در اتحادیه اروپا کیست؟ وضعیت اتحادیه از طریق 27 رهبر آن

اتریش

کریستین استوکر، صدراعظم

ائتلاف سه حزبی محافظه‌کار با سوسیال دموکرات‌ها و لیبرال‌ها که کمتر از اسلافش پرزرق و برق‌تر است، نسبت به اتحاد قبلی حزبش با حزب راست افراطی آزادی (FPÖ) عناوین کمتری را ایجاد کرده است.

اما خطرات سیاسی همچنان وجود دارد: رکود اقتصادی، افزایش بیکاری و بودجه محدود، کاهش هزینه ها و افزایش مالیات کسب و کار را مجبور کرده است تا محدودیت های کسری یورو را برآورده کند.

بلژیک

بارت دی وور، نخست وزیر

اولین نخست‌وزیر فلاندری بلژیک در سال 2025 به قدرت رسید. با این حال، بی‌ثباتی سیاسی که در سال‌های اخیر بلژیک را گرفتار کرده بود، در این ماه هنگامی که دی وور به دلیل شکست ائتلاف چپ-راست خود در موافقت با اقدامات ریاضتی استعفا داد، بازگشت. فیلیپ پادشاه بلژیک به دی وور تا دوشنبه آینده فرصت داده است تا دولت خود را نجات دهد که در غیر این صورت کشور در بحران دیگری فرو خواهد رفت. دی وور از اجلاس دوبلین پرش کرد.

بلغارستان

رومن رادف، نخست وزیر

رئیس جمهور کشورش تا ژانویه امسال استعفا داد تا یک حزب سیاسی چپ میانه جدید به نام بلغارستان مترقی را تشکیل دهد. این کشور در ماه آوریل در انتخابات پارلمانی پیروز شد و پنج سال بن بست سیاسی در بلغارستان را پس از یک سری آرای مکرر بی نتیجه شکست.

رادف توسط منتقدانش متهم می شود که نسبت به روسیه و ولادیمیر پوتین بسیار نرم بوده است. نخست‌وزیر بلغارستان باید این خط را با عضویت کشورش در ائتلاف نظامی ناتو متعادل کند و همه این‌ها در عین حال احیای رشد اقتصادی غرق در فساد و با اعتراضات مردمی به بودجه آن باشد.

کرواسی

آندری پلنکوویچ، نخست وزیر

پلنکوویچ که به عنوان چراغی برای ثبات سیاسی در اروپا دیده می شود، طولانی ترین رهبر کرواسی پس از جنگ است. او پس از کمی بیش از یک دهه اداره کشورش، در حال حاضر رهبر اتحادیه اروپا با طولانی ترین دوره بدون شکست در قدرت است. پلنکوویچ طرفدار اتحادیه اروپا اغلب با زوران میلانوویچ رئیس جمهور پوپولیست کشورش درگیر می شود. در این میان کرواسی از نظر اقتصادی مقاوم است، اما با کمبود شدید مسکن و نیروی کار.

قبرس

نیکوس کریستودولیدس، رئیس جمهور

افزایش جنبش‌های پوپولیستی چپ و راست در انتخابات پارلمانی ماه مه، پایگاه قدرت رهبر طرفدار اتحادیه اروپا، کریستودولیدس را تضعیف کرد. از زمان پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری به عنوان یک فرد مستقل در سال 2023، او برای یکپارچگی بیشتر اروپایی فشار آورده است و می خواهد قبرس را وارد منطقه شینگن این بلوک کند. او مواضع سختگیرانه ای در قبال ترکیه اتخاذ کرده است و در عین حال برای اتحاد مجدد جزیره تقسیم شده خود در مدیترانه تلاش می کند. در همین حال، قبرس از یک اقتصاد پررونق برخوردار است.

چک

آندری بابیش، نخست وزیر

یک میلیاردر کشاورزی که به عنوان نسخه چکی دونالد ترامپ شناخته می شود. او در دومین دوره رهبری دولت کشورش است، یک ائتلاف راست گرای پوپولیستی و اروپا شکاک که یک سال پیش قدرت را به دست آورد. بابیش حمایت دولتش از اوکراین را قطع کرده و بر سر سیاست های زیست محیطی با بروکسل درگیر شده است. چک از نظر اقتصادی با ثبات است اما مانند بسیاری از شرکای بلوک خود با بحران هزینه زندگی دست و پنجه نرم می کند.

دانمارک

مته فردریکسن، نخست وزیر

رهبر دانمارک به دلیل ایستادگی در برابر ترامپ بر سر گرینلند به طور گسترده مورد تحسین قرار گرفت و او تلاش کرد با برگزاری یک انتخابات زودهنگام از افزایش نظرسنجی ها در ماه مارس استفاده کند. با این حال، نتیجه مجلس معلق بود. فردریکسن پس از دو ماه مذاکره یک ائتلاف جدید و شکننده چپ میانه را تشکیل داد. ائتلاف‌های او ممکن است به خاطر مهارت‌های دیپلماسی خود مورد تحسین قرار گرفته باشند، اما رأی‌دهندگان دانمارکی همچنان از مسائل مربوط به هزینه‌های زندگی عصبانی هستند. شیب ضد مهاجرت فردریکسن باعث بیگانه شدن برخی از جناح چپ شد، در حالی که نتوانست جناح راست را راضی کند.

استونی

کریستن مایکل، نخست وزیر

رهبر حزب اصلاحات در موقعیت آسیب پذیری قرار دارد و به انتخابات پارلمانی مارس آینده می رود. ائتلاف اقلیت او تحت فشار زیادی قرار دارد زیرا استونی از رکود اقتصادی چند ساله خارج می شود، در حالی که این کشور در برابر تهدیدات پوتین در منطقه در حالت آماده باش قرار دارد. میکال همان موضع جنگ طلبانه خود را در قبال روسیه ادامه داده است که سلف او کاجا کالاس، اکنون مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، داشت.

فنلاند

پتری اورپو، نخست وزیر

این کشور اسکاندیناوی با روسیه 1340 کیلومتر مرز زمینی مشترک دارد و نگرانی‌های امنیتی باعث شد که پس از حمله به اوکراین به ناتو بپیوندد. با این حال، مانند میکال استونی، اورپو نیز در موقعیت آسیب‌پذیری قرار دارد و به انتخابات بهار آینده می‌رود، زیرا رای‌دهندگان فنلاندی با اثرات طاقت‌فرسا سال‌ها ریاضت اقتصادی و بیکاری بالا دست و پنجه نرم می‌کنند. فرانسه

امانوئل مکرون، رئیس جمهور

رئیس جمهور فرانسه آخرین ماه های دوره ریاست جمهوری خود را سپری می کند. در سطح بین المللی، او به عنوان یک دولتمرد برجسته، دینام اتحادیه اروپا، و محرک جامعه سیاسی اروپا (EPC) شناخته می شود که این هفته نشستی را در دوبلین برگزار کرد. در داخل کشور، تصویر بسیار متفاوت است: فرانسه بیش از هر زمان دیگری بدهکار است، رشد همچنان گریزان است و اعتراضات خشمگین خیابانی گسترده در رد مکرون متحد شده اند. در یک انتخابات بهاری، به نظر می‌رسد که مردم می‌خواهند میدان مرکزی را که ماکرون نمایندگی می‌کند رد کنند و به سمت چپ یا راست حرکت کنند.

آلمان

فردریش مرز، صدراعظم

آلمان ممکن است از هفت سال رشد ناچیز بیرون بیاید، اما مسائل امنیتی و انرژی پایدار، پایگاه متزلزل تولید را تحت فشار قرار داده است. مرز که از نظر تاریخی نامحبوب است، ریاست یک ائتلاف بدخلق را بر عهده دارد و در تلاش برای حل چالش‌های زیرساختی موروثی و در عین حال افزایش هزینه‌های نظامی است. پشتیبانان CDU خود او عصبانی هستند زیرا AfD راست افراطی با هفت امتیاز برتری در نظرسنجی ها باز شده است.

یونان

کیریاکوس میتسوتاکیس، نخست وزیر

میتسوتاکیس که تقریبا در تمام هفت سال گذشته دولت کشورش را اداره کرده است، در نشست دوبلین بر سر توافقنامه دریایی بحث برانگیز بین لیبی و ترکیه، شریک همیشگی یونان، پرچم قرمز را برافراشت. میتسوتاکیس استدلال می کند که قرارداد دریایی به حاکمیت جزایر یونان احترام نمی گذارد. او در موقعیتی قوی برای ورود به انتخابات پارلمانی تابستان آینده قرار دارد، زیرا اقتصاد یونان در حالت رشد قرار دارد در حالی که اپوزیسیون متلاشی شده است.

مجارستان

پیتر ماگیار، نخست وزیر

سرسخت سابق حزب فیدز، ویکتور اوربان، رهبر سابق مجارستان را در انتخابات ماه مه برکنار کرد. بلوک جدید تیسای مجارستان به اکثریت قانون اساسی رسید و بلافاصله شروع به احیای روابط با بروکسل و برچیدن سیستمی که در اطراف اوربان ساخته شده بود را آغاز کرد. با این حال، او باید با افزایش کسری بودجه بدون از دست دادن رأی دهندگان مجارستانی از طریق ریاضت مقابله کند.

ایرلند

مایکل مارتین، Taoiseach

مارتین که پس از ایمون د والرا، طولانی ترین رهبر فیانا فایل است، در دومین و برخی معتقدند آخرین دوره خود به عنوان Taoiseach است.

او قرار است طی 12 ماه، بر اساس ترتیبات چرخشی احزاب ائتلاف، نقش خود را با سایمون هریس، رهبر فاین گیل، عوض کند، اما انتظار می‌رود که نارضایتی‌ها در مورد رهبری مارتین قبل از آن، پس از پایان ریاست این ایالت در اتحادیه اروپا، دوباره ظاهر شود. او رهبری دولتی مملو از پول نقد از شرکت های چندملیتی خارجی را بر عهده دارد که در آن خدمات عمومی با این وجود تحت فشار هستند. او تحت فشار برخی از اعضای حزب است که معتقدند او در مورد وحدت ایرلند بیش از حد محتاط است، در حالی که دیگران فکر می کنند سبک رهبری او مستبدانه است.

ایتالیا

جورجیا ملونی، نخست وزیر

جورجیا ملونی، رئیس دولت راستگرای ایتالیا از سال 2022، ریشه‌های رادیکال را کنار گذاشت تا به یک بازیکن تیمی در بروکسل تبدیل شود و در عین حال یک برنامه محرک اتحادیه اروپا را در داخل کشور توزیع کند. با این حال، ایتالیا همچنان با رکود اقتصادی، پیری جمعیت و فرار مغزها دست و پنجه نرم می‌کرد و ملونی اکنون با خشم نسبت به هزینه‌های زندگی و چالشی از سمت راست در حالی که برای انتخابات 2027 پیش می‌رود، مواجه است.

لتونی

آندریس کولبرگ، نخست وزیر

کولبرگ های طرفدار غرب در ماه مه نخست وزیری را به دست گرفتند و پس از انتخابات پارلمانی ماه گذشته، حزب فهرست متحد او در موقعیتی فرمانده برای ادامه رهبری دولت قرار دارد. مذاکرات ائتلاف ادامه دارد و مخالفان پوپولیست و طرفدار روسیه کولسبرگ را در سردی دور نگه می دارد. نگرانی‌های امنیتی مانند حملات مکرر هواپیماهای بدون سرنشین روسیه، سطح اضطراب را در میان شهروندان این کشور بالتیک افزایش داده است.

لیتوانی

مینداوگاس سینکویچیوس، نخست وزیر

رهبر نسبتا جوان لیتوانیایی، 42 ساله، شهردار سابق شهرداری، پس از استعفای اینگا روگینینه در جریان تحولات ائتلافی، محکومیت جنایی سال 2024 و ممنوعیت بعدی مناصب دولتی را لغو کرد تا در ژوئیه نخست وزیری کند. او عناصر راستگرای تندرو را از دولت لیتوانی پاکسازی کرد اما با نگرانی فزاینده رای دهندگان در مورد محدودیت های مالی و نگرانی های امنیتی مواجه است.

لوکزامبورگ

لوک فریدن، نخست وزیر

موقعیت سیاسی این وکیل شهری که در هاروارد تحصیل کرده است، با اکثریت راحت پارلمانی و برگزاری انتخابات تا سال 2028، نسبتا پایدار است. با این حال، محبوبیت سیاسی شخصی فریدن از زمان روی کار آمدن او در سال 2023 به طور پیوسته کاهش یافته است.

مالت

رابرت آبلا، نخست وزیر

پسر جورج آبلا، رئیس جمهور سابق، حزب کارگر خود را به چهارمین پیروزی تاریخی در انتخابات سراسری در ماه می رهبری کرد. در همین حال، اقتصاد مالت از طریق رشد گردشگری، بازی و فناوری در حال رونق است. آبلا، که درست قبل از همه‌گیری کووید، رهبری را بر عهده گرفت، هنوز باید با نگرانی عمومی در مورد زیرساخت‌های شکسته و تنگناهای اقتصادی مقابله کند.

