دادستان ایالات متحده شکست کوزوو در کاهش انتظارات تاچی را زیر سوال برد
کلینت ویلیامسون به یاد می آورد که در مورد چهار فرمانده چریکی که اخیرا به اتهام جنایات جنگی محکوم شده اند، تحقیق کرده است، شکست کوزوو در تعدیل انتظارات عمومی از تبرئه را زیر سؤال می برد و به آینده عدالت بین المللی در زمان «ناکارکردی» در شورای امنیت سازمان ملل می اندیشد.
مردی که تحقیقات اولیهاش منجر به ایجاد اتاقهای تخصصی کوزوو در لاهه شد، از حکمی که در اواسط سپتامبر، 12 سال پس از ارائه یافتههایش صادر شد، تعجب نمیکند.
دادگاهی که در کوزوو بسیار مورد انتقاد قرار گرفت، چهار فرمانده سابق ارتش آزادیبخش کوزوو، KLA را به جنایات جنگی از جمله بازداشت خودسرانه، رفتار ظالمانه، شکنجه و قتل بین آوریل 1998 و 20 ژوئن 1999 مجرم شناخت.
هاشم تاچی و جاکوپ کراسنیقی که به ترتیب رئیس جمهور و رئیس پارلمان کوزوو شدند، هر کدام به 25 سال زندان، کادری وسلی و رجپ سلیمی به ترتیب به 18 و 13 سال زندان محکوم شدند. اعتراضات علیه این حکم همچنان در کوزوو ادامه دارد.
کلینت ویلیامسون، وکیل آمریکایی، گروه ویژه تحقیقاتی تشکیل شده توسط اتحادیه اروپا را برای تحقیق در مورد اتهامات جنایات جنگی که در گزارش شورای اروپا توسط سناتور سوئیسی دیک مارتی مطرح شده بود، رهبری کرد.
او در مصاحبه با BIRN گفت که مقامات کوزوو نتوانستند انتظارات عمومی مبنی بر تبرئه شدن تاچی و متهمانش را کاهش دهند.
ویلیامسون گفت: «فکر نمیکنم مقامات کوزوو، یا افرادی که در این مورد اظهار نظر میکنند، تلاش زیادی برای ایجاد این توقع در میان مردم انجام شود که ممکن است کمی متفاوت از این روایت واحد باشد که این افراد تبرئه و آزاد میشوند.»
در واقع، او گفت، یافته های اولیه گروه ضربت در سال 2014 "تا حد زیادی با قضاوت اتاق های ویژه پیگیری شد".
او گفت: «ما دریافتیم که تعدادی از موارد رفتار غیرانسانی، شکنجه و قتل علیه اقلیتهای قومی در کوزوو و همچنین مخالفان سیاسی آلبانیایی کوزوو KLA و متهمانی که اخیرا محکوم شدهاند، وجود داشته است.
انتقادها به سرعت و هزینه اتاق ها انجام شده است، اما حامیان آن می گویند که در جایی که دادگاه بین المللی جنایی یوگسلاوی سابق، ICTY، ایجاد شده توسط سازمان ملل، شکست خورد - در محاکمه کردن فرماندهان KLA برای جنایات مرتکب شده توسط نیروهایشان، موفق شد.
ICTY در پایان جنگ سرد متولد شد، زمانی که غرب سوار بر اوج بود و همینطور ایده عدالت بین المللی.
ویلیامسون، که همچنین به عنوان دادستان در دادگاه کیفری بینالملل کار میکرد و اکنون هماهنگکننده اصلی گروه مشاوره جنایات وحشیانه برای اوکراین است، یک ابتکار مشترک ایالات متحده، بریتانیا و اتحادیه اروپا، گفت که تجربه اتاقهای تخصصی کوزوو نشان میدهد که چگونه عدالت بینالمللی اکنون ممکن است «از طریق سازمانهای منطقهای، از طریق مشارکت بین جامعه بینالمللی و دولتهای ملی» برقرار شود.
او به BIRN گفت: «فراز و نشیب های زیادی وجود داشته است. ما دادگاههای بینالمللی، ترکیبی و منطقهای زیادی را دیدهایم که ایجاد شدهاند. فکر میکنم در حال حاضر دوره سختی برای عدالت بینالمللی است.»
ویلیامسون گفت که اگرچه دادگاههای آینده ممکن است دقیقا شبیه اتاقهای تخصصی کوزوو نباشند، "امکاناتی مانند این باید بر اساس شرایط خاص در یک کشور خاص با یک درگیری مشخص ساخته شود."
به اصطلاح "دادگاه ویژه" بر اساس قانونی که در سال 2015 توسط پارلمان کوزوو تصویب شد، تحت فشار متحدان غربی پریشتینا تأسیس شد. تاچی یکی از کسانی بود که از تأسیس آن حمایت کرد و گفت که این امر ثابت می کند که جنگ KLA عادلانه بوده است.
این دادگاه بخشی از سیستم قضایی کوزوو است، اما در لاهه مستقر است و کارکنان بین المللی آن به عنوان بخشی از تلاش برای جلوگیری از دستکاری شاهدان است.
حکم علیه تاچی و متهمانش قابل تجدید نظر است و تیم دفاعی تاچی قبلا گفته است که قصد دارد این کار را انجام دهد.
تقریبا دو هفته است که آلبانیاییها در کوزوو و سراسر اروپا علیه این حکم اعتراض کردهاند. روزانه صدها نفر در میدان اصلی پریشتینا تجمع کرده اند.
در روز جمعه و آخر هفته، اعتراضات موازی در سرتاسر کوزوو، اروپا و استرالیا برگزار شد.
معترضان شعار "نه به نام من" را اتخاذ کرده اند - اشاره ای به سخنان رئیس قاضی چارلز اسمیت سوم، که در اعلام احکام، "به نام مردم کوزوو" گفت.
اسمیت تأکید کرد که این پرونده مربوط به مشروعیت KLA یا مبارزه آن برای استقلال نیست، اما بسیاری از کوزووها می گویند که این دقیقا همان چیزی است که مورد سؤال قرار گرفته است.
ویلیامسون همچنین اظهار داشت که این روند "به KLA هدایت نشده است".
او به BIRN گفت: «این به تقصیر فردی افرادی بود که نقش رهبری در KLA داشتند. همانطور که در سال 2014 گفتم، همانطور که دادگاه تلاش کرد تا توضیح دهد، این یک کیفرخواست علیه KLA نبود. این یک حکم علیه KLA به عنوان یک سازمان نبود.
ویلیامسون در پاسخ به این سوال که آیا اگر دادگاه فقط جنگجویان سابق KLA را محاکمه نمی کرد آیا دادگاه از مشروعیت بیشتری در کوزوو برخوردار می شد، گفت: "این دادگاه برای بررسی هر جنایتی که در کوزوو مرتکب شده بود طراحی نشده بود و دادگاه بین المللی کیفری نیز چنین نبود. بنابراین این در واقع ادامه کاری بود که ICTY انجام می داد، اما به دلیل هیچ دلیلی به دادگاه محدود نمی شد. طیف وسیعی از موارد."
رجپ سلیمی، هاشم تاچی، جاکوپ کراسنیقی و کادری وسلی در دادگاه در جریان حکم در 16 سپتامبر 2026. عکس: اسکرین شات/ اتاق های تخصصی کوزوو.
ویلیامسون به یاد آورد که در مورد چهار مردی که بعدا محکوم شدند تحقیق کرده است.
او گفت: «مطمئنا تاچی، وسلی، سلیمی و کراسنیقی بخشی از تحقیقات ما بودند.
در پایان، این چهار نفر به دلیل مشارکت در یک "شرکت جنایی مشترک" محکوم شدند.
ویلیامسون گفت که گروه ضربت او "در طول تحقیقات ما واقعا به این موضوع مربوط به شرکت مجرمانه مشترک نرسید".
او افزود: «اگر بعد از آن مرحله به همکاری ادامه میدادم، فکر میکنم مطمئنا به همان نتیجه میرسیدیم که یک کار مجرمانه مشترک وجود داشته است».
"ما بسیار بر مسئولیت فردی مجرمان بالقوه متمرکز بودیم. اما متوجه شدیم که هدف مشترکی در اینجا وجود دارد. مطمئنا همکاری و همکاری بالایی بین این افراد وجود دارد."
ویلیامسون ضمن اذعان به اینکه برخی از افراد مسئول جنایات جنگی در طول فروپاشی خونین یوگسلاوی سوسیالیستی هرگز به محاکمه کشیده نشدند، گفت که تلاش های دادگاه های محلی و بین المللی را موفق می داند.
او گفت که اتاق های تخصصی کوزوو رویکرد جدیدی را به عدالت انتقالی نشان می دهد.
"سابقه در اینجا این است که این یک رویکرد نسبتا مبتکرانه بود که باید برای برقراری این روند عدالت اتخاذ می شد."
با توجه به "درجه بالای ناکارآمدی" در شورای امنیت سازمان ملل متحد در حال حاضر، ویلیامسون گفت: "مطلقا هیچ اتفاق نظری برای هر نوع فرآیند پاسخگویی در آنجا یا برای بسیاری از چیزهای دیگر در این زمینه وجود ندارد".
متن اصلی (انگلیسی)
US Prosecutor Questions Kosovo’s Failure to Mitigate Thaci Verdict Expectations
Clint Williamson recalls investigating the four guerrilla commanders recently convicted of war crimes, questions Kosovo’s failure to temper public expectations of an acquittal, and ponders the future of international justice at a time of “dysfunctionality” in the UN Security Council.