خوانندگان New Scientist در مورد اینکه مجله چگونه زندگی آنها را شکل داده است

آیا از همان ابتدا New Scientist را می خوانید؟

گتی ایماژ/وستند61

اولین شماره New Scientist در 22 نوامبر 1956 منتشر شد و برخی از خوانندگان ما از همان ابتدا با ما بودند. ما از مشترکین، پیر و جوان خواستیم که به ما بگویند اولین بار چگونه با مجله مواجه شدند و نیوساینتیست چگونه بر زندگی آنها تأثیر گذاشته است.

حجم پاسخ ها و قدردانی بیان شده در آنها بسیار زیاد بود. در اینجا برخی از موارد مورد علاقه ما وجود دارد که شامل یک آزمایش دیدنی انگل، شعر الهام گرفته از علم و حتی مسابقه ای است که در سایت دوستیابی نیو ساینتیست کوتاه مدت ساخته شده است. با تشکر فراوان از همه کسانی که نوشتند.

من علاقه مند بودم ببینم که New Scientist «برای همه مردان و زنانی که به اکتشافات علمی و پیامدهای صنعتی، تجاری و اجتماعی آن علاقه دارند» راه اندازی شد. در سن 13 سالگی، برای خرید اولین نسخه در 22 نوامبر 1956، یک شیلینگ از "شغل" صبح شنبه خود پس انداز کردم و یکی از آن افرادی شدم که به کشف علمی علاقه مند بودند. هفتاد سال بعد، پس از یک حرفه علمی که مرا به بسیاری از (اگر نه، اکثر!) کشورهای جهان برد، همچنان یک مشترک باقی می‌مانم. New Scientist مواردی مانند افتتاح تلسکوپ Jodrell Bank در سال 1957 را پوشش داد.

از آنجایی که تنها حدود 50 مایل (80 کیلومتر) دورتر بود، لازم بود دوچرخه سواری کنید تا ببینید واقعا چه شکلی است! پیتر هال

تبلیغات

به نظر می رسد که نیو ساینتیست را تمام 70 سال خوانده ام! برخوردم با نسخه اول را به یاد می‌آورم: من در مدرسه گرامر بک در جنوب لندن در کلاس فیزیک سال دوم بودم – سال 1956 بود. معلم، که از نوع خوش‌خلق بود، ظهور نشریه جدید را اعلام کرد و نسخه‌های آن را پخش کرد – تنها چیزی که یادم می‌آید خاکستری آن است (یا فقط 2 صفحه بژ بود؟) فکر می کنم که من را در طول زندگی و در سراسر جهان دنبال خواهد کرد. رابین ویلیامز

من از سال 1955 تا 1958 در کالج مالورن در انگلستان برای امتحانات سطح O بودم. کارشناسی ارشد علوم من در مالورن به علاقه من به علم و فناوری پی برده بود و اولین شماره New Scientist را با پول خود خرید. در کلاس علمی بعدی، او جلوی همه کلاس ایستاد و شماره اول را تکان داد و گفت: "جوان اینمن، مجله جدید علم و فناوری انگلستان منتشر شده است و این اولین شماره برای شماست." من به عنوان عضوی از موسسه مهندسین عمران بریتانیا به 60 سالگی رسیدم. پیتر اینمن

1956 من را به مدرسه بازگرداند - کالج Fettes در ادینبورگ. مدرسه New Scientist را از اولین نسخه خود پذیرفت و در کتابخانه موجود بود، جایی که به پسران ارشد علاقه مند به علم توصیه می شد آن را بخوانند. و به این ترتیب یک عمر نیو ساینتیست آغاز شد - من تا زمانی که یادم می‌آید یک عضو ثابت و برای مدت طولانی مشترک بوده‌ام. من از New Scientist برای حفظ علاقه ام به همه علوم و پیشرفت های جدید بسیار سپاسگزارم، که مطمئنم به من کمک کرده است که به طور جانبی فکر کنم و درک بیشتری از آنچه باعث می شود همه چیز به وجود بیاید. فرانک ایوانز

به عنوان دانش آموز در اواسط دهه 1960 در یک دبیرستان دخترانه در شمال انگلستان، یک روز یک نسخه از New Scientist را در کتابخانه برداشتم. مقاله‌ای درباره نظریه‌های نسبیت و اتساع زمان آلبرت انیشتین، از جمله یک نمودار رنگی، شگفت‌زده شدم! من در دانشگاه در رشته فیزیک و مواد تحصیل کردم و هشت سال کار پژوهشی کردم. اما مادری و زن ستیزی (در آن روزهای قبل از قانون فرصت های برابر) مرا به سمت تغییر روش سوق داد و بیش از 55 سال است که سفالگری را با دست می سازم.

من دوست دارم فکر کنم که تحصیلات علمی من هدر نرفته است، بلکه به دخترانم داده شده است، یکی از آنها نیوساینتیست را به صورت آنلاین در فرانسه می خواند. هر هفته، شماره کاغذی که روی حصیر خانه ام فرود می آید، با هیجان می بلعد! آن راجرز

ادامه مطلب روزنامه نگاری علمی قابل اعتماد بیش از هر زمان دیگری ضروری است

داستان هایی که بیشتر به من علاقه داشت در مورد الکترونیک در حال ظهور، ماهواره اسپوتنیک و پرتاب سگ فضایی لایکا بود. آخرین مورد من را بر آن داشت تا ماژولی بسازم تا یک ماژول را در بالای یک موشک آتش بازی استاندارد 3 پنی قرار دهم و آن را پرتاب کنم. بعدا حشره را سالم پیدا کردم و روز بعد از آن به عنوان طعمه ماهیگیری استفاده کردم. مل

ما گروهی متشکل از 12 خانم "در یک سن خاص" هستیم که هر ماه یک بار برای بحث در مورد سه یا چهار مقاله از New Scientist گرد هم می آییم. ما به موضوعاتی مانند هوش مصنوعی، محاسبات کوانتومی و کیهان شناسی می پردازیم - که همه آنها بسیار دلهره آور هستند! ما پشتکار داریم و به تلاش برای درک موضوعاتی مانند این که بسیار چالش برانگیز هستند ادامه می دهیم. اصطلاحات و مفاهیمی را که نمی فهمیم جستجو می کنیم و سپس به یکدیگر آموزش می دهیم. ما همچنین دوست داریم مقالاتی در مورد تغییرات آب و هوا و علوم پزشکی بخوانیم، زیرا این مقالات مرتبط تر هستند.

ما قصد داریم ضبط‌شده صحبت‌ها را از New Scientist Live اکتبر دریافت کنیم، تا بتوانیم با هم تماشا کنیم و بحث کنیم. ما می‌خواهیم از شما تشکر کنیم که علم را برای ما در دسترس قرار دادید - همه ما احساس می‌کنیم که با افزایش سن مهم است که تسلیم وسوسه نادیده گرفتن همه اکتشافات و تغییرات جدید در جهان نشویم. دایانا کوری، داون سگرو و گروه علمی مارلو

مقاله‌ای درباره آزمایش‌های بنجامین لیبت در دهه 1980 که نشان می‌داد بین تصمیم‌گیری مغز و آگاهی آگاهانه از آن تصمیم فاصله زمانی وجود دارد، به من به عنوان یک روان‌درمانگر انگیزه داد تا راهی برای استفاده از این شکاف در زمینه روان‌درمانی بیابم. پس از دو سال کاوش و آزمایش، به اولین گروه دانش‌آموزان آموزش دادم و اکنون توسط روانشناسان، مشاوران، روانپزشکان و روان‌درمانگران در سراسر جهان به کار گرفته می‌شود. ترنس واتس

4 مورد از به یاد ماندنی ترین لحظات بیوتکنولوژی در تاریخ علمی مدرن

اندی کوگلان، اسطوره اتاق خبر، در آستانه هفتادمین سالگرد تاسیس نیو ساینتیست، چهار مورد از دراماتیک ترین و شگفت انگیزترین لحظات زندگی حرفه ای خود را فاش می کند.

در سال 2019، به طور تصادفی با مجله ای چشم نواز در قفسه های فروشگاه تسکو برخوردم. مقاله صفحه عنوان نظر من را جلب کرد: "آیا این میکروب باعث همه این شرایط می شود ... و آیا این بدان معنی است که ما می توانیم آنها را شکست دهیم؟" در آن لحظه بود که من واقعا عاشق زیست شناسی شدم. سال ها گذشت و من از آن زمان با مدرک علمی از دانشگاه ادینبورگ فارغ التحصیل شدم و اکنون دانشجوی بازگشتی در دانشگاه خود هستم و در حال تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد تحقیقات در زمینه علوم زیستی هستم.

من قصد دارم روزی بتوانم - حتی اندکی - به بشریت در مبارزه بی پایانش با بیماری و بیماری کمک کنم. اگر مجله‌ای که در آن روز در آگوست 2019 توجه من را به خود جلب کرد، ممکن است تمام موفقیت‌های تحصیلی من تا کنون ممکن نبوده باشد. استیون وانگ

من 87 سال دارم و از اکتبر 1964 هر هفته New Scientist را می خوانم. هنوز یادداشتی از نوه ام ماکسیمیلیان از 5 سالگی دارم که از من تشکر می کند که New Scientist را با او خواندم. او اکنون در کالج زمانی من، مرتون، در دانشگاه آکسفورد، زیست‌شناسی می‌خواند. در این میان، او پیش از این موفق شده بود در سفر به همراه مادرش در آمازون، جنس و گونه جدیدی از دامسلی را شناسایی، توصیف، نامگذاری و منتشر کند. من و او به بحث در مورد موضوعاتی مانند تکامل با هم ادامه می دهیم، اگرچه من یک کلاسیک گرا هستم. آنتونی جی. نیدوزینسکی

مجله شما برای خانواده ما حیاتی است. این جرقه مکالمات بسیاری را سر میز آشپزخانه می کند. نوه 11 ساله ما مدام ما را تا آخرین شماره کتک می زند. نوه 6 ساله ما از 3 سالگی مجذوب هنر جلد شده است. آنها به "کارتون هفته" تبدیل شده اند. اغلب نوه‌های من جزئیاتی را می‌بینند که من حتی متوجه نشدم. کریستینا رودریگز

12 عجیب ترین داستان علمی که نمی توانیم به آنها فکر نکنیم

از بو کشیدن انگشت ناخودآگاه گرفته تا موش‌ها در حال رانندگی، کارکنان نیو ساینتیست در 70 سالی که ما شروع به کار کردیم در مورد بسیاری از اکتشافات و اختراعات عجیب، وحشیانه یا کاملا دلخراش گزارش کرده‌اند.

من تقریبا در تمام عمر این نشریه خواننده بوده ام، زیرا اولین بار زمانی که در سال 1959/60 برای مدارک سطح A تحصیل می کردم شروع کردم. مقاله‌ای که واقعا مرا به خود مشغول کرد، مقاله‌ای در مورد مشکلی بود که وزارت دفاع بریتانیا با دلفین‌ها داشت که آزمایش اژدر آن را با مسابقه دادن با اژدرها مختل کردند و به آنها انگیزه‌هایی برای تشویق یا شاید به چالش کشیدند و در نتیجه آنها را از هدف دور کردند. من گیر افتاده بودم. این تصمیم من برای تحصیل در رشته مهندسی را قطعی کرد و حدود شش سال بعد، من در واقع به عنوان یک مهندس استخدام شدم و در تیمی کار کردم که سعی می کرد پره های توربین را با کارایی بهتر طراحی کند.

من اکنون 83 سال دارم و بازنشسته هستم (تقریبا)، اما هنوز هم همه شماره ها را از جلد تا جلد می خوانم. برایان ویلسون

ما اولین بار در 18 سالگی همدیگر را دیدیم. من شما را خیلی دوست داشتم، اما تا زمانی که کار معمولی خود را به عنوان شاعر قافیه های علمی برای کودکان شروع کردم، مشترک نشدم (2009). نویسندگان شما، از جمله گراهام لاتون، مایکل مارشال و لیا کرین، الهام بخش 26 شعر از 80 شعری بودند که در مجله علمی کودکان CSIRO's Double Helix در استرالیا منتشر کرده بودم (به علاوه بسیاری از آثار شاعرانه دیگر). در سال 2021، شما با مهربانی شعر من Brassica Bonanza را در صفحات تقریبا آخرین کلمه خود (9 ژانویه) منتشر کردید، و Frosty Window Pane در سال 2023 (13 مه) آن را تقریبا به آخرین کلمه تبدیل کرد.

بنابراین، من احساس می کنم که ما اکنون و همچنین همکاران کاری با هم دوست هستیم. و در جایی در آن بازه زمانی، مجله معمولی New Scientist من به دلایل شخصی تر ضروری شد. تو جایگزین مطمئن من برای سیگار شدی. هر بار که استراحت می کنم، تو با نثر روشنگرانه ات به من کمک می کنی که هوس آن مواد نیکوتینی نکنم. لطفا من را ترک نکن! عشق، سلیا برل

من در سال 2012 با شوهرم، سایمون، در وب سایت دوستیابی شما آشنا شدم. 50 سال طول کشید تا او را پیدا کنم، و بدون ماگ شما، احتمالا هرگز این کار را نمی کردم. ما دو نیمه از یک کل هستیم و اکنون 11 سال است که با خوشحالی ازدواج کرده ایم. او دلخوشی قلب من است، او مرا می خنداند، با تی شرت هایش کراوات می پوشد و مثل من کاملا عجیب و غریب است. من هنوز هم هر هفته New Scientist را می خوانم، و امیدوارم که هنوز هم برای سال های طولانی آن را بخوانم. کیفیت مقالات فوق العاده است - یک روز ممکن است حتی فیزیک کوانتومی را درک کنم!

ما هر دو عاشق کارتون‌های تام گالد هستیم و مجموعه‌ای از آنها را روی دیوار در توالت نگه می‌داریم تا بازدیدکنندگان را سرگرم کنیم. آندریا کوهن

وقتی سؤال من در مورد اینکه آیا چیزی زنبورها را می خورد یا نه در آخرین کلمه (29 ژانویه 2005) منتشر شد، و حتی بیشتر از آن وقتی که یک صفحه کامل از پاسخ ها وجود داشت، خوشحال شدم. اما وقتی سؤال من در عنوان اولین کتاب سؤالات New Scientist در اواخر همان سال قرار گرفت، شگفت زده شدم. ظاهرا این کتاب یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌های کریسمس بود. نه تنها این، بلکه دو بررسی متوالی در تایمز وجود داشت - برای نوشته‌های علمی منتشر شده کامل من بسیار خوب! و من از این چه نتیجه ای گرفتم؟ پاسخ دهندگان اصلی هر کدام 25 کوید دریافت کردند. من؟ نه یک پنی. فقط یک شهرت زودگذر و مبهم.

به اندازه کافی منصفانه یک مجله علمی عالی برای مردم عادی مثل خودم. من اشتراک خود را لغو نمی کنم. تام ایستوود

من در سال 1997، زمانی که ستون نسبتا جدید بود، به دو سؤال اول کلمه آخرم پاسخ دادم. به طرز جالبی، هر دو در یک شماره ظاهر شدند، چیزی که من جمع‌آوری می‌کنم که اکنون قوانین از آن جلوگیری می‌کند. من همیشه New Scientist را تحسین می‌کردم، اما هرگز تصور نمی‌کردم چیزی را که من می‌توانم بنویسم منتشر کند - شاید نشانه‌ای از نشانگان فریبنده. نزدیک به 30 سال بعد، من هنوز در حال ارائه پاسخ هستم. من به خصوص از سوالاتی که نیاز به محاسبه پشت پاکت یا کمی مدل سازی ریاضی دارند لذت می برم. من دوست دارم در یک مشکل غرق شوم و سعی کنم یک مفهوم پیچیده را به طور واضح و مختصر توضیح دهم.

این یکی از معدود روش هایی است که من ذهن آگاهی را تجربه می کنم.

برخی از سوالات در مسیرهای غیرمنتظره ای منعکس شده اند. یکی در مورد اینکه آیا کبوترها عرق می کنند یا خیر، به ایمیلی منتهی شد که من در حال غواصی در تایلند بودم و از من خواستند در برنامه تلویزیونی صبحانه BBC ظاهر شوم. پاسخ‌ها همچنین به مقاله‌هایی در جاهای دیگر تبدیل شده‌اند، گاهی اوقات پس از خواندن پاسخ شخص دیگری و پرسش از پاسخ من. مورد علاقه من؟ مانند چشم سائورون، تمرکز من همیشه روی چشمی است که در حال حاضر به آن نگاه می کنم. مایک فالو می کند