هلند

راب جتن، نخست وزیر

دولت هلند پس از کمتر از یک سال روی کار آمدن، پس از پیوستن همکاران میانه‌روی جتن به اپوزیسیون چپ‌گرا برای رأی دادن به مالیات بر ثروت که خشم احزاب راست در ائتلاف موجود را برانگیخت، در آستانه است. جوان‌ترین و اولین نخست‌وزیر علنا ​​همجنس‌گرای هلند از نشست سران در دوبلین صرفنظر کرد تا بتواند دولت خود را نجات دهد و از برگزاری انتخاباتی دیگر جلوگیری کند. لهستان

دونالد تاسک، نخست وزیر

اقتصاد سپر لهستان، با رشد 3.5 درصدی، یک گفتمان عمومی قطبی شده را اصلاح نکرده است، زیرا تیراندازی جمعی اخیر در کراکوف، روسیه تهاجمی و احساس ضد اوکراینی فزاینده، بار بیشتری را تحت فشار قرار داده است. تلاش تاسک برای بازگرداندن حاکمیت قانون در دادگاه‌ها، نبرد انتخاباتی شرورانه را در سال آینده علیه یک ائتلاف ملی محافظه‌کار-راست افراطی تضمین می‌کند.

پرتغال

لوئیس مونته نگرو، نخست وزیر

طوفانی که این هفته لیسبون را درنوردید و نشست وب را متوقف کرد، در حال حاضر در سیاست ملی پرتغال منعکس شده است، جایی که دولت اقلیت مونته نگرو در مواجهه با اعتراضات اجاره بها و تورم افسارگسیخته قیمت انرژی در تلاش برای تصویب بودجه است. خدمات عمومی متشنج و بحران شدید مسکن رای دهندگان را آزار می دهد، در حالی که چگا، اپوزیسیون راست راست، در بال ها منتظر است و آماده سرمایه گذاری است.

رومانی

لوکا نیکولسکو، نخست وزیر

این دیپلمات و روزنامه‌نگار سابق در ماه اکتبر توسط رئیس‌جمهور رومانی برای شکستن ماه‌ها بن‌بست سیاسی پس از اینکه سه نامزد قبلی برای پست نخست‌وزیر نتوانستند حمایت کافی پارلمانی را به دست آورند، به خدمت گرفته شد. در همین حال، رومانی زیر وزن مرده یک اقتصاد رو به مرگ و یکی از بزرگترین کسری بودجه در اروپا دست و پنجه نرم می کند. نیکولسکو تکنوکرات کارهای زیادی برای انجام دادن دارد.

اسلواکی

رابرت فیکو، نخست وزیر

فیکو که از منتقدان جدی کمک به اوکراین بود، سال گذشته از شرکت در وام 90 میلیارد یورویی اتحادیه اروپا برای این کشور خودداری کرد. دولت او از جنجال های متعددی از جمله اصلاحات قضایی و محدودیت های رسانه ای جان سالم به در برده است. این کشور با رشد ضعیف و فشار برای ترمیم بودجه عمومی مواجه است که منجر به اقدامات ریاضتی نامطلوب می شود.

اسلوونی

یانز جانشا، نخست وزیر

انتصاب یانز جانشا به عنوان نخست‌وزیر در اوایل سال جاری که از تحسین‌کنندگان دیرینه دونالد ترامپ بود، به این معنی بود که پوپولیسم جناح راست جایگاه جدیدی در اروپا پیدا کرد. روزی که او به قدرت رسید، اسرائیل اعلام کرد که سفارت خود را در این کشور کوچک اروپای مرکزی باز خواهد کرد. اقتصاد اسلوونی بر اساس استانداردهای اروپایی سالم است، اما رای دهندگان نسبت به مراقبت های بهداشتی و کمبود مسکن بی تاب هستند.

اسپانیا

پدرو سانچز، نخست وزیر

پدرو سانچز یک بازمانده سیاسی که تقریبا یک دهه حکومت چپ میانه را در اسپانیا حفظ کرد، زیرا اروپا به راست تغییر کرده است، پدرو سانچز برای یک دوره دیگر در انتخابات 21 نوامبر مبارزه می کند. اسپانیا از نظر اقتصادی بهتر از بقیه کشورهای اتحادیه اروپا عمل می کند، اما نظرسنجی ها ضعیف است. خشم عمومی از افزایش هزینه های مسکن، بحران مرزی سئوتا، دو فاجعه قطار و رسوایی های فساد ادامه دار ممکن است منجر به قدرت گرفتن یک دولت محافظه کار با حمایت جناح راست رادیکال شود.

سوئد

اولف کریسترسون، نخست وزیر

کریسترسسون در بحبوحه بن بست ادامه مذاکرات ائتلافی سوئد، یک رهبر موقت است. پس از مقابله با خشونت باندها و معکوس کردن سیاست مهاجرت، حزب او در انتخابات سپتامبر شکست خورد. دو ماه بعد، بن بست در اتحاد پیروزمند چپ میانه، امیدهای او را برای یک دوره دوم با حمایت میانه روها و در اقدامی تابوشکن، احزاب راست افراطی افزایش داد.