دانش آموزان گروگان صفحه نمایش هستند. آنها توانایی خاموش شدن و پایین آمدن را از دست می دهند

اولین نیازی که از دانش‌آموزانم می‌خواهم این است که تلفن‌ها و لپ‌تاپ‌ها را کنار بگذارند تا بتوانند تمام ساعت تمرکز کنند. دانش آموزان دائما آنلاین هستند، حواسشان پرت می شود و در نتیجه تمرکز ندارند. به عنوان مثال، چندی پیش، از من خواسته شد که یک سری سخنرانی در مدرسه عالی کسب و کار اسپانیا با بالاترین رتبه ارائه کنم. زمانی که سعی می‌کردم اقتصاد کلان را به آنها بیاموزم، با یک کلاس کامل از دانش‌آموزان در تلفن‌هایشان و آنلاین مواجه شدم، که می‌تواند دشوار، فنی، غیرمعمول و از نظر فکری دشوار باشد. این کار نمی کند.

یا دانش‌آموزان سر کلاس هستند، حواس‌شان و هوشیار است یا فایده‌ای ندارد.

یادگیری نیز زمان می برد. صبر و شکیبایی ضروری است و همچنین نوعی از تکرار بی امان است که به طور منظم به عنوان یادگیری تکه تکه رد می شود، اما در واقع فرآیند کشف چیزی است. حواس پرتی مداوم به ندرت باعث می شود که این پنی کاهش یابد.

نتایج پیزا (برنامه ارزیابی بین‌المللی دانش‌آموزان) برای پیشرفت تحصیلی، که هفته گذشته منتشر شد و سقوط‌های سراسری در کشورهای توسعه‌یافته را آشکار کرد، به کسانی از ما که آموزش و یادگیری را نه تنها سنگ بنای یک اقتصاد پرجنب‌وجوش، بلکه بلوک اساسی یک جامعه متمدن می‌دانیم، اطمینان نمی‌دهد.

از نظر اقتصاد، مطالعه ای در مورد عملکرد مدرسه و رشد اقتصادی آینده نشان داد که تفاوت در مهارت های شناختی منجر به تفاوت های قابل توجهی در رشد اقتصادی می شود. 100 امتیاز اضافی در امتیازات پیزا با تقریبا دو درصد رشد سالانه بالاتر در تولید ناخالص داخلی سرانه همراه است. یک مثال خوب برای این موضوع، لهستان است، جایی که امتیازات پیزا بین سال‌های 2002 و 2012 25 امتیاز افزایش یافت، که با رشد اقتصادی عظیم آن پس از ورود آن دانشجویان به نیروی کار مرتبط است (اما بدیهی است که تنها عامل مؤثر نیست).

نمونه در این زمینه ایرلند است، جایی که افزایش قابل توجه در اوایل دهه 2000 در نمرات پیزا به پیشبرد اقتصاد در دهه های بعدی کمک کرد.

با این حال، جدای از بحث های بهره وری، آموزش بیشتر جوامع بهتری را ایجاد می کند، با جرم کمتر، همسایگان با رفتار بهتر، خشونت اتفاقی کمتر، تعهد به دنبال هنر و فرهنگ و به طور کلی کیفیت زندگی بالاتر، همراه با استاندارد زندگی بالاتر، به همین دلیل است که آخرین نمرات پیزا کمی ناراحت کننده است.

سازمان همکاری اقتصادی و توسعه (OECD) که هر سه سال یک بار اندازه گیری می شود، از نوجوانان 15 ساله در ده ها کشور در ریاضیات، خواندن و علوم آزمایش می کند. نتایج سال 2025 تأیید کرد که سقوط پس از همه‌گیری در امتیازات معکوس نشده است، بلکه عمیق‌تر شده است. نمرات در حدود سال 2012 به اوج خود رسید و از آن زمان به طور پیوسته کاهش یافته است. امروزه، نوجوانان 15 ساله در سطوحی آزمایش می کنند که یک نوجوان 14 ساله ممکن است یک دهه پیش به آن رسیده باشد. به علاوه کسانی که عقب می افتند سریعتر عقب می مانند.

20 درصد از نوجوانان 15 ساله در سرتاسر جهان توسعه یافته اکنون در هر سه درس خواندن، ریاضیات و علوم "باعث پایین" هستند، در حالی که 16 درصد تنها چهار سال پیش افزایش یافته است.

نتایج برای ایرلند یک کیسه مختلط است. ما بین مارس تا آوریل 2025 بیش از 6000 دانش آموز را در 172 مدرسه مورد آزمایش قرار دادیم. نمرات ایرلند در دهه گذشته به طور کلی کاهش یافته است. کلاس 2015 هوشمندتر از کلاس 2025 بود. در مطالعه، ما از 521 به 500 کاهش یافتیم - کاهش 21 امتیازی. در ریاضیات، این افت از 504 به 480 (24 امتیاز کاهش) بود، در حالی که علم در 503 امتیاز ثابت ماند. در روند صعودی، کاهش ایرلند کمتر از میانگین کاهش مطالعه در سراسر OECD بود، اما در ریاضیات کمی بیشتر بود.

(میانگین 28 امتیاز در خواندن، 22 در ریاضیات در OECD بود.) نسبت به سایر کشورها، ایرلند هنوز به راحتی از میانگین OECD جلوتر است. با این حال، سهم ایرلند از دانش‌آموزان ریاضی با عملکرد برتر (6.1 درصد) کمتر از میانگین OECD (7.8 درصد) بوده است. بنابراین، حتی با وجود اینکه میانه به طور معقولی خوب نگه می دارد، تعداد پرنده های کمتری داریم. نگران کننده است که 17 درصد از نوجوانان 15 ساله ایرلندی اکنون با خواندن مشکل دارند (در مقایسه با 11 درصد در سال 2022)، 24 درصد با ریاضیات (در مقایسه با 19 درصد افزایش). پسران در خواندن از دختران و دختران در ریاضیات از پسران عقب ترند.

طبق استانداردهای بالای خودمان، همه چیز در حال لغزش است. چرا ممکن است این باشد؟

ما احمق تر می شویم زیرا آن گروگان های صفحه نمایش نمی توانند تمرکز کنند. مانند دانشجویان دانشگاه من، نوجوانان نیز در بسیاری از موارد توانایی خاموش شدن و بندکشی را از دست داده اند. در موارد شدید، اکنون گزارش شده است که برخی از کودکان زیر 18 سال دیگر از صفحه کلید روی تلفن خود استفاده نمی کنند، آنها فقط از تبدیل متن به گفتار استفاده می کنند، نه تنها به این دلیل که بسیار سریعتر است، بلکه به این دلیل که خواندن را برایشان دردسر می کند. بنابراین گوشی‌ها، صفحه نمایش و اسکرول کردن همه تاثیر خود را بر تمرکز و توانایی خواندن دارند.

خواندن بیمار با مفهومی به نام خواندن عجولانه جایگزین شده است: نوعی از مطالعه کوتاه مدت که باعث صرفه جویی در زمان می شود که در آن خواننده تنها بخشی از پیام را هضم می کند، "ضروری"، اما لحظه تفکری را که منجر به یادگیری عمیق می شود از دست می دهد. خواندن برای لذت در حال ناپدید شدن است. گزارش کتاب‌های کودکان ایرلند در سال 2025 درباره عادات مطالعه جوانان نشان داد که 24 درصد از نوجوانان 13 تا 18 ساله اصلا برای لذت مطالعه نمی‌کنند و میانگین مالکیت کتاب به ازای هر کودک از 30 کتاب در سال 2023 به تنها 20 کتاب در سال 2025 کاهش یافته است که یک سوم کاهش شگفت‌انگیز در دو سال است.

همه مشکلات آموزشی مربوط به فناوری نیست. در ایرلند، مشکلات ساختاری قدیمی وجود دارد، مانند آنچه که قبلا "میچینگ" نامیده می شد. در سال 2023/24، 22 درصد از دانش آموزان ابتدایی بیش از 20 روز مدرسه را از دست دادند. بچه‌های فقیر، به جای بچه‌های ثروتمند یا طبقه متوسط، کسانی هستند که بیشتر مدرسه را از دست می‌دهند، که به ایجاد شکاف بین افراد برتر و پایین‌تر کمک می‌کند.

کاهش "فراگیر": به گفته OECD، مربیان باید دوباره جوانان را با مطالعه درگیر کنند

سه چهارم مدارسی که در سال گذشته برای معلمان آگهی داده اند دارای موقعیت هایی هستند که هنوز تکمیل نشده است. رفت و آمد، قیمت خانه ها و دستمزدهای نسبتا پایین برای معلمان بار اول، و همچنین فرصت های بهتر در خارج از کشور، به این معنی است که ایرلند شاید برای اولین بار از زمان استقلال از کمبود معلم رنج می برد. این به وضوح عملکرد را تحت تأثیر قرار می دهد، اما ممکن است دور شدن از آزمایش های دقیق به سمت روش های نرم تر، مانند ارزیابی مستمر، نیز تأثیر بگذارد. از این گذشته، swotting هرگز به کسی آسیب نمی رساند.

رفتار با دانش‌آموزان مانند دانه‌های برف، محافظت مداوم از آنها، ناتوانی در مواجهه با شکست و شکست نیز ممکن است تأثیر مخربی داشته باشد. سخاوت یک فضیلت است.

استانداردهای آموزشی ایرلند در حال کاهش است، اما از یک پایه بسیار قوی، بنابراین وضعیت نگران کننده است تا بحرانی. یک نکته قابل تامل است: شاید همه ما احمق تر یا حداقل باهوش تر می شویم. برخی از محققان استدلال کرده اند که یک سقف طبیعی برای هوش وجود دارد، همانطور که سقف طبیعی برای موفقیت ورزشی وجود دارد. برای سال‌ها در ایرلند، افرادی که قبلا فرصت تحصیل نداشتند، افزایش چشمگیری در ضریب هوشی را تجربه کردند که به دلیل تغذیه بهتر، مسکن و البته تحصیل در مدرسه بود.

اما زمانی که ما ثروتمند شویم، آیا این حرکت صعودی به ویژه برای طبقات متوسط ​​کاهش می یابد؟ سقفی برای سرعت دویدن یک انسان وجود دارد - رکورد یوسین بولت ممکن است شکسته شود، اما نه چندان. به طور مشابه، افزایش مداوم نمرات پیزا از اینجا ممکن است غیرممکن باشد. سقف بورژوازی زده شده است. از اینجا، دستاوردهای بزرگ آینده ممکن است تنها از بالا بردن سطح زمین، بهبود شانس کودکان فقیر حاصل شود.