در اینجا اعداد خیره کننده پشت استقرار 321 روزه Abraham Lincoln Carrier Strike Group آمده است.

ناو هواپیمابر یو اس اس آبراهام لینکلن این هفته به خانه بازگشت. عکس نیروی دریایی ایالات متحده توسط متخصص ارتباطات جمعی کلاس 3 Aaron J. Rolle یو اس اس آبراهام لینکلن از یک استقرار رزمی چالش برانگیز بازگشته است.

بال هوایی آن هزاران ماموریت جنگی را انجام داد و بیش از یک میلیون پوند مهمات پرتاب کرد.

نیروی دریایی می گوید این استقرار در حال شکل دادن به عملیات آینده ناو هواپیمابر است. ناو هواپیمابر یو اس اس آبراهام لینکلن نیروی دریایی آمریکا این هفته پس از یک استقرار جنگی طولانی و دشوار به کشور بازگشت. اعداد به اشتراک گذاشته شده توسط خدمات دریایی برای آن استقرار خیره کننده است.

این کشتی جنگی در نوامبر 2025 بندر اصلی خود را در سن دیگو ترک کرد و به مدت 321 روز مستقر شد که شامل 286 روز متوالی در دریا بدون تماس با بندر بود. استقرار طولانی مدت، که توسط عملیات حماسه خشم که جنگ ایران را آغاز کرد، تمدید شد، یک رکورد امروزی را ثبت کرد.

با شروع خصومت ها در پایان فوریه، گروه ضربتی حامل آبراهام لینکلن نقش اصلی را در مبارزه ایفا کرد.

هواپیمای حامل ایر وینگ 9 متعلق به گروه حمله ناو - یک نیروی هوانوردی دریایی متشکل از 9 اسکادران از F/A-18E/F Super Hornets، F-35C Lightning II Joint Strike Fighters و EA-18G Growler، در میان سایر دارایی ها، تقریبا در طول عملیات 400 روزه پرواز کرد.

در طول استقرار چند ماهه، 14037 سورتی هواپیما را انجام داد و 31460 ساعت پرواز به جلو را جمع آوری کرد. نیروی دریایی گفت که تخمین زده می شود 20.5 میلیون گالن سوخت هوانوردی، عملیات بال هوایی را فعال کرد.

در طول عملیات Epic Fury، ترکیبی از هواپیماهای نسل چهارم و پنجم بال هوایی ناو هواپیمابر 1499 مهمات دقیق را پرتاب کرد که بیش از 1.37 میلیون پوند مهمات را بر روی اهداف اولویت دار مانند سایت های موشکی، تأسیسات تولید دفاعی، زیرساخت های نظامی و توانمندی های دریایی ایران پرتاب کرد. دارایی های هوایی نیز گروه ضربت را در برابر اقدامات دشمن محافظت می کرد.

نیروی دریایی گفت که بال هوایی با ترکیبی از جت های جنگنده رادارگریز و هواپیماهای اسب کار، به طور موثری به حریم هوایی مورد بحث نفوذ کرده و مفهوم "بال هوایی آینده" را در یک سناریوی جنگی در دنیای واقعی به نمایش گذاشته است. از جمله دارایی‌های هوایی مستقر در کریر ایر وینگ 9، جنگنده‌های F-35C Lightning II Joint Strike Fighters، جت‌های رادارگریز نسل پنجم بودند. عکس نیروی دریایی ایالات متحده توسط متخصص ارتباطات جمعی کلاس 3 فرشته کمپبل پس از آتش‌بس آوریل و پایان یافتن Epic Fury، Carrier Strike Group 3 از محاصره نیروی دریایی پشتیبانی کرد.

زمانی که ایران شروع به هدف قرار دادن کشتی های تجاری کرد، این گروه در حملات به دفاع ساحلی و سایت های موشکی ایران شرکت کرد. قبل از اینکه سرانجام به خانه برود، از محاصره دوم پشتیبانی کرد. لینکلن در طول دوره استقرار خود، بیش از 93000 مایل دریایی را طی کرد که توسط 72 بار در دریا پشتیبانی می شد.

برای اقدامات خود در طول استقرار، گروه ضربتی نشان واحد ریاست جمهوری را که یکی از بالاترین جوایز یگان ارتش است، دریافت کرد.

استقرار دشوار گروه ضربتی گسترده‌تر را که شامل سه ناوشکن موشک هدایت‌شونده نیز می‌شد، متحمل شد. گزارش‌های متعدد نشان می‌دهد که فشار لجستیکی ناشی از جنگ، وضعیت را تشدید کرده است.

Business Insider پاسخ‌های کتبی ارائه شده توسط وزیر موقت نیروی دریایی هونگ کائو در اواخر ماه گذشته به کنگره دریافت کرد که نشان می‌داد 8 اقدام به خودکشی توسط ملوانان منتسب به گروه ضربتی آبراهام لینکلن کریر. کائو گفت که چندین ملوان سعی کردند از دریا بپرند. هرچند خودکشی در کار نبود.

کائو نوشت که "مردان و زنان گروه کریر Strike THREE اراده استثنایی در شرایط سخت نشان داده اند" و تاکید کرد که "تصمیمات عملیاتی برای گسترش استقرار هرگز ساده گرفته نمی شود." وی گفت: نیروی دریایی متعهد به حفظ روحیه، سلامت و ایمنی خدمه و آمادگی کلی ناوگان است.

رهبری نیروی دریایی گفته است که از این استقرار درس می گیرد. این سرویس گفته است که برای اطمینان از خودکفایی در صورتی که لجستیک و پشتیبانی تحت فشار قرار گیرند، تجهیزات بیشتری را بارگیری می کند، کیفیت زندگی را بهبود می بخشد، و تلاش می کند ملوانان و تفنگداران دریایی را بهتر با عزیزان خود در ارتباط نگه دارد.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید