خشونت شهرک نشینان یک نقطه کور سیاسی در مبارزات انتخاباتی اسرائیل است - نظر

حتی زمانی که خشونت شهرک نشینان در خارج از کشور به طور فزاینده ای برجسته می شود، اسرائیلی ها تا حدودی دوپهلو به نظر می رسند. بر اساس یک نظرسنجی اخیر، 78 درصد مردم یهودیه و سامره و یک کشور فلسطینی را مهم یا بسیار مهم می دانند. اما از آنها خواسته شد اولویت‌بندی کنند، آن‌ها آن را آخرین رتبه‌بندی می‌کنند: هزینه زندگی ۳۵ درصد، سربازی اجباری حریدی (فوق ارتدوکس) ۱۸ درصد، جنگ ایران ۱۷ درصد، اصلاحات قضایی ۱۶ درصد، و آینده یهودیه و سامره فقط ۷ درصد.

سیاست امنیتی به یکباره اگر فقط یک دلار برای سرمایه‌گذاری داشتید، آن را کجا قرار می‌دادید؟ اسرائیلی‌ها صادقانه هزینه زندگی را بیان می‌کنند - اما همانطور که نفتالی بنت کشف کرده است، با تاسف او، آنها صادق نیستند. طرح جامع اقتصادی او که در اوایل ژوئیه منتشر شد، در جایی بین ناچیز و صفر فرود آمد. در مقابل، هزینه های زندگی به سختی در مبارزات انتخاباتی گادی آیزنکوت دیده می شود، اما این امر مانع مهاجرت از یک حزب به طرف دیگر نشده است.

نگرانی شماره یک واقعی رای دهندگان اسرائیلی همیشه امنیت بوده و همچنان وجود دارد. از نظر یک خارجی، همبستگی بین خشونت شهرک نشینان و امنیت ضعیف به نظر می رسد، اگر منفی نباشد. هوشیاری افسارگسیخته در کرانه باختری، اسرائیلی‌ها را امن‌تر نمی‌کند – اما برای بخش خاصی، سرکوب آن معکوس است. به همین دلیل است که اپوزیسیون از «غرب وحشی» ظاهرا ایجاد شده، عمدتا به دلیل بی کفایتی دولت، در 20 دقیقه از پایتخت، استفاده نکرده است.

آنها در صورت وقوع یک رویداد به خصوص فاحش به این موضوع اشاره خواهند کرد، اما انتظار نداشته باشید پوستری با این مضمون نوشته شود: «اگر او نتواند یهودیه و سامره را ایمن کند، آیا می تواند تل آویو را ایمن کند.» چنین تبلیغی با دو تداعی خشونت شهرک نشینان برخورد می کند، که خود جنبش هر دو را تقویت می کند. در فرهنگ لغت سیاسی اسرائیل، متضاد شهرک‌ها، دولت فلسطین است: از زیاده‌روی‌های جنبش به‌سختی صحبت کنید، و شنیده می‌شود که دستی به مردم می‌دهید که می‌کوشند آن را به وجود بیاورند. خشونت شهرک‌نشین‌ها با ادعای مالکیت فلسطین مرتبط است.

Ettlement NGO Regavim، چندی پیش به صراحت این ارتباط را ترسیم کرد و استدلال کرد که روایت "خشونت شهرک نشینان" یک کمپین با بودجه خارجی است که "برای ایجاد ابزاری که دولت اسرائیل را مجبور به ایجاد یک کشور فلسطینی می کند" طراحی شده است. ارتباط دوم در همان شارژ جمع می شود: خارجی. گزارش Regavim این کمپین را حمایت مالی اتحادیه اروپا می داند و با صداهای خصمانه خارج از کشور تقویت شده است، و دویچ به اذعان خود نخست وزیر بنیامین نتانیاهو اشاره می کند که خشونت شهرک نشینان به توجیه تحریم تسلیحاتی آمریکا در میانه جنگ کمک کرده است.

بنابراین، تبدیل خشونت شهرک نشینان به عنوان یک موضوع اصلی، خطر این است که یکباره در مورد تهدید واقعی مبهم به نظر برسد و در مشغله های خود به طور کمرنگی خارجی به نظر برسد. همه اینها بر اساس یک حقیقت اساسی بنا شده است: انتخابات اسرائیل فقط در یک جهت برگزار می شود - سمت راست. به همین دلیل است که "وزیر دفاع راست" خودخوانده، اسرائیل کاتز، یک مرد متخلف را که در تلویزیون مرکزی ارتش اسرائیل در حال برگزاری است اخراج کرد. شهرک نشین، تال ینون داردیک، در بازداشت است و چرا حتی در حال حاضر او به صراحت بازگرداندن بازداشت اداری را برای آنچه که او اصرار دارد «مشتی آشوبگر یهودی» هستند، رد می کند. این شیرین کاری به سرعت و به پایان رسید

عقب نشینی تحقیرآمیز، اما برداشت وسیع تری از راست را به تصویر می کشد: مقابله با خشونت علیه شهرک نشینان یک دلیل برنده است. اگر نظرسنجی داخلی در مورد این موضوع وجود داشته باشد، فاش نشده است. حقیقت این است که هیچ کس نمی داند که چنین اقداماتی چه تعداد رای را تضمین می کند، اما مطمئنا جناحی را تضمین می کند. سیاستمداران دست راستی به ندرت در هنگام عبور از خطوط قرمز تردید می کنند: حمله مستقیم به نیروهای ارتش اسرائیل، مانند خشونتی که در آوریل گذشته مشاهده شد، خشم فوری در طیف سیاسی را برانگیخت، در حالی که اقدام غیرقابل دفاعی علیه نیروهای غیرنظامی، حتی جیرام، مانند پالستین، انجام شد.

چهره هایی مانند وزیر دارایی بزالل اسموتریچ برای انکار عاملان به عنوان "جنایتکاران" سرکش که از جریان اصلی صهیونیسم جدا شده اند. اما وقتی تمرکز بر اصطکاک روزانه معطوف می شود، محاسبات سیاسی تغییر می کند. رهبران رقصیدن حول مشکل را بسیار ایمن‌تر از خطر پرتاب شدن به سمت چپ برای پا گذاشتن بر مین پارتیزانی می‌دانند. خشونت شهرک نشینان موضوع اصلی انتخابات نخواهد بود. حتی به طور گسترده مورد بحث قرار نخواهد گرفت - در حملات به دولت به عنوان کمانچه دوم در بهترین حالت ظاهر خواهد شد.

نه به این دلیل که مردم فکر می کنند شهرک نشینان درست می گویند، بلکه به این دلیل که حمله به آنها باعث می شود که فرد چپ گرا به نظر برسد. نویسنده به عنوان مدیر انگلیسی مرکز ریبو و سردبیر خبرنامه آمیت سگال، ظهر در اسرائیل است.