دانشمندان در حال مبارزه برای کمک به نجات بازماندگان آتش سوزی جنگلی Maui هستند

اوایل صبح روز شنبه در ماه مه، روبن خوارز با پرواز 45 دقیقه ای از اوآهو به مائوئی رفت، درست مانند آنچه در سه سال گذشته چندین بار انجام داده بود.

این یکی حس متفاوتی داشت

خوارز به همراه شریک زندگی خود، آلیکا ماوناکیا، در فرودگاه کاهولویی فرود آمد و در یک بزرگراه پر پیچ و خم طولانی در کنار اقیانوس آبی نافذ رانندگی کرد تا اینکه به مرکز سلامت جامع لاهاینا رسیدند.

نسیم خنکی از اقیانوس آرام در فاصله کمتر از نیم مایلی پایین تر در حالی که ایستگاه هایی را برای جمع آوری خون، آزمایش های عملکرد ریه و بررسی سلامت روان برپا می کردند، می وزید و تیمی از دکترا را هدایت می کرد. دانش آموزان و ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی محلی. سپس منتظر آمدن بازماندگان آتش سوزی شدند.

روبن خوارز، سمت چپ، و آلیکا ماوناکیا استادان دانشگاه هاوایی و از رهبران مشترک مطالعه قرار گرفتن در معرض آتش‌سوزی مائوئی هستند. کیرتی گوپال

در 8 آگوست 2023، مائوئی با مرگبارترین آتش‌سوزی‌های جنگلی که ایالات متحده در بیش از یک قرن گذشته دیده بود، مواجه شد. آنها حداقل 102 نفر را کشتند، نزدیک به 13000 نفر را آواره کردند و بیش از 2200 ساختمان را ویران کردند. سه سال بعد، فقط 15 درصد بازسازی شده است.

خوارز، یک اقتصاددان، و Maunakea، یک دانشمند زیست پزشکی، هرگز انتظار نداشتند که روی بازیابی بلایا تمرکز کنند. اما پس از آتش سوزی، آنها به دلیل نیاز شدید به فضا رانده شدند. دو استاد دانشگاه هاوایی، مطالعه قرار گرفتن در معرض آتش‌سوزی مائوئی یا MauiWES را به عنوان نوعی واکنش سریع در نظر گرفتند: تلاشی برای ردیابی اثرات آتش‌سوزی بر سلامت بازماندگان.

سه سال و 2500 شرکت‌کننده بعد، این مطالعه به ترکیبی از تحقیق و مداخله تبدیل شد، شبکه‌ای از سازمان‌های اجتماعی که با هم کار می‌کنند تا به شرکت‌کنندگان نه تنها آزمایش رایگان، بلکه درمان، کمک‌های غذایی، حمایت نقدی و کمک به ارتباط با پزشکان و بیمه ارائه دهند. حتی برخی می گویند این مطالعه جان آنها را نجات داد.

محققان امیدوارند که MauiWES بتواند به یک طرح ملی برای واکنش بهداشت عمومی پس از بلایا تبدیل شود. کارشناسان در سراسر کشور توجه دارند. یک محقق قدیمی بلایا، دیوید آیزنمن در دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس، گفت که رویکرد کل نگر این مطالعه "منفرد" است.

Alika Maunakea بازمانده آتش سوزی جنگلی نیلسون پانیس را در مطالعه قرار گرفتن در معرض آتش سوزی مائوئی در مرکز سلامت جامع لاهاینا در ماه مه بررسی می کند. کیرتی گوپال

اما حمایت حیاتی فدرال برای ادامه تلاش برای حداقل یک دهه رو به اتمام بود و تمدید آن نامشخص بود - درخواست های کمک هزینه ماه ها با سکوت مواجه شده بود. و فقط دو هفته قبل از اینکه خوارز و ماوناکیا در مائوئی فرود بیایند، بودجه دولتی که آنها روی آن حساب می کردند از بین رفت.

حالا، آنها در آخرین رویداد بزرگشان اینجا بودند تا بفهمند که بازماندگان چگونه هستند و به چه کمکی نیاز دارند.

خوارز مضطرب بود: انگار پایان بود. اما Maunakea، معمولا بدبین این جفت، حاضر به باور آن نشد. او احساس کرد که مطالعه باید ادامه یابد. نیاز خیلی زیاد بود راهی پیدا می کردند.

در مرکز بهداشت صبح شنبه، Maunakea به لیزا و نیلسون پانیس، یک جفت خواهر و برادر متولد و بزرگ شده در لاهاینا سلام کرد. همانطور که آنها را در مطالعه بررسی می کرد، توضیح داد که آنها در آن روز چه کار خواهند کرد. نمونه های ادرار برای ردیابی مواجهه های محیطی. مجموعه بزاق برای نشانگرهای زیستی استرس و پیری. آزمایش خون برای عملکرد متابولیک. دو ارزیابی سلامت ریه ثبت فشار خون، قد و وزن. یک غربالگر سلامت روان

در پایان همه چیز، آنها با یک پزشک داوطلب ملاقات می کنند که به آنها کمک می کند نتایج آزمایش خود را بفهمند، و هر کدام با 100 دلار، غرامت برای وقت خود، کنار می روند.

Maunakea به Panises گفت: "ما سعی می کنیم این کار را هر سال انجام دهیم."

او مصمم بود که این اتفاق بیفتد.

لابی مرکز بهداشت یک لکه تیره روی سقف خود داشت که از یک ماه قبل آب نشت کرده بود.

این ساختمان - که توسط وزارت بهداشت ایالت اداره می شود و برای آخر هفته به MauiWES قرض داده شده است - در نزدیکی پایه کوه های وسیع غرب مائوئی قرار دارد. آن آخر هفته، کوهپایه‌های بالای مرکز پوشیده از چمن‌های خشک و زرد رنگی بود که با این وجود به دلیل طوفان‌های اخیر کونا بسیار سبزتر از حد معمول بود.

طوفان ها خسارت آب را به محل های ساخت و ساز و خانه هایی که تازه بازسازی شده بودند وارد کرد. آنها بزرگراه ها را تخریب کردند و باعث سیل سیل آسا شدند که باعث خسارت میلیون ها دلاری در سراسر شهرستان شد. آنها همچنین یک بهار سرسبز غیرمعمول را آغاز کردند، با گل هایی که روی درختان بیرون از مرکز و در امتداد بزرگراه زیر شکوفه می شدند. خیس شدن زود هنگام می تواند خطر آتش سوزی را در اواخر سال افزایش دهد و به رشد علف و برس دامن بزند که خشک می شود و به ریزش زیاد و حساس به گرما و بادهای قوی تبدیل می شود.

لیزا پانیس، شرکت‌کننده در مطالعه قرار گرفتن در معرض آتش‌سوزی مائویی، پس از آتش‌سوزی‌ها با سلامت روانی و جسمی خود دست و پنجه نرم کرده است و خانواده‌اش هنوز در مسکن موقت به سر می‌برند. کرتی گوپال

لیزا پانیس در آن روز قرار ملاقاتی با MauiWES داشت، اما امیدوار بود که آنها برای برادر بزرگترش هم جا داشته باشند. در اتاقی با نور فلورسنت درست در کنار لابی اصلی مرکز، او نیلسون را به Maunakea معرفی کرد و توضیح داد که او اولین پاسخ دهنده پس از آتش سوزی های جنگلی بوده است و زباله های منطقه سوخته را تمیز می کند. Maunakea بلافاصله به Ph.D دستور داد. دانش‌آموزانی که به همراه دوست دختر نیلسون، یکی دیگر از بازماندگان، روی میز پذیرش کار می‌کنند تا او را ثبت‌نام کنند.

MauiWES منابع محدودی داشت، به‌ویژه با تأمین مالی در هوا. اما در جزیره‌ای که قبلا از کمبود شدید ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی رنج می‌برد، Maunakea و Juarez دوست نداشتند کسی را دور کنند.

موناکیا به نیلسون گوش داد تا توضیح دهد که زندگی او در ماه‌های پس از آتش‌سوزی چگونه بوده است: روزهای 12 ساعته، هفت روز در هفته، پاکسازی منطقه سوختگی برای یک شرکت ساختمانی. او لباس های تمام بدن می پوشید تا گرد و غبار را تا حد امکان دور نگه دارد، اما همچنان هر روزش را با کثیفی به پایان می رساند. اگرچه نیلسون هرگز آزمایش نشده بود، اما احساس می‌کرد که استنشاق مداوم خاکستر و زباله‌هایی که بدن او را در حین کار پوشانده بود، بر سلامت او تأثیر گذاشته است.

نیلسون در توصیف پاکسازی به Maunakea گفت: "ما سعی کردیم تمام گرد و غبار را با آب پایین بیاوریم." اما شما نمی توانید همه چیز را بدست آورید.

"هنوز این کار را می کنی یا پائو؟" Maunakea پرسید.

نیلسون پاسخ داد: «پائو». تمام شد. حالا او به عنوان سنگ تراشی کار می کرد و هر وقت می توانست خواهرش را می آورد. ثابت نبود او امیدوار بود که مشاغل در تابستان افزایش یابد.

پدر خواهر و برادر پانیس از مهاجران فیلیپینی است که بیش از یک قرن پیش برای کار در مزارع شکر به جزیره آمده بودند، در دوره ای که شرکت های آمریکایی و اروپایی کارگرانی را از فیلیپین برای کار تحت شرایط وحشیانه با دستمزد بسیار کم آورده بودند. مزارع که قبل از الحاق غیرقانونی هاوایی به ایالات متحده ایجاد شده بودند و یک قرن دیگر ادامه یافتند، آب را از تپه های زمانی سرسبز و حاصلخیز لاهاینا می مکیدند.

کلی پانیس، مادر لیزا و نیلسون، در ماه مه در خانه موقت خود که توسط FEMA ساخته شده است، می نشیند. با گذشت سه سال از آتش سوزی ها، او هنوز مسکن دائمی ندارد. کیرتی گوپل

این موضوع زمینه را برای خطرات آتش سوزی امروزی فراهم کرد، که اکنون با تغییرات آب و هوایی بدتر شده است، و الگویی از بی حقوقی محلی را تثبیت کرد که با قدرت گرفتن صنعت گردشگری ادامه یافت.

برای سال‌ها، پانیس‌ها واقعیت‌های سخت‌تر زندگی در لاهاینا را تجربه کرده بودند، مانند اعیانی‌سازی و مسکن و اشتغال بی‌ثبات. در روز آتش سوزی، نیلسون قرار بود از لاس وگاس برگردد تا خاکستر دو خواهر و برادری را که به فاصله چند هفته از همدیگر فوت کرده بودند، پخش کند. لیزا با عمه ای زندگی می کرد که خانه اش زنده نمی ماند. او به یاد می آورد که او و برادرانش در کودکی در زمین کنار اداره پست که در آن او و برادرانش فوتبال بازی می کردند، ایستاده بود و شعله های آتش را تماشا می کرد که شهر بالا و پایین او را فرا گرفته بود.

پس از اتمام بررسی مطالعه، خواهر و برادر پانیس در ایستگاه‌ها حرکت کردند، نوعی خط مونتاژ پزشکی: نمونه‌های ادرار، سپس آزمایش خون، سپس فشار خون و سپس تف کردن به داخل لوله. چند فوت دورتر، خوارز به یکی دیگر از شرکت‌کنندگان آموزش داد که چگونه به یک اسپیرومتر ضربه بزند تا عملکرد ریه را آزمایش کند.

روبن خوارز به یکی از شرکت کنندگان به زبان اسپانیایی نحوه انجام تست عملکرد ریه را توضیح می دهد. کیرتی گوپال

امی جکسون، یک پرستار سابق تروما، به MauiWES اعتبار می دهد که جان او را پس از اینکه هموگلوبین او بسیار پایین بود نجات داد و مجبور شد به بیمارستان برود. کیرتی گوپال

و به مرد یادآوری کرد که نفسش را بیرون بدهد. در طول روز خوارز با شرکت کنندگان اسپانیایی زبان احوالپرسی می کرد و به عنوان یکی از معدود مترجمانی که افراد را در آزمون های مطالعه به زبان های انگلیسی، اسپانیایی و تاگالوگ راهنمایی می کرد، عمل می کرد.

