در «السینور»، بیلی پایپر «آشوب زیبا» را با اندرو اسکات پیدا کرد - و یک فصل شغلی جدید

در جشنواره فیلم SCAD Savannah، درست قبل از تعطیلات آخر هفته هالووین، بیلی پایپر یک کلاس مستر کلاسی برای دانشجویان برگزار کرد. او روز بعد از کتابخانه‌ای آرام در مرکز شهر جنوبی می‌گوید: «اصولا من فقط در مورد بازیگر بودن صحبت می‌کردم - امیدوارم برخی از آن مفید بوده باشد، مطمئن نیستم. او می‌گوید: «طرح سؤالات آنها بسیار روشن‌فکر بود و به نوعی جلوتر از سال‌هایشان بود. همه آن‌ها با کتاب‌های پوست خال کوچک یادداشت‌برداری می‌کردند. من فقط انتظار چنین چیزی را نداشتم.»

او دلیل کمی برای این کار خواهد داشت. علیرغم چندین دهه فعالیت در این تجارت، علیرغم برنده شدن جایزه اولیویه و پنج نامزدی بفتا، این بومی انگلیسی قبلا واقعا در مدار جشنواره فیلم سفر نکرده است. او به عنوان برنده جایزه اسکار، السینور، به شهر آمد و جایزه مارکی را به خاطر نوبت پرشور خود به عنوان پتسی پولاک، مدیر انتخاب بازیگر واقعی، دریافت کرد. داستان‌های مرتبط فیلم‌ها گلدن گلوب: «بچه باشگاه» به‌عنوان فیلم درام (انحصاری) فیلم جشنواره فیلم سانتا باربارا ارسال شد: ایند ناوارت، جعفر جکسون از میان هشت نفری که برای جوایز Virtuoso انتخاب شدند

در گذراندن وقت با بچه‌ها قبل از شروع جشن، به او فکر کرد: «در واقع فکر می‌کردم: «خدایا، کارهای واقعا بزرگی انجام داده‌ام.»

او امروز با موهای قهوه‌ای تیره، با بلوند برجسته السینور و دیگر نقش‌های برجسته‌اش در صفحه نمایش، و تبلتی که گهگاه برای فیلم‌های مرجعی که اخیرا دیده یا قصد تماشای آن را دارد، باز می‌کند. او درباره دویدن در حمایت از السینور می‌گوید: «این واقعا دوباره من را در مورد فیلم‌های مستقل عصبانی کرد. (فیلم در تلوراید پخش شد، جایی که ستاره اندرو اسکات به عنوان بهترین بازیگر نقش اول مرد ظاهر شد و از آن زمان در سراسر جهان بازی کرده است.) «احساس می‌کردم که همه چیز مرده است، اما نمرده بود.

من فقط نسبت به تمام فیلم هایی که می بینم احساس ناراحتی می کنم."

پایپر یک بازیگر به شدت آفتاب پرست که از بزرگ شدن نمی ترسد، هرگز بزرگترین ردپایی را در فضای فیلم نداشته است. او می‌گوید: «اغلب فیلم‌هایی که می‌خوانم برای زنان چندان خوب نبودند. ممکن است در نقطه عطفی باشیم. در حال حاضر، او اولین نامزدی جایزه فیلم مستقل بریتانیا را برای السینور دریافت کرده است، و در یک بخش مکمل در کنار چهره‌های بازگشتی مانند کلر فوی و تام کورتنی رقابت می‌کند.

این مرد 44 ساله پس از شروع به کار به عنوان یک ستاره پاپ نوجوان، همیشه بهترین کارها را دنبال کرده است. او با سریال‌های برجسته‌ای مانند Doctor Who و Secret Diary of a Callgirl نام خود را بر روی صفحه نمایش داد و سپس به عنوان بازیگر اصلی صحنه در تولیدات The Effect و Yerma وست اند. برای احیای اخیر فیلم کلاسیک فدریکو گارسیا لورکا، او تنها بازیگری است که برنده هر جایزه رسمی بهترین بازیگر زن در حال حاضر برای یک اجرای تئاتر در بریتانیا شده است.

او دوباره در سریال من از سوزی متنفرم از HBO Max شگفت‌زده شد، یک حمله وحشت درخشان از یک کمدی تاریک درباره یک هنرپیشه نسبتا مشهور که وقتی عکس‌های برهنه تلفنش در اینترنت به بیرون درز کرد، دچار آشفتگی شد.

به هر دلیلی، این پروژه‌ها به همان اندازه در ایالات متحده با قدرت اجرا نشدند. در واقع، پایپر به همراه لوسی پربل، نمایشنامه‌نویس افکت، «من از سوزی متنفرم» را خلق کرد، و این سریال درست بعد از سریال‌های ستاره‌ای دیگر از زنان بریتانیایی مثل «فلی‌بگ» از فیبی والر-بریج و «می‌توانم تو را نابود کنم» اثر مایلا کول پخش شد. مطمئن باشید، اجرای نامزد جایزه بفتا پایپر به همان اندازه وحشیانه - و آشکارکننده - است که همسالانش در آن بازی های برنده امی ارائه کردند.

