"درخشنده ترین نور هرگز واقعا محو نمی شود": عزاداران برای تشییع جنازه Ciara Mageean جمع می شوند

به عزاداران در مراسم تشییع جنازه او گفته شد که سیارا مگیان یک "انسان الهام بخش" بود که نماینده "بهترین ما" بود.

اعضای باشگاه Portaferry GAA روز سه‌شنبه در خارج از کلیسای سنت پاتریک، تنها چند صد متر دورتر از خانه‌ای که دونده ایرلندی المپیکی و قهرمان اروپا در آن بزرگ شده بود، گارد افتخاری تشکیل دادند.

بازیکنان نوجوان GAA در حالی که در صف ایستاده بودند و تابوت این زن 34 ساله را که توسط شوهرش توماس موران که سه هفته پیش با او ازدواج کرده بود، تماشا می کردند، گریه می کردند.

پدر مارتین کلی، جشن‌دار به موران گفت: «تو عشق زندگی او بودی.

نمادهای زندگی این دونده، از جمله مدال طلای اروپا که دو سال پیش برای دوی 1500 متر در رم به دست آورد، در ابتدای خدمت توسط برادران و برادرانش برندان، مایر و نوالا ارائه شد. بند سگ محبوبش را هم جلو آوردند.

مگیان روز یکشنبه با تشخیص سرطان در ماه می سال گذشته درگذشت. او و موران آخر هفته قبل از فوت او دومین جشن عروسی را در کو لوث برگزار کردند.

صدها نفر از عزاداران با نیمکت های پر از آبی و طلای باشگاه GAA، جایی که مگیان از دوران کودکی در کاموژی سرآمد بود، در کلیسای کوچک جمع شدند.

یونیفورم آبی سلطنتی گرامر فرضی، بالیناهینچ، جایی که مگین شاگرد گذشته بود، در حالی که دختران مدرسه ای بی صدا گریه می کردند، روی پله های باریک صف کشیده بودند.

بیرون، محوطه کلیسا مملو از صدها عزادار دیگر بود.

با ورود هیئت تشییع جنازه سکوت مطلق حاکم شد. پرزیدنت کاترین کانولی و تائوئیس مایکل مارتین توسط دستیاران خود در این مراسم حضور داشتند.

میشل اونیل، وزیر اول ایرلند شمالی و کلر هانا، رهبر SDLP، و همچنین ریس مک‌کلناگان، قهرمان المپیک ایرلند و جارلات برنز، رئیس GAA نیز در این مراسم شرکت کردند.

عزاداران شنیدند که مگین از زمان تشخیص بیماری "تأثیر قدرتمندی" بر مردم سراسر جهان داشته است.

پدر کلی به یاد می آورد که اولین بار او را به عنوان یک سرور محراب در کلیسای سنت پاتریک در زمانی که هشت ساله بود ملاقات کرده بود.

او گفت: "حتی در آن مرحله او به وظیفه خود متعهد بود، تعهد این بود که نقش مهمی در زندگی او ایفا کند و باران یا برف تگرگ همیشه به موقع می آمد." او "شادی محض" را برای مردم پورتافری به ارمغان آورده بود و او لحظه ای را به یاد آورد که پس از کسب مدال نقره در مسابقات جهانی زیر 18 سال در کانادا، با تشویق از کشتی استرنگفورد خارج شد.

آخرین ملاقات او با مگی در ماه گذشته در آسایشگاه ماری کوری در بلفاست بود.

کلی گفت: "از او پرسیدم که در آن زمان به چه لطف خاصی نیاز داشت. ما در مورد پذیرش و اینکه چقدر برای او سخت بود صحبت کردیم."

ما از اعتماد صحبت کردیم و اعتماد داشتیم که تامی، همه خانواده و دوستانش، مردم و همکارانش در سراسر ایرلند و اروپا چقدر او را دوست داشتند.»

علیرغم اینکه مگیان به شدت بیمار بود، از کشیش 85 ساله پیشین محله خواست تا پس از مسح کردن او در خیابان ها قدم بزند. او به عزاداران گفت: «در مسیر پایین، او می‌دانست که من در حال مبارزه هستم و گفت: «بگذارید شما را لینک کنم».

یکی از شادترین لحظات و خاطرات من، خاطرات سیارا مگی است که بازوی من را در حالی که به اتاقش برمی‌گشتیم به هم وصل کرد.»

کلی یکی از ادای احترام زیادی را که پس از مرگش انجام شده است، مشخص کرد که به گفته او روح او را در برگرفته است.

او گفت: «گاهی اوقات، در میان تاریکی و تاریکی دنیای ما، نور درخشانی پدیدار می‌شود - نوری که گرما، مهربانی و انرژی مثبت را ساطع می‌کند و دنیای ما را به مکانی بهتر، روشن‌تر و بسیار زیباتر تبدیل می‌کند که بتوان آن را خانه نامید.

"سیارا مگین یکی از این نورها بود."

برای کلی، او یک "انسان واقعا قابل توجه، فوق العاده با استعداد و الهام بخش بود که شجاعت، فروتنی، لبخند مسری و روح تسلیم ناپذیرش قلب های بسیار فراتر از دنیای دو و میدانی را تحت تأثیر قرار داد."

او بهترین های ما را نشان داد، نه فقط از طریق دستاوردهای ورزشی خارق العاده اش، بلکه از طریق گرمی، وقار و انسانیتی که در هر کاری انجام داد.

قبل از پایان مراسم، او افزود: "درخشنده ترین نورها هرگز واقعا محو نمی شوند. گرمای آنها در قلب کسانی که آنها را لمس کردند زنده است."