در داخل ابتکارات بانک عمومی در برگه رای در برکلی و سانفرانسیسکو

فشار برای بانک های دولتی محلی پس از اعتراضات اشغال که پس از بحران مالی 2008 بود، شتاب بیشتری گرفت. اکنون، پس از پانزده سال، پیشنهاداتی در دو شهر منطقه خلیج در رای گیری است.

رای دهندگان در برکلی و سانفرانسیسکو روز سه شنبه به پای صندوق های رای خواهند رفت تا تصمیم بگیرند که آیا گامی به سوی بانک های عمومی - وام دهندگان دولتی که سپرده گذاری می کنند و پروژه هایی مانند مسکن ارزان قیمت و مشاغل کوچک را تامین می کنند، بردارند یا خیر. حامیانی که حباب «بله» را پر می‌کنند می‌گویند بانک‌های دولتی می‌توانند مسکن و مشاغل محلی را که برای دریافت وام از بانک‌های سنتی مشکل دارند، تامین مالی کنند، در حالی که منتقدان هزینه‌ها و ریسک‌های مالی را زیر سوال می‌برند.

اقدامات رویکردهای متفاوتی دارند. Measure Z برکلی یک مالیات بر بسته شش ساله را اعمال می کند که پیش بینی می شود 58.3 میلیون دلار برای کمک به تأمین مالی یک بانک عمومی منطقه ای که به خلیج شرقی خدمات می دهد، جمع آوری کند. پیشنهاد B سانفرانسیسکو به یک موسسه وام دهی متعلق به شهر اجازه می دهد که در نهایت می تواند به یک بانک عمومی تبدیل شود، اما بودجه راه اندازی را ارائه نمی دهد.

بودجه مالیاتی برکلی چیست؟

Measure Z از ژانویه 2027، با تعدیل سالانه، مالیات بر بهبودهای مسکونی را با 0.06 دلار در هر فوت مربع سالانه و بهبودهای غیرمسکونی را با 0.09 دلار آغاز خواهد کرد. یک خانه 2000 فوت مربعی در سال اول 120 دلار بدهکار خواهد بود و شهر برآورد می کند که این مالیات در آن سال 9.2 میلیون دلار درآمد داشته باشد.

درآمد برای سرمایه گذاری و حمایت از یک بانک عمومی که منطقه خدماتی آن شامل برکلی است، وارد صندوق ویژه ای می شود. بازده به دست آمده توسط صندوق برای اهداف تعیین شده این اقدام مجددا سرمایه گذاری می شود. دبی نتکین، یکی از اعضای هیئت مدیره کمیته مبارزات انتخاباتی Keep Berkeley Money Local، گفت که این بانک می تواند به تامین مالی پروژه های کوچکتر کمک کند، او استدلال می کند که وام دهندگان بزرگ اغلب به آنها توجه کمی دارند. به عنوان مثال می توان به یک کامیون مواد غذایی که به دنبال 50000 دلار است، یک توسعه دهنده مسکن که نیاز به ایمن سازی زمین خالی دارد، یا مشاغلی که پنل های خورشیدی نصب می کنند، اشاره کرد.

او به فورچون گفت: «ایده در طول زمان این است که تا جایی که ممکن است پول عمومی را به مکان‌هایی که افرادی که آن را پرداخت می‌کنند می‌توانند از آن بهره ببرند، هدایت کنیم.

پل متیو، یکی از ساکنان قدیمی برکلی و یکی از سازمان‌دهندگان شرکت Affordable Berkeley که مخالف Measure Z است، گفت که اعتراض او به جای خود بانکداری عمومی، بر ترتیبات تامین مالی متمرکز است. او از اهدافی مانند تامین مالی مسکن مقرون به صرفه، مشاغل کوچک و زیرساخت‌های سبز حمایت می‌کند، اما استدلال می‌کند که جوامع همسایه باید به مؤسسه‌ای کمک کنند که به خلیج بزرگ شرقی خدمت می‌کند.

"چرا فقط برکلی برای این بانک منطقه ای پرداخت می کند؟" او به فورچون گفت. "همه باید وارد میدان شوند."

متیو اضافه کرد که مالیات بر دارایی تجاری می تواند هزینه هایی را برای مستاجران کسب و کار قبل از دریافت هرگونه مزایای مالی افزایش دهد. او همچنین شواهد حمایت از بازده مالی پیش بینی شده را زیر سوال برد و هشدار داد که نکول وام ها سرمایه گذاری را در معرض خطر قرار می دهد.

نوتکین استدلال می کند که برکلی از سرمایه گذاری در جوامع همسایه نیز سود خواهد برد و گفت که حامیان انتظار دارند این بانک در طول زمان سود ایجاد کند.

مسیر سانفرانسیسکو به یک بانک عمومی

پیشنهاد B منشور سانفرانسیسکو را اصلاح می کند تا به یک شرکت مالی شهرداری مجوز دهد - یک وام دهنده غیرانتفاعی دولتی که می تواند وام بدهد اما سپرده نمی پذیرد. این شهر ابتدا به بودجه و منابع کافی برای ایجاد آن نیاز دارد.

پس از حداقل سه سال فعالیت، این شرکت می تواند به دنبال تأییدیه نظارتی برای تبدیل شدن به یک بانک عمومی باشد. اولویت های آن شامل مسکن مقرون به صرفه، کسب و کارهای کوچک و پایداری زیست محیطی است. این اقدام سرمایه گذاری در صنایع مشخص از جمله سوخت های فسیلی، تنباکو، سلاح و زندان ها را ممنوع می کند. یک کمیسیون نظارت، هیئت مدیره مسئول اداره موسسه را منصوب می کند، اما این اقدام نه بودجه راه اندازی را تامین می کند و نه مشخص می کند که چه میزان سرمایه مورد نیاز است.

جکی فیلدر، ناظر سانفرانسیسکو، یکی از حامیان این پیشنهاد، گفت که این "موسسه ای ایجاد می کند که توسط بانکداران واقعی اداره می شود که با این وجود، نسبت به اولویت های عمومی و اولویت های سیاست عمومی پاسخگو است."

این امر تأمین مالی را به عنوان یک تصمیم جداگانه باقی می گذارد، حتی اگر رأی دهندگان آن را تأیید کنند. بودجه می تواند از محل اعتبارات شهری، کمک های بلاعوض، بنیادها یا کمک های بانکی باشد. بر اساس تجزیه و تحلیل یک کنترل کننده شهری که توسط انتشارات عمومی سانفرانسیسکو نقل شده است، تأسیس و راه اندازی این مؤسسه و تبدیل آن به یک بانک عمومی می تواند 310 تا 460 میلیون دلار در طول هشت سال هزینه داشته باشد. هزینه های واقعی می تواند به طور قابل ملاحظه ای با نرخ بهره و شرایط اقتصادی متفاوت باشد.

آلن وانگ، ناظر سانفرانسیسکو، که با قرار دادن این اقدام در صندوق رای مخالف بود، گفت که اداره یک بانک به تخصص مالی، شفافیت و محافظت در برابر فشارهای سیاسی نیاز دارد.

به گزارش Mission Local، او گفت: «کارنامه شهر ما نشان می‌دهد که برآورده کردن این خواسته‌ها سخت‌تر از آن چیزی است که به نظر می‌رسد.

بانک یا بدون بانک؟

حتی اگر رأی دهندگان این اقدامات را تأیید کنند، هیچ یک از بانک ها آماده باز کردن درهای خود نیستند. چارچوب کالیفرنیا برای بانک های دولتی محلی، که در سال 2020 اجرایی شد، به مجوز ایالتی و بیمه فدرال نیاز دارد.

نوتکین تخمین می زند که بانک شرقی خلیج می تواند در سال 2028 افتتاح شود و در انتظار تامین مالی و تایید است. اگر تا ژوئن 2033 مجوز دریافت نکرده باشد، Measure Z به صندوق اجازه می دهد تا برای اهداف تعیین شده خود وام بدهد. متیو گفت که در صورت تصویب این اقدام، برای وام‌دهی متمرکز در برکلی فشار خواهد آورد و نظارت را متوقف خواهد کرد. اگر شکست بخورد، او پیشنهادی را با بودجه مشترک منطقه ای بررسی می کند.

در سانفرانسیسکو، رای بله، مسئولان شهر را با سوال بعدی در مورد نحوه پرداخت هزینه آن مواجه می کند. در برکلی، نوتکین و متیو انتظار دارند که یک یا دو هفته طول بکشد تا نتیجه مشخص شود.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد