خشونت اعتراضی فرانسه: «هدیه کریسمس» برای راست افراطی لوپن؟

در حالی که اعتراضات گسترده در سراسر فرانسه طی آخر هفته در سراسر فرانسه درگیر شد و در بسیاری از نقاط به شورش تبدیل شد، مارین لوپن، سیاستمدار راست افراطی، تلاش کرد تا از بحران پیش از انتخابات ریاست جمهوری در آوریل 2027 سود ببرد.

روز یکشنبه، رهبر حزب رالی ملی، یا RN با حروف اول فرانسه، در بیانیه‌ای ویدیویی از مدیریت امانوئل ماکرون، رئیس‌جمهور آمریکا در قبال بحران انتقاد کرد و گفت که رهبر راست میانه‌روی برکنار شده دیگر هیچ «اعتبار یا اقتداری» ندارد و مردم کشور بین ریاضت‌های وی که از یک سو آنها را «چشش می‌زند» و «شورش‌های چپ‌گرا» از سوی دیگر گرفتار شده‌اند.

تظاهرات مدارس در فرانسه در 21 سپتامبر در یکی از مناطق فقیرنشین پاریس در حالی آغاز شد که دانش‌آموزان علیه زیرساخت‌های فرسوده، کمبود معلم و برنامه‌های فشرده کلاس‌ها تظاهرات کردند. تظاهرات به سرعت در سراسر کشور گسترش یافت و همزمان با اعتصاب سراسری بخش عمومی علیه برنامه‌های دولت برای کاهش هزینه‌های عمومی بود.

لوپن چپ سیاسی و «دهه‌ها مهاجرت» به فرانسه را مسئول غارت و ویرانی‌های پس از تظاهرات دانست و حزب خود را به عنوان قادر به بازگرداندن نظم معرفی کرد – بدون ارائه هیچ مدرک محکمی برای تأیید ادعاهایی مبنی بر اینکه شورش توسط مهاجران هدایت شده است.

این سیاستمدار در نظرسنجی های اخیر بسیار جلوتر است و برخی می گویند که او احتمالا رهبر بعدی خواهد بود. این چیزی است که ما می دانیم:

صحنه‌هایی از اتومبیل‌های سوخته، مغازه‌های تخریب شده و غارت‌شده و ساختمان‌های عمومی تخریب‌شده از سراسر فرانسه نمایان شد.

به گفته وزارت کشور، حدود 550,000 نفر روز شنبه تظاهرات کردند، اگرچه سازمان دهندگان تظاهرات این رقم را 800,000 نفر اعلام کردند. معترضان شامل دانشجویان، گروه های صنفی و حامیان جنبش «جلیقه زردها» بودند که در سال 2018 و در آغاز ریاست جمهوری مکرون به تورم اعتراض کردند.

اگرچه اکثر آنها به صورت مسالمت آمیز راهپیمایی کردند، گروه های نقابدار روز شنبه به ساختمان های شهرداری در چندین شهر از جمله ساختمان شهرداری قرن نوزدهم در شهر لیموژ حمله کردند که به شدت آسیب دید.

در مارسی، افراد کلاهدار به یک ایستگاه پلیس حمله کردند. از آن زمان این شهر اعتراضات را ممنوع کرده است.

غارتگران همچنین صدها مغازه را در چندین مکان هدف قرار دادند.

در پاریس، ویترین مغازه ها شکسته شد و شیشه های شکسته در میدان جمهوری پر شد. مجسمه ماریان، نماد مهم فرانسه، تا حدی برچیده شد. پلیس پاریس اعلام کرد که یک نفر بر اثر حمله قلبی جان خود را از دست داده است، اما جزئیات بیشتری ارائه نکرد.

معترضان و گروه های حقوق بشر پلیس را به استفاده از نیروی نامتناسب در طول اعتراضات متهم کرده اند. مقامات گفتند که حدود 2400 نفر تا روز یکشنبه دستگیر شدند. چند افسر پلیس مجروح شدند.

مکرون در یک سخنرانی ملی، آشوبگران را محکوم کرد و گروه های چپ افراطی را به حمله به پلیس و ساختمان های عمومی متهم کرد. سباستین لکورنو، نخست وزیر، روز دوشنبه گفت که منع آمد و شد جزئی در برخی مناطق اعمال خواهد شد.

پیتر مک فی، استاد بازنشسته دانشگاه مونترال، اعتراضات را به عنوان "هدیه کریسمس" برای تظاهرات ملی لوپن پیش از انتخابات ریاست جمهوری توصیف کرد.

لوپن در بیانیه‌ای ویدیویی گفت معترضان «ناراحتی‌های اجتماعی مشروع» دارند، اما دولت مکرون «فرسوده، سرگردان و ظاهرا ناتوان» در رسیدگی به آنها است.

او از برنامه های بودجه بحث برانگیز دولت انتقاد کرد و قول داد فرانسوی ها را از "سیاست های سمی ماکرونیستی" رها کند، در حالی که اشاره نکرد که حزب او همچنین پیشنهاد کاهش شدید هزینه ها را برای کاهش بدهی های عمومی افزایش داده است.

این سیاستمدار که در نظرسنجی‌ها بسیار جلوتر از سایر نامزدها است، به روایت‌های دست راستی که در فضای مجازی منتشر می‌شود مبنی بر این که مهاجران، نه مردم فرانسه، اعتراض‌ها را تحریک می‌کنند، دامن زد، حتی با وجود تلاقی نارضایتی‌ها با جنبش‌های طرفدار فلسطین، محیط‌زیست، فمینیستی و ضداستعماری.

مک فی این اقدام لوپن را "عمیقا نگران کننده" خواند.

این استاد دانشگاه گفت: «برای لوپن آسان است که بین حملات خشونت آمیز به ساختمان ها و مغازه ها با مهاجران آفریقایی به دلیل پرچم فلسطین و الجزایر ارتباط برقرار کند. مردم در بسیاری از نقاط جهان جذب پاسخ های ساده انگارانه و اغلب نژادپرستانه به مشکلات اقتصادی و اجتماعی می شوند.

تحلیلگران می‌افزایند که ژان لوک ملانشون، رهبر چپ‌های افراطی از حزب «فرانسه بدون تعظیم» یا LFI که به تظاهرات پیوسته است، در صورت افزایش خشم نسبت به ویرانی‌ها، ممکن است با واکنش‌های منفی روبرو شود و به لوپن یک پلتفرم قوی‌تر بدهد.

احزاب راست و میانه رو از نظر تاریخی پس از اعتراضات و بی نظمی های توده ای به پیروزی رسیده اند زیرا مردم از ترس هرج و مرج به آنها رأی می دهند.

در ماه مه 1968، پس از تجمع میلیون‌ها دانشجو و کارگران اعتصابی علیه شرایط بد مدرسه، افزایش نابرابری‌های اقتصادی و رکود دستمزدها، اعتراضات مشابهی به رهبری دانشجویان آغاز شد.

احزاب سیاسی چپ کمونیست و سوسیالیست به اعتراضات پیوستند و خواهان انقلاب شدند. دولت محافظه‌کار رئیس‌جمهور وقت شارل دوگل در ابتدا برای کنترل تظاهرات تلاش کرد، حتی برای چند روز با افزایش خشونت‌ها و توقف کشور به یک پایگاه فرانسوی در آلمان غربی گریخت.

با این حال، در بحبوحه تعطیلی خدمات عمومی، اعتراض به زودی شتاب خود را از دست داد. دوگل پارلمان را منحل کرد و خواستار برگزاری انتخابات زودهنگام در ژوئن 1968 شد و چپ را مسئول خشونت دانست و قول داد که نظم را بازگرداند. حزب محافظه‌کار او اتحادیه برای دفاع از جمهوری، در حالی که احزاب چپ بیش از نیمی از کرسی‌های خود را از دست دادند، به پیروزی خیره‌کننده ادامه دادند.

در تظاهرات «جلیقه زردها» در سال 2018، معترضان طبقه کارگر که علیه تصمیم دولت مکرون برای افزایش مالیات تجمع کرده بودند، در میان حزب لوپن مورد حمایت قرار گرفتند، اگرچه جناح چپ نیز سعی کرد خود را با این جنبش خشنود کند.

بسیاری از حامیان این جنبش در انتخابات پارلمانی سال 2022 به حزب لوپن رای دادند تا دولت مکرون را مجازات کنند، حرکتی که هنوز پارلمان عمیقا از هم پاشیده شده است.