خیلی بزرگه برای ممنوع کردن؟ آلمان با غیرقانونی کردن محبوب ترین حزب خود دست و پنجه نرم می کند

در چشم انداز سیاسی آلمان، آلترناتیو برای آلمان (AfD) یکی پس از دیگری برتر است. AfD که در سال 2013 تأسیس شد، جدیدترین حزب سیاسی آلمان است و با 27 درصد در نظرسنجی‌های ملی، محبوب‌ترین حزب است.

در همین حال، منتقدان آن با ضوابط منفی معامله می‌کنند: AfD خطرناک‌ترین حزب آلمان است. آنها می گویند چنین خطری برای دموکراسی است که باید ممنوع شود.

پس از سال‌ها بحث احساسی اما بی‌نتیجه در مورد این موضوع، آینده AfD ممکن است به دلیل نشت گسترده ایمیل‌های اعضای دارای اراده و بی‌نظیر خود با بزرگترین تهدید مواجه شود.

در میان 280 گیگابایت مطالبی که هکرها ادعا می کنند به سرقت رفته اند، ایمیلی در سال 2015 است که به آلیس ویدل، یکی از رهبران AfD نسبت داده شده است.

در آن زمان، او به عنوان یک عضو جوان جاه طلب حزب، در یک سری ایمیل های شدید درباره محور سیاسی دراماتیک رهبران اعتراض کرد. در میانه بحران پناهجویان، ویدل هشدار داد که آنها با پوپولیسم عمدی "نژادپرستانه" نسبت به مهاجران، رای دهندگان محافظه کار را از دست می دهند.

او نوشت: «به نظر می‌رسد برخی در حزب عجله دارند که AfD را به فراموشی بسپارند.

با این حال، در دهه پس از رسیدن به ریاست حزب، وایدل پایگاه قدرت خود را با اتحاد با همان مردم - و دیدگاه‌های سیاسی - که یک دهه پیش محکوم کرده بود، مستحکم کرد.

ایمیل‌های او مانند ایمیل او - و 400,000 ایمیل دیگر - که بحث را آغاز کرده است که خطر بزرگ‌تری برای دموکراسی آلمان ایجاد می‌کند: AfD - یا تلاش‌ها برای منع آن. حامیان یک ممنوعیت چهار ستون کلیدی را ارائه می دهند که در درجه اول AfD را شایسته ممنوعیت برای پیگیری اهداف غیرقانونی می دانند.

«اقتدار او کجاست؟» آلمان در حال از دست دادن صبر با فردریش مرتس است

با تکرار وایدل در سال 2015، آنها می گویند که این حزب عمدا مسلمانان، مهاجران، پناهجویان و افراد LGBTQ+ را هدف قرار می دهد، به گونه ای که با ماده آغازین قانون اساسی یا قانون اساسی آلمان پس از جنگ سازگاری ندارد: کرامت انسانی نقض ناپذیر است.

به عنوان مثال، اگر AfD در ماه دسامبر در ایالت شرقی زاکسن-آنهالت روی کار بیاید، قول داده است که سیاست «مهاجرت» افراد «فرهنگی بیگانه» را معرفی کند که به گفته برخی از اعضای حزب، باید شامل اخراج شهروندان آلمانی تابعیت شده باشد.

از دیگر استدلال‌های اصلی به نفع ممنوعیت این است که چگونه سیاستمداران AfD و حامیان آنها به مخالفان برچسب "خائن" می‌زنند و مرتبا خواستار زندانی شدن آنها هستند - خواسته‌ای با سابقه تاریخی ناخوشایند از دوران نازی. طرفداران ممنوعیت استدلال می کنند که درس تاریخ فاشیست آلمان در ماده 21.2 قانون اساسی گنجانده شده است: "احزابی که به دلیل اهداف خود یا رفتار طرفداران خود به دنبال تضعیف یا لغو نظم اساسی دموکراتیک آزاد یا به خطر انداختن موجودیت جمهوری فدرال آلمان فدرال هستند، باید غیرقانونی باشند."

این و دلایل دیگر 3060 صفحه گزارش جامعه حقوق مدنی (GFF)، یک سازمان غیردولتی متحد سبزها را پر می کند. این حزب تمام بیانیه‌ها، سخنرانی‌ها، پست‌های رسانه‌های اجتماعی و موارد دیگر AfD را تجزیه و تحلیل کرد تا حزبی را معرفی کند که به گفته آن، «با اصل دموکراسی با تلاش برای سرکوب مخالفان سیاسی خود مخالف است».

بیژن معینی، رهبر پروژه GFF گفت: «اما آنچه تعیین کننده است این نیست که AfD با چنین مفاهیمی شکل گرفته است، بلکه قصد دارد آنها را عملی کند.

با این حال، حتی گزارش طولانی GFF اذعان می‌کند که بین سیاست‌های مشکل‌ساز و غیرقانونی، یک خط خوب اما حیاتی وجود دارد. آن را تصدیق می کند که AfD با ارائه «پیام های زیادی بین خطوط» نسبت به احزاب راست افراطی قبلی « هوشمندانه تر عمل می کند».

در حالی که AfD، به طور قابل پیش بینی، گزارش GFF را به عنوان "غیرعادی" رد کرد، حتی روزنامه محافظه کار ولت نیز پاسخ داد. در مقاله‌ای که در صفحه اول آن منتشر شد، گفت: «خواستن برای ممنوع کردن پیام‌های «بین خطوط»، ویژگی کلاسیک سیستم‌های استبدادی است.

در کنار گزارش GFF، نیم دوجین گزارش اطلاعاتی وجود دارد که پنج حزب منطقه‌ای AfD را به عنوان «تندروهای راست‌گرای تأییدشده» طبقه‌بندی می‌کنند و «تعریف قومیتی» AfD از مردم [آلمانی] را فراخوانی می‌کنند.

مرکز سیاسی آلمان برگزار نمی شود. داره خودش رو پاره میکنه

فریدریش مرز، صدراعظم آلمان، مانند الکساندر دوبرینت، وزیر کشور، که وزارت کشورش باید هر گونه رویه ای را که به دستور دادگاه صادر شده است، در مورد تلاش ها برای ممنوعیت AfD بدبین است.

دوبرینت که در مقام ریاست جمهوری، یک رویکرد قانون و نظم قوی در قبال مرزها و مهاجرت اتخاذ کرده است، گفت: «ما به جاه طلبی برای اداره AfD نیاز داریم. در حالی که منتقدان می گویند ممنوعیت ناموفق تنها محبوبیت حزب را افزایش می دهد، طرفداران ممنوعیت اصرار دارند که آنچه که وجود ندارد شواهد نیست، بلکه اراده سیاسی است.

درخواست تنها می تواند توسط دولت فدرال یا یکی از مجلسین بدون اکثریت در هر یک از آنها آغاز شود.

تنها ممنوعیت موفقیت آمیز احزاب در تاریخ آلمان پس از جنگ در سال 1952 بود، زمانی که دادگاه قانون اساسی کارلسروهه حزب کمونیست آلمان (غربی) را ممنوع کرد.

دستگیری مظنون به دلیل آتش سوزی در خلوتگاه سابق آدولف هیتلر در "لانه عقاب" در آلمان

تلاش برای ممنوعیت NPD نئونازی یک دهه پیش شکست خورد. نه به این دلیل که به اندازه کافی افراطی نبود، بلکه به این دلیل که قضات کارلسروهه به این نتیجه رسیدند که، تا حدی به لطف محور راست افراطی AfD، NPD برای تحقق اهدافش بسیار بی اهمیت شده است.

در حالی که مخالفان AfD ایمیل های فاش شده را برای شواهد بیشتر اسکن می کنند، مورخ نوربرت فری هشدار می دهد که زمان ممنوعیت حزب ممکن است از قبل گذشته باشد.

در روزنامه Süddeutsche Zeitung، فری پیشنهاد داد که دادگاه کارلسروهه ممکن است اکنون استدلال کند که "AfD، اگرچه یک نیروی ضد قانون اساسی است، اما برای ممنوعیت آن بسیار مهم است".

AfD با اولین پست رئیس پارلمان در زاکسن-آنهالت نقطه عطفی را پشت سر گذاشت