خوارز به دلیل ارتباطش با جامعه مهاجر فراوان لاهاینا به بهبودی مائوئی کشیده شد. یک سوم ساکنان لاهاینا در خارج از ایالات متحده متولد شده اند، بسیاری از آنها در آسیا یا آمریکای لاتین هستند. خوارز از مکزیک به هیوستون برای دکترا در دانشگاه رایس، سپس به اوآهو برای کار در دانشگاه هاوایی نقل مکان کرد. در آنجا با موناکیا آشنا شد و به عنوان همسایه در محل اسکان اعضای هیئت علمی دانشگاه، عاشق یکدیگر شدند.

هنگامی که آنها ملاقات کردند، تحقیقات خوارز بر روی شبکه های اجتماعی متمرکز شد و تحقیقات Maunakea در مورد نابرابری های بهداشتی در بیماری ها. پس از آتش‌سوزی‌ها، Maunakea به واسطه ارتباطاتش با افرادی که برای رسیدگی به بار بهداشت عمومی نامتناسبی که بومیان هاوایی در سراسر جزایر با آن مواجه بودند، به سمت مائوئی کشیده شد. اگرچه او در اوآهو زندگی می کند، اما مادربزرگش که یک شفادهنده بومی هاوایی است، در کولا، یک جامعه مائوئی در بالادستی به دنیا آمد که به شدت تحت تاثیر آتش سوزی های سال 2023 قرار گرفت.

مایکی، چپ، و راب برک بیرون از خانه اجاره ای خود ایستاده اند. خانه آنها در آتش سوزی های 2023 سوخت و سه سال بعد آنها تازه شروع به بازسازی خود می کنند. کیرتی گوپال

او و خوارز بلافاصله پس از آتش سوزی ها با رهبران جامعه و کارکنان مراقبت های بهداشتی در مائوئی ملاقات کردند. آنها بخشی از هیئت مشاوران MauiWES شدند و در مورد طراحی و اجرا مشاوره کردند. برای بسیاری از شرکت کنندگان در مطالعه، این زمینه سازی تفاوت بزرگی ایجاد کرد.

مایکی برک، مادر چهار فرزند بومی هاوایی که در غرب مائوئی بزرگ شده است، هجوم پزشکان سلامت روان از این قاره را به یاد می آورد که پس از آتش سوزی ها به مائوئی رفتند. آنها در لابی هتل هایی که او و سایر خانواده های آواره در آنجا پناه گرفته بودند، پرسه می زدند. اما اگر چه آنها نیت خوبی داشتند، اما تا حد زیادی احساس می کردند که قابل دسترس نیستند. او به سمت سازمان‌های محلی مانند Maui Medic Healers Hui که با MauiWES کار می‌کردند جذب شد. این چیزی در رفتار آنها بود، نحوه صحبت آنها با او، عادی بودن و آشنایی آنها.

در ماه‌های پس از از دست دادن خانه‌شان، برک، همسرش راب، و چهار پسر خردسالشان بین سرپناه‌های موقت، خانه‌های خانوادگی و املاک اجاره‌ای رفتند. او می‌توانست ببیند که پسران دوقلویش که فقط 8 سال سن داشتند، در هنگام آتش‌سوزی در حال مبارزه هستند. اما تا زمانی که توسط MauiWES مورد غربالگری قرار گرفتند، پرداختن به سلامت روان آنها در صدر فهرست کارهای طولانی او قرار گرفت. تیم مطالعه به او گفت که هر دو پسر نشانه‌های جدی اختلال استرس پس از سانحه را نشان می‌دهند و آنها را فورا با یک درمانگر رایگان در میان گذاشتند.

بورک ها یک ناهنجاری نیستند. این مطالعه پریشانی عاطفی و آسیب های روحی گسترده ای را در بزرگسالان و کودکان نشان داد و بسیاری را با درمانگران مرتبط کرد.

در طی یک رویداد جمع آوری آخر هفته در ماه مه، مرکز سلامت جامع لاهاینا پر از خانواده ها، کارکنان مراقبت های بهداشتی و محققان بود. MauiWES طی سه سال 2500 شرکت کننده را دیده است. کرتی گوپال

در جزیره‌ای با کمبود شدید پزشک، MauiWES همچنین اولین باری بود که شرکت‌کنندگان اولیه پس از آتش‌سوزی به پزشک مراجعه کردند. طی سه سال گذشته، تیم چند سیو بزرگ انجام داد.

در آگوست 2024، یک سال پس از آتش سوزی، یک پرستار سابق تروما به نام ایمی جکسون تعداد هموگلوبین پایینی داشت که در سیستم تست MauiWES ثبت نام نکرد. تیم از او خواستند که فورا به اورژانس برود. جکسون برای این مطالعه ثبت نام کرده بود زیرا پول نقد هدیه تولد خوبی برای دخترش خواهد بود. اگر این نبود، او اصلا معاینه نمی شد.

در بیمارستان، او به یاد می آورد که یک دکتر به او گفت که شگفت زده است که او هنوز زنده است. او بستری شد و تحت درمان قرار گرفت و MauiWES را نجات داد.

لیزا و نیلسون پانیس منتظر نتایج آزمایش خود در مرکز سلامت جامع لاهاینا هستند. کیرتی گوپال

در فوریه 2024، شرکت‌کننده دیگری با علائمی که حاکی از عفونت جدی ریه بود، ارائه شد. پزشکان داوطلب نگران بودند و گفتند که او فورا به مراقبت های پزشکی نیاز دارد. اما او یک مهاجر بدون مدرک و یکی از 10 درصد شرکت کنندگان در مطالعه بود که هم شغل خود را در آتش از دست داده بودند و هم واجد شرایط بیمه دولتی نبودند.

خوارز با Roots Reborn - یک سازمان محلی که از جامعه مهاجر مائوئی حمایت می‌کند - هماهنگ کرد و روز بعد از یک بیمه‌گر با یک برنامه پوشش سلامت خیریه درخواست کرد تا ثبت نام اضطراری را در نظر بگیرد.

او بیمه و سپس درمان مورد نیاز خود را دریافت کرد. او یکی از بیش از 200 شرکت کننده ای است که خوارز تخمین می زند که به دلیل مداخلات MauiWES و Roots Reborn با بیمه خصوصی از طریق Kaiser Permanente مرتبط شده است. او خوشحال بود که اکنون او را با روحیه خوب و سلامت می بیند که برای پیگیری او در رویداد مجموعه ماه می آمده است. او فکر می کرد که جمعیت مهاجر بیشترین ضرر را از پایان مطالعه داشتند.

تیم هنوز کارهای زیادی برای انجام دادن داشت.

Alika Maunakea، شرکت‌کننده MauiWES، Ekolu Lindsey را از طریق نتایج آزمایش‌اش، از جمله پانلی در مورد فلزات سنگین، می‌گذراند. کیرتی گوپال

پس از آزمایش ریه، لیزا پانیس زیر لکه روی سقف لابی ایستاد و منتظر برادرش بود. خواهر و برادر پانیس برای یکدیگر قوی می مانند. اما او از زمان آتش سوزی، مانند بسیاری از بازماندگان دیگر، افسردگی را تجربه کرده است و آزمایشات او سطوح بالای چندین فلز سمی را در بدنش نشان داد.

در اولین و کوچکترین گروه خود، حدود شش ماه پس از آتش سوزی، خوارز، ماوناکیا و همکارانشان دریافتند که حدود نیمی از شرکت کنندگان در مطالعه با مشکلات تنفسی مواجه بودند که حاکی از تاثیرات مداوم و باقی مانده از دود آتش سوزی است. آنها همچنین دریافتند که عملکرد ضعیف ریه با افزایش سطوح فلزات سنگین در ادرار شرکت کنندگان، از جمله برخی از همان فلزاتی که بخش بهداشت در ناحیه سوختگی یافت، مرتبط است.

پس از مشاهده نتایج آزمایش های بسیار، Maunakea می تواند با دقت قابل توجهی حدس بزند که یک شرکت کننده تنها با مشاهده توزیع فلزات در بدن آنها در چه محله ای زندگی می کند. برخی از آن آلودگی ممکن است قبل از آتش سوزی باشد. اما پیامدهای سلامتی یکسان است.

ساکنان لاهاینا برای یادبود حداقل 102 نفر که در آتش‌سوزی‌های سال 2023 کشته شدند، گل گذاشتند، مرگبارترین آتش‌سوزی که ایالات متحده در بیش از یک قرن به خود دیده است. کیرتی گوپال

قبل از اینکه نیلسون پانیس برای آن روز برود، خوارز یک تی شرت با آرم MauiWES - خورشیدی که از پشت جزیره طلوع می کند - و یک اسکناس صد دلاری به او داد. سپس او را به جلو میز برد، جایی که یک مدیر پرونده که برای وزارت بهداشت کار می کند منتظر بود.

او از نیلسون پرسید که آیا چیزی وجود دارد که او ممکن است به کمک نیاز داشته باشد.

قبل از پاسخ دادن، لحظه ای مکث کرد. او گفت شاید کمکی در مورد غذا. او همچنین در مورد فرصت های داوطلبانه و کمک به سایر بازماندگان پرسید.

مدیر پرونده ایمیل او را حذف کرد.

روز بعد Maunakea بر گروهی از کارکنان و داوطلبانی که آزمایش‌های عملکرد ریه را انجام می‌دادند نظارت کرد. شرکت‌کننده‌ای که کلاه بیسبال زرد نئون و شورت طرح‌دار گل به سر داشت وارد شد و روی صندلی نشست.

اکولو لیندزی در حالی که نفس سخت به دهانه پلاستیکی استراحت می‌کرد به موناکیا گفت: «مایه تاسف است که شما بچه‌ها این بار بودجه اضافی بیشتری از جلسه قانونگذاری دریافت نکردید.

این جدیدترین تلاش مالی MauiWES بود: لایحه ای که توسط سناتور ایالتی وست مائوئی، آنگوس مک کلوی حمایت می شد، 3 میلیون دلار برای ادامه مطالعه و افزایش تعداد کودکانی که می توانست به آن خدمت کند اختصاص می داد. اما در آخرین لحظه، این لایحه به نتیجه نرسید.

لیندسی که رئیس یک سازمان مردمی در مائوئی است، ادامه داد: «می‌فهمم، آن‌ها به دنبال اقلام بلیط بزرگ‌تر رفتند، اما بخش سلامت نیز یک کالای بزرگ است که اولویت ندارد. فکر نمی‌کنم آن‌ها متوجه شوند، زیرا احتمالا هیچ‌کدام از آن‌ها آن را نگذرانده‌اند.»

Maunakea موافقت کرد. او فکر می‌کرد که سلامت عمومی در بازیابی آتش‌سوزی، به‌ویژه در ایالتی که فرماندار آن یک پزشک است، اولویت بیشتری دارد. اما تامین مالی MauiWES یک چالش مداوم بوده است.

اولین گروه این مطالعه، در اوایل سال 2024، با کمک مالی خیریه از بنیاد جامعه هاوایی و Kaiser Permanente آغاز شد، در حالی که محققان به دنبال حمایت دولت بودند. تابستان آن سال، آنها 2.3 میلیون دلار از ایالت گرفتند. و تقریبا یک سال پس از آتش‌سوزی‌ها، آنها ۱.۴ میلیون دلار کمک مالی از برنامه نابرابری‌های بهداشتی اقلیت‌های مؤسسه ملی سلامت دریافت کردند.

این حمایت به سرعت پس از روی کار آمدن دونالد ترامپ و کاهش بودجه برای برنامه‌های متمرکز بر تنوع یا نابرابری‌های بهداشتی، همراه با بخش وسیعی از تحقیقات دانشگاهی، متزلزل شد.

