خلبان غذای تابستانی تایسون فودز مقیاس شکاف دسترسی به غذا در آمریکا برای کودکان را فاش می کند.

برای بسیاری از بچه ها، آخرین زنگ سال تحصیلی مانند آزادی به نظر می رسد. اما برای میلیون ها نفر دیگر، نشان دهنده پایان یک وعده غذایی قابل اعتماد است. بیش از 21 میلیون کودک واجد شرایط دریافت ناهار رایگان و ارزان در مدرسه هستند. در طول تابستان، این تعداد به 3.2 میلیون کاهش می یابد. کودکانی که پشت سر گذاشته شده اند هنوز از گرسنگی دست برنداشته اند، اما سیستمی که به آنها غذا می دهد بر اساس تقویم مدرسه ای ساخته شده است که در ماه ژوئن تمام می شود.

نیاز کودک به خوردن منقضی نمی شود و مخاطرات غذا در سینی به گذشته می رسد. غذا پیش شرط هر چیز دیگری است که ما برای کودکان می خواهیم: توانایی یادگیری و پیشرفت تحصیلی، تسکین برای خانواده هایی که نباید بین خواربار و اجاره انتخاب کنند و فرصتی برای جوانان برای ماندن در مسیر فارغ التحصیلی و کار. زمانی که تقریبا 18 میلیون شکاف در دسترسی به دوران کودکی برای سه ماه در سال وجود دارد، ما آینده جمعی خود را خرج می کنیم، هر بار ناهار را حذف می کنیم.

داده ها به چالشی اشاره دارد که فراتر از هر شرکت یا صنعت است.

تایسون فودز با GENYOUth برای حمایت از برنامه‌های وعده غذایی تابستانی که توسط مدارس در جورجیا و آرکانزاس اجرا می‌شود، برای درک بهتر و رفع موانع مدارس در دسترسی به کودکان در طول تابستان، همکاری کرد. ما یک سرمایه گذاری 150000 دلاری برای کمک به پر کردن شکاف های کلیدی انجام دادیم. اما بیش از 60 منطقه درخواست کردند و حدود 600000 دلار درخواست کردند که تقریبا چهار برابر بودجه موجود است. آنچه آموختیم به توضیح اینکه چرا شکاف ادامه دارد کمک می کند.

شکاف محلی نیست ملی است

آنچه در دو ایالت دیدیم نشان دهنده کمبود ملی است. به ازای هر 100 کودکی که در طول سال تحصیلی یک ناهار یارانه دریافت می کنند، تقریبا 16 کودک پس از پایان آن یک ناهار دریافت می کنند.

دلایل آشنا هستند و همین باعث می شود آنها قابل حل باشند. یک مکان غذا در سه مایل دورتر نیز ممکن است سی بدون اتوبوس باشد. والدینی که در شیفت دیروقت کار می کنند نمی توانند به وعده غذایی که در ظهر تمام می شود دسترسی داشته باشند. بسیاری از خانواده ها هرگز یاد نمی گیرند که این برنامه وجود دارد.

خبر خوب این است که با گسترش دسترسی، مشارکت افزایش می یابد. مشارکت در سال 2024 12.6 درصد افزایش یافت، حدود 352855 کودک دیگر تغذیه شدند، زیرا گزینه‌های جدید، روستایی و غیرجمعی مطرح شد و EBT تابستانی دائمی شد. این حرکت مهمی برای مهار کردن است.

کمبودی که موفقیت را مجازات می کند

این سیستم همچنین می‌تواند خدمت به کودکان بیشتری را سخت‌تر کند، نه آسان‌تر.

USDA به ازای هر وعده غذایی سرو شده، سایت های غذای تابستانی را بازپرداخت می کند و هزینه های ثابت یا هزینه های غیرمنتظره ای را که با مشارکت انجام نمی شود، پوشش نمی دهد. در نتیجه، مناطق باید برای پوشش مابه‌التفاوت، تقریبا 50 سنت در هر ناهار و یک دلار در صبحانه، کمک مالی جمع‌آوری کنند.

که یک تله ایجاد می کند. هر چه یک منطقه به کودکان بیشتری برای تغذیه نیاز داشته باشد، دلارهای بیشتری باید در محل تامین کند، در حالی که جوامعی که بیشترین نیاز را دارند اغلب کمترین منابع را برای پرورش آنها دارند. برخی به تنها راهی که ریاضیات اجازه می دهد پاسخ می دهند: آنها به کودکان کمتری غذا می دهند.

عرضه و تقاضا، به صورت هدفمند

مشارکت ما با غیرانتفاعی ملی GENYOUth هم دسترسی به وعده های غذایی و هم مشارکت را بررسی می کند. دلارهای کمک هزینه ما چیزی را افزایش می دهد که بازپرداخت فدرال در غیر این صورت ممکن است از آن پشتیبانی نکند: نیروی کار، تبرید، سوخت یا یک خط خدمات موثر. این منابع عملیاتی اغلب تعیین می کنند که آیا سایت باز می شود یا خیر.

