دور از حاشیه: چگونه احزاب جریان اصلی اسرائیل با راست افراطی رای می دهند

اسرائیلی‌ها در 27 اکتبر در اولین انتخابات پس از نسل‌کشی غزه و جنگ‌های لبنان و ایران به پای صندوق‌های رای می‌روند، رأی‌گیری که به طور گسترده به عنوان رفراندوم حکومت بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر، تلقی می‌شود.

از زمان آغاز جنگ غزه در اکتبر 2023، پارلمان اسرائیل، موسوم به کنست، موجی از قوانین و طرح‌هایی را تصویب کرده است که بر فلسطینیان تأثیر می‌گذارد، از رد دولتی بودن آنها و حمایت از الحاق کرانه باختری اشغالی گرفته تا قطع کمک‌های دریافتی.

اپوزیسیون تحت رهبری یهودیان اسرائیل خود را جایگزین دولت راستگرای نتانیاهو می‌داند، اما وقتی صحبت از فلسطینی‌ها می‌شود، این دو اغلب به عنوان یکی رای می‌دهند.

چپ و راست رایج‌ترین روش ترسیم نقشه‌برداری در جایی است که احزاب در یک طیف سیاسی قرار دارند. جناح چپ عموما طرفدار هزینه های دولتی بیشتر است و در زمینه مهاجرت و حقوق اقلیت ها لیبرال تر است. جناح راست عموما طرفدار مالیات های کمتر، مرزهای محکم تر و هویت ملی منسجم است.

در اسرائیل، برچسب ها متفاوت عمل می کنند. آنها کمتر توسط اقتصاد تعریف می شوند تا درگیری با فلسطینی ها. به طور کلی، چپ با مصالحه و مذاکرات ارضی و راست با مخالفت با دولت فلسطین و حمایت از رشد شهرک‌سازی‌های غیرقانونی همراه بوده است.

طیف سیاسی اسرائیل در کل به سمت راست تغییر کرده است، با مواضع زمانی حاشیه‌ای در مورد فلسطینی‌ها، اکنون دیدگاه اصلی جریان اصلی است. به گفته ایهاب جبارین، تحلیلگر سیاسی فلسطینی، بسیاری از سیاست های یهودی اسرائیل اکنون بر اساس «فرض هایی است که یک نسل پیش به عنوان جناح راست تلقی می شدند».

نمودار زیر به طور کلی نشان می دهد که امروزه هر یک از طرفین در آن طیف قرار دارند.

هیچ حزبی تاکنون اکثریت مطلق را در کنست اسرائیل به دست نیاورده است.

برای حکومت، یک نخست وزیر حداقل به 61 کرسی از 120 کرسی خود نیاز دارد، که به معنای ایجاد ائتلافی از احزاب کوچکتر، اغلب با خواسته های رقیب است. این به احزاب کوچک اهرمی بزرگ می‌دهد: اگر کسی از آن خارج شود، دولت می‌تواند سقوط کند.

پس از انتخابات نوامبر 2022، حزب راستگرای نتانیاهو لیکود، بزرگترین حزب با 32 کرسی، ائتلافی با 64 کرسی تشکیل داد. شرکای آن دو حزب افراطی ارتدوکس، شاس و یهودیت متحد تورات، و اتحاد راست افراطی صهیونیسم مذهبی، فهرست مشترکی از احزاب صهیونیسم مذهبی و اوتزما یهودیت بودند. این راست‌گراترین دولت اسرائیل تا به امروز بود.

رهبران راست افراطی از قدرتمندترین چهره‌های دولت هستند. بزالل اسموتریچ، رئیس صهیونیسم مذهبی، وزیر دارایی است و همچنین بر امور غیرنظامی در کرانه باختری اشغالی، از جمله برنامه ریزی شهرک سازی، اختیار دارد.

ایتامار بن گویر، رئیس اوتزما یهودیت، وزیر امنیت ملی و مسئول پلیس است. او و اسموتریچ هر دو برای الحاق و گسترش شهرک‌سازی فشار آورده‌اند و هر دو از تهدید کناره‌گیری برای شکل دادن به سیاست‌های دولت استفاده کرده‌اند.

