در جزیره ای دورافتاده، ژاپن جاه طلبی های خود را برای استخراج در اعماق دریا به نمایش می گذارد

در فوریه 2026، ژاپن اولین کشور در جهان شد که گل و لای خاکی کمیاب، رسوبات غنی از مواد معدنی حیاتی را با موفقیت و به طور مداوم از عمق 6000 متری مینامیتوریشیما، شرقی ترین جزیره خود، بازیابی و با کشتی آورد. برای ژاپن - که برای حدود 90 درصد از عرضه خاکی کمیاب خود به چین متکی است و صادرات از چین را در سال 2010 متوقف کرد - این موفقیت به عنوان یک گام بزرگ در جهت رهایی از وابستگی به چین، هیجان سراسری را برانگیخت.

ژاپن به عنوان اولین کشوری که به طور مداوم گل و لای خاک های کمیاب را از چنین اعماق بازیابی کرده است و به عنوان یکی از اعضای سازمان بین المللی بستر دریا (ISA)، در موقعیتی قرار دارد که بر آینده نظم دریایی تأثیر بگذارد. اما عنصری از «عملکرد سیاسی» پیرامون این دستاورد وجود دارد. منطقه آسیا و اقیانوسیه به داغ ترین میدان نبرد برای توسعه تجاری در استخراج معادن در اعماق دریا تبدیل شده است. رقابت بر سر اعماق دریا دیگر فقط یک نبرد برای مواد معدنی نیست.

این کشور ساختاری مشابه مسابقه فضایی دارد که در آن کشورها به دنبال به دست آوردن دست برتر هم در منابع و هم در امنیت هستند و پرچم خود را قبل از تعیین قوانین نصب می کنند. ژاپن نیز از این قاعده مستثنی نیست. کارشناسان استدلال می کنند که هجوم آن به جزیره مینامیتوریشیما کمتر به دلیل خود سنگ معدن است تا ارزش سیاسی استفاده از جزیره - راهی برای تقویت ادعای کنترل مؤثر بر آب های وسیع اطراف.

اهمیت ویژه "کنترل موثر" بر مینامیتوریشیما دولت ژاپن به مقاومت در برابر فشار جامعه بین المللی برای حفظ ترمز تجاری سازی استخراج معادن در اعماق دریا حداقل تا سال 2030 ادامه می دهد. شیگرو تاناکا، مدیر مرکز منابع آسیا و اقیانوسیه (PARC)، ادعا می کند که این به انگیزه های پنهان در مورد جزیره مینیشیما مربوط می شود. 1200 مایلی جنوب شرقی توکیو، جایی که خاک های کمیاب در رسوبات بستر دریا یافت شد. مهلت قانونی تا سال 2030 واقعا نباید برای ژاپن مشکل بزرگی باشد.

محققان معتقدند تجاری سازی تا سال 2030 غیرممکن است. با این حال، دلیل اینکه آنها نمی توانند از آن حمایت کنند این است که نشان دادن اینکه مینامیتوریشیما در حال استفاده است، اهمیت سیاسی دارد.» در گذشته، چین استدلال می کرد که Okinotorishima - یک جزیره صخره ای کوچک و دورافتاده در لبه جنوبی قلمرو ژاپن - فقط یک صخره است، نه جزیره ای است، زیرا هیچ گونه فعالیت اقتصادی در دریا وجود ندارد. آبهای اطراف یک جزیره یک منطقه اقتصادی انحصاری (EEZ) وسیع را برای کشور صاحب جزیره تشکیل می دهد.

در مقابل، یک "سنگ" هیچ EEZ تولید نمی کند. ایجاد سابقه فعالیت اقتصادی - در این مورد، استخراج معادن - در مینامیتوریشیما یا اطراف آن می‌تواند به عنوان مدرکی برای نشان دادن کنترل مؤثر ژاپن به جامعه بین‌المللی و ارتقای وضعیت قانونی Minamitorishima باشد. تاناکا گفت: "آنها تلاش می کنند نشان دهند که قابلیت اقتصادی در Minamitorishima وجود دارد. من گمان می کنم که این در واقع انگیزه دولت فعلی باشد." «آنقدر دور از ذهن است که اینطور به نظر می رسد.

استخراج معادن در اعماق دریا، همانطور که اوضاع پیش می‌آید، از نظر اقتصادی غیرممکن است.» سه پروژه ملی مختلف، همه در Minamitorishima استخراج در اعماق دریا تنها پروژه برنامه ریزی شده برای منطقه اطراف Minamitorishima نیست. وزارت دفاع به روستای اوگاساوارا (که در صلاحیت مینامیتوریشیما است) از قصد خود برای آغاز تمرینات پرتاب موشک از سال آینده اطلاع داده است. این رزمایش ها که از ایالات متحده به ژاپن در حال حرکت است، شامل پرتاب موشک هایی با برد 200 تا 300 کیلومتر از پرتابگرهای سوار بر کامیون است. Minamitorishima همچنین کاندیدای چیز دیگری است.

در مارس 2026، یک ماه پس از اولین استخراج موفقیت‌آمیز خاک‌های کمیاب در ژاپن، وزارت اقتصاد، تجارت و صنعت (METI) از دهکده اوگاساوارا خواست که اولین گام‌ها را در انتخاب جزیره به‌عنوان مکان دفع نهایی زباله‌های رادیواکتیو سطح بالا ژاپن بپذیرد. شهردار در آوریل موافقت کرد. این بدان معناست که نه یک، بلکه سه پروژه ملی – استخراج از خاک‌های کمیاب، تأسیسات دفع نهایی زباله‌های رادیواکتیو و مانورهای پرتاب موشک – قرار است به طور همزمان در یک جزیره خالی از سکنه همگرا شوند.

ماساکی شیبویا، شهردار روستای اوگاساوارا، که مدیریت جزیره را بر عهده دارد، در مورد ایجاد ارتباط بین آنها محتاط است. شهردار گفت که او توضیحاتی را از طریق کانال های جداگانه دریافت کرده است: پروژه معدن خاکی کمیاب از دفتر کابینه و بررسی ادبیات سایت دفع زباله های هسته ای از METI. شیبویا گفت: «موضوعات خاکی کمیاب و زباله‌های هسته‌ای به‌عنوان موضوعاتی کاملا مجزا به ما ارائه شده‌اند. بر اساس توضیحاتی که برای هر کدام شنیده‌ایم، معتقدم که آنها کاملا متمایز هستند».

با این حال، این واقعیت باقی می ماند که Minamitorishima برای سه طرح بسیار متفاوت با اهمیت ملی برای ژاپن در نظر گرفته شده است. علاوه بر این، اگر یک سایت دفع نهایی زباله های هسته ای و یک برد آموزشی موشکی در یک جزیره همپوشانی داشته باشند، می تواند به یک هدف ایده آل برای یک کشور دشمن تبدیل شود. ماساشی میاگی، یکی از اعضای شورای روستای روستای اوگاساوارا، نگرانی خود را به اشتراک گذاشت: «ممکن است از افراد اشتباهی سوال کرده باشم، اما وقتی از وزارت اقتصاد، تجارت و صنعت، که مسئول دفع زمین شناسی است، و از NUMO [مسئول مدیریت امنیت ملی، سوال کردم.

ks]، آنها فقط پاسخ دادند، "دفاع ملی در صلاحیت ما نیست، بنابراین ما نمی دانیم." به عبارت دیگر، هیچ کس مسئولیت کل پروژه پیرامون مینامیتوریشیما را بر عهده نمی گیرد. سناتور ویلیام پارکینسون از مجلس قانونگذاری گوام این وضعیت را "منطق مرزی" توصیف کرد و از نزدیک آن را تحت نظر دارد. خالی از سکنه و دور از سرزمین اصلی ژاپن است، از نظر اداری می توان آن را به عنوان یک مکان مناسب در نظر گرفت.

با این حال، خالی بودن از سکنه به این معنا نیست که از نظر اکولوژیکی خالی است یا از جامعه اطراف اقیانوس آرام قطع شده است.» هدف واشنگتن و توکیو محدود کردن چین است. سواحل Minamitorishima - خارج از EEZ ژاپن - رسانه های داخلی گزارش دادند که این طرح توسعه مشترک برای مقابله با چین انجام شده است.

هیرویوکی یاماموتو از آژانس علوم و فناوری زمین دریایی ژاپن (JAMSTEC) که گفت اولین بار از توسعه مشترک ژاپن و ایالات متحده از طریق گزارش های رسانه ای مطلع شده است، در طول مصاحبه اظهار داشت که "واقعا شگفت زده شده است"، زیرا قبلا چیزی در مورد آن نشنیده بود. یاماموتو در مصاحبه ای که در ماه آوریل انجام شد، گفت: "من یکی از آشنایان در وزارت کشور ایالات متحده دارم، و ایمیلی از آن شخص دریافت کردم که می گفت: "این نوع داستان قرار است منتشر شود."

یاماموتو گفت که اعلامیه تحت این شرایط "به احتمال زیاد یک شیرین کاری سیاسی خواهد بود." به گفته تاناکا، اگر موضوع صرفا در مورد توسعه منابع بود، باید دو گزینه وجود داشت: دریافت مجوز اکتشاف ISA برای همان منطقه در اطراف EEZ ژاپن، یا اعتراض به ادامه اکتشاف چین به عنوان عضو شورای ISA. تاناکا گفت: "درست است که کشتی چین در نزدیکی آب های سرزمینی ژاپن اکتشاف می کند. با این حال، این در دریاهای آزاد است. این به این معنا نیست که چین انحصار یا هر چیز دیگری را در اختیار داشته باشد."

تام هیل، محقق زنجیره تامین مواد معدنی حیاتی و ژئوپلیتیک استخراج در دانشگاه دلاور، فشار فعلی ژاپن را در یک قوس طولانی‌تر قرار می‌دهد. او خاطرنشان کرد: «بحث اولیه زمین‌های کمیاب در واشنگتن با حادثه پیرامون جزایر سنکاکو (گروهی از جزایر غیر مسکونی در دریای چین شرقی که توسط ژاپن کنترل می‌شود اما چین و تایوان نیز ادعای مالکیت آن را دارند) در سال 2010 آغاز شد.

برنامه توسعه انرژی و منابع معدنی دریایی 2024 از METI ژاپن اعلام کرد که تامین منابع معدنی پایدار "یک چالش بزرگ برای کشور ما" است و بهره برداری از منابع در آب های اطراف خود ژاپن "به افزایش خودکفایی کشور کمک می کند، مصون از شرایط بین المللی و خطرات ژئوپلیتیکی." برنامه ارتقای نوآوری استراتژیک دفتر کابینه که اکنون پروژه Minamitorishima را در مرحله سوم خود از سال 2023 اجرا می کند، نامی گویا دارد: "ساخت یک پلت فرم امنیت دریایی". توسعه منابع، در موارد دیگر

ds کاملا در چارچوب امنیت ملی قرار گرفته است. هیل استدلال کرد که در اینجا یک پارادوکس وجود دارد. تلقی یک منبع به عنوان یک مشکل امنیت ملی باعث ایجاد احساس فوریت می شود که در واقع فضای کمتری برای حل آن باقی می گذارد. او گفت: «فوریت از طریق اوراق بهادار کردن زنجیره‌های تأمین تقویت می‌شود. Minamitorishima جایی است که این تنش عینی می شود. ژاپن در حال ریختن منابع به پروژه‌ای است که دانشمندان خود در مورد امکان‌پذیر بودن آن تردید دارند، در جدول زمانی که آنها غیرواقعی می‌خوانند و همه ناشی از احساس فوریت استراتژیک است.

هرچه این جزیره بیشتر به عنوان یک موضوع امنیتی و حاکمیتی در نظر گرفته شود، کاهش سرعت، انتظار برای علم یا سنجش گزینه‌های جایگزین دشوارتر می‌شود. همانطور که هیل می گوید: «هرچه بیشتر منابع خود را امنیتی کنید، زمان کمتری برای حل چالش ها خواهید داشت». با این حال، اگر سعی کنید راه‌های دیپلماتیک، بین‌المللی و کاهش تنش‌ها را بیابید، زمان شما گسترده‌تر می‌شود و حل این مسائل بسیار آسان‌تر می‌شود. این مقاله به عنوان بخشی از پروژه «معدن ناشناخته‌ها» شبکه روزنامه‌نگاری زمین تهیه شده است.

اولین بار به زبان ژاپنی توسط Toyo Keizai و به زبان انگلیسی توسط Earth Journalism Network منتشر شد و با مجوز مجددا منتشر شد.