داده های ماهواره ای تلفات عمده یخ را برای گرینلند و قطب جنوب نشان می دهد

16 سپتامبر - تحقیقات جدید بر اساس داده‌های ماهواره‌ای که به دهه 1970 برمی‌گردد، تلفات یخ‌های قطبی بزرگ در گرینلند و قطب جنوب -محل دو لایه یخی بزرگ زمین- را که به افزایش سطح آب‌های جهانی کمک کرده است، مستند کرده است.

بین سال‌های 1979 تا 2023، بر اساس داده‌های 27 مأموریت ماهواره‌ای، گرینلند و قطب جنوب مجموعا 11.3 تریلیون تن یخ از دست دادند و 1.24 اینچ (3.14 سانتی‌متر) به افزایش سطح آب دریاها در سراسر جهان افزودند.

این مطالعه با استفاده از طولانی‌ترین رکورد داده‌های ماهواره‌ای از تغییرات صفحات یخی جمع‌آوری‌شده برای ارائه کامل‌ترین گزارش تا به امروز از ریزش یخ در گرینلند و قطب جنوب، توسط تیم Ice Sheet Mass Balance Inter-Comparison Exercise، یک گروه بین‌المللی از دانشمندان قطبی انجام شد.

آنها گفتند که این یافته ها شواهد تازه ای از اثرات تغییرات آب و هوایی جهانی ناشی از انسان را ارائه می دهد.

اینس اوتوساکا، دانشمند آب و هوا از دانشگاه نورثومبریا در انگلیس، نویسنده ارشد این مطالعه که روز چهارشنبه در مجله Scientific Data منتشر شد، گفت: برای در نظر گرفتن این عدد بسیار بزرگ، 11.3 تریلیون تن یخ برای پر کردن یک مکعب به ارتفاع 23 کیلومتر (14.3 مایل) کافی است.

از ریزش یخ های ثبت شده در این مطالعه، حدود 60 درصد از گرینلند و 40 درصد از قطب جنوب است، حتی اگر گرینلند حدود یک هشتم اندازه قطب جنوب است.

اوتوساکا گفت: "هنگامی که ورقه های یخ ذوب می شوند، به افزایش سطح آب دریاها کمک می کنند. و با هر سانتی متر افزایش سطح آب دریاها، حدود 2 تا 3 میلیون نفر در معرض خطر سیل سالانه سواحل قرار می گیرند. صفحات یخ اکنون عامل اصلی افزایش سطح دریا هستند و حدود 25 درصد از کل افزایش سطح آب دریاها را تشکیل می دهند."

اوتوساکا گفت: "ما رکورد داده های ماهواره ای خود را در زمان به عقب تا دهه 1970 گسترش داده ایم و این تایید می کند که تلفات یخ در دهه 1990 شروع شد و از آن زمان تاکنون افزایش یافته است. ارزیابی ما نشان می دهد که سرعت ریزش یخ بین دهه 1980 و 2010 به میزان 4 برابر افزایش یافته است."

این مطالعه کاهش سرعت ریزش یخ را بین سال‌های 2020 و 2023 ثبت کرد، اگرچه محققان گفتند که به نظر می‌رسد این یک تغییر کوتاه‌مدت است و نه معکوس کردن روند بلندمدت. آنها گفتند که بارش برف غیرمعمول در سراسر قطب جنوب شرقی به اندازه کافی یخ برای جبران برخی از تلفات یخچال های طبیعی در سایر نقاط قطب جنوب فراهم کرد، در حالی که تابستان های نسبتا معتدل در گرینلند به طور قابل توجهی ذوب سطح را کاهش داد.

به گفته اوتوساکا، حدود 84 درصد از یخ‌های از دست رفته از یخچال‌هایی که با سرعت بیشتری به اقیانوس می‌روند تا از ذوب یخ‌ها در سطح، نشان می‌دهد که روند بلندمدت ناشی از واکنش صفحات یخی به گرم شدن اقیانوس است.

محققان می گویند که افزایش کل سطح آب دریاها به دلیل تلفات یخ در گرینلند و قطب جنوب ممکن است عدد بزرگی به نظر نرسد، اما 6 تا 9 میلیون نفر دیگر را در معرض خطر سیل و فرسایش سواحل در سطح جهان قرار می دهد.

اوتوساکا گفت: «این یافته‌ها پیامدهایی برای برنامه‌ریزی سواحل دارد و نشان می‌دهد که ما نیاز فوری به توسعه برنامه‌هایی برای حفاظت از جوامع ساحلی در سراسر جهان از تأثیر ذوب یخ‌ها داریم.» رویترز