درگذشت الکه سامر: بازیگر ماهری که در مقابل بسیاری از ستاره های سنگین وزن هالیوود ایستادگی کرد

متولد: 5 نوامبر 1940

درگذشت: 28 اکتبر 2026

الکه سومر، بازیگر آلمانی، مانند اینگرید برگمن و سوفیا لورن، بخشی از موج متقاطع ستاره‌های اروپایی پس از جنگ بود که پایان دوران استودیوی هالیوود را تقویت کردند. سامر که در سن 85 سالگی درگذشت، از نظر زرق و برق اما نه پرستیژ دراماتیک با آنها مطابقت داشت. تصویر بچه گربه جنسی او باعث شد تا او یک دهه در کانون توجه قرار بگیرد و در دهه 1960 نقش های عجیب و غریب قاره ای را برای مردان برجسته و قاتلان جذاب بازی کند.

سامر با مدل موی کندویی و بینی به سمت بالا که در ابتدا نسبت به آن آگاه بود، طراوت و بازی را به مشهورترین نقش خود آورد: در نقش ماریا گامبرلی، خدمتکاری که پیتر سلرز در نقش بازرس کلوزو در کمدی 1964 تیراندازی در تاریکی برای تبرئه قتل تلاش می کند. به قول تریلر: "شماره یک جنسیت، منظورم مشکوک است."

او در صحنه‌هایی مانند بازجویی که کلوزو با گذاشتن فندک مشتعل شده در داخل کت بارانی‌اش خود را به آتش می‌کشد، از آنچه به‌عنوان «شجاعت» بداهه‌پردازانه سلرز یاد می‌کرد، تغذیه کرد. در ازای آن، سلرز تلاش کرد تا ازدواجی را با همبازی خود انجام دهد، حتی اگر رابطه آنها کاملا حرفه ای بود. سامر رد کرد: "من گفتم، "پیتر، من تو را به عنوان یک شخص خیلی دوست دارم، اما دوستت ندارم." او بعدا به برنامه هنری بی‌بی‌سی آرنا گفت: "اما این اتفاق خواهد افتاد."

سامر که اغلب در کمدی های سبک نقش می بندد - در حالی که در اواسط دهه 20 زندگی خود بود - در مقابل بسیاری از وزنه های سنگین این ژانر ایستادگی کرد: فروشندگان. دیک ون دایک (در 1965 هنر عشق)؛ باب هوپ (پسر، آیا شماره اشتباه گرفتم! در سال 1966)؛ و دین مارتین (The Wrecking Crew, 1969). او که در مسابقات تنیس مشاهیر به دلیل چرخش بک‌هند شیطانی‌اش در مسابقات تنیس لقب «بی‌رحم» داشت، برای یک مسابقه دهه 1960 نیز به‌طور غیرمعمولی ورزشکار بود.

هیکل خوش اندام او در سال 1966 در فیلم «مرگبارتر از مرد» باند به نمایش درآمد. سامر با بازی یکی از دو زن کتک کاری بیکینی که قربانیانش را با سیگارهای شلیک گلوله می فرستد، کوئنتین تارانتینوی جوان را شلیک کرد. او بعدا گفت که این اولین فیلمی بود که او در یک سینما دید، در سن پنج سالگی.

او برای راضی نگه داشتن طرفدارانش با عرضه ثابت نماهای پین آپ، از جمله دو تصویر تصویری پلی بوی در سال های 1964 و 1967 (اولین عکس توسط شوهر اولش، جو هیامز، ستون نویس شایعات هالیوود، که در سال 1964 با او ازدواج کرد)، با پارامترهای مشخص آن زمان برای بازیگران زن استودیو کار کرد.

اما تثبیت ظاهر او و کاهش بازدهی نقش‌های شیرین، در نهایت کار او در هالیوود را محدود کرد. سامر ماجراجو و کارکشته - که به هفت زبان صحبت می کرد - در نهایت تحت تأثیر محدوده محدودی که صنعت در اختیار او قرار داده بود، قرار نگرفت: او در سال 1986 به لس آنجلس گفت: «در گذشته فقط بارها در فیلم‌ها دکور می‌کردم.

او تنها دختر پیتر فون شلتز، کشیش لوتری از طبقه اشراف، و همسرش رناتا (متخلص به تاپ) در برلین به دنیا آمد. علیرغم پیشینه پدرش، خانواده پس از تخلیه شدن در زمان جنگ به روستای نیردندورف در سال 1942، زمانی که الکه نوزاد بود، در یک آپارتمان یک خوابه زیرزمینی در فقر بزرگ شدند. این سختی با مرگ پدرش در سال 1955 بیشتر شد.

بنابراین هزینه ای که سامر برای اولین فیلمش، کمدی ایتالیایی دوست جگوار در سال 1959 دریافت کرد، یک موهبت الهی بود. در سال 1957، او به عنوان یک au pair در لندن کار می کرد (یکی از بچه هایی که از او مراقبت می کرد، ستاره آینده Allo'Allo ویکی میشل بود)، در حالی که منتظر ثبت نام در یک مدرسه زبان بود. او قصد داشت یا مترجم یا معلم زبان های کلاسیک شود. اما او در حالی که در تعطیلات در Viareggio، ایتالیا بود، برنده یک مسابقه زیبایی محلی شد، که منجر به انتخاب او توسط کارگردان جوزپه بناتی در فیلم دوست جگوار به عنوان یک گردشگر آلمانی شد.

پس از انتخاب نام هنری خود، او سپس در کمدی اجتماعی بالا مردان و نجیب زاده ها (1959) برای کارگردان فیلم دزدان دوچرخه، ویتوریو دی سیکا، انتخاب شد. مهارت های زبانی او فرصت های بیشتری را باز کرد، و او همچنین مشاغل بیشتری را در فرانسه و بریتانیا و همچنین صنعت بومی خود پیدا کرد. MGM درام آلمانی روسپیگری The Girl and the Prosecutor (1962) را در ایالات متحده توزیع کرد که منجر به شکست بزرگ سامر در هالیوود شد: بازی در مقابل پل نیومن در فیلم جاسوسی جایزه (1963) استودیو با موضوع نوبل، به عنوان همراه سوئدی برای نویسنده منحوس او.

او برنده گلدن گلوب به عنوان امیدوار کننده ترین تازه وارد شد.

پل نیومن، الکه سامر --

جایزه 1963، مارک رابسون https://t.co/rvXloME8ca — 𝑻𝒉𝒆 𝑨𝒓𝒄𝒉𝒊𝒗𝒆 (@Dear_Grateful1) 30 اکتبر 2026

رویاهای شیطانی پائولا شولتز (1968) - با بازی سامر در نقش یک ورزشکار المپیکی فراری که روی دیوار برلین می‌پرد - شتاب را از فشار هالیوود او خارج کرد. نیویورک تایمز با تمسخر گفت: «به نظر می رسد که جنگ سرد را توطئه ای گسترده برای برهنه کردن مردم می داند. در دهه‌های 1970 و 1980، او تقریبا منحصرا به ویژگی‌های اروپایی بازگشت، از جمله یک جفت ملکه جیغ برای استاد ترسناک ایتالیایی ماریو باوا، در بارون خون (1972) و لیزا و شیطان (1974)، و ایفای نقش به‌عنوان یک باستان‌شناس روسی که دو طرفه می‌ریزد (19).

سامر همچنین به تلویزیون، خوانندگی و تئاتر گرایش داشت. اولین بازی او در سال 1970 در تور ایالات متحده از نسخه موزیکال ایرما لا دوس بود. او که از دوران نوجوانی نقاش مشتاق بود، در سال 1985 در سریال تلویزیونی 13 قسمتی نقاشی با الکه سامر عشق خود را به سه پایه تقسیم کرد. او همچنین یک علاقه‌مند به اتومبیل، برخی از رانندگی‌های دقیق خود را برای Deadlier Than the Male انجام داد و یک برنامه تلویزیونی در مورد اتومبیل‌های با عملکرد بالا، دنیای هیجان‌انگیز سرعت و زیبایی (1986) را میزبانی کرد.

زسا زسا گابور، جامعه‌شناس، بدترین چیزها را در مورد روند رو به کاهش زندگی سومر در نظر گرفت و در مقاله‌ای در مجله‌ای در سال 1993 به این موضوع اشاره کرد که سامر به زندگی در «بدترین بخش لس‌آنجلس» تقلیل یافته است. این بازیگر به خاطر افترا شکایت کرد و 3.3 میلیون دلار غرامت دریافت کرد - اگرچه سامر ممکن است با اظهارنظرهایی در دهه قبل در مورد اندازه بدن گابور هنگامی که در برنامه تلویزیونی سیرک ستارگان بر اسب سوار می شد، دعوا را آغاز کرد.

سامر پس از طلاق از هایمز در سال 1981 با هتلدار آلمانی ولف والتر در سال 1993 ازدواج کرد. او چند ماه قبل از او درگذشت. از او پسر خوانده اش سباستین والتر به یادگار مانده است.