در زیر دریاچه آلمانی، بالای پناهگاه نازی ها: هنرمند اسرائیلی خاطرات مدفون را بررسی می کند - ویژگی

معادن خاک رس که با حروف عبری حکاکی شده و در دریاچه آلمانی بر فراز پناهگاه دوران نازی ها غوطه ور شده است در مرکز نصب ویدیویی هنرمند اسرائیلی Yehudit Sasportas Lake of Void است که در 12 اکتبر در موزه برج دیوید اورشلیم افتتاح شد. این نمایشگاه که به عنوان بخشی از دوسالانه اورشلیم میزبانی می شود، یکی از بزرگترین سکوهای مورد انتظار برای آثار هنری اسرائیل است. تا پایان نوامبر به نمایش گذاشته می شود. در افتتاحیه، ایلات لیبر، مدیر موزه برج دیوید، ایلات لیبر، مدیر موزه برج دیوید، و هیلی وورتمن مویال، متصدی نمایشگاه، حضار کوچکی را در بالای سیتا سخنرانی کردند.

برج دل، در مورد اهمیت ارائه این چیدمان در اورشلیم، انگیزه‌های پشت کار ساسپورتاس، و رابطه بین باستان‌شناسی و هنر معاصر بحث می‌کند. این نمایشگاه در ارگ باستانی اورشلیم، خانه موزه برج دیوید، نگهداری می‌شود که داستان‌های مردم و فرهنگ‌هایی را ارائه می‌کند که ساختاری تاریخی را شکل داده‌اند و فرصتی را برای میزبانی هنری به شهر ارائه می‌دهند. برای افزودن بعد دیگری به تاریخ اورشلیم." در کنار موزه تاریخی بودن، ما همچنین می خواهیم میزبان نمایشگاه های هنری در اینجا باشیم، زیرا این

لیبر به The Jerusalem Post گفت: "این لایه ای از نسل ما است که به داستان اورشلیم، به ویژه هنر اسرائیل در بهترین حالت آن که با حافظه سر و کار دارد، چشم انداز و معنی بیشتری می بخشد." حافظه زیر سطح، Sasportas، که نماینده اسرائیل در دوسالانه ونیز در سال 2007 بود، رویکرد متفاوتی نسبت به پیش نگاشت سنت شناسان دارد. توضیح داد: «بر خلاف باستان شناسان، [...] او در حال ایجاد بقایای است.

او خاطرات، صداها را به هم متصل می‌کند و مصنوعات خلق می‌کند، سعی می‌کند باستان‌شناس آینده باشد."

و هنر معاصری که به خاطرات، گذشته و معنای آنها می اندیشد، برای ما مهم است." لیبر گفت. به جای کشف اشیاء به جا مانده از نسل های قبلی، ساسپورتاس مصنوعاتی را خلق می کند که هدف آنها حفظ آثار زمان حال برای کسانی است که پس از آن می آیند. به یک پناهگاه غوطه‌ور شده نازی‌ها این نصب برگرفته از کارهای قبلی ساسپورتاس در جنگل سیاه آلمان است، جایی که او خطوط لرزه‌نگاری دستی را با الهام از ضبط‌ها تولید کرد.

از داخل بیش از 138 درخت گرفته شده است. ضبط‌ها در نزدیکی کابین فیلسوف آلمانی مارتین هایدگر و محل تقریبی ملاقات تاریخی او در سال 1967 با شاعر رومانیایی الاصل پل سلان انجام شده است. برای ساسپورتاس، درختان تبدیل به "آرشیو زنده" شدند، صداهای آنها به علامت‌هایی تبدیل شد که با سوزن‌ها و مدادهای فلزی طراحی شده بود. جعبه‌ها و در داخل معادن خاک رس قرار داده شدند و ضبط‌های دنیای طبیعی را به مخازن فیزیکی حافظه تبدیل کردند. این معادن متعاقبا در دریاچه بانت در ویلهلمشا غوطه‌ور شدند.

ven، آلمان، دریاچه ای در زیر آن پناهگاهی قرار دارد که در دوران نازی ها ساخته شده است. ساسپورتاس نزول آنها را با فیلم های زیر آب و صداهای ضبط شده مستند کرده است، و غوطه ور شدن مجسمه ها را به بخشی از خود اثر هنری تبدیل می کند. دریاچه پوچی «در مکانی است که [قبلا] یک دریاچه بود، اما رژیم موزی در زیر دریاچه وجود داشت،» توضیح داد. مکان منعکس کننده کاوش گسترده تر نمایشگاه از آنچه در زیر مناظر به ظاهر معمولی پنهان مانده است. مویال این کار را به عنوان بررسی "لایه های زیرین واقعیت نادیده" توصیف کرد.

داستان‌ها و خاطرات و آسیب‌ها و درگیری‌هایی که در زیر زمین هستند." ساسپورتاس با افشای این تاریخ‌های مدفون، با میراث مکان‌هایی مواجه می‌شود که با خشونت تاریخی مشخص شده‌اند. او با آسیب‌های زیر زمین سروکار دارد، اما از طریق هنری که آن داستان‌ها را آشکار می‌کند. Mine Sentence 3/6، یک دوربین زیر آب بر روی حروف عبری حک شده بر روی مجسمه های گلی تمرکز می کند.

بر اساس بیانیه مطبوعاتی موزه برج دیوید، ترکیب آنها کلمات، آیات و جملاتی را تشکیل می دهد که حاوی "قصد و معنا" هستند. این اثر بخشی از پروژه جاری صحرای مایع ساسپورتاس است که در سال 2013 آغاز شد. با ارسال نامه ای به گذشته، ساسپورتاس اغلب او را به مکان هایی در سراسر اروپا و اسرائیل می برد. به موزه، کار او به دنبال بازگرداندن آن تاریخ ها، با استفاده از هنر برای اتصال دوره های مختلف است. کشف پناهگاه زیر بنتر سی بسیار مهم بود.

به ساسپورتاس، که به یاد می آورد از تضاد بین ظاهر آرام دریاچه و تاریخ پنهان شده در زیر شگفت زده شده است. وقتی او "فهمید که یک معماری زیرزمینی واقعی مانند این پناهگاه" در زیر دریاچه ای وجود دارد که "بیش از حد زیبا" به نظر می رسید، می خواست "نامه ای به گذشته بفرستد" و " بتواند با ایده های ناخودآگاه جمعی مطابقت داشته باشد." او هنر را «بسیار انتزاعی» و «بسیار شاعرانه» توصیف کرد. او هنر را راهی برای برقراری ارتباط در طول زمان توصیف کرد.

با زمان‌های مختلف، و من فکر می‌کنم که این کیفیت هنر را به‌عنوان یک چیز بی‌زمان تعریف می‌کند.» او گفت. مجسمه‌ها در پایین دریاچه باقی می‌مانند و یک تأسیسات دائمی زیر آب را بر فراز پناهگاه غوطه‌ور تشکیل می‌دهند. طبق گفته موزه، این اثر سومین اثر از شش نصب حکم مین است که در سراسر اروپا و اسرائیل بین سال‌های 2020 تا 20 به‌معنی زیر آب رفته است. هیچی فراتر از چشم انداز فیزیکی، ساسپورتاس از زبان عبری استفاده می کند تا رابطه بین هویت، غیاب و خلقت را بررسی کند. مرکز نمایشگاه ارتباط بین این دو است.

en ani به معنای "من" و ayin به معنای "هیچ" است. در عبری، این دو کلمه شامل سه حرف مشابه هستند که برای تولید معانی متفاوت تنظیم شده اند. برای Sasportas، این دگرگونی نشان دهنده فرصتی برای حرکت فراتر از خود و به فضایی از امکان خلاق است." شما همچنین می توانید حروف را برای مدت معینی جابجا کنید.

تمرین هنری، تمرین خلاقانه، تمرین معنوی،" او گفت. "تبدیل از "انی" به "آیین" بسیار به من الهام می‌دهد، و این دریاچه خلأ، دریاچه یک آیین است." Sasportas همچنین آن را اینگونه تفسیر می کند که نشان می دهد کمک می تواند از خود نیستی بیرون بیاید."

او گفت که تمایز به وضعیت هوشیاری بیننده و معانی آن بستگی دارد.» او گفت: «من از کنش‌های هنری بسیار الهام گرفته‌ام که می‌توانند آن سطوح مختلف آگاهی را در درون خود فعال کنند.» ساسپورتاس همچنین تمرین هنری خود را به عبارت عبری Hashem hakol bizman مرتبط می‌کند، که او از آن برای توصیف اعتماد به فضازمان الهی استفاده کرد. "ابعاد دیگر را باز کنید." برای ساسپورتاس، توانایی در کنار هم نگه داشتن حالت های به ظاهر متناقض، عینی و انتزاعی، امر مرئی

و پنهان، مرکزی برای قدرت هنر است." او گفت: "اگر یک اثر هنری بتواند دو حالت را بپذیرد، مانند حالتی بسیار ملموس و قابل تشخیص، و شروع به از دست دادن چهره به آرامی در حالت انتزاعی تر، اما در همان بدن کند، می تواند "همه ابعاد را به طور همزمان فعال کند."