درگذشت سیارا مگی: دونده انعطاف پذیر که به یکی از بزرگترین ورزشکاران ایرلند تبدیل شد

زندگی و زمان‌های سیارا مگیان به راحتی در تمام مدال‌هایی که او به دست آورد و رکوردهایی که شکسته است اندازه‌گیری می‌شود، اما این روحیه رقابتی و بی‌باک او، تمایل او برای به دست آوردن بهترین چیزی بود که او را از کلمه Go متمایز کرد.

زمانی که کتاب خاطرات Mageean My Greatest Race در ماه ژوئن منتشر شد، دستاوردهای دویدن او قبلا جایگاه منحصر به فردی را در تاریخ ورزش ایرلند ایجاد کرده بود. چیزی که او همچنین به خاطر آن به یاد خواهد ماند عشق او به زندگی درست تا پایان است.

مرگ او در صبح یکشنبه، در سن 34 سالگی، تنها 17 ماه پس از تشخیص سرطان او در می 2025 رخ داد. همچنین تنها چند هفته پس از ازدواج او با همسرش توماس موران در تالار شهر بلفاست رخ داد.

خبر بیماری او تنها یک سال پس از آن منتشر شد که مگیان در 1500 متر قهرمان اروپا در سال 2024 شد، لحظه پیروزی او در ورزشگاه المپیک رم برای همه کسانی که آن را جشن گرفتند خوشحالی ماندگار بود.

با آن مگی دومین قهرمان انفرادی دو و میدانی اروپا پس از سونیا اوسالیوان شد. این همچنین مجموعه کامل مدال های اروپایی او را تکمیل کرد، ورزشکار داون قبلا برنز 1500 متر در سال 2016 و سپس نقره در سال 2022 کسب کرده بود. او همچنین در سال 2018 چهارم شد.

سیارا مگیان: احتمالا تولد 40 سالگی ام را نخواهم گرفت. این خشن است

بنابراین، اگر آن پیروزی رم نقطه اوج در زندگی دویدنی بود که با استعداد نیز همراه بود، این فقط پاداشی بود برای تلاش و پشتکار او و گاهی انعطاف‌پذیری خارق‌العاده او در برابر ناملایمات. همچنین یک انگیزه درونی و اعتماد به نفس در مورد دویدن مگین وجود داشت که به ندرت او را ناامید می کرد، حتی در آزمایش ترین زمان، و به جلب تحسین کنندگان ماندگار او نیز کمک می کرد.

این استعداد دویدن برای همه کسانی که خوش شانس بودند که شاهد پیشرفت های اولیه او بودند، واضح بود. یکی از برجسته‌ترین آنها در مارس 2008 رخ داد. هنوز چند هفته مانده به تولد 16 سالگی اش، مگین برنده مسابقه 1500 متری داخل سالن بزرگسالان ملی در The Odyssey در بلفاست شد. او به سادگی از روی اسلحه بلند شد و به تدریج سرعت خود را با هر دور افزایش داد و زمان او 4:24.07 دو ثانیه از رکورد ملی نوجوانان در آن زمان فاصله گرفت. پدر و مادرش، کاترین و کریستوفر، طبیعتا سرسخت‌ترین حامیان او بودند.

او که در پورتافری در نوک شبه‌جزیره آردز بزرگ شد، با جمعیتی تنها 3000 نفر، روزهای مدرسه‌اش را با یک سفر قایق در ساعت 8.15 صبح در سراسر Strangford Lough آغاز می‌کرد تا اتوبوس را به مدرسه گرامر Assumption، Ballynahinch برساند.

بدون پیشینه خانوادگی عالی در دو و میدانی، این معلم ورزش او هلن مک کمبریج بود که برای اولین بار استعداد دویدن او را مشاهده کرد. اگرچه مگی جوان در همه ورزش‌ها، به‌ویژه کاموژی سرآمد بود، اما این توانایی او در دویدن و ادامه دویدن بود که بزرگترین دارایی او را ثابت کرد.

Mageean در My Greatest Race نوشت: "یا او تصمیم گرفته بود که من یک موتور کوچک دارم یا آنقدر دیوانه بودم که بخواهم این کار را انجام دهم."

سیارا مگیان در طول حرفه خارق‌العاده‌اش قابل ارتباط، بی‌تأثیر و معتبر ماند.

در اوایل درس‌های سختی نیز وجود داشت: در اکتبر 2008، او برای اولین رویداد بزرگ بین‌المللی خود، بازی‌های جوانان مشترک المنافع، به پونا، هند سفر کرد. Mageean که آرزوی کسب مدال در 800 متر را داشت، به مقام پنجم رسید، کل میدان توسط برنده آفریقای جنوبی به نام کستر سمنیا حیرت زده شد. او که نمونه مگی بود، دو روز بعد در ماده 1500 متر برنز گرفت.

مگی در طول دوران حرفه‌ای خود در دویدن، همیشه از جلیقه‌های دویدن ایرلندی‌اش، که تعداد زیادی از آن‌ها وجود داشت، استفاده می‌کرد. تنها هشت هفته پس از پیروزی او در رم، پاریس 2024 قرار بود سومین المپیک مگی باشد. پیش از این، مصدومیت امیدهای او را برای پیشرفت فراتر از گرمای توکیو از بین برده بود و او معمولا پس از اینکه در نیمه نهایی ریو از بهترین های خود در نیمه نهایی دوید، به خودش سخت می گرفت.

او پس از ناامیدی خود در توکیو با بهترین فصلش، مدال نقره 1500 متر را در مسابقات قهرمانی اروپا و بازی‌های مشترک المنافع 2022 به دست آورد - قبل از شکستن رکورد ایرلندی 1500 متری O'Sullivan که از سال 1995 پابرجا بود. در پایان آن فصل، او برای اولین بار ورزشکاران ایرلندی را به عنوان قهرمانی در بروکسل تبدیل کرد. رویداد لیگ الماس، قهرمانی در 1500 متر.

در طول فصل 2023، زمانی که مگیان در مسابقات جهانی دوومیدانی 1500 متر در بوداپست مقام چهارم را کسب کرد، مدال‌هایش را از دست داد، قبل از اینکه دوباره رکورد ایرلند را به 3:55.87 کاهش داد، یک پایین‌ترین سطح شکست. او هنوز رکوردهای ایرلندی بیش از 800 متر، 1000 متر، 1500 متر و مایل را دارد که همه آنها در یک مرحله متعلق به O'Sullivan بودند.

مگیان همیشه از مربی سابق خود جری کیرنان، که در ژانویه 2021 درگذشت و بیش از هر کس دیگری او را در این انتقال دشوار از رده‌های پایین‌تر پرورش داد، زمانی که یک خار استخوانی دردسرساز در مچ پا او را به فکر فرو برد که ممکن است دوباره بازگردد، قلب قابل توجهی داشت.

اگرچه تا حدی به شوخی، Mageean اغلب کایرنان را برای اولین بار معرفی او به توماس، که همچنین بخشی از گروه آموزشی UCD آنها در آن زمان بود، اعتبار می‌داد.

در نهایت، امیدهای Mageean برای انتقال موفقیت خود در رم به صحنه المپیک در آستانه صعود 1500 متری او در پاریس از بین رفت. در آن موقعیت، او مجبور شد پس از مبارزه با آسیب دیدگی تاندون آشیل در دو هفته قبل، تصمیم شکنجه‌آمیز کناره‌گیری را بگیرد.

یک ماه بعد، مگی در لندن تحت عمل جراحی قرار گرفت، 12 سال پس از آن که او به همان عمل جراحی روی دیگر تاندون آشیل خود نیاز داشت. هر دوی آنها به طور بالقوه آسیب‌های پایان‌بخشی به دوران حرفه‌ای خود داشتند، اما مگیان، به‌طور مشخص، ناامید بود، در این باور که به موقع برای بازی‌های المپیک لس‌آنجلس در سال 2028 به مسابقه برمی‌گردد، تزلزل‌ناپذیر بود.