، بلکه گردش کار لمس محور بصری که با تلفن شما مطابقت دارد ترجیح دهید. به همین دلیل است که من گاهی اوقات یک iPad را به عنوان اولین رایانه هم برای بچه ها و هم برای سالمندان توصیه می کنم. اما هر چه نیازهای شما پیشرفته تر باشد، احتمال کوتاهی تبلت بیشتر می شود، به خصوص اگر مایل نباشید چند صد دلار برای یک کیس آیپد با صفحه کلید و ترک پد متصل یا یک ترکیب کیبورد و ماوس جداگانه خرج کنید.

در نهایت، باید از خود بپرسید که آیا اصلا به یک دستگاه صفحه لمسی نیاز دارید یا خیر. فناوری لمسی به ندرت ضروری است مگر اینکه در حال انجام تصویرسازی، یادداشت های دست نویس یا ویرایش عکس های پیشرفته باشید. یک لپ‌تاپ بدون لمس ممکن است به اندازه یک تبلت معادل قیمت داشته باشد، یا به شما امکان می‌دهد صرفه‌جویی را صرف ارتقاءهایی مانند یک GPU بهتر یا یک صفحه نمایش بزرگ‌تر کنید.

و ما نمی توانیم کنار آمدن با آن قیمت های شدید حافظه را فراموش کنیم. کنار گذاشتن پول نقد برای مقدار مناسب رم می‌تواند انجام چندوظیفه‌ای روان‌تر را امکان‌پذیر کند، در حالی که انجام همین کار برای ذخیره‌سازی می‌تواند به این معنا باشد که کمتر فایل‌ها و برنامه‌ها را حذف کنید. در مقایسه با صفحه نمایش لمسی که ممکن است بعد از چند هفته دیگر از آن استفاده واقعی نکنید، اینها ارتقاهایی هستند که می توانید برای عمر دستگاه قدردانی کنید.