از زمان آتش‌سوزی‌های 2023، مطالعه قرار گرفتن در معرض آتش‌سوزی مائوئی بیش از 2500 شرکت‌کننده را برای طیف وسیعی از تأثیرات سلامت جسمی و روانی مورد آزمایش قرار داده است. کیرتی گوپال

محققان MauiWES امیدوار بودند که بودجه فدرال خود را تجدید کنند و مطالعه را حداقل برای یک دهه ادامه دهند. اما با رفتن به رویداد ماه مه، درخواست‌هایی که آنها به آژانس ارسال کردند، بیش از یک سال بود که بدون هیچ تصمیمی رو به نابودی بودند. بر اساس تحلیل Inside Climate News، در آن زمان، NIH 23 درصد از کارکنان خود را در دولت ترامپ از دست داده بود که تقریبا دو برابر کاهش در کل دولت فدرال بود.

محققان MauiWES شروع به شناسایی ملی در فضای بازیابی بلایای طبیعی کردند، در پانل ها صحبت کردند و در کنفرانس هایی در سرزمین اصلی ارائه کردند، به این امید که ممکن است پول نقد بیشتری جمع کنند. اما بودجه خصوصی برای ادامه مطالعه کافی نبود، و تعهدات سخنرانی هنوز به نتیجه نرسیده بود. بودجه بیشتر دولتی به نظر بهترین امید خوارز و ماوناکیا بود.

در ابتدا، این تیم از حمایت قوی وزارت بهداشت ایالتی برخوردار بود، که نامه های حمایتی مشتاقانه برای کمک های مالی فدرال نوشت. اما همانطور که مطالعه پیشرفت کرد و محققان شروع به انتشار نتایج خود کردند، آژانس عقب نشینی کرد.

وزارت بهداشت قبلا 557 نفر از ساکنان غرب مائوئی را از نظر وجود سرب در خون آنها غربالگری کرده بود و در می 2024 گفت که تعداد کمی از آنها سطوح بالایی داشتند که نیازی به غربالگری جمعیت عمومی برای مواد سمی شناسایی شده در منطقه سوختگی نیست.

کریستوفر نایتزبریج بخش سلامت روان مطالعه قرار گرفتن در معرض آتش‌سوزی مائوئی را رهبری می‌کند. او نگران شرکت کنندگان در مطالعه است که هنوز به دلیل ریزش آتش سوزی ها با ترومای حاد و مداوم روبرو هستند. کیرتی گوپال

کنت فینک، مدیر آژانس در آن زمان در بیانیه‌ای گفت: «بر اساس این نتایج با سرب به‌عنوان شاخص قرار گرفتن در معرض، ما انتظار نداریم که اثرات سلامتی ناشی از سموم در خاکستر آتش‌سوزی را پیدا کنیم.»

اما سرب تنها یکی از مواد سمی است که بخش در سطوح بالا در خاکستر ناحیه سوختگی یافت می‌شود و بر خلاف برخی دیگر از موادی که در ناحیه سوختگی یافت می‌شود، پس از قرار گرفتن در معرض نسبتا سریع در خون افراد غیرقابل تشخیص است. کارشناسان بهداشت محیط این سوال را مطرح کردند که چرا این دپارتمان از نمونه برداری محدودی از سرب برای نتیجه گیری گسترده در مورد منطقه سوختگی به عنوان یک کل استفاده کرد.

سپس MauiWES سطوح بالایی از فلزات سنگین مرتبط با مشکلات قلبی و ریوی و خطرات سرطان را در گروهی متشکل از بیش از 1200 بازمانده آتش نشان داد.

از اوایل اکتبر 2026، بیش از 360 خانواده مائوئی هنوز در مسکن موقت FEMA زندگی می کنند و 169 خانواده دیگر از آژانس فدرال کمک اجاره دریافت می کنند. محققان MauiWES دریافته‌اند که مسکن موقت یا ناپایدار فشاری بر سلامت بازماندگان است. کیرتی گوپال