ائتلاف از آن زمان بارها تغییر کرده است. ائتلاف وحدت ملی بنی گانتز پس از حملات 7 اکتبر 2023 توسط حماس به آن پیوست و در ژوئن 2024 آن را ترک کرد و امید جدید گیدئون سار در سپتامبر همان سال به آن پیوست. اوتزما یهودیت بن‌گویر به دلیل «آتش‌بس» در غزه در ژانویه 2025 استعفا داد و دو ماه بعد بازگشت. در ژوئیه 2025، یهودیت تورات متحد (UTJ) به دلیل یک لایحه متوقف شده برای معافیت مردان افراطی ارتدوکس از خدمت سربازی کنار رفت. شاس، حزب دیگری که نماینده رای دهندگان افراطی ارتدوکس بود، در همان زمان وزیران خود را کنار کشید، اما در ائتلاف ماند.

هنگامی که پارلمان در ژوئیه و پیش از انتخابات 27 اکتبر منحل شد، ائتلاف 60 کرسی داشت: لیکود (32)، شاس (11)، اوتزما یهودیت (7)، صهیونیسم مذهبی (6) و امید نو (4).

مخالفت در اسرائیل به معنای چپ نیست. یش آتید به رهبری یایر لاپید با 24 کرسی بزرگترین حزب در کنست بود. آبی و سفید بنی گانتز دوم شد. هر دو میانه رو هستند و علیه اصلاحات قضایی پیشنهادی نتانیاهو و ائتلاف شرکای مذهبی و ملی‌گرای او مبارزه کرده‌اند.

اسرائیل بیتینو به رهبری آویگدور لیبرمن، سکولار و جناح راست است. لیبرمن یکی از متحدان سابق نتانیاهو است که با معافیت های پیش نویس برای مردان افراطی ارتدوکس مخالف است.

حزب کارگر که اکنون بخشی از دموکرات ها است، تنها حزب یهودی در کنست است که آشکارا از راه حل دو کشوری برای مناقشه اسرائیل و فلسطین حمایت می کند.

احزاب تحت رهبری عرب، که نماینده شهروندان فلسطینی اسرائیل هستند، از نظر ایدئولوژی متفاوت هستند، اما مخالفت مشترک با اشغالگری دارند. راعام به رهبری منصور عباس در سال 2021 به عنوان اولین حزب عربی که وارد دولت اسرائیل شد، تاریخ ساز شد. هداش تعال به رهبری ایمن عوده و احمد طیبی هرگز به یکی نپیوسته است. در این انتخابات به عنوان بخشی از فهرست مشترک در کنار بلد شرکت می کند.

الجزیره 10 رای مهم کنست را که بین ژوئیه 2024 تا مارس 2026 بر فلسطینیان تأثیر گذاشته است، تجزیه و تحلیل کرد.

در اسرائیل، یک لایحه باید با سه رأی در کنست تصویب شود تا به قانون تبدیل شود. اکثر آرا فقط به اکثریت ساده اعضای حاضر نیاز دارند، و احزاب اغلب عمدا یا برای رد مشروعیت یک لایحه یا برای اجتناب از ثبت نام، دور می مانند. در نتیجه، برخی از آرا در این تحلیل تنها بخشی از 120 کرسی پارلمان را شامل می شود. برخی از لوایح با حواشی زیادی تصویب شدند، در حالی که برخی دیگر با تعداد انگشت شماری از آرا به تصویب رسیدند.

آنچه داده ها نشان می دهد این است که چپ به سختی وجود دارد. تنها مخالفت مستمر احزاب تحت رهبری عرب و دموکرات‌های چهار کرسی بود که مجموعا 14 کرسی از 120 کرسی آخرین کنست را در اختیار داشتند.

نتایج در نمودار زیر با خلاصه ای از آرای کلیدی در زیر آن نشان داده شده است.

در فوریه 2024، کنست از بیانیه کابینه علیه به رسمیت شناختن یکجانبه کشور فلسطین با 99 رای موافق و 11 رای موافق حمایت کرد.

ائتلاف، اسرائیل بیتنو و اکثر اعضای یش آتید و وحدت ملی - به رهبری گانتز و متشکل از اعضای حزب آبی و سفید او و حزب امید نو سار - به این رای مثبت دادند. حزب کارگر این رای را تحریم کرد، در حالی که تنها احزاب تحت رهبری عرب رای منفی دادند.

این الگو پنج ماه بعد تکرار شد. در ژوئیه 2024، قطعنامه ای که دولت فلسطین را "خطر وجودی" می خواند، 68 رای موافق به 9 رای مثبت داد. وحدت ملی که تا آن زمان جناح امید نو سار را از دست داده بود، به ائتلاف پیوست و اسرائیل بیتنو به نفع، یش عطید و کارگر کنار ماندند و دوباره تنها احزاب تحت رهبری عرب به مخالفت دادند.

پیش از انتخابات، سندیکای خبری اورشلیم از سیاستمداران اسرائیلی از سراسر طیف های سیاسی پرسید: "آیا حزب شما از تشکیل کشور فلسطین حمایت می کند؟" هر سیاستمداری که در آن حضور داشت «نه» گفت.

آرای کنست منعکس کننده مردمی است که آن را انتخاب می کنند. دیدگاه اسرائیلی ها نسبت به تشکیل کشور فلسطین برای یک دهه رو به افول بود و پس از 7 اکتبر به شدت سخت شد.

در بهار 2023، 35 درصد از اسرائیلی‌ها به مرکز تحقیقات پیو گفتند که اسرائیل و یک کشور فلسطینی می‌توانند به صورت مسالمت‌آمیز همزیستی کنند، در حالی که این رقم در سال 2013 50 درصد بود. تا سال 2024، ماه‌ها پس از حمله، این میزان به 26 درصد کاهش یافت. این رقم در سال 2025 به 21 درصد و در سال 2026 به 17 درصد رسید، اولین باری است که اکثریت اسرائیلی ها به صراحت می گویند همزیستی غیرممکن است.

در ژوئیه 2025، یک بیانیه غیرالزام آور که خواستار الحاق کرانه باختری اشغالی از جمله دره اردن بود، 71 به 13 تصویب کرد. یش آتید و اتحاد ملی آن را تحریم کردند. حزب کارگر به احزاب تحت رهبری عرب پیوستند و علیه این اقدام رای دادند.

وقتی الحاق به یک لایحه واقعی رسید، خطوط بیشتر محو شدند. در 22 اکتبر 2025، در جریان سفر معاون رئیس جمهور ایالات متحده، لایحه ای که قوانین اسرائیل را در مورد کرانه باختری اشغالی اعمال می کند، در قرائت اولیه با یک رای، 25 در مقابل 24 به تصویب رسید:

لیکود رسما با این لایحه مخالفت کرد و تنها یولی ادلشتاین، قانونگذار به آن رای داد. اگر چهار رای موافق UTJ برعکس می شد، این لایحه شکست می خورد.

ممنوعیت UNRWA، آژانس امداد و کار سازمان ملل متحد برای آوارگان فلسطینی، بیشترین حمایت را از هر قانون الزام آور در تحلیل به همراه داشت.

در سال 1949 توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد پس از نکبه - یا "فاجعه"، یک کلمه عربی که به پاکسازی قومی فلسطین در سال 1948 اشاره دارد، تاسیس شد - UNRWA مدارس، مراقبت های بهداشتی، کمک های غذایی و سایر خدمات اولیه را برای نزدیک به شش میلیون پناهجوی فلسطینی ثبت شده در غزه، جبنه اشغالی، کرانه باختری اردن، کرانه باختری اردن، شرق کرانه باختری و اردن فراهم می کند.

در اکتبر 2024، اولین لایحه از دو لایحه که آژانس را از فعالیت در سرزمینی که اسرائیل دارای حاکمیت می‌داند، از جمله قدس شرقی اشغالی، 92 به 10 تصویب کرد. لایحه دوم، قطع تمام ارتباط دولتی با آنروا، 87 به 9 تصویب شد. هر دو قانون در ژانویه 2025 با وجود هشدارهای سازمان ملل و دولت های غربی مبنی بر فلج کردن عملیات کمک رسانی، اجرایی شدند.

ائتلاف حاکم نتانیاهو، اسرائیل بیتنو، یش آتید و اتحاد ملی همگی به نفع خود رای دادند، و همچنین اعضای حزب کارگر پارلمان که در آن حضور داشتند. احزاب تحت رهبری عرب تنها کسانی بودند که به آن رای منفی دادند.

انتخابات ممکن است تغییر کند که چه کسی بر اسرائیل حکومت می کند، اما نه لزوما نحوه رأی پارلمان این کشور به فلسطینی ها، به خصوص که خود رای دهندگان به سمت راست تر حرکت می کنند.