درهم آمیزی سرود که در افسانه آلن جونز به یک اسطوره ماندگار تبدیل شد

آلن جونز استرالیایی پس از پیروزی شوکه‌کننده‌اش در گرندپری اتریش در سال 1977، جام را حفظ کرد. (گتی ایماژ: LAT)

در حالی که شبکه مسابقه جایزه بزرگ اتریش در سال 1977 منتظر بود تا سیگنال شروع به کار کند، موتورها در انتظار فریاد کشیدند.

نیکی لاودا، قهرمان تسلیم‌ناپذیر زادگاهش، تقریبا یک سال پس از تصادف وحشتناک در آلمان که چهره‌اش را برای همیشه زخمی می‌کرد، روی قطب قرار داشت.

یک نقطه پشت سر او جیمز هانت بریتانیایی پر زرق و برق و کاریزماتیک بود، مردی که لائودا او را تنها کسی که تا به حال به او حسادت می‌کرد توصیف کرد.

نیکی لاودا و جیمز هانت ستاره های پیست فرمول یک در دهه 1970 بودند. (گتی ایماژ: دیوید فیپس/ساتون ایماژ)

در رتبه سوم، ماریو آندرتی، اسطوره اتومبیلرانی آمریکایی قرار داشت، که با رزومه ای بی نظیر که شامل یک قهرمانی فرمول یک، چهار عنوان IndyCar و یک پیروزی در Daytona 500 بود، به کار خود پایان داد.

و 11 نقطه از آنجا عقب تر، منتظر خودرویی بود که هرگز در مسابقه ای برنده نشده بود، آلن جونز 30 ساله ویکتوریایی که تنها چهار ماه قبل به فصل فرمول یک پیوسته بود، پس از مرگ وحشتناکش در گرندپری آفریقای جنوبی، به جای تام پرایس ولزی جایگزین شده بود.

آلن جونز (سمت چپ) با فرانک ویلیامز، مالک و بنیانگذار تیم F1 ویلیامز تمرین می کند. هیکل جونز اغلب در طول حرفه‌اش زیر سوال می‌رفت. (گتی ایماژ: دیوید فیپس/ساتون ایماژ)

جونز، که روز پنجشنبه در سن 80 سالگی درگذشت، زرق و برق هانت یا تمرکز تزلزل ناپذیر لائودا را نداشت. او را در طول دوران حرفه‌ای خود به‌عنوان اضافه وزن، کم‌آماده و ناآماده توصیف می‌کنند.

در آن روز ابری اوت، استرالیایی ضعیف که عادت داشت هولدنز را برای پدرش در یک نمایندگی خودرو در حومه ملبورن بفروشد، با جسارت و مهارت خود دنیای فرمول یک را شوکه کرد.

نیکی لاودا در پیت لین پیش از گرندپری اتریش در سال 1977 با آلن جونز چت می کند. (گتی ایماژ: LAT)

با پاک شدن باران با شروع مسابقه، شبکه بین آنهایی که با لاستیک هوای مرطوب مسابقه می‌دادند و آنهایی که در لکه‌های لکه دار بودند تقسیم شد. لائودا در شرایط لغزنده با فراری خود به سرعت عقب افتاد، زیرا آندرتی پس از یک برخورد کوچک بین این دو از اتریشی و هانت پیشی گرفت.

طرفداران و کارشناسان یک چشم به سوپراستار آمریکایی و دیگری به راننده سوئدی گونار نیلسون، که با لاستیک های هوای خیس از رتبه شانزدهم به دوم رسیده بود، خیره کننده بودند.

جونز بی سر و صدا از جایگاه یازدهم خود به چهارمین صعود کرده بود و در تصمیمی متهورانه که سایر رانندگان با آن مبارزه کرده بودند، به شکلی لطیف و بی سر و صدا از رده خارج شده بود.

آلن جونز در حال رانندگی با ماشین سایه خود در گرندپری اتریش 1977. (گتی ایماژ: دیوید فیپس/ساتون ایماژ)

با بیرون آمدن خورشید، نیلسون مجبور شد برای تعویض لاستیک خرد شده خود چاله بزند، در حالی که موتور لوتوس آندرتی هم ماشینش و هم شانس پیروزی او را منفجر کرد و هانت را با جونز داغ در دمش ترک کرد.

لائودا که اکنون با لاستیک‌های تازه و با کنترل بیشتر، از میدان عبور کرد و در رده سوم قرار گرفت.

هانت و لاودا، قهرمانان فیلم پرفروش هالیوود راش در سال 2013، تنها توسط یک استرالیایی چاق و چاق که اجازه داد مسابقه اش حرف بزند، از هم جدا شدند.

سپس، در لحظه‌ای که زندگی جونز را برای همیشه تغییر می‌داد، مک‌لارن هانت در انفجاری از جرقه‌ها و شعله‌های آتش منفجر شد، در حالی که مارشال‌ها خودرو را در گرد و غبار غلیظ کپسول‌های آتش نشانی خود محاصره کردند، خودروی او به سرعت در کنار مسیر توقف کرد.

اعضای تیم Shadow در حالی که آلن جونز اولین و تنها پیروزی گرندپری F1 خود را به دست آورد، به پیست می دوند و به شادی می پرند. (گتی ایماژ: LAT)

جونز از فضای ابری به عنوان رهبر مسابقه ظاهر می‌شود و لائودا را از بین می‌برد تا اولین پیروزی از 12 جایزه بزرگ خود را کسب کند و تنها پیروزی در مسابقه‌ای که تیمش، Shadow، در تاریخ هشت ساله F1 خود داشته است.

تیم جونز برای جشن گرفتن به جاده می دوید، زیرا گوینده پیست با عدم اطمینان به جمعیت گفت که این اولین پیروزی استرالیا در فرمول 1 در هفت سال گذشته است.

او در مورد سیستم PA گفت: "اولین برد در جایزه بزرگ برای آلن جونز و اولین برد جایزه بزرگ برای تیم سختکوش Shadow."

و، ما فکر می کنیم، اولین برد در جایزه بزرگ استرالیا در هفت سال گذشته است.

جونز در پیت لین توسط افراد خیرخواه احاطه می شود. در حالی که همسر آن زمان بورلی در یک دست و یک بطری شامپاین در دست دیگر بود، قبل از اینکه به تشویق نیمه بهترش، بیو را بوسید.

آلن جونز هنگام صحبت با راننده همکار، هانس یواخیم استاک، بعد از گرندپری اتریش در سال 1977، لبخند می زند. (گتی ایماژ: دیوید فیپس/ساتون ایماژ)

قبل از اینکه روی سکو برود و در یک تاج گل طلایی پوشانده شود، یک لقمه بزرگ مشروب مصرف کرد، گروه در پس‌زمینه نواخت، که منجر به یکی از ماندگارتر و در نهایت دروغ‌ترین داستان‌هایی شد که جونز درباره پیروزی خود تعریف می‌کرد.

جونز بعدا به داریل ایست لیک، مجری مشترک Wide World of Sports گفت: «[برد] برای همه کمی غافلگیرکننده بود.

"در واقع آنها در یافتن سرود ملی استرالیا مشکل داشتند، بنابراین برخی از مستها تولد مبارک را با یک ترومپت پخش کردند.

"این به شما این ایده را می دهد که آنها چقدر برای پیروزی من آماده بودند."

صداهای روز نشان می دهد که داستان کاملا واقعی نیست.

ترومپترها در جایی در دوردست با نواختن La Cucaracha، در میان آهنگ‌های دیگر، قبل از راه‌اندازی به نمایشگاه Advance Australia در حالی که جونز جایزه خود را می‌پذیرفت، دور می‌زدند.

سرود ملی استرالیا God Save The Queen که در سال 1976 پس از معرفی Gough Whitlam Advance Australia Fair در سال 1974 به عنوان آهنگ کشور بازسازی شد، پخش نشد.

این امکان وجود دارد که در هیجان و رنگ آن، جونز Advance Australia Fair را با تولدت مبارک به اشتباه گرفته باشد. این امکان وجود دارد که او سرود را همه با هم خالی کرده باشد و فقط می توانسته بود پیش از اینکه جای خود را بالای تریبون بگیرد، آهنگ های شاد آهنگ های مختلف دیگر را به خاطر بسپارد. همچنین این امکان وجود دارد که او حتی سرود جدید را که قبلا به سرود قدیمی تبدیل شده بود، قبل از تبدیل شدن مجدد به سرود جدید تشخیص نداده باشد.

با این حال، چیزی که واضح است این است که در سال های آینده، سازمان دهندگان فرمول یک سرود ملی ما را به خوبی شناختند، زیرا جونز اثر پاک نشدنی خود را از خود به جای گذاشت.

در دوران طلایی فرمول یک، کمک استرالیا به آن جوانی بود که بیشتر شبیه عابر بانک بود تا یک ستاره سینما.

و این میراث دست کم گرفته شده است که طرفداران اتومبیل رانی استرالیا را مملو از غرور کرده و خواهد کرد.