حداقل برای تعداد زیادی از مخاطبان آمریکایی، سوزی یک جواهر مخفی است که منتظر کشف شدن است. پایپر در آن منطقه راحت به نظر می رسد.

السینور آخرین بازی دلخراش و الهام‌بخش ایان چارلسون، بازیگر همجنس‌بازی که به‌خاطر نقش اصلی‌اش در ارابه‌های آتش شناخته شده بود را نمایش می‌دهد. چارلسون مدت کوتاهی پس از تشخیص ابتلا به ایدز تصمیم گرفت در تئاتر ملی در حالی که برای زندگی خود می جنگید در نقش هملت بازی کند - و به نوعی آن را به پایان رساند. نوبت اسکات به‌عنوان بزرگ فقید بر فیلم مسلط است، اما پایپر به قلب یواشکی آن تبدیل می‌شود. پتسی، بهترین دوست چارلسون، به عنوان مراقب او و به عنوان یک لنگر در خانواده منتخب سرکش ظاهر می شود.

پایپر می‌گوید: «رابطه آن‌ها هرج و مرج زیبایی بود. آنها به سختی شرکت کردند. او شخصیت بزرگی در زندگی دخترش بود. او یک مادر مجرد بود که در یک صنعت تحت سلطه مردان کار می کرد. وقتی نوبت به انتخاب بحث‌برانگیز چارلسون برای بازی در نقش هملت رسید - دکتر او که اولیویا کولمن به تصویر می‌کشید، در ابتدا قاطعانه با آن مخالف بود - پتسی به سادگی متوجه شد. پایپر هم همینطور. پایپر می‌گوید: «این کاملا منطقی است که بخواهید یکی از، اگر نگوییم چالش‌برانگیزترین نقش‌ها را در آسیب‌پذیرترین نقطه زندگی‌تان، در حالی که به مرگ نزدیک می‌شوید، بازی کنید». پتسی این را در مورد او فهمید.

من این را در مورد کاری که او انتخاب کرد نیز درک می کنم. صادقانه بگویم، فکر می‌کنم بسیاری از بازیگران آن را درک می‌کنند.»

بدون شک السینور اشک آور است، اما مملو از شادی است. پایپر با تجسم پر زرق و برق و مغرور خود از یک نیروگاه قدیمی کسب و کار نمایشی، نشاط زیادی به ارمغان می آورد. او به وضوح یک توپ در اختیار دارد. پایپر می‌گوید: «من واقعا دلم برای افرادی مانند پتسی در صنعت ما تنگ شده است - شخصیت‌های بزرگ‌تر از زندگی - زیرا همه چیز بسیار جدی است و اکنون پولی وجود ندارد. بیرون کشیدن از شخصیت‌هایی که در اوایل کارم می‌شناختم سرگرم‌کننده بود. مامورانی بودند که از پارچه‌ای متفاوت بریده شده بودند.

همه چیز خیلی مهربان نبود، اما شبیه هرکسی بود که با آن بزرگ شده بودم - زرق و برق، درام، تغییر سریع لحن و خلق و خوی.

شیمی او با اسکات غیرقابل انکار است. این دو کهنه‌کار صحنه تئاتر لندن قبلا روی نمایش تحسین‌شده کاترین به نام بردی اثر لنا دانهام با هم کار کرده‌اند، که شامل صحنه‌ای از تولد برای قرن‌ها می‌شود. اسکات نیز مانند پایپر در خانه بسیار تزئین شده است، اما همبازی مکرر او او را به طور غیرمعمولی بازیگوش می یابد.

پایپر درباره اسکات می‌گوید: "با این مهارت، شما از کسی انتظار دارید که کمی دیونه باشد، اما از راه دور دیک نیست - او خونگرم است، سخاوتمند است، او غیررسمی است. کار عادی به نظر می رسد." البته او آن را جدی می‌گیرد - او می‌داند چه می‌خواهد و می‌داند چه چیزی دوست دارد - اما این تنها چیزی نیست که در زندگی او اتفاق می‌افتد، که به نظر من سالم است.

پایپر می تواند ارتباط برقرار کند. او مادر سه فرزند است و برای جدایی شخصی و حرفه ای ارزش قائل است. او می‌گوید: «من کارم را انجام می‌دهم، سپس به خانه می‌روم و پدر و مادر می‌شوم - و بنابراین هیچ پردازش واقعی از کاری که در روز انجام داده‌ام وجود ندارد، که اغلب واقعا هیجان‌انگیز و نادر است و از زمانی که کودک بودم می‌خواستم انجام دهم. به عنوان مثال، شغلی را که او به تازگی از آن بازگشته است، در نظر بگیرید: چهارشنبه فصل سوم. پایپر در تیم برتون بزرگ شد و اکنون توسط طراحی های منحصر به فرد او و تیمش احاطه شده بود. او باید در مقابل افرادی مانند وینونا رایدر عمل کند. و او به مدت نه ماه رفته بود، مدت بسیار طولانی.

خیلی طولانی، شاید.

او می‌گوید: «از زمان Doctor Who تا به حال روی یک فیلمبرداری 9 ماهه کار نکرده‌ام و به دلیلی آن سریال را ترک کردم. "قدردانی وجود دارد، اما همچنین بدون هزینه نیست." اکنون، البته، او حتی دورتر است، در جنوب آمریکا: "من خیلی دوری می کنم. احساس وحشتناکی و همچنین هیجان زده دارم."

برخی از تماشاگران اضطراب وسواس کنترلی و هولناک تور-دی-نیروی من از سوزی را متنفرم پایپر به عنوان تفسیری نازک در مورد مبارزات او به عنوان یک هنرمند در انظار عمومی می خوانند. (آغاز حرفه سوزی تا حدی شبیه پایپر بود.) البته نمایش تخیلی بود، اما اجرای غم انگیز پایپر از جایی واقعی نشات گرفت.

پایپر اکنون می‌گوید: «بازی کردن واقعا سرگرم‌کننده است، اما این راهی برای زندگی کردن نیست.»

درس مقداری یادگیری نیاز داشت. پایپر می‌گوید: «من به چیزهایی فراتر از خوب بودن نیاز دارم تا آن را جدی بگیرم، خودم را جدی بگیرم – این واقعا به هیچ کس ربطی ندارد، بلکه به سطوح دیوانه‌کننده‌ای از موفقیت ربطی دارد. "این ناکارآمد است. من از کودکی چنین بودم." او معتقد بود که کار باید دردناک باشد، که باید همه چیز را از او بگیرد. او یرما را که از سال 2016 تا 2018 در لندن و نیویورک به سرپرستی سایمون استون - که اتفاقا کارگردان السینور است - اجرا کرد را به عنوان راه‌گشای راه جدیدی در این زمینه می‌داند.

پایپر می‌گوید: «سایمون به‌طور کامل حرفه‌ام را برای من تغییر داد - نگاه من به بازیگری را کاملا تغییر داد. این چیز خوبی است که در حرفه ای که برای مدت طولانی ادامه داشته باشد، کار کردن ناگهانی با کسی که کتاب قوانین را به طور کامل پاره می کند، خوب است.

آجر به آجر، پایپر در حال ساخت یک فصل جدید هیجان انگیز در این تجربه است. السینور ثابت کرده است که مناسب است. نه فقط به عنوان یک فیلم پرستیژ جوایز که به او یک نقش مکمل را ارائه می دهد - همچنین به این شکل که او را در فضاهایی که قبلا حتی فکرش را هم نمی کرد استقبال می کند. هدف اصلی او در این فصل جوایز؟ برای معاشرت با کلاب کید، نویسنده، کارگردان، ستاره جردن فرستمن. او با اشاره به متا کمدی گرافیکی سباستین سیلوا که Firstman در آن نقش اصلی خود را بازی می کرد، می گوید: "من حدود پنج بار Rotting in the Sun را تماشا کردم. خیلی خنده دار و رایگان است."

حالا من فقط می‌خواهم بهترین همسر او باشم.»

او فیلمی نوشته است که از آن به عنوان "ترسناک عاشقانه" یاد می کند که قصد دارد آن را کارگردانی کند. (اولین فیلم او، Rare Beasts، در سال 2019 در ونیز به نمایش درآمد.) او می‌داند که بیرون آمدن از زمین دشوار خواهد بود. اما او از آنچه که می بیند الهام گرفته است. او می‌گوید: «این واقعا مفید است که وارد روند تلاش برای ساختن فیلمی شوم که ممکن است هرگز اتفاق نیفتد، شاید هرگز نور روز را نبیند - این به اشتیاق من انرژی داد.

همین امر در مورد دانش آموزانی که او بعدازظهر قبل را با آنها گذراند.

پایپر می‌گوید: «اگرچه ما در این روز و عصر سخت زندگی می‌کنیم، حتی با وجود اینکه ممکن است از نظر انتخاب شغل احساس خطر و ترس بیشتری داشته باشیم، آنها همچنان می‌خواهند این کار را دنبال کنند. "هنوز این اشتها برای هنر وجود دارد. من آن را بسیار تکان دهنده می دانم."

Elsinore در اکران محدود سینماهای آمریکای شمالی در 20 نوامبر اکران می شود.