در جبهه انتخابات همه چیز ساکت است: این همه عناوین فریادها کجا رفته اند؟ - نظر

ردیابی هوس های انتخاباتی احزاب در آستانه روز رای گیری 27 اکتبر برای 26 کنست کار ساده ای نیست. با تمام امکانات موجود برای تبلیغ پیام های حزبی، چه تبلیغ از پلاتفرم خود یا حمله به رقیب خود، بسیاری از تصاویر، کلیپ ها، میم ها، سخنرانی ها، و مصاحبه های انتخاباتی دیگر وجود دارد. یا حتی یک طرف ساکت. از برخی چیزها اجتناب می‌شود یا حتی سرکوب می‌شوند. نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو احتمالا در مبارزات انتخاباتی خود به اصطلاح «مسئولیت» اشاره نخواهد کرد.

از سوی دیگر، من مطمئن نیستم چیزی وجود داشته باشد که ایتامار بن گویر وزیر امنیت ملی نگوید. رسانه ها نیز ارجاعات خود به این موضوعات را خاموش می کنند، اگر نگوییم آنها را نادیده می گیرند، زیرا آنها به علت کمک نمی کنند. یکی از نمونه ها جلسات تجدید دادگاه نتانیاهو است. در ماه گذشته، یک شاهد، MK Eitan Cabel سابق، اساسا پرونده 2000 را تضعیف کرد.

در آن، نتانیاهو به اتهام تبادل لطف با یدیعوت آهارونوت به فساد جنایی متهم شده است. دادستان ها ادعا کردند که نتانیاهو مزایای نظارتی دولتی را با پوشش رسانه ای مطلوب مبادله کرده است. در ژوئن 2023، سه قاضی به طرفین گفتند که در اثبات جرم رشوه خواری "مشکلاتی" می بینند و به دادستان پیشنهاد کردند که این شمارش را پس بگیرد.

در ژوئن 2026، آنها ارزیابی قبلی خود را تکرار کردند و روشن کردند که تغییری نکرده است. یک گزارش رسانه ای وسوسه انگیز حاصل از آن محاکمه فاش شد که در نوامبر 2015، بن کاسپیت، روزنامه نگار برجسته، دشمن نتانیاهو، با بازپرس پلیس، اران کمین، ملاقات کرد. کاسپیت به طور نامنظم از همسرش خواست تا در فرودگاه، شواهد و مدارک نرتانیا را باز کند. اختلاس کشف می شد

این تحول در پوشش رسانه های اصلی وجود ندارد. در مورد اینکه چرا تحقیقات درباره یفت تومر-یروشالمی، وکیل سابق نظامی سابق، یفت تومر-یروشالمی، بدون هیچ پیگرد قانونی متوقف شده است، سکوت وجود دارد. اکنون که از خدمت اخراج شده اما همچنان مزایای مالی دریافت می کند، مرتکب افشای غیرقانونی کانال Sde Teiman شده است. ناشناخته

پس از آن، او همچنین دادگاه عالی و دیگر مقامات را در مورد منبع افشای اطلاعات گمراه کرد. ارشدترین افسر ارتش اسرائیل در سپاه دادگستری ارتش نیز مظنون به ممانعت از اجرای عدالت، کلاهبرداری، نقض امانت و سوء استفاده از مقام است. از فوریه گذشته، این پرونده به جایی نرسیده است، و ما هنوز نمی دانیم که آیا دادستان کل گالی بهاراو میارا یا افرادی در دفتر او در این موضوع دخیل بوده اند یا خیر. سومین موضوعی که بسیار بی سر و صدا پیش رفته است، Qatargate با اتصال اسناد طبقه بندی شده Bild به بیرون درز کرده است.

این موضوع حتی به عنوان یک موضوع خیانت ملی بسیار تبلیغ شد. همچنین به نظر می رسد که شایسته برخورد بی سر و صدا باشد و رسانه ها به این موضوع ارتباطی ندارند. چهره‌های سرشناس نزدیک به نتانیاهو به عنوان جنایتکاران بزرگ به مردم معرفی شدند. الی فلدشتاین، سخنگوی سابق دفتر نخست وزیری؛ سرولیک آینهورن، استراتژیست قدیمی کمپین لیکود؛ و حتی تزاچی براورمن، رئیس دفتر نتانیاهو و سفیر فعلی در بریتانیا. چرا سکوت است؟ با این همه چهره، چرا سکوت است؟ می تواند

این است که واقعا چیزی برای ایجاد سر و صدا وجود ندارد؟ یک دلیل احتمالی این است که دیوید بارنیا، رئیس سابق موساد در آوریل 2026 گفت که آسیبی به امنیت ملی اسرائیل یا مذاکرات مربوط به گروگان‌گیری حاصل از قطر گیت را شناسایی نکرده است. انتقال غیرمجاز سال 2024 یک سند بسیار محرمانه اسرائیل توسط برخی از مشاوران اطلاعاتی رای‌آهن به روزنامه آلمانی Bitanyahu نیز است. هنوز منتظر گزارش کامل سرتیپ هستیم.

تحقیقات داخلی اورن سولومون در مورد اقدامات و ناکامی‌های ارتش اسرائیل در ماه اکتبر و اتهام او مبنی بر اینکه رهبری ارشد نظامی تلاش کرده است یافته‌های انتقادی او را سرکوب کند. برای یادآوری، آن مقاله (که اتفاقا با تأیید سانسور در اسرائیل هیوم چاپ شد) نشان داد که یحیی سینوار و حماس عمدا از توافق گروگان‌گیری استفاده می‌کردند، از جمله فشارهایی که اسراییل به آنها فشار می‌داد. ضد بی بیست ها به شدت خشمگین شدند و رسانه ها با صدای بلند دسته نتانیاهو را به دستکاری افکار عمومی متهم کردند. با این حال، برت ام.

اعتراف cGurk مبنی بر اینکه "این ایده که حماس آماده بود همه گروگان ها را آزاد کند، گاو نر کامل است***"، افشای بیلد به نسبت مناسب خود است. مک گورک گفت که اسرائیل مکررا با پیشنهادات موافقت کرد در حالی که حماس در برابر آن مقاومت می کرد. در تصمیم حماس برای پیشبرد برنامه های تهاجم خود باید برجسته شود.

آیا فعالیت های آنها این ایده را تشویق می کرد که جامعه اسرائیل در حال فروپاشی است؟ چرا رسانه ها سکوت می کنند؟ سکوت وجود دارد، زیرا اصل روابط عمومی این است: اگر مطلبی در خدمت هدف شماست، آن را لغو کنید و نادیده بگیرید. حتی به آن اشاره نکنید. این درست است، مخصوصا اگر معلوم شود منبع خود شما از تلویزیون برای مخالفت و انکار افسانه ای که شما پخش می کنید، می رود. به نظر من عادلانه است که به مردم یادآوری شود که طوفان های رسانه ای زیادی که در چند سال گذشته تجربه کرده ایم، منصفانه است.

یا ثابت شده که اشتباه کرده اند یا به جایی نرسیده اند. اگر رسانه ها در مورد یک داستان داغ سکوت کنند و اجازه دهند آن را آشکار کند، ممکن است نشانه آن باشد که در وهله اول چیزی اشتباه بوده است، یا اینکه رسانه از یکی از طرفین حمایت می کند. نویسنده یک محقق، تحلیلگر و مفسر مسائل سیاسی، فرهنگی و رسانه ای است.