در این روز در فضا! 15 اکتبر 1997: ناسا کاوشگر کاسینی-هاگینز را در سفری 7 ساله به زحل پرتاب کرد.

در 15 اکتبر 1997، ناسا فضاپیمای کاسینی را برای ماموریت کاوش در زحل و قمرهای آن به فضا پرتاب کرد. این موشک با موشک Titan 4B از ایستگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال در فلوریدا بلند شد.

تقریبا هفت سال طول کشید تا فضاپیمای کاسینی به زحل برسد، با ورود این فضاپیما به مدار سیاره حلقه دار در سال 2004. فضاپیمای کوچکتر دیگری به نام هویگنس با کاسینی سوار شد و در سال 2005 بر روی قمر تیتان زحل فرود آمد.

کاسینی 13 سال را صرف مطالعه منظومه زحل از نزدیک کرد و این مأموریت حدود 20 سال طول کشید تا اینکه در 15 سپتامبر 2017 به یک پایان بزرگ حماسی رسید.

با کمبود سوخت، ناسا تصمیم گرفت کاسینی را مستقیما به جو زحل هدایت کند، جایی که فضاپیما نابود شد.

فضاپیمای کاسینی ناسا در 15 اکتبر 1997 از بالای موشک Titan IVB بلند شد. (اعتبار تصویر: ناسا) چرا مهم بود

مأموریت کاسینی ناسا به زحل (که کاوشگر هویگنس آژانس فضایی اروپا را به تیتان حمل کرد) یک مأموریت سیاره‌ای پرچمدار بود که تا کنون برای اولین بار به سمت سیاره حلقه‌دار پرتاب شد.

فضاپیمای 3.26 میلیارد دلاری کاسینی اولین کاوشگری بود که در سال 2004 به دور زحل می‌چرخد. حلقه‌های زحل را ساختارهای فعال و پویا، به همان اندازه پیچیده و پیچیده نشان داد که دیدن آنها زیبا هستند.

و هویگنس را به تیتان تحویل داد، سپس یک سری پروازهای تیتان را دنبال کرد که نشان داد ماه ابری می‌تواند باران هیدروکربنی مایع، رودخانه‌ها، دریاچه‌ها و دریاها داشته باشد. شاید هیجان‌انگیزترین اکتشافات شگفت‌انگیزترین آنها بودند.

کاسینی یک جریان جت شش ضلعی شکل عجیبی را کشف کرد که قطب شمال زحل را احاطه کرده بود و گرداب های طوفانی مانند عظیمی را بر فراز هر دو قطب این سیاره نشان داد. در سال 2010، کاسینی شاهد شکل گیری یک طوفان غول پیکر در نیمکره شمالی زحل بود، سپس رشد کرد و تا سال 2011 کل سیاره را در بر گرفت.

این فضاپیما همچنین توده‌های یخی آب را که از قمر زحل فوران می‌کرد، کشف کرد، که سرنخ‌های جدیدی را در اقیانوس زیرسطحی آب مایع آن قمر، همراه با رویدادهای هیدروترمال مانند آنچه در اقیانوس‌های زمین یافت می‌شود، آشکار کرد.

تصویر این هنرمند نشان می‌دهد که کاسینی در آگوست و سپتامبر 2017 یکی از پنج غواصی نهایی خود را در اتمسفر بالای زحل انجام می‌دهد. (اعتبار تصویر: NASA/JPL-Caltech) ناسا در نهایت برای محافظت از انسلادوس، تیتان و دیگر قمرهای زحل بود که کاسینی را در پایان ماموریت خود به یک شیرجه مرگ به درون زحل فرستاد. آژانس فضایی می خواست از هرگونه احتمال آلودگی در آن قمرهای بکر جلوگیری کند.

ناسا در یک مرور کلی گفت: «سفینه فضایی کاسینی ناسا و کاوشگر هویگنس آژانس فضایی اروپا، درک ما را از انواع جهان‌هایی که ممکن است حیات در آن‌ها وجود داشته باشد و هشت دلیل دیگر که این مأموریت مسیر اکتشاف سیاره‌ای را تغییر داد، گسترش دادند.

تاریخچه فضایی بیشتری می خواهید؟ بایگانی کامل داستان On This Day In Space ما را بررسی کنید و ویدیوهای On This Day In Space ما را در YouTube تماشا کنید.