در اینجا دلیلی وجود دارد که برخی از مانیتورها دارای دو پورت USB هستند (و بهترین راه های استفاده از آنها)

پورت های USB مانیتور شما کاربردهای زیادی دارند، اما همه آنها قابلیت های یکسانی ندارند.

اگر مانیتور شما دارای چند پورت USB است که در پشت یا کنار آن قرار گرفته اند، احتمالا به جای خود نمایشگر، برای رایانه شما وجود دارند. در مانیتورهایی که این هاب USB داخلی دارند، می‌توانید صفحه کلید، ماوس، وب‌کم، فلش درایو یا لوازم جانبی دیگر را به مانیتور متصل کنید و از طریق اتصال USB با رایانه شخصی خود ارتباط برقرار کنید.

نحوه دقیق عملکرد پورت ها به مانیتور بستگی دارد. در برخی مدل‌ها، اتصال ویدئو و هاب USB جدا هستند، بنابراین می‌توانید از HDMI یا DisplayPort برای تصویر و کابل USB دیگری برای کارکرد پورت‌های USB مانیتور با رایانه خود استفاده کنید. در نمایشگرهای USB-C پشتیبانی‌شده، یک کابل می‌تواند هر دو کار را انجام دهد. می توانید یک صفحه کلید یا ماوس را به مانیتور وصل کنید، سپس مانیتور را با USB-C به لپ تاپ خود وصل کنید و آن یک کابل USB-C هم تصویر لپ تاپ را به صفحه نمایش می فرستد و هم داده های جانبی را به لپ تاپ منتقل می کند.

برخی از مانیتورها همچنین می توانند لپ تاپ را از طریق همان اتصال USB-C شارژ کنند.

یک مانیتور با هاب USB دارای دو طرف اتصال است. پورت بالادست، که داده ها را از مانیتور به رایانه شما ارسال می کند، هاب را به رایانه شخصی متصل می کند. پورت های پایین دست که داده ها را از دستگاه های متصل به هاب ارسال می کنند، جایی هستند که لوازم جانبی مانند ماوس، صفحه کلید یا درایو فلش را وصل می کنید. داده های آن دستگاه ها از طریق مانیتور می رود و سپس از طریق اتصال بالادست به رایانه می رسد.

هیچ قانونی وجود ندارد که یک مانیتور با دو پورت USB قابل مشاهده باید یک پورت بالادستی و یک پورت پایین دستی داشته باشد. برای مثال، یک مدل ممکن است دو پورت USB-A پایین‌دست و یک درگاه بالادستی USB-B جداگانه داشته باشد، در حالی که مدلی دیگر ممکن است از USB-C برای اتصال بالادست خود استفاده کند. برچسب ها یا دفترچه راهنما باید نحوه تخصیص پورت های یک مانیتور را نشان دهد.

اگر مانیتور از طریق HDMI یا DisplayPort متصل شود، به راحتی می توان از این اتصال بالادست نادیده گرفت. کابل استاندارد HDMI یا DisplayPort مسیر داده USB مورد نیاز هاب را فراهم نمی کند، بنابراین مانیتورهایی که از این اتصالات ویدیویی استفاده می کنند، برای کارکرد درگاه های پایین دست خود به کابل USB بالادستی جداگانه نیاز دارند.

هنگامی که سخت افزار از آن پشتیبانی می کند USB-C می تواند این کارها را ترکیب کند. حالت DisplayPort Alt به یک اتصال USB-C سازگار اجازه می دهد تا ویدیو را در کنار داده ها حمل کند، در حالی که USB Power Delivery می تواند شارژ لپ تاپ را اضافه کند. خود USB-C فقط کانکتور را توصیف می کند. پشتیبانی از استانداردهایی مانند USB 3.2، USB4 و USB Power Delivery بسته به دستگاه متفاوت است. این یکی از دلایلی است که تفاوت بین HDMI، USB-C و DisplayPort فراتر از آن است که کانکتور متناسب با رایانه شما باشد.

ساده ترین گزینه این است که لوازم جانبی میز دائمی را به مانیتور متصل کنید، به خصوص آنهایی که به سرعت وابسته نیستند. یک صفحه کلید، ماوس، گیرنده بی‌سیم یا وب‌کم می‌تواند به جای اشغال پورت‌های لپ‌تاپ یا دسکتاپ شما، در آنجا وصل بماند. اگر مرتبا یک لپ‌تاپ را از روی میز خود دور می‌کنید، اتصال مجدد پیوند بالادستی مانیتور، همه آن لوازم جانبی USB را به یکباره وصل می‌کند.

پورت های مانیتور نیز می توانند مکان مناسبی برای ذخیره سازی موقت باشند. دسترسی به پورت جانبی نسبت به پشت بسیاری از رایانه‌های رومیزی آسان‌تر است، بنابراین برای درایوهای فلش و درایوهای خارجی که گهگاه به آن‌ها متصل می‌شوید منطقی است. با این حال، سرعت مورد توجهی وجود دارد: پورت های پایین دست مانیتور پهنای باند اتصال USB بالادست آن را به اشتراک می گذارند. اگر این اتصال کندتر از حافظه خارجی شما باشد، هاب به گلوگاه تبدیل می شود. بنابراین، این راه حل معمولا برای انتقال سریع فایل به جای جابجایی صدها گیگابایت بهتر است.

برخی از پورت های پایین دستی می توانند دستگاه های USB را نیز شارژ کنند. اینکه آیا آنها در حالی که نمایشگر در حالت آماده به کار است به تامین برق ادامه می دهند یا خیر به مانیتور و تنظیمات آن بستگی دارد. به عنوان مثال، Dell دارای مانیتورهایی با تنظیمات «سایر شارژ USB» است که کنترل می‌کند آیا پورت‌های USB پایین‌دست در حالت آماده به کار باقی می‌مانند یا خیر.

یک مانیتور USB-C می تواند این چیدمان را مخصوصا برای استفاده از لپ تاپ مرتب کند. با مانیتور و کامپیوتر مناسب، یک کابل می تواند تصویر را به صفحه نمایش منتقل کند، لوازم جانبی USB مانیتور را به لپ تاپ وصل کند و برق لپ تاپ را تامین کند. همین رویکرد تک کابلی در برخی از مانیتورهای قابل حمل ظاهر می‌شود، جایی که کاهش تعداد کابل‌ها و آداپتورها بسیار مفید است.

یک گزینه کمتر رایج اما همچنان کاربردی، مانیتور با سوئیچ داخلی KVM (صفحه کلید، ویدئو و ماوس) است. در مدل‌های پشتیبانی‌شده، دو رایانه مانیتور، صفحه‌کلید و ماوس متصل را به اشتراک می‌گذارند، بنابراین می‌توانید بین یک لپ‌تاپ کاری و یک رایانه شخصی بدون جابجایی آن لوازم جانبی جابه‌جا شوید.

همانطور که در بالا ذکر شد، درگاه‌های USB-C با ظاهر یکسان لزوما قابلیت‌های یکسانی ندارند. یکی ممکن است از شارژ ویدیویی و لپ‌تاپ پشتیبانی کند، در حالی که دیگری برای دستگاه‌های USB پایین‌دست در نظر گرفته شده است. سرعت انتقال نیز می‌تواند متفاوت باشد، بنابراین برچسب‌های پورت و دفترچه راهنمای مانیتور نسبت به شکل کانکتور به تنهایی قابل اعتمادتر هستند.

پهنای باند می تواند محدودیت دیگری در نمایشگرهای USB-C باشد. برخی از نمایشگرها به شما امکان می دهند پهنای باند نمایشگر یا سرعت داده USB را اولویت بندی کنید، زیرا هر دو اتصال یکسان دارند. U3223QZ Dell یک مثال است: تنظیم وضوح بالای آن سرعت داده USB را به USB 2.0 کاهش می دهد، در حالی که سرعت داده بالا پهنای باند USB 3.0 را فعال می کند. در آن مدل، این تفاوت همچنین می‌تواند تعیین کند که آیا وب‌کم داخلی آن می‌تواند ویدیوهای 4K ضبط کند یا خیر. اگر یک درایو خارجی سریع یا وب‌کم با وضوح بالا به طور غیرعادی کند به نظر می‌رسد، پیکربندی USB-C آن ارزش بررسی دارد.

هاب داخلی نیز مجبور نیست همه چیز را مدیریت کند. اگر به پورت‌های بیشتر یا اتصالات خاصی نیاز دارید که مانیتور فاقد آن است (مانند اترنت یا کارت خوان SD)، یک هاب USB-C اختصاصی می‌تواند آنها را اضافه کند. برای کیبورد، ماوس، درایو فلش و سایر لوازم جانبی که قبلا روی میز شما وجود دارد، درگاه‌های USB روی مانیتور ممکن است شما را از اضافه کردن جعبه و مجموعه کابل‌های دیگر نجات دهد.