کودکان غزه با افزایش قیمت ها و کاهش کمک ها با کمبود مواد غذایی روبه رو هستند

شهر غزه، نوار غزه - ماه هاست که هدی ابولیلا مجبور شده بود برای صبحانه فقط برای پنج دخترش چای و نان سرو کند. اما این هفته، این کاری است که این مرد 30 ساله باید انجام دهد، پس از اینکه اسرائیل ورود کالاها به غزه را در اوایل ماه جاری محدود کرد.

هدی پس از گذراندن سه سال جنگ نسل کشی اسرائیل در غزه و محاصره همراه آن که اغلب بازارها را تا حدی خالی و کالاها را مقرون به صرفه می کند، عادت کرده است تا برای فرزندان خود - بین 18 ماه تا 10 سال - یک رژیم غذایی متعادل و مغذی فراهم کند.

اما وضعیت فعلی، با کمبود کالاهای تجاری، افزایش قیمت مواد غذایی، و کاهش کمک‌های بشردوستانه، قرار دادن غذای کافی را برای او سخت‌تر کرده است.

هدی گفت: «ما بلافاصله تحت تأثیر قرار گرفتیم. ما نتوانستیم تخم‌مرغ یا شیر پیدا کنیم و پولی برای تهیه غذا نداریم.»

او با دخترانش در چادری در غرب شهر غزه زندگی می کند. شوهرش در زمان جنگ مجروح شده و دیگر نمی تواند کار کند، در حالی که او با پختن نان برای افراد دیگر درآمد کمی دارد.

برخی از روزها، خانواده کنسرو لوبیا را با دوقا - یک ترکیب ادویه محلی - یا زعتر می خورند. در روزهایی که غذا به راحتی در دسترس نیست، مانند این هفته، نان را در چای فرو می کنند.

آنچه او را بیش از همه نگران می کند این است که چگونه وضعیت بدتر بر سلامت فرزندانش تأثیر می گذارد، به خصوص که او در حال حاضر در تلاش است تا غذای مغذی کافی برای آنها فراهم کند.

اسرائیل محموله‌های تجاری به غزه را در 14 اکتبر متوقف کرد، زیرا خانواده‌هایی که از قبل با قیمت‌های بالا دست و پنجه نرم می‌کردند، با کمبود بیشتری مواجه شدند.

در 19 اکتبر، اسرائیل اعلام کرد که محموله های تجاری به تدریج از سر گرفته خواهد شد.

سازمان نظامی اسرائیل که مسئول هماهنگی کمک‌ها و دسترسی تجاری به غزه است، COGAT، گفت که تجار گزارش داده‌اند که حماس این درخواست را پس گرفته است. حماس این پرداخت را کمکی داوطلبانه به صندوق حمایت از مردم آسیب دیده از جنگ توصیف کرد.

این اختلال زمانی رخ می دهد که کمک های بشردوستانه نیز کاهش یافته است. در 19 اکتبر، برنامه جهانی غذای سازمان ملل متحد (WFP) اعلام کرد که کمبود بودجه، آن را مجبور به قطع کمک های غذایی در غزه کرده است.

این برنامه تعداد افرادی را که پشتیبانی می کند از 1.6 میلیون نفر در سپتامبر به 1.1 میلیون نفر در اکتبر کاهش داد.

همچنین جیره غذایی را به نصف کاهش داده است و خانواده ها به جای دو بسته، یک بسته غذایی در کنار یک کیسه کوچکتر آرد گندم دریافت می کنند. تعداد وعده های غذایی گرم WFP روزانه از 250000 به 150000 کاهش یافته است.

برنامه جهانی غذا گفت حدود 1.4 میلیون نفر در غزه، تقریبا دو سوم جمعیت، با ناامنی غذایی حاد در سطوح بحرانی یا بدتر از آن مواجه هستند.

قحطی در شهر غزه در اوت 2025 اعلام شد. طبقه بندی مرحله یکپارچه امنیت غذایی مورد حمایت سازمان ملل در دسامبر همان سال گفت که پس از آغاز آتش بس غزه دو ماه قبل از آن، کاهش یافته است.

برای هدی، بحران به این معنی است که او دیگر نمی تواند بسیاری از غذاهایی را که دخترانش برای یک رژیم غذایی متعادل و مغذی نیاز دارند، بپردازد.

خرید سبزیجات تازه نیز دشوار شده است. وقتی او به بازار می رود، که معمولا هفته ای یک بار انجام می دهد، فقط مقدار کمی می خرد.

اکثریت قریب به اتفاق جمعیت غزه در نتیجه جنگ اسرائیل و محدودیت‌هایش در اجازه دادن به این سرزمین برای بازسازی زیرساخت‌ها و اقتصاد خود بیکار هستند.

کمبود غذا روی فرزندان هدی تأثیر می گذارد. او می گوید که آنها در تلاش برای تمرکز هستند و اغلب دچار سرگیجه و خستگی می شوند.

سلامتی دختر بزرگش، سلما، به حدی ضعیف شده است که او تحت مراقبت های بعدی در بیمارستان الرنتیسی در غزه است، جایی که یک پزشک به هدی توصیه کرد رژیم غذایی دخترش را بهبود بخشد.

او گفت: «ما در سه سال گذشته سختی های زیادی را پشت سر گذاشته ایم. من نگرانم که اگر نتوانم غذای مقوی کافی برای دخترانم تهیه کنم، بیمار شوند.

برای رائدا سوبوه، 40 ساله، تلاش برای تغذیه خانواده 9 نفره‌اش به این معنی است که فرزندانش ماه‌ها بدون برخی از غذاهایی که برای سالم ماندن نیاز دارند، سپری کرده‌اند.

این مادر آواره که اصالتا اهل بیت لاهیه در شمال غزه است اما اکنون در شهر غزه زندگی می کند، گفت که خانواده او از مدت ها قبل به آشپزخانه های محلی وابسته بودند که در محلی به عنوان تکیه شناخته می شود، حتی قبل از آخرین اختلال در تدارکات تجاری.

او گفت: «وقتی آشپزخانه غذا دارد، ما از آن غذا می خوریم.

فرزندان او معمولا برای صبحانه چای می خورند و برای ناهار یک وعده غذایی از آشپزخانه جامعه می خورند. عصرها گاهی فلافل، برنج، عدس یا ماکارونی می خورند. او گفت، اما شیر، گوشت، تخم مرغ و پنیر حدود هشت ماه است که از رژیم غذایی آنها غایب بوده است. او آخرین بار حدود یک ماه پیش سبزیجات خرید.

سوبوه گفت: "من چیزهای باکیفیت نمی خرم. من فقط آنچه را که نیاز داریم و آنچه را که بتوانیم هزینه کنیم، خریداری می کنم."

تجربه او منعکس کننده نگرانی های گسترده تر در مورد تغذیه کودکان در سراسر غزه است.

بر اساس گزارش دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل متحد (OCHA)، بیش از 2800 کودک در ماه سپتامبر برای درمان سوء تغذیه بستری شدند که بیش از 360 کودک مبتلا به سوء تغذیه حاد شدید بودند.

OCHA در گزارشی که در 19 اکتبر منتشر شد، گفت: حدود 3000 کودک بین شش ماهه تا پنج ساله همچنان هر ماه برای درمان سوء تغذیه بستری می شوند.

یک نظرسنجی تغذیه با حمایت یونیسف که در ماه آگوست منتشر شد همچنین نشان داد که 12.2 درصد از کودکان زیر پنج سال در مناطقی که محققان در دسترس آنها هستند، دچار کوتاه‌قدی می‌شوند که نشانه‌ای از اختلال رشد مرتبط با مشکلات تغذیه‌ای و سلامتی طولانی مدت است.

دکتر محمد ب الرائی، متخصص اطفال و متخصص تغذیه در شهر غزه، هشدار داد که محدودیت‌های طولانی مدت برای ورود مواد غذایی به غزه می‌تواند منجر به افزایش بیشتر سوءتغذیه کودکان شود، زیرا کودکان وعده‌های غذایی متعادلی را که برای رشد و بهبودی نیاز دارند را از دست می‌دهند.

او گفت که علیرغم بهبودهای پس از دوره های قبلی قحطی، بیمارستان ها همچنان پذیرای کودکان مبتلا به سوء تغذیه متوسط ​​و شدید هستند. موارد به کودکان زیر پنج سال محدود نمی شود و کودکان بزرگتر، از جمله کودکان پنج تا 17 ساله نیز تحت تاثیر قرار می گیرند.

الرائی گفت که برخی از کودکان از سوء تغذیه شدید همراه با تورم در پاها رنج می بردند، وضعیتی که با کمبود جدی پروتئین همراه است. او این موارد را به خانواده‌هایی مرتبط دانست که در یک وعده غذایی با کربوهیدرات‌ها بدون پروتئین کافی زنده می‌مانند، زیرا آنها نمی‌توانند غذای مغذی بیشتری بخرند.

او گفت: "حتی زمانی که گذرگاه ها باز بود و مواد غذایی وارد می شد، ما همچنان شاهد این موارد بودیم. کودکان در یک یا دو ماه از سوء تغذیه بهبود نمی یابند. برخی از موارد برای بهبودی به سه تا شش ماه زمان نیاز دارند." اگر وضعیت به همین منوال ادامه یابد، انتظار داریم موارد بیشتری از سوءتغذیه را شاهد باشیم.

برای رائدا، عواقب آن از قبل در زندگی روزمره فرزندانش قابل مشاهده است. او گفت که آنها ضعیف شده اند و به راحتی خسته شده اند و او را نگران کرده است که ماه ها غذای ناکافی می تواند برای سلامتی آنها مفید باشد.

او گفت: "به نظر می رسد که آنها تمام روز را در خواب می گذرانند. وقتی از یکی از آنها می خواهم یک ظرف آب با خود حمل کند، ممکن است یک بار آن را مدیریت کند اما بار دوم نمی تواند این کار را انجام دهد." "من برای او متاسفم و از خودم می پرسم: آیا او تغذیه مناسبی دارد؟ آیا او مانند سایر کودکان غذا می خورد؟"

رائده گفت که خانواده منبع درآمد قابل اعتمادی ندارد. او همچنین گفت که منطقه ای که آنها در آن زندگی می کنند به عنوان یک کمپ رسمی شناخته نمی شود و آنها را بدون همان کوپن های کمک و لوازم بهداشتی دریافت شده توسط برخی از کمپ های دیگر باقی می گذارد.

مانند بسیاری از والدین در غزه، او در تلاش برای رفع نیازهای اولیه آنها با هر غذایی که می تواند پیدا کند و استطاعت مالی داشته باشد، مانده است.

رائده گفت: "امیدوارم کسی به ما کمک کند و در این شرایط سخت در کنار ما باشد." امیدوارم جنگ تمام شود، اوضاع بهتر شود و گذرگاه‌ها باز شوند تا قیمت‌ها پایین بیاید.»