برای الهام بخشیدن به مشارکت بیشتر در وعده های غذایی، بودجه غذایی با کیت های فعالیت بدنی همراه است. جفت کردن وعده‌های غذایی با فعالیت بدنی و سایر مواد غنی‌سازی، سایتی را که زمانی فقط یک وعده غذایی تابستانی سرو می‌کرد، به مکانی تبدیل می‌کند که کودکان می‌خواهند از آن بازدید کنند و زمان خود را سپری کنند. فعالیت ها قرعه کشی را ایجاد می کنند. وعده های غذایی تاثیر می گذارد.

در مدارس لیک همیلتون در پیرسی، آرکانزاس، جایی که 70 درصد دانش‌آموزان واجد شرایط دریافت وعده‌های غذایی یارانه‌ای هستند، رهبران کمک‌های مالی را صرف نیروی کار می‌کنند و پول دیگری را برای تولیدات محلی آزاد می‌کنند. از بین بردن فشارهای عملیاتی، منطقه را آزاد کرد تا بر دسترسی به کودکان بیشتر تمرکز کند. آنها همچنین پنکه و حوله خنک کننده خریدند تا کارگران بتوانند در گرما خدمت کنند.

شهرستان چروکی، جورجیا، اتوبوس‌ها را به‌عنوان اتاق‌های غذاخوری سیار مجهز به تهویه مطبوع کرد که مستقیما به شکاف حمل‌ونقل و دسترسی می‌پردازد. منطقه دیگری معلمانی را استخدام کرد تا داستان بخوانند و در کنار سرویس غذا، زمان کاردستی را هدایت کنند، و وعده های غذایی سرو شده سالانه 10 درصد افزایش یافت.

مدارس به ما گفتند که کمک های مالی تفاوت معناداری در توانایی آنها برای خدمت به جامعه شان ایجاد کرده است. هر منطقه تأثیر کمک مالی خود را 8 یا بالاتر از 10 ارزیابی کرد و از هر چهار سه نفر گفتند که این پول به حفظ یک برنامه موجود کمک کرد. نتایج دلگرم‌کننده هستند، اما همچنین نشان می‌دهند که چقدر نیاز برآورده نشده باقی مانده است.

سپتامبر، ماه اقدام گرسنگی است. سوال اینجاست.

خطاب به شرکت‌های صنعت غذا و فراتر از آن: تعهدات خود را با درک روشنی از نیاز، پایه‌گذاری کنید. تقاضا را اندازه گیری کنید، به سازمان های نزدیک به آن گوش دهید و از آنچه یاد می گیرید برای هدایت منابع به جایی استفاده کنید که می توانند بیشترین تأثیر را داشته باشند. هیچ تعهد واحدی به مقیاس کامل چالش پاسخ نخواهد داد - اما دید بیشتر به نیازهای برآورده نشده می‌تواند به شرکت‌ها کمک کند تا سرمایه‌گذاری‌های هوشمندانه‌تری انجام دهند و شناسایی کنند که کجا به همکاری گسترده‌تر نیاز است.

خطاب به رهبران مدرسه و برنامه: آنچه را که نیاز دارید به زبان خودتان به ما بگویید. هر تصمیم خوبی که برای هدایت کمک‌های تایسون فودز گرفتیم، به چیزی بازمی‌گردد که یک مدیر تغذیه مدرسه با صدای بلند گفت، از جمله درخواست فن و حوله خنک‌کننده.

خطاب به سیاستگذاران: نرخ بازپرداخت بخش مهمی از معادله است. هنگامی که آنها به طور کامل هزینه تهیه یک وعده غذایی را منعکس نمی کنند، مناطقی که بیشترین تعداد کودکان را خدمت می کنند با شکاف بودجه اضافی روبرو می شوند. نزدیک‌تر کردن بازپرداخت به هزینه واقعی خدمات، پایه برنامه‌های تغذیه تابستانی را تقویت می‌کند و کمک می‌کند تا دلارهای بشردوستانه و شرکت‌ها بیشتر شود.

وعده‌های غذایی تابستانی می‌تواند به تعداد بیشتری از کودکان نیازمند برسد، و برنامه ما با GENYOUth نشان داد که در صورت تامین بودجه اضافی، جوامع آماده، مدبر و موفق هستند. این سیستم با کسری از ظرفیت خود کار می کند، با چند سنت در وعده غذایی و یک سفر از دست رفته برای ناهار کار می کند. تقاضا در داده ها است. موانع شناخته شده است. فرصت استفاده از ماست.

تیم گرایلر، رئیس بخش تأثیر و روابط اجتماعی در تایسون فودز است.

نظرات بیان شده در نظرات Fortune.com صرفا نظرات نویسندگان آنها است و لزوما منعکس کننده نظرات و اعتقادات Fortune نیست.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد