دانشمندان برای اولین بار در تاریخ سیگنال های رادیویی یک سیاره فراخورشیدی را شناسایی کردند

سیاره میانی این منظومه، بتا پیکتوریس b، غول گازی است که چندین برابر مشتری جرم دارد. از آنجایی که یک غول گازی است، احتمالا سطح جامدی ندارد که روی آن فرود بیاید، و تنها با چند ده میلیون سال سن، می توان آن را از نظر نجومی سیاره ای تازه متولد شده در نظر گرفت. همچنین یکی از گسترده ترین سیارات فراخورشیدی است که از طریق رصد مستقیم مورد مطالعه قرار گرفته است.

جوانی آن را گرم و روشن نگه می دارد و فاصله اش از ستاره - مشابه فاصله بین خورشید و زحل - باعث می شود که با تلسکوپ های به اندازه کافی قدرتمند بتوان از ستاره متمایز شد. اکنون، یک مطالعه جدید از محققان هاروارد و دانشگاه اورگان ادعا می کند که Beta Pictoris b منشأ چیزی است که قبلا هرگز به طور واضح در جهان دیگری شناسایی نشده است: انتشارات رادیویی. این سیگنال که توسط تلسکوپ رادیویی MeerKAT در آفریقای جنوبی ضبط شده است، احتمالا منشأ طبیعی دارد، زیرا نه، این سیگنال بیگانه نیست.

نویسندگان به سرعت به این موضوع از همان ابتدا پیش چاپ خود توجه می کنند. و در حالی که این مطالعه هنوز توسط همتایان مورد بررسی قرار نگرفته است، نویسندگان شواهد قابل توجهی را برای حمایت از تفسیر خود ارائه می کنند که منبع پخش فعالیت مغناطیسی شدید است. ویژگی های امواج رادیویی با پیش بینی های نظری میدان های مغناطیسی تولید شده توسط سیارات جوان و پرجرم مطابقت دارد. ذرات باردار می توانند در میدان مغناطیسی قدرتمند سیاره به دام بیفتند و با چرخش سیاره، این ذرات می توانند شتاب داده و انرژی را به شکل امواج رادیویی آزاد کنند.

به یک معنا، این پدیده - که به عنوان انتشار رادیویی شفق شناخته می شود - مگنتوسفر سیاره است که به فضا "فریاد می زند". این تیم چندین مورد از این تماس ها را شناسایی کرد و برای اولین بار موفق شد منشاء آنها را مستقیما به یک سیاره فراخورشیدی مشخص کند - چیزی که دانشمندان سال ها در تلاش برای رسیدن به آن بودند. ستاره شناسان در سال های اخیر چندین بار به این دستاورد نزدیک شده اند، مانند سال 2023، زمانی که انفجار امواج رادیویی در سیستم YZ Ceti شناسایی شد. به نظر می رسید که سیگنال ها همزمان با مدار یک سیاره تکرار می شوند.

با این حال، محققان نمی توانند این احتمال را رد کنند که این انتشارات صرفا به دلیل فعالیت مغناطیسی ستاره ایجاد شده است. سیستم بتا پیکتوریس نیز در تاریخ نجوم جایگاه ویژه ای دارد. در سال 1984، بتا پیکتوریس به اولین ستاره ای تبدیل شد که از گرد و غبار و زباله به طور مستقیم از اطراف آن عکس گرفته شد. این تصویر حاکی از آن بود که ممکن است فرآیندهای تشکیل سیاره در آنجا در حال انجام باشد، اگرچه در آن زمان ستاره شناسان قادر به تایید وجود هیچ سیاره ای نبودند. این داستان در اصل در WIRED en Español ظاهر شد و از اسپانیایی ترجمه شده است.