دندان های تی رکس نشان می دهد که دایناسور عظیم الجثه درنده خون گرم بوده است

تیرانوزاروس رکس احتمالا یک شکارچی خونگرم بود

اورلا / شاتر استوک

شواهد جدید به دست آمده از مینای دندان ۶۶ میلیون ساله نشان می دهد که مشهورترین دایناسور جهان، Tyrannosaurus rex، احتمالا مانند پرندگان و پستانداران خونگرم بوده است و به یافته های قبلی وزن اضافه می کند.

اسکات پرسونز از موزه ایالتی کارولینای جنوبی، که در مطالعه جدید شرکت نداشت، می‌گوید که این تحقیق به این معناست که «آخرین فیلم دنیای ژوراسیک یک توده بزرگ از تخته‌خواب هالیوود بود».

پرسونز می گوید: «این فیلم فرض می کرد که دایناسورها نمی توانند در دنیای مدرن زنده بمانند، مگر در نزدیکی خط استوا. اینطور نیست. شواهد نشان می دهد که تیرانوزاروس در آب و هوای نیمه گرمسیری و حتی معتدل راحت است.

تبلیغات

ادامه مطلب شاید بالاخره بدانیم که چرا دایناسورهایی مانند تی رکس بازوهای کوچکی را تکامل دادند

رابرت ایگل از دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس، و همکارانش، شیمی موجود در مینای سه دندان تی رکس را تجزیه و تحلیل کردند و آنها را با پنج دندان تمساح فسیل شده مشابه سن مقایسه کردند.

محققان همچنین نتایج خود را با داده‌های پستاندارانی مانند فیل‌ها و ماموت‌ها مقایسه کردند تا تعیین کنند که آیا T. rex نیز یک آندوترم است - حیوانی که می‌تواند گرمای بدن خود را از طریق متابولیسم خود تنظیم کند. حیوانات گرمازا یا به اصطلاح خونسرد مانند کروکودیل ها اغلب با قرار گرفتن در زیر نور خورشید گرم می شوند.

Eagle می گوید که گرما در حیوانات بزرگ و حتی برخی از ماهی ها رایج است و به آنها اجازه می دهد برای یافتن غذا و مهاجرت و زندگی در محیط های سردتر حرکت کنند و فعالیت پایدارتری از خود نشان دهند. مدت ها تصور می شد که بسیاری از دایناسورها از جمله تی رکس نیز خون گرم بودند.

خبرنامه فقط برای مشترکین

در نکات برجسته ویرایشگر ثبت نام کنید

در خبرنامه ثبت نام کنید

او می‌گوید: «هر چند هزینه‌ای دارد – نرخ متابولیک بالاتر به معنای نیازهای غذایی بالاتر و شکار فعال‌تر برای به دست آوردن آن است.»

در شیمی مینا، محققان بر روی فراوانی پیوندهای بین ایزوتوپ‌های سنگین کمیاب کربن و اکسیژن که به پیوند کربن-13-اکسیژن-18 معروف هستند، تمرکز کردند. این پیوندها در مواد معدنی که در دماهای سرد تشکیل می شوند بیشتر از مواد معدنی که در دماهای گرم تشکیل می شوند، وجود دارد.

بنابراین، در یک دندان بسیار قدیمی می‌توانیم فراوانی پیوند کربن-13-اکسیژن-18 را اندازه‌گیری کنیم و بفهمیم که آیا در بدن گرم یا سرد تشکیل شده است.

ادامه مطلب پر پرنده نفیس 66 میلیون ساله که در ریزش دایناسورها حفظ شده است

او می‌گوید دمای بدن T. rex در حدود 36 درجه سانتی‌گراد بود، مشابه پستانداران بزرگ امروزی اما کمتر از بسیاری از پرندگان مدرن.

ایگل می‌گوید: «ما همچنین دریافتیم که دمای بازسازی‌شده T. rex در مقایسه با دمای حاصل از دندان‌های کروکودیل از همان سازند زمین‌شناسی - نهر جهنم در مونتانا، به طور قابل‌توجهی افزایش یافته است.

محققان همچنین می گویند که دمای بدن T. rex بالاتر از دمای محیط در مونتانای ماقبل تاریخ بوده است که هم بر اساس تخمین های ایزوتوپی و هم از مدل های آب و هوایی بازسازی شده است.

او می‌گوید: «با استفاده از منحنی‌های عملکرد حرارتی و مدل‌سازی آب و هوا بر اساس این نتایج، متوجه شدیم که کل قاره آمریکای شمالی برای T. rex در دوره کرتاسه قابل سکونت بوده است.

فسیل های تکان دهنده ای که نشان می دهد تی رکس پادشاه دایناسورها نبوده است

ما همیشه فکر می‌کردیم که تیرانوسوروس رکس در دوران مرگ دایناسورها یک شکارچی راس غیرقابل چالش بود. اما نگاهی تازه به فسیل‌های بحث‌برانگیز، بزرگ‌ترین چرخش دیرینه‌شناسی را برانگیخته است.

افراد می گویند قبلا شواهد گسترده ای وجود داشت که T. rex خونگرم بود، از جمله نرخ رشد استخوان و نسبت شکارچی - با گرماهای تشنه انرژی که در هر شکارگر به طعمه بسیار بیشتری نسبت به گرماگرم نیاز دارند - و "تعدادی از ویژگی های آناتومیک مطابق با ورزشکاری با عملکرد بالا".

توماس کار از کالج کارتاژ در ویسکانسین می‌گوید این کار جدید «نمونه‌ای از علم در عمل است که بر یک فرضیه واحد و قوی همگرایی دارد، که در این مورد تی رکس را به عنوان یک شکارچی فعال برجسته نشان می‌دهد».

کار می‌گوید: «محققان توزیع جغرافیایی گسترده‌ای را برای T. rex مطرح می‌کنند و نشان می‌دهند که می‌تواند دمای خنک را در شمال محدوده خود و دمای استوایی در جنوب را تحمل کند.» و در هر دو مورد، دمای بدن T. rex بالاتر از میانگین دمای هوا است. این نتیجه با این فرضیه مطابقت دارد که T. rex ممکن است از آسیا به آمریکای شمالی در عرض های جغرافیایی بالا مهاجرت کرده باشد.

مرجع مجله:

پیشرفت علم DOI: 10.1126/sciadv.aeb7653