خیانت بعد از خدمت: برای پیشکسوتان بهتر عمل کنیم

پرزیدنت ترامپ گفت: «تا زمانی که همه کهنه سربازان بزرگ آمریکا نتوانند از مراقبتی که به شدت شایسته آن هستند، آرام نخواهیم گرفت» - احساسی که رؤسای جمهور هر دو حزب در دهه‌های قبل تکرار کردند. اما برای بسیاری از جانبازانی که به دنبال کمک برای درد مزمن، آسیب موج انفجار مغزی، PTSD، افسردگی، قرار گرفتن در معرض گودال سوختگی سمی یا آسیب اخلاقی به خانه می‌آیند، واقعیت می‌تواند پیچ ​​و خم بی‌تفاوتی بوروکراتیک باشد که منجر به تأخیر یا عدم هماهنگی در مراقبت می‌شود.

طرفداران کهنه کار آن را «خیانت نهادی» می نامند، اصطلاحی که به گسست اعتماد زمانی که مؤسساتی که مسئولیت مراقبت از کهنه سربازان را بر عهده دارند، احساس طرد شدن یا رها شدن آنها را می دهد. سخت نیست که بفهمیم چرا خیانت نهادی برای دامپزشکان و حامیان آنها مشکل است، با توجه به اندازه ای که جانبازان سیستم مراقبت های بهداشتی باید از آن استفاده کنند.

اداره گسترده سلامت کهنه سربازان، که بخشی از وزارت امور کهنه سربازان است، بزرگترین سیستم بهداشتی در ایالات متحده را اداره می کند و به بیش از 6 میلیون جانباز مراقبت می کند، که بسیاری از آنها با مسائل بهداشتی پیچیده مرتبط با خدمت سربازی و همچنین بیماری های معمولی سروکار دارند. عواقب آن می تواند ناتوان کننده و خطرناک باشد. هنگامی که جانبازان در جستجوی تشخیص و درمان خود با موانعی روبرو می شوند، ممکن است شروع به کناره گیری و قطع ارتباط از شبکه های پشتیبانی کنند. کناره گیری و انزوای متعاقب آن به ویژه نگران کننده است.

انزوا یک پیش درآمد شناخته شده برای خودکشی است. و خودکشی، با نرخ بسیار بالاتر از غیرنظامیان، همچنان یک پیامد غم انگیز برای کهنه سربازان ایالات متحده - به ویژه کهنه سربازان جوان تر، که یکی از دلایل اصلی مرگ برای آنها است، باقی مانده است. میزان شیوع انزوا در میان کهنه سربازان در داده ها مشخص شده است. در یک گزارش خودکشی در سال 2025، VA دریافت که حدود 61 درصد از جانبازانی که در سال 2023 بر اثر خودکشی جان خود را از دست داده اند، در سال قبل از مرگ خود مراقبت های VA را دریافت نکرده اند. این به تنهایی نشان‌دهنده سیستمی است که اغلب جانبازان را قبل از آشکار شدن بحران شکست می‌دهد.

علی‌رغم تلاش‌های کنگره و دولت‌های متوالی هر دو حزب در طول سال‌ها برای رسیدگی به مشکلات در بخش گسترده امور کهنه سربازان و در اختیار گرفتن پرسنل نظامی به VA، شواهد قدرتمندی از اختلال عملکرد طولانی‌مدت است که جانبازان را دور می‌کند و حس خیانت را القا می‌کند که تنها انزوا را تقویت می‌کند. در سال 2025، دفتر پاسخگویی دولت گزارش داد که VA هنوز به طور کامل توصیه های کلیدی را برای برنامه مراقبت از جامعه اجرا نکرده است، از جمله تعیین چارچوب های زمانی استاندارد برای زمانی که قرار ملاقات های مراقبت باید پس از ارجاع انجام شود.

این برنامه یک عنصر حیاتی در مراقبت از جانبازان است و به دامپزشکان اجازه می دهد تا خدمات سلامتی را از ارائه دهندگان غیر VA دریافت کنند، زمانی که امکانات VA بسیار دور هستند یا نمی توانند مراقبت به موقع ارائه دهند. گزارش جداگانه سال 2025 همان آژانس به این نتیجه رسید که، اگرچه وضعیت در حال بهبود است، VA همچنان بر چندین سیستم زمان بندی مختلف متکی است. پیچیدگی چالش‌هایی را برای برنامه‌ریزان و جانبازان ایجاد می‌کند و به تأخیر در مراقبت‌ها کمک می‌کند. آژانس دریافت: "به دلیل نگرانی در مورد زمان انتظار و سایر مسائل ... مراقبت های بهداشتی VHA همچنان در لیست پرخطر ما قرار دارد."

دفتر بازرس کل VA در بررسی های اخیر به نتایج مشابهی رسیده است. در یک عکس فوری از مرکز پزشکی Martinsburg VA در ویرجینیای غربی در سال 2024، بازرسان بیش از 5000 مشاوره فعال در زمینه مراقبت از جامعه را یافتند - درخواست‌هایی برای دریافت مراقبت از ارائه‌دهندگان داخل شبکه خارج از امکانات پزشکی VA. آنها همچنین دریافتند که مرکز پزشکی به طور متوسط ​​بیش از 45 روز طول می کشد تا از جانبازان یک قرار ملاقات برای مراقبت اجتماعی بگیرد - شرط این است که این زمان بیش از هفت روز طول نکشد.

برخی از دامپزشکان 100 روز یا بیشتر منتظر بودند تا کارکنان VA پس از درخواست مشاوره پزشکی یا ارجاع با آنها تماس بگیرند. در مرکز VA در بوستون، بازرس کل همچنین به بوروکراسی بی حال با تاخیر در تعیین قرار ملاقات برای جانبازان برای بیش از نیمی از مراجعات مستقیم و مراقبت های اجتماعی اشاره کرد. مشکلات سیستمیک است.

همانطور که توسط سازمان غیر انتفاعی Concerned Veterans for America اشاره شده است، از سال 2020 "دفتر بازرس کل VA بیش از 50 گزارش صادر کرده است که بر کمبودهای قابل توجهی که سیستم VA دارد و چرا قادر به ارائه مراقبت مداوم، به موقع و با کیفیت بالا برای جانبازان نیست." ناکارآمدی سیستم و احساس خیانت نهادی با ناتوانی سرویس‌های نظامی در اطمینان از برخورد مؤثر پرسنل قبل از ترک نیروهای مسلح ترکیب می‌شود.

به عنوان مثال، اداره پاسخگویی دولت در سال گذشته دریافت که در بررسی سوابق 50000 نفر از نیروهای نظامی که ارتش را ترک کرده‌اند، دو سوم نگران بودند که ممکن است مشکلات سلامت روانی داشته باشند که نیاز به پیگیری بالینی دارد، با این حال بیش از نیمی از ارجاعات خودداری کردند. یافته‌ها حاکی از آن است که درمان در حین انجام خدمات وجود ندارد و پرسنل به اندازه کافی برای کمک گرفتن تشویق نمی‌شوند. این شکست رهبری نظامی نگران‌کننده است زیرا سال بعد از خدمت یونیفرم‌پوش می‌تواند مملو از مسائل جسمی و روانی باشد.

در مطالعه ای بر روی کهنه سربازان، محققان VA دریافتند که در سه و نه ماه پس از ترک ارتش، 53 درصد از پاسخ دهندگان گفتند که دارای شرایط سلامت جسمی مزمن هستند، در حالی که نزدیک به 33 درصد شرایط سلامت روانی مزمن را در هر دو بازه زمانی گزارش کردند، از جمله افسردگی. این یک نگرانی مهم است زیرا خودکشی مشکل اصلی در ماه های اول پس از جدایی است - در واقع، یک مطالعه RAND نشان داد که خطر خودکشی به طور پیوسته در طول سال اول پس از جدایی افزایش می یابد. ایالات متحده

کهنه سربازان جنگ های خارجی در بیانیه ای می گوید: "کهنه سربازان مجبور هستند در یک هزارتوی بوروکراتیک حرکت کنند که اغلب آنها را خرد می کند، مراقبت از آنها را به تاخیر می اندازد و از همان روز اول با آنها با سوء ظن رفتار می کند." جای تعجب نیست که جانبازان احساس کنند به آنها خیانت شده است. فرانک لارکین یک نیروی دریایی سابق است که به عنوان چهلمین گروهبان سنای ایالات متحده در اسلحه خدمت کرده است. او همچنین پدر یک پسر نیروی دریایی است که بر اثر خودکشی جان خود را از دست داد و رئیس Warrior Call، یک سازمان غیرانتفاعی ملی با هدف محدود کردن خودکشی در میان کهنه سربازان و اعضای